Metoda e Gandit për të fituar në debate

Jeta e Mahatma Gandit është plot me histori dhe anekdota rreth konfrontimeve që përfundojnë duke çliruar doza të mëdha mençurie.

Në fakt, ky njeri mori famë dhe hyri në histori sii pari që udhëhoqi një “revolucion” pa dhunë.

Thuhet, për shembull, se një herë ishte ulur për të ngrënë pranë një profesori në Universitetin e Londrës. Profesori i kërkoi të largohej sepse “zogjtë dhe derrat nuk mund të hanë bashkë“. Gandi u ngrit dhe tha: “Mos u shqetëso profesor, unë do të fluturoj menjëherë larg.”

“Synimi i të gjitha diskutimeve nuk duhet të jetë suksesi, por përparimi.” -Joseph Joubert

Gandi thuajse gjithmonë e arrinte synimin e tij në diskutime. Por ai e bënte këtë me një inteligjencë dhe një hir të tillë që në fund i jepte diçka kundërshtarit të tij.Sekreti i tij, në vend që të fitonte argumentin, ishte të zbulonte një mësim që mund të nxirrej nga situata.

Pra, nëse mendoni se ia vlen ta njohim metodën e Gandit, ne do të detajojmë sugjerimet e saj për të pasur sukses në një diskutim.

Mos jini egoist dhe mos debatoni fort

Për Gandin, çdo këndvështrim mbi një problem duhet të përfshijë gjithashtu kushtet që i krijohen kundërshtarit. Duke qenë i vendosur për këtë ide, ai shkatërroi monopolin e industrisë së tekstilit anglez dhe më pas shkoi në secilën prej fabrikave për të kërkuar falje për shkarkimet që kishte shkaktuar.

Ai karakterizohej gjithashtu nga studimi i plotë i çdo teme. Ai nuk mjaftohej me një pamje sipërfaqësore të botës. Ai lexonte, ai hulumtonte, ai u konsultohej. E gjithë kjo e lejoi atë të krijonte një mendim të bazuar dhe të informuar për çdo çështje. Ky është padyshim një themel i fortë për të përballuar çdo debat.

Trajnoni forcën fizike dhe durimin

Kuptova se forca e trupit kontribuon në mënyrë vendimtare në forcën e mendjes. Gandi karakterizohej nga mbajtja e një forme të mirë fizike, e cila e lejoi atë të duronte periudha të vështira me një aftësi të mahnitshme për t’u rikuperuar. Stërvitja e trupit siguron vetëpërmbajtje, forcimin e vullnetit dhe vetëkontrollin.

Durimi, nga ana tjetër, është trajnimi i mendjes. Gandi tha se një mur duhet të ndërtohet tullë për tullë. Dhe se çdonjëra ka momentin e vet për t’u vendosur atje. Durimi është një tipar i mendjeve më të forta. Të mos dorëzohesh në impulsin e parë është çelësi i suksesit, veçanërisht në një përballje.

Empati me tjetrin, përfshihu me emocionet e tyre

Gandi trumbetoi ide që ishin universale në shtrirje. Parimet e tij nuk ishin produkt i një vizioni lokalist apo të çuditshëm. Krejt e kundërta. Në idetë dhe luftën e tij ishte i pranishëm edhe i gjithë njerëzimi. Doktrina e tij u fokusua fillimisht te njerëzit e tij, por u frymëzua nga vlerat universale.

Ky lider u dha një vend të rëndësishëm emocioneve. Fjalimi i tij nuk ishte thjesht ideologjik. Ai u përpoq të kuptonte pozicionin e kundërshtarëve të tij dhe mori parasysh atë që ata mund të ndjenin. Kjo është arsyeja pse qindra mijëra njerëz në botë e ndoqën dhe e admiruan, edhe nëse nuk e ndanë kauzën e tij. Fitimi i një debati nuk nënkupton domosdoshmërisht anulimin e tjetrit.

Flisni një gjuhë të thjeshtë dhe jini transparent

Thjeshtësia në të folurin e tij ishte diçka që karakterizon liderët e mëdhenj. Ata nuk flasin për t’u admiruar, ata flasin për t’u kuptuar. Dhe mënyra më e mirë për të nxitur të kuptuarit është përdorimi i gjuhës së thjeshtë, të cilën çdokush mund ta kuptojë.

Ky do të ishte populizëm nëse pas tij do të fshiheshin interesa. Por nëse fjalët e thjeshta nuk fshehin të vërtetat e fshehura, ato arrijnë në zemrat e njerëzve. Një fjalim autentik dhe i vërtetë ka një fuqi të madhe bindjeje. Dhe gjithashtu mbart respekt. Një diskutim verbal fitohet kështu: me argumente të thella, të thëna thjesht dhe pa gënjeshtra.

Rritni mbështetjen te vetja dhe këmbëngulni

Gandi këmbënguli të bënte kripën e tij. Në qepjen e veshjeve tuaja dhe objekteve të tjera të përditshme. Ai e ktheu vetëbesimin në një mënyrë për të ndërtuar lirinë. Ai e dinte se lidhjet e varësisë nuk lindin në gjërat e mëdha, por në detajet e vogla. Dhe e sulmoi të keqen që në rrënjët e saj.

Këtij udhëheqësi të madh iu deshën 55 vjet për të arritur ditën e pavarësisë e Indisë, që ishte ëndrra e tij e madhe. Ai e bëri atë sipas mënyrës së tij: pa përdorur dhunën. Ai kaloi mijëra vështirësi para se të mundte. Vështirësi të të gjitha llojeve, madje edhe konflikte me veten. Thellë brenda vetes ai e dinte se këmbëngulja është një çelës që përfundon duke hapur çdo derë dhe se aftësia për të këmbëngulur i lejon dikujt të përparojë drejt suksesit.

Të gjitha mësimet e Gandit na lënë me një katalog të çmuar të vlerave njerëzore. Triumfi i tij ishte një triumf i shpirtit dhe prandaj shënjon një para histori dhe pas histori. Më i madhi nga të gjitha urdhërimet e tij ishte të përballej, pa synimin për të shkatërruar tjetrin. Në këtë mënyrë nuk ka kurrë disfatë, pasi është një mënyrë e sigurt që të gjithë të përfundojnë duke fituar, edhe nëse nuk është gjithçka që do të dëshironin. / KultPlus.com

“Debati për Kulturën dhe Letërsinë në kohë pandemie”, Kamberi: Edhe në rastin e luftës së Kosovës, pak është shkruar

Uranik Emini

Më 1 shkurt, në ambientet e KultPlus Caffe Gallery, PEN Qendra e Kosovës zhvilloi me shumë sukses akitivitetet e saja kulturore e letrare paraparë për projektin “Debati për Kulturën dhe Letërsinë në kohë pandemie”, shkruan KultPlus.

Temperaturat e ftohta nuk ndikuan që të pranishmit të zënë vendet e tyre dhe rrjedhimisht të fillojë edhe debati rreth temës “krijimtaria letrare në periudhën e pandemisë”,  ku të pranishëm në panel për të diskutuar më gjerë në një anë studimore, ishin: shkrimtarja Nerimane Kamberi, profesori dhe dramaturgu, Haqif Mulliqi, si dhe moderator i debatit, profesori universitar, Sali Bashota.

Me vëmendje të plotë nga numri i pranishmëve, debatin e filloi profesori Bashota, i cili bëri prezantimin e panelistëve dhe më pas ia dha fjalën shkrimtares Kamberi.

Kjo e fundit e hapi këtë debat me një thënië të shkrimtarit të njohur, Franz Kafka, për të dalur gradualisht edhe te letërsia franceze dhe gjithashtu edhe shkrimtarët shqiptarë.

“Shpesh kam menduar se mënyra më e mirë për të jetuar për mua do të ishte të ulem me një llambë dhe atë që më duhet për të shkruar në mes të një bodrumi të madh të izoluar. Do të më silleshin ushqimet dhe di t’i linin gjithmonë shumë larg vendit tim, pas derës më të jashtme të bodrumit”, Kafka në letrën Felices. “Këtë titull kumtese mund ta ndryshoja ) “Krijimtaria letrare në kohë lufte”, sepse ajo që përjetoi bota dhe po vazhdon ta përjetoj ishte një luftë speciale. (Presidenti francez Emanuel Macron deklaroi se jemi në gjendje lufte”, tha mes tjerash Kamberi.

Kamberi përmendi edhe krjimatrinë franceze, ku shtëpitë botuese atje parapanë se do të rritej fluksi i librave në botim gjatë pandemisë.

“Në Francë, ku kemi një traditë shkrimtarie, shtëpitë botuese parapanë së do të rritet fluksi i librave për botim, vepër e parë apo vepër e re e një autori të afirmuar. Por disa prej tyre nuk deshën të botojnë libra me tematikë pandemie, si lloj ditarë lufte, sepse deshën vepra që do të zgjasin në kohë, ndoshta edhe që do të mbesin në historinë e letërsisë, qoftë kombëtare qoftë ndërkombëtare, jo diçka të përkohshme, që lidhej me aktualitetin e atypëratyshëm”.

Tutje, shkrimtarja përmendi edhe faktin se në rastin e luftës së Kosovës, më shumë ka të krijuar filma sesa shkrime për këtë ngjarje kaq madhore për vendin.

“Edhe në rastin e luftës së Kosovës, pak është shkruar, kaluan njëzet vjet, ndoshta kaq e ndoshta edhe më shumë i duhet njeriut për të treguar, për t’a shndërruar një përjetim në një rrëfim…Do të shkruhet menjëhere, njëkohësisht, si një nevojë emergjente ( Bashota dhe poezia e tij, Kamberi dhe tregimet për dhe rreth pandemise në portale kulturore (Lejeune, Petit écran). Nëse krijimtaria letrare nuk qe e madhe me tematikën e pandemisë, u rilexua Murtaja e Kamysë e tash më shumë si një alegori e pushtimit gjerman u pa thjesht si një epidemi dhe si solidariteti I njërëzve, u rilexua « Njëqind vjet vetmi » të Markezit, u rilexuan « Memoaret e Hadrianit » ndoshta për të kërkuar një gjendje të ngjashme me atë që po e përjetonte njërëzimi në shekullin XXI , gjë që do t’a ndihmonte sadopak që të kuptoj e të di se si të sillej, kërkohej një refleksion I thellë, nga parardhësit e shkrimtarëve të sotëm”, tha ajo në fund.

Ndërkaq, profesori Mulliqi, në një formë të eseut e filloi fjalimin e tij për këtë natë të debatit.

“Që nga fillet e mija si shkrimtar, disi, e kam përjetuar veten time si një nxënës që ka prirje për tragjedinë, dhe i cili, përmes tragjedisë antike e vështroja atë thënien monumentale të S. Beket se: Nuk ka asgjë më qesharake se sa fatkeqësia e njerëzve”.

Mulliqi beson se në letërsi është shkruar për epidemi të ndryshme, ndërsa letërsia shqiptare popullore është e mbushur plot e përplot tregime të këtilla të rrezikshme ku rrëfehen legjenda mbi fatalitetin, individual dhe kolektiv.

“Kur po e shkruaja këtë ese, mu kujtua, një ngjarje që nga koha kur vdiq Perikleu (në shekullin e V para epokës së re). Të dhënat thonë se ai vdiq nga një epidemi e rëndë e asaj kohë, dhe kur, mbi shtratin e tij të vdekjes, mjeku i ri, Hipokrati, e mbajti fjalimin mbresëlënës për të, e sipas të cilit fjalim, sot ekziston sintagma që e quhet, Betim i Hipokratit, me atë rast ai kishte thënë se: shumë epidemi nëpër botë, në të gjithë mijëvjeçarët që do të vijnë, dhe se, në fund, më e rëndësishmja për të gjithë që do të na mbetet, do jetë, Liria e shpirtit e cila, duhet të jetë mbrojtja më e fuqishme e krenarisë njerëzore”.

Ai thotë se puna e shkrimtarit nuk ndërlidhet në asnjë mënyrë me kushtet dhe rrethanat e jashtme nga të cilat do të varej procesi i të shkruarit që bëjnë shkrimtrarët.

“Puna e shkrimtarit nuk është diçka ekskluzive. Kjo punë, në asnjë mënyrë, nuk ndërlidhet me kushtet dhe rrethanat e jashtme nga të cilat do të varej procesi i të shkruarit që bëjmë ne. Për aq më shumë, të shkruarit nuk e nënkupton as pjesëmarrjen e publikut, gjë që s’është rasti me artet vizuale dhe skenike, të cilat, esencialisht kanë nevojë për galeritë, teatrot, sallat e koncerteve apo ato të kinemave. Ne, faktikisht, shkruajmë sipas një dinamizmi intim që kemi, duke luftuar me demonët tanë, ndërsa me ata, kjo pandemi nuk ka as edhe një lloj lidhje”.

Në fund, profesori shton se letërsia i posedon mekanizmat e vetë që të mbrohet nga banalizuat e këtillë dhe ta luaj rolin e saj në shoqëri. 

Biseda u zgjerua edhe më shumë kur publiku u ftua për t’u inkuadruar në diskutim, derisa shkrimtari dhe profesori universitar, Avni Spahiu, së bashku me Ibrahim Berishën, bisedën e zgjeruan tutje me mendime dhe analiza të ndryshme personale për të krijuar kështu një atmosferë debati. E gjitha kjo u zhvillua nën prezencën e ngrohtësisë shpirtërore të bibliotekës së KultPlus Caffe Gallery dhe pikturave të artistit Sadri Morina, ekspozita e të cilit ende po vazhdon të qëndrojë e hapur për admiruesit.

Ndërkaq, projekti “Debati për Kulturën dhe Letërsinë në kohë pandemie” do të mbahet deri në fund të muajit shkurt, ku çdo të martë dhe të enjte në KultPlus Caffe Gallery, duke filluar nga ora 17:00, do të debatohet rreth temave si: Komunikimi ndërkulturor, Gjuha e shkrimit letrar sot, Letërsia dhe teknologjia, Letërsia e gruas, Roli i letërsisë në periudha krizash dhe Letërsia e përkthyer. /KultPlus.com

PEN Qendra e Kosovës sot debaton për krijimtarinë letrare në periudhën e pandemisë  

Sonte, 1 shkurt 2022, në ambientet e KultPlus Caffee Gallery në Prishtinë, PEN Qendra e Kosovës vazhdon aktivitetet e saja kulturore e letrare paraparë me projektin “Debati për Kulturën dhe Letërsinë në kohë pandemie”.  

Temë shqyrtimi sonte do të jetë Krijimtaria letrare në periudhën e pandemisë. 

Për këtë temë do të flasin Nerimane Kamberi dhe Haqif Mulliqi.  

Debatin do ta udhëheqë Sali Bashota. 

Ftoheni të merrni pjesë.   Projektin “Debati për Kulturën dhe Letërsinë në kohë pandemie” e ka përkrahur Ministria e Kulturës, Rinisë dhe e Sportit e Republikës së Kosovës. /KultPlus.com