Pjesë e shkëputur nga “Tuneli”, Ernesto Sabato

“Këtë grua jam duke e parë për herë të parë dhe të fundit. Kurrë më gjatë jetë sime nuk do ta shohë atë. Mendimet e mia fluturuan kuturu, si një tapë poshtë një lumi të paeksploruar. Për një moment ato u vërtitën rreth gruas nën çati.

Çfarë kuptimi kishte ajo për mua? Mirëpo, nuk mund ta çliroja veten nga mendimi se, për një çast, ajo ishte pjesë e jetës sime e cila kurrë më nuk do të përsëritej; nga këndvështrimi im, ajo tashmë ishte sikur e vdekur; një vonëse e vogël treni, një thirrje nga brendësia e shtëpisë, dhe ajo grua nuk do të kishte ekzistuar kurrë në jetën time.

Çdo gjë dukej e rrufeshme, kalimtare, e kotë, e mjegullt. Truri im nuk funksiononte mirë, por Maria ishte një vizion periodik, diçka melankolike dhe e turbullt.”

– Ernesto Sabato“Tuneli”

BARCELONA SOCIEDAD ERNESTO SABATO ESCRITOR

‘Ekzistonte një tunel i vetëm, i errët dhe vetmitar, tuneli nëpër të cilin kishte rrjedhur fëmijëria dhe rinia ime’

Fragment nga ”Tuneli”, romani i Ernesto Sabatos

Ekzistonte një tunel i vetëm, i errët dhe vetmitar , tuneli nëpër të cilin kishte rrjedhur fëmijëria dhe rinia ime, e gjithë jeta ime. Nga nje copëz e tejdukshme e murit prej guri, unë e kisha parë, këtë vajzë dhe kisha menduar se ajo vinte nga një tjetër tunel paralel me timin, ndërkohë që në të vërtetë, ajo i përkiste botës së madhe, botës pa kufinj, të atyre që nuk jetojnë nëpër tunele dhe ndoshta i qe afruar nga kërshëria njërës prej dritareve të mia të çuditshme dhe i kishte zënë syri spektaklin e vetmisë time pa shpëtim, ose e kishte tërhequr gjuha memece, çelesi i pikturës time.

Dhe atëherë ndërsa unë bëja përpara brenda tunelit tim, ajo jetonte jashtë, jetën e saj të natyrshme, jetën e rrëmujshme të njerëzve që jetojnë përjashta, atë jetën e çuditshme dhe absurde, ku ka vallëzime dhe festa, gëzim dhe mendjelehtësi.

Nganjëherë, qëllonte që kur unë kaloja përpara njërës prej dritareve të mia, ajo ishte duke më pritur, e pa goje, dhe plot ankth. Përse më priste? Përse më priste plot ankth dhe e pa gojë?

Ndonjëherë, qëllonte që ajo të mos vinte në orar dhe e harronte këtë qënie të mbyllur dhe atëherë unë me fytyrën e ngjeshur pas murit e përfytyroja atë në vende të paarritshme. / KultPlus.com

Fragment i shkëputur nga “Tuneli” i Ernesto Sabato-s

Ekzistonte një tunel i vetëm, i errët dhe vetmitar , tuneli nëpër të cilin kishte rrjedhur fëmijëria dhe rinia ime, e gjithë jeta ime. Nga nje copëz e tejdukshme e murit prej guri, unë e kisha parë, këtë vajzë dhe kisha menduar se ajo vinte nga një tjetër tunel paralel me timin, ndërkohë që në të vërtetë, ajo i përkiste botës së madhe, botës pa kufinj, të atyre që nuk jetojnë nëpër tunele dhe ndoshta i qe afruar nga kërshëria njërës prej dritareve të mia të çuditshme dhe i kishte zënë syri spektaklin e vetmisë time pa shpëtim, ose e kishte tërhequr gjuha memece, çelesi i pikturës time. Dhe atëherë ndërsa unë bëja përpara brenda tunelit tim, ajo jetonte jashtë, jetën e saj të natyrshme, jetën e rrëmujshme të njerëzve që jetojnë përjashta, atë jetën e çuditshme dhe absurde, ku ka vallëzime dhe festa, gëzim dhe mendjelehtësi. Nganjëherë, qëllonte që kur unë kaloja përpara njërës prej dritareve të mia, ajo ishte duke më pritur, e pa goje, dhe plot ankth. Përse më priste? Përse më priste plot ankth dhe e pa gojë? Ndonjëherë, qëllonte që ajo të mos vinte në orar dhe e harronte këtë qënie të mbyllur dhe atëherë unë me fytyrën e ngjeshur pas murit e përfytyroja atë në vende të paarritshme. /KultPlus.com

Sot shfaqet filmi “Tuneli” nga Ilir Harxhi

Sot më 15 nëntor me fillim nga ora 14:00 në ambientet e Universitetit AAB, shfaqet filmi artistik “Tuneli” me regji te Ilir Harxhit, shkruan KultPlus.

Ky film vjen me një kaskë të përzgjedhur aktoresh, ndër ta janë aktorët Robert Ndrenika dhe Evner Petrovci.

Pas shfaqjes së filmit do të mbahet edhe një konferencë për medie, ndërkaq nga nesër filmi do të shfaqet në Kinemanë ABC në Prishtinë me fillim nga ora 20:00./ KultPlus.com