‘Unë e lë ëndrrën time duke qeshur në ujë’

Poezi nga Mahmoud Darwish

Unë dua nga dashuria vetëm fillimin. Velin e pëllumbit
Mbi sheshet e Granadas time, këmishën e kësaj dite
Ka verë në broket tona prej argjile për festën pas nesh
Tek këngët ka dritare: mjaftueshëm që të shpërthejnë çerdhimet
Unë lë jaseminë në vazo, e lë zemrën time të re
Në raftin e nënës sime, e lë ëndrrën time duke qeshur në ujë
E lë agimin në mjaltin e agimit, unë lë ditën dhe të djeshmen time
Në shtegun e Sheshit të Portokalleve ku fluturojnë pëllumbat
A mos zbrita me të vërtetë tek këmbët e tua që të ngriheshin fjalët?
Një hënë e bardhë në qumështin e natës tënde…godasin ajrin
Që unë të mund ta shikoj Rrugën e Flautit Blu…të godasë mbrëmjen
Që unë të mund të shikoj se si vuan ky mermeri ndërmjet nesh?

Përktheu: Enkeleda Suti / KultPlus.com

‘Kur të vdes, i dua duart e tua mbi sytë e mi”

Poezi nga Pablo Neruda, përktheu nga anglishtja Enkeleda Suti.

Kur të vdes, i dua duart e tua mbi sytë e mi
Dua dritën dhe ngrohtësinë e duarve të tua të dashura
Që ta përcjellin freskinë e tyre përmbi mua, edhe një herë
Dua të ndjej butësinë që më ndryshoi fatin

Dua që ti të jetosh, ndërsa pres për ty, i fjetur
Dua që veshët e tu të dëgjojnë ende erën,
Dua që ta nuhasësh aromën e detit që e deshëm bashkë
Dhe të ecësh mbi rënën që ku ecëm bashkë

Dua që ajo që dua, të vazhdojë të jetojë
Dhe ty që të dua
Dhe të këndoj mbi çdo gjë tjetër
Të vazhdosh të lulëzosh
Me boçe të plota

Që të arrish çdo gjë që dashuria ime e sjell te ty
Që hija ime të udhëtojë me flokët e tu
Që çdo gjë të mësojë përsenë e këngës sime./ KultPlus.com