Si nuk duhet të vdiset

Poezi nga Sali Bashota

Të gjitha ditët e javës janë njësoj
Kur vetmia e botës
Plandoset mbi afshin e vet
Si nuk duhet të vdiset
Si nuk duhet të harrohet
Si nuk duhet të cmendemi
Një ditë pranvere me borë
Të gjitha ditët e javës janë njësoj
Vetëm numri I të vdekurve rritet
Kur heshtja ikë si akrepat e orës
Si nuk duhet të vdiset
Pa njohur ditën që vjen
Me pikëllimin e vet. / KultPlus.com

Jeta qenka ëndërr

Poezi nga Sali Bashota

Jeta qenka ëndërr
Si shtatë palë qiej
Në besimin e njeriut
Jeta qenka ëndërr
Si hija e gjarprit
Nën gurët e çarë
Jeta qenka ëndërr
Si uji i burimit të ftohtë
Në shtegun e përmallimit
Jeta qenka ëndërr
Si fluturimi i zogjve
Mbi drunjtë e fatit
Jeta qenka ëndërr
Si zjarri i puthjes
Në buzët e përflakura
Jeta qenka ëndërr
Si malli i humbur
Në botën e trazuar
Jeta qenka ëndërr
Si këmisha e bardhë
Në trupin e dashurisë
Jeta qenka ëndërr
Si vetmia e qiellit
Kur fiket në mbrëmje
Jeta qenka ëndërr
Si valët e detit
Në krahët e pulëbardhave
Jeta qenka ëndërr
Si frika e dehur
Në derën e nostalgjisë
Jeta qenka ëndërr
Si pritja e ëmbël
Në Kopshtin e Edenit
Jeta qenka ëndërr
Si sytë e shkruar
Që flasin me vetveten
Jeta qenka ëndërr
Si loja e pakryer
Në fundin e lumturisë
Jeta qenka ëndërr
Si e panjohura e vdekjes
Në pëshpëritjen e agonisë

Afati i frikës

Poezi nga Sali Bashota

Ndoshta vetëm për disa ditë
Mund të shtyhet afati i frikës
Derisa të ngjallet optimizmi
Në shpirtrat tanë
Dhimbjet s’duhet të pëlcasin
Kur i vjen radha lotëve
Me ikë nga fytyrat e mërzitura
Në këtë kohë pandemie
Ndoshta vetëm për disa ditë
Mund të shtyhet afati i frikës
Derisa të zgjohet dashuria e vërtetë
Në besimin e njerëzve
Kur duart duan të çmallen me prekjen
Mbi trupat e ndaluar
Të çmallen edhe me gjysmën e përqafimit
Sa herë botën e mbulon dhimbja
Ndoshta vetëm për disa ditë
Mund të shtyhet afati i frikës
Me orën e saktë të durimit
Frymë kush merr më së shumti
Në të dy krahët e ëndrrave
Kur hapen shtigjet e fatit
Uji përdoret vetëm si ilaç i etjes
Ndoshta vetëm për disa ditë
Mund të shtyhet afati i frikës
Aty ku do të zgjohet përgjithmonë buzëqeshja
Në qiellin pa asnjë re të zezë

(9 prill 2020) /KultPlus.com

Vargje nga libri i agonisë

Poezi nga Sali Bashota

Lexuesi im
Vendi i ëndrrave është në kafazin e frikës
Aty është edhe parashikimi i motit
Ka ujë të mjaftueshëm për shpirtrat
Ka edhe bukë goje për të shpëtuar
Pa u çmendur nga mërzia
Lexuesi im
Të paktën bëhu i lumtur
Vjen dita e dashurisë
Për t’ia zgjatur jetën prekjes
Sidomos duarve plot uratë
Sidomos buzëve plot shkrumb
Kështu thonë edhe besimtarët e Hipokratit
Lexuesi im
Kurajo dhe durim i duhen njerëzimit
Secili mund ta bëjë nga një varr për frikën
Edhe ata që luajnë me lirinë e popullit
Fundi mund të jetë i njëjtë për të gjithë
Sa shpejt bota u bë njësoj si qielli
Vetëm Zoti është Një
Lexuesi im

( 4 prill 2020) /KultPlus.com