‘Libri i Karantinës’, rekomandimi nga KultPlus: Getsbi i madh

Në këto ditë karantine, kur virusi Covid-19 është përhapur anembanë botës, qëndrimi brenda shtëpisë është mundësi e mirë për t’u rikthyer te leximi. Dhe kalimi i kohës duke lexuar libra është gjithmonë zgjedhje e mirë.

KultPlus-i vazhdon me rekomandimet për të gjithë juve që jeni të interesuar t’i rrekeni leximit dhe ta shfrytëzoni këtë kohë për t’i zgjeruar njohuritë tuaja.

Getsbi i madh është rekomandimi që KultPlus e sjell sonte për adhuruesit e letërsisë. Një novelë kjo të cilën autori amerikan e ka shkruar në vitin 1925, ku paraqitet jeta e disa karaktereve që jetojnë në një qytet joreal.

Aty shpaloset historia e Jay Gatsby, një i ri i pashëm dhe i pasur, dhe dashurisë së tij për bukuroshen Daisy, një dashuri që kalon shumë kufinj duke u transferuar në një obsesion që e përcjellë deri në fund të jetës së tij.

I konsideruar vepra më e madhe e Fitzgeraldit, ‘Getsbi i madh’ eksploron temën e dekadencës, idealizmit, rezistencës ndaj ndryshimit, rebelimit social, dhe teprimeve, duke krijuar një portret të Epokës së Xhazit apo viteve njëzetë të shekullit të kaluar, që është përshkruar si një rrëfim paralajmërues për Ëndrrën Amerikane.

‘Getsbi i madh” nuk ishte shumë i famshëm në fillimet e veta, ku shitjet ishin vetëm rreth 25,000 për 15 vjet. Por kur libri u ribotua në vitet 1945 dhe 1953, një audiencë e re lexuesish e kthyen atë në bestseller.

Kjo vepër i dha një hov të madh letërsisë amerikane, krijoi një epokë të re dhe solli për lexuesit dicka që do të jetojë përgjithmonë. ‘Getsbi i madh’ nuk bën të kaloj pa u lexuar në asnjë mënyrë. / KultPlus.com

“Jeta pa ty, është si t’i kërkohet mëshirë një stuhie”

Përktheu: Bujar Meholli

Shikoj poshtë gjurmët dhe më bëhet se të shoh teksa vjen – t’i shoh pantallonat teksa vijnë drejt meje. Pa ty, i dashur, nuk mund të ndjej apo të mendoj – apo të jetoj.

Jeta pa ty është sikur t’i kërkohet mëshirë stuhisë, sikur të vritet Bukuria apo të ketë qejf njeriu të plaket. Unë dua të të puth kështu… edhe në pjesën e pasme ku fillojnë flokët, i ëmbli im, dua të ta puth gjoksin tënd.

Unë të dua – por s’mund t’i gjej fjalët për ta përshkruar gjithë atë dashuri që ndjej për ty, madje frikësohem se do të vdes pa arritur të të tregoj se sa të dua në të vërtet. Goofo, ti më ke provuar ndjenjën se unë vlej – eh, sa e pajetë jam prej se ke ikur…

Ka shumë njerëz të këqij në këtë botë, që fatkeqësisht edhe e ndotin atë – por unë s’mund ta urrej askënd, sepse jam e udhëhequr nga dashuria për ty.

Së shpejti ti do të jesh këtu për mua, i dashur. I dashuri im, i ëmbli im.

Me dashuri, bashkëshortja jote,

Zelda. /KultPlus.com