‘Biri’ i Flutura Açkës promovohet në KultPlus Caffe Gallery, përjetësohet kujtimi për të

Suada Qorraj

Marsi i këtij viti shënoi mbylljen e çdo gjëje, izolimin e çdokujt. Secili vend qe dikur ishte i mbushur përplot gjallëri, tashmë kishte mbetur bosh, në kafenetë, teatrot, shkollat e shumëçka tjetër mungonin njerëzit. Kultura si një nga fushat më të goditura përjetoj mungesën më të madhe, të promovimeve, shfaqjeve teatrale e hapjes së galerive. Por, tashmë me lehtësimin e masave libri ‘Biri’ i Flutura Açkës, shënoi promovimin e tij të parë në Kosovë dhe njëkohësisht hapi dyert e mbyllura që nga koha e pandemisë të KultPlus Caffe Gallery, shkruan KultPlus.

Tashmë ishin ndezur dritat, vendi ku do të ulej autorja që në mëngjesin e kësaj dite ishte bërë gati për ta mirëpritur, ambientet e KultPlus Caffe Gallery dalë nga dalë filluan të mbusheshin me dashamirë të librit, e të autores që solli ‘Birin’ në Prishtinë.

Hapja e kësaj nate u bë nga gazetari Arbër Selmani i cili në fjalimin e tij hyrës potencoi faktin që rikthimi më i mirë i mundshëm pas një periudhe të gjatë izolimi ishte ai me librin ‘Biri’ Flutura Açkës, rreshtat e të cilit autorja nuk mendonte e madje as nuk do te donte ti shkruante.

Përgjatë kësaj hapje solemne fjalën e rastit e morri edhe drejtoresha e KultPlus, Ardianë Pajaziti e cila falënderoj autoren për sjelljen e librit ‘Biri’, ndërlidhjen e letërsisë, dhimbjes e forcës pranë nesh.

Flutra Açka në promovimin e librit të saj në Prishtinë shpalosi disa nga detajet që përkojnë këtë libër. Historinë që e jetuan se bashku me të birin, dashurinë e tij të madhe për Prishtinën, artin e artistët e këtij qyteti. Por, mbi të gjitha ajo rrëfeu edhe për dashurinë që i biri i saj mbante në vete për nënën e tij.

“Unë do të doja të shpjegoja që në fillim për çështjen e Prustit, ishte pikërisht pyetësori që ma dërgoi Donika dhe unë e plotësova për Gazetën. Ju luta tim bir, në atë kohë të prillit të 2018, i thash a mund ta plotësosh nënë? Ishte koha kur ai nuk ishte aq mirë dhe nuk mundi të përgjiggje në më shumë se tre pyetje, të cilat unë i kam bërë pjesë të këtij libri. Dhe është Kosova shkaku që unë kam këtë pyetësor qoftë me tre pyetjet e tim biri”, ka thënë autorja.

Açka tregoi edhe për udhëtimin e saj më të gjatë që kishte bërë me të birin në Kosovë, Skëndërbegun e pogaçet që mbeten në kujtesën e tij deri në orën e fundit. Madje ajo me nostalgji rrëfeu edhe për vizitën e tyre në kullën e Boletinit, varrin që tashmë ka një emër, emër ky që i biri i saj se sheh dot.

“Mbaj mend ka qenë vera e vitit 2016, udhëtimi më i gjatë në Kosovë, kemi hyrë nga Rozhaja, jemi futur në Pejë kemi qëndruar atë mbrëmje dhe ai nuk e harronte kurrë Skëndërbegun që kishte ngrënë pas rekomandimit të pronarit. Edhe pogaçja i pëlqente shumë, dhe unë nuk dija asnjëherë se si të ja gatuaja. Kemi qenë në kullën e Boletint bashkë, në atë kohë nuk ka qenë i shkruar emri i Isa Boletinit mbi varr dhe unë i shpjegova për shekullin që ndryshoj tërë botë. Sot është emri i heroit ne varr, por im bir nuk e sheh dot”, pohoi Flutura Açka.

Autorja në promovimin e librit të saj rrëfeu edhe arsyen se pse sot rep artstët kosovrë gjenden në ‘play-listën’ e sa. Ajo tregoi se në promovimin që kishte planifikuar të mbante në ditëlindjen e të birit, majin e këtij viti, por që u anulua, synonte që ti dhuronte kopjen e parë të librit Ledri Vulës, këngëtarit që djali i saj e admironte.

“Në play listat e tij kanë qenë rep artistët e Kosovës, ka qenë Ledri Vula, madje po ju them një sekret të vogël në kohën që vendosa ta bëjë promovimin e e këtij libri, po flas për majin e këtij viti nuk arrita për shkak të Covidti, kam menduar që kopjen e parë t’ja jap Ledri Vulës , dhe e kam marrë kopjen me vete dhe do tja dhuroj Ledri Vulës sepse ka qenë një ndër, një nga këngëtarët, një nga njerëzit që ai e admironte. Këngët e Butës janë skandaloze por atij i pëlqenin shumë sepse thoshte se ishin shumë afrë repit evriopian. Edhe unë sot e dëgjoj me admirim repin e Kosovës, sepse e kam nga im bir”, ka rrëfyer ajo.

Flutura Açka ka thënë se ajo ka pasur për muaj të tërë një betejë me veten, që të mos flas për vdekjen e të birit e madje as të mos e shkruaj këtë libër, ngase ajo e konsideronte mjaft personale dhe nuk e shihte të arsyeshme të ja barrësonte dikujt tjetër. Ajo e ka cilësuar si një betejë mes një nëne që ka nevojë të ankohet, të shpallë e të ndaj dhimbjen e saj dhe një autoreje që nuk dëshiron që lexuesin ta bëjë të ndjehet si krahun ku ajo qan djalin.

Autorja ka shtuar se arsyeja se pse ajo filloi që ta njihte më mirë të birin pas vdekjes së tij, pra kohës kur ajo filloi të shkruante librin e saj, ishte fakti se për sa kohë i biri i saj ishte këtu ajo nuk donte që të cenonte territorin e tij. Sipas saj prindërit asnjëherë nuk i njohin fëmijët e tyre në mënyrën më komplete të mundshmshe, sepse të bësh një gjë të tillë do të thotë, të bëhesh pjesë e territorit të tyre, vendit ku prania e prindërve do t’ju pamundësonte atyre të ishin të vërtetë.

“Tani unë mund të hyj në kuptimin e dhunshëm në territoret e tij sepse as nuk i marr dot leje. Kjo është arsyeja që unë atë e njoh atë më mirë. A duhet të jetë kështu? Por, ja që kështu ndodhi, ky ishte fati”, ka vazhduar rrëfimin Açka.

Krejt në fund ajo ka thënë se djali i saj e ka mësuar atë shumë, e ka mësuar atë që në gjënë më të pamundur në botë të qëndronte në këmbë. Sipas saj, i biri, Jerin, e kishte kuptuar se kjo ishte çështje fati, dhe se duhet pranuar. Por, sipas saj ndonëse, Jerin e kishte pranuar këtë ajo nuk do pranoj kurrë.

Gjatë natës së sontme të pranishmit patën mundësinë të takohen me shkrimtaren, të diskutojnë me të rreth librit si dhe të marrin autograf nga ana e saj.

‘Biri’, rekuiemi i Fluturës për djalin e saj, i mbushur me rreshtat e kujtimeve të tyre, që nga ditët më të bukura e deri tek ato më të mundimshmet që kishin kaluar së bashku, shënon një përjetësi, për të birin, vdekja e të cilit nuk shënoi fundit e kujtimi të tij. KJo mbrëmje është mbështetë nga Komuna e Prishtinës, Drejtoria për Kulturë. / KultPlus.com

Flutura Açka promovon librin “Biri” në KultPlus Caffe Gallery

Flutura Açka ka zgjedhur KultPlus Caffe Gallery që të promovojë librin e saj më të ri “Biri”, e që po konsiderohet si libri më i bujshëm i këtyre ditëve.

Përgjatë kësaj mbrëmje do të zhvillohet edhe një bisedë me shkrimtaren Flutura Açka, e cila edhe do të nënshkruajë autografet për të pranishmit.

Flutura Açka: Pyetjes së një gazetareje se a ndihesha më e qetë pas botimit të librit tim “Biri”, i thashë po, jam më e qetë. Tani e kuptoj se në çfarë bote të mjegullt kam ecur duke e shkruar këtë libër.

Promovimi i këtij libri mbahet më datë 5 tetor, në ora 18:00 në KultPlus Caffe Gallery.

Kjo mbrëmje kulturore mbështetet nga Komuna e Prishtinës, në kuadër të subvencioneve vjetore për fushën e kulturës.

Ngjarje organizohet në bazë të rekomandimeve nga Qendra Operative e Ministrisë së Punëve të Brendshme dhe Shtabi i Prishtinës për menaxhimin e çështjeve që ndërlidhen me pandeminë. / KultPlus.com

Cili Covid-19 po i vret vërtet shqiptarët?

Nga Flutura Açka

Kisha disa ditë që lëkundesha, në duhet t’i hidhja këto shënime, por disa humbje të rëndësishme të ditëve të fundit, më shtynë t’i shkruaj. Prej disa javësh në Shqipëri, edhe pse e ekspozuar shumë për shkak të disa lëvizjeve rrotull, jam përpjekur të zbatoj në ekstrem të gjithë protokollin që kërkon mbrojtja nga ky virus. Por kam vënë re një shkujdesje të dukshme, të frikshme, kërcënuese dhe të pakulturuar tonën. Një shkujdesje tipike shqiptare. Ku dorëzanë na bëhen, për fat të keq, shpesh edhe institucionet shtetëtore. Ato NUK po e bëjnë detyrën e tyre siç duhet. Po e jap me shembuj, dhe foto:

1. Në Shqipëri mbërrita me një linjat e para pas hapjes së përbotshme të qiejve. Pas një udhëtimi të mundimshëm me maska e gjithfarë pajisjesh mbrojtëse, mbërritëm në Rinas. Por ç’ndodhi në të vërtetë? Ashtu me atë padurimin për të dalë, një pjesë e udhëtarëve u ngritën dhe madje i hoqën maskat. Por u zumë në grackën e asaj kutie metali e fati për rreth 20 minuta, pasi qeverisë dhe atyre që drejtojnë Rinasin u ishte kujtuar se duhej të bënin një ceremoni mirëseardhjeje. Zot i madh! Njëzet minuta të mbyllur, mbi njeqind e pesëdhjetë vetë. Jam e bindur se disa prej të sëmurëve të statistikave tona, në mos edhe ndonjë i vdekur, janë të asaj dite, të atij show të panevojshëm, që nuk i lypet askujt. Kush mban përgjegjësi për të sëmurët e asaj dite? Me mua në atë udhëtim ishte edhe një gazetar holandez, i cili u zhvidhos nga trutë prej kësaj hipokrizie, edhe shtetërore. Shihni fotot!

2. Jam përpjekur disa herë të hyj te Posta Shqiptare, por gjithnjë gjej një turmë të pakujdeshme, askush nuk mban distancë dhe nuk e di kush duhet të mbajë përgjegjësi për këtë. Sa njerëz na infektohen në ditë nga kjo shkujdesje, a e ka llogaritur kush? Shihni fotot!

3. Nga disa udhëtimet e mia veri e jug, në shumë pak, thuajse në shumë pak restorante e bare, kamerierët dhe mbikëqyrësit mbajnë maska. Kur shpesh u kam bërë vërejtje, u është dukur se po u flet ndonjë UFO. Këtë përvojë besoj e ka secili prej nesh. Në këtë pikë jam me shtetin dhe të gjitha gjobat që vënë institucionet nga kjo shkujdesje. Çështja është: A po kontrollohet sa duhet?

4. Të premten e shkuar më ra rruga me makinë të kaloj para xhamisë së Rrugës së Durrës pikërisht në minutat e faljes së të premes. Nuk po flas për X5 e gjithfarë makinash të shtrenjta që kishin zënë trafikun me drita të ndezura, sepse nuk arrij ta kuptoj se si mund të shkosh te ai Zoti që i falem edhe unë, e që di aq të përkorë, me aq shumë luks. Por kjo është një çështje tjetër. Mbipopullimi që ishte aty, ishte i frikshëm, as largësi fizike, as maska. Dhe kështu mund të jetë në të gjitha kultet fetare, dhe nuk e di a kontrollon kush?U trishtova shumë, por nuk bëra foto në respekt të kultit dhe të atyre njerëzve të thjeshtë, të cilëve nuk u është thënë se duhet të rrinë larg, shumë larg nga njëri-tjetri. Kush e vë në dyshim këtë që po them, le të kalojë nesër andjepari.

5. Vrasësi më i madh mes nesh është padyshim shkujdesja, që vjen edhe nga njëfarë turpërimi, a ndjesia e çnderimit, a humbjes së respektit po të mos ia hedhim duart në qafë mikut që ndeshim në rrugë, mikut që takojmë në kafe, a të afërmit tonë. Duhet të zhvishemi nga gjithë këto komplekse që të mund ta zgjasim jetën tonë, që të mund t’ia shkurtojmë jetën Covid-19. Na duhet vetëm disa muaj që të sillemi ndryshe. Unë sillem ndryshe, por shpesh ata përballë meje nuk sillen ndryshe, duke më detyruar t’ua kujtoj se duhet patjetër të sillen ndryshe. Duhet t’i japim fund shkujdesjes sonë “tipike shqiptare”.

Rri larg!
Laj duart!
Mbaj maskë!

Mendo për qindra mjekë, infermierë dhe punonjës shëndetësorë që janë në kufijtë e rraskapitjes së tyre për të mbrojtur jetët tona! / KultPlus.com

Propozimi i shkrimtares: Deputetët të kalojnë testin e drejtshkrimit, kush ngel – të ngelë

Shkrimtarja e njohur, Flutura Açka, ka bërë një propozim të pazakontë.

Me anë të një postimi në rrjetet sociale shkrimtarja Açka thotë se për cilësinë e parlamentit të ardhshëm do të ishte mirë që deputetët të kalonin dhe testin e drejtshkrimit duke propozuar diktim për deputetët.

Ajo sjell shembullin e Holandës, e cila e ka konkurs publik diktimin. Siç shkruan Shqip, propozimi i Açkës ka marrë jo pak pëlqime dhe është shpërndarë dhjetëra herë në rrjetet sociale.

Postimi i plotë:

Për cilësinë e parlamentit të ardhshëm

Që Parlamenti ynë të mos jetë më objekt kabareje, përveç të gjitha nismave që do ta pastrojnë nga kriminelët e faqezinjtë, do të ishte mirë që deputetët të kalonin një test fare të thjeshtë: atë të drejtshkrimit. Mjafton një diktim i thjeshtë – publik, faqe shqiptarëve – për pak minuta për ta ruajtur parlamentin tonë nga analfabetët. Sepse më ka zënë syri shpesh statuse lemeritëse deputetësh, cilësia e shkrimit të të cilëve e fyen gjuhën shqipe.

Kjo që po them është një gjë shumë serioze, aq serioze sa në Holandë një nga konkurset më të rëndësishëm publikë, është Diktimi, që shfaqet drejtpërdrejt në televizion dhe marrin pjesë njerëz të të gjitha fushave. Ata mblidhen në një sallë dhe u diktohet një tekst. Fituesi merr një shpërblim të madh, sepse është respektuesi më i madh i gjuhës. Dita e Diktimit Kombëtar, është gati festë kombëtare.

Le ta fillojmë edhe ne duke u diktuar parlamentarëve të ardhshëm, kush kalon, le të kalojë, kush ngel, le të ngelë e të turpërohet e të mos hyjë në parlament.

Fjala është e para, e fjala fillon nga gjuha!/ KultPlus.com