Do ta shohësh

Poezi nga Edward Stachura

Ah ! do ta shohësh ti kur ajo mos të të dojë më
Do ta shohësh!
Do të shohësh natë në mes të ditës
Qiellin e zi në vend të yjeve
Do të shohësh të njëjtën gjë
Si unë

Edhe tokën, do ta shohësh ti,
E toka, s’do të jetë tokë:
S’do të të mbajë.

Edhe zjarrin, do ta shohësh ti,
E zjarri, s’do të jetë zjarr:
S’do të mund të lahesh në të.

Edhe ujin, do ta shohësh ti,
E uji, s’do të jetë ujë:
S’do të të freskojë.

Edhe erën, do ta shohësh ti,
E era, s’do të jetë erë:
S’do të të qetësojë.

Ah ! do ta shohësh ti kur ajo mos të të dojë më
Do ta shohësh!
Do ta shohësh fytyrën tënde të huaj,
Do të shohësh sa të mëdhenj janë sytë e frikës
Do të shohësh të njëjtën gjë
Si unë

Edhe tokën, do ta shohësh ti,
E toka, s’do të jetë tokë:
S’do të të mbajë.

Edhe zjarrin, do ta shohësh ti,
E zjarri, s’do të jetë zjarr:
S’do të mund të lahesh në të.

Edhe ujin, do ta shohësh ti,
E uji, s’do të jetë ujë:
S’do të të freskojë.

Edhe erën, do ta shohësh ti,
E era, s’do të jetë erë:
S’do të të qetësojë.

E të gjithë elementët,
Të gjithë, do të të mallkojnë:
Do të ishte më mirë për ty
Të zhdukesh pa asnjë lajm! / KultPlus.com