“Kosharja” e xhiruar në Kopaonik, filmi që rrëfen anën serbe të luftës

Në Serbi vazhdon glorifikimi i humbjeve serbe dhe krijimi i miteve për to. Ky është stili i mbijetesës historike të Serbisë në përpjekje për të mbajtur territore të huaja jo vetëm që nga Beteja e Kosovës në vitin 1389 e deri më sot, 630 vjet më pas.

Një mit i tillë ka filluar të krijohet edhe për Betejën e Koshares në të cilën forcat serbe u thyen nga forcat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Për ta përkujtuar këtë betejë, televizioni publik serb njofton se është në përfundim e sipër filmi, dokumentar e quan rts, me titull “Rrëfime lufte nga Kosharja”, transmeton Koha.net.

Ky film, sipas autores së tij Sllagana Zariq ëshë xhiruar në Kopaonik, në reliefe dhe kushte atmosferike të me ato të Bjeshkëve të Junikut

Filmi merret me kronologjinë e ngjarjeve filluar më 9 prill 1999 kur forcat e UÇK-së sulmuan forcat serbe që qëndronin në kufirin shqiptaro -shqiptar. Beteja ka zgjatur 67 ditë, deri më 14 qershor 1999 kur ushtria jugosllave u largua përfundimisht nga Kosova.

Dokumentar,i që paraqet vetëm anën serbe të luftës, do të fillojë së emituari më 9 prill në rts.

Në mediet serbe Beteja e Koshares është cilësuar si ferri i luftës për ushtrinë e Serbisë.

Përkundër asaj se Serbia këtu është thyer keqas, në Serbi shumë bulevarde e rrugë mbajnë emrin Koshares./ KultPlus.com

Ylfete Fanaj sërish në Parlamentin Kantonal: Fiton më së shumti vota

Me 6908 vota, ajo ka fituar më së shumti nga të gjithë kandidatët e qytetit të Lucernit.

“Jam shumë e gëzuar: me 6908 vota të fituara, kam arritur rezultatin më të lartë në qytetin e Lucernit dhe jam rizgjedhur (në Parlamentin e Kantonit). Kemi 3 vende më shumë (si parti SP) dhe të katër të zgjedhurit rishtas,  janë femra. Gëzuar!”. Këtë postim e ka bërë në faqen e saj në facebook Ylfete Fanaj, e cila fiton kështu në mënyrë bindëse mandatin e tretë në Parlamentin e Kantonit të Lucernit, shkruan albinfo.ch.

Më shumë se ajo kanë fituar katër kandidatë nga FDP, të gjithë nga  zonat tjera të kantonit, jashtë qytetit të Lucernit.

Edhe partia e saj, SP ka shënuar një rezultat shumë të mirë, duke fituar tri vende më shumë në parlament. Nga ana tjetër, partitë e djathta,  SVP, CVP dhe FDP të cilat janë zakonisht favorite në këtë kanton, kanë shënuar rënie të theksuar, me 7 gjegjësisht 4  dhe 3 vende më pak të fituara.

Fitoren më të madhe e ka realizuar Partia e Gjelbër (Grüne Partei) e cila ka dyfishuar numrin e vendeve në parlament: nga 7 sa i ka pasur deri tash, në 14.

Të kujtojmë: Ylfete Fanaj është prej tetë vitesh deputete në Parlamentin Kantonal ndërsa pak më vonë ajo është zgjedhur edhe shefe e Grupit Parlamentar të Partisë Socialdemokrate në këtë parlament, shkruan albinfo.ch.

E lindur në vitin 1982 në Prizren dhe e ardhur në Zvicër në vitin 1991, Ylfete Fanaj ka qenë femra e parë shqiptare që është zgjedhur në nivel asambleje komunale dhe kantonale në këtë vend. Ajo po ashtu është  shqiptarja e parë e Zvicrës në përgjithësi, e zgjedhur shefe e një grupi parlamentar në çfarëdo niveli.

Fanaj është aktive në politikë prej një kohe të gjatë. Ajo, nga viti 2011 ka qenë deputete e Partisë Socialdemokrate në Parlamentin e Kantonit të Lucernit. Para kësaj ajo ka përfaqësuar po këtë parti në Asamblenë e qytetit të Lucernit.

Fanaj ka qenë femra e parë shqiptare në Zvicër, e zgjedhur në një parlament kantoni dhe asamble komune.

Për një kohë Ylfete Fanaj ka qenë edhe kryetare e organizatës Second@s në nivel të Zvicrës.

Ajo ka qenë dhe është shumë aktive në jetën shoqërore të shqiptarëve të /KultPlus.com

Xhamia e Plumbit në Shkodër, ndër 50 më të bukurat e botës

Xhamia e Plumbit në Shkodër është e vetmja xhami shqiptare, e përfshirë mes 50 objekteve më të bukura myslimane në botë.

Ajo renditet në vendin e 37 para xhamisë Vahsiz Khan në Lahore të Pakistanit dhe pas xhamisë Jami Ul Alfar në Sri Lanka. Në vendin e 31 renditet Xhamia Blu në Stamboll të Turqisë, ndërsa dhjetë vende pas xhamisë shqiptare është Xhamia e Madhe në Paris.

Në fund të listës renditen xhami e Lindjes së Diellit në Melburn të Australisë dhe Xhamia Kombëtar e Abujas në Nigeri. Po kush renditet në vendet e para? Është pikërisht xhamia Mashkhur Jusup në Kazakistan, dhe në vend të dytë Xhamia e Kristaltë në Malajzi. Vendi i tretë i takon një xhamie në vendet e ftohta të Europës. Është xhamia e Nusrat Djahannë Kopenhagen të Danimarkës. Në Islamabad të Pakistanit gjendet xhamia e katërt më e bukur në botë, Shah Faisal Masjid dhe fill pas saj renditet Xhamia ?akirin në Stamboll.

Historia e Xhamisë së Plumbit

Xhamia e Plumbit është një monument kulture i kategorisë së parë në Shkodër. Xhamia e Mehmet Pashë Bushatit ose Xhamia e Plumbit u ndërtua në vitin 1773-1774 nga Mehmet Pashë Bushati (Plaku), themeluesi i familjes së njohur të Bushatllinjve të Shkodrës. Kjo xhami është një nga ndërtesat më të vjetra të

Shkodrës dhe xhamia më e madhe dhe më e bukura e Shqipërisë deri në gjysmën e parë të shekullit XX, periudhë në të cilën filluan të ndërtohen xhami të dimensioneve të mëdha. Xhamia ka qenë e veshur me plumb dhe nga kjo u quajt “Xhamia e Plumbit”, e me këtë emër njihet edhe sot.

Xhamia është e vendosur në pjesën e jashtme të ish pazarit të Shkodrës, rrëzë kalasë Rozafat, në një livadh në rrafshinën e lumenjve Kir e Drin. Për nga forma e ndërtimit është frymëzuar nga xhamitë e sulltanëve të Stambollit. Kjo xhami është e vetmja në Shqipëri për nga lloji, që fillon me një oborr me kolona të gjera, para se të hysh në sallën e faljes. Ndërtimi i kësaj xhamie, në këtë formë, ka të bëjë me atë që pashallëku i Shkodrës është në gjendje që edhe në ndërtimin e objekteve të kultit të thyejë të drejtën perandorake për të pasur një element të tillë, vetëm ata.

Salla e faljes paraqitet si një bllok i ulët, kapërcyer nga një tambur oktogonal shumë i lartë, në majë të të cilit qëndron kubeja, gjysmë rrethore. Interieri shfaqet si një dhomë e gjatë dhe e gjerë, pavarësisht se përmasat janë jo dhe aq të mëdha. Vizualisht kjo dhomë është zgjeruar nga një lloj thellësie, në të cilën është vendosur Mihrabi. Në majë të Mihrabit ka tre kube, ndërsa në të djathtë ka dy kube. Xhamia është ndërtuar me gurë të shkëlqyer në të kaltër e të bardhë, që janë shumë rezistent ndaj veprimeve erozive.

Nga dëmtimet e ndryshme që pati kjo xhami, qoftë nga mbulesa, ashtu edhe përbrenda, si dhe nga vërshimet e herëpashershme të lumit Kir, për disa kohë mbeti e papërdorshme, ndërsa në vitin 1978, periudhë që në Shqipëri ishin shkatërruar ndërtesat e bukura dhe të vjetra që tregonin kulturën e shqiptarit, shërbimet e monumenteve të kulturës, u kujtuan t’i vinin një mbulesë me çimento për ta shpëtuar këtë thesar jo si objekt kulti, por si objekt ndërtimor. Me ndërtimin e kësaj xhamie të madhe të Shkodrës, shohim se në Shqipëri po shfaqej një arkitekturë me stil të zhdërvjellët e me shije, që nuk munguan në shekullin XVIII. Ky stil haset edhe në ndërtimin e xhamive të tjera në Bullgari, Anatolinë qendrore, etj.

Në këtë xhami gjendet një shkrim që na jep një informacion historik, ku shkruhet: Madhëria i veprave bamirëse dhe bujare, Mehmet Pasha e ndërtoi këtë xhami madhështore në vitin 1773 Administratori i kësaj xhamie, Haxhi Mahmut Berberi, data e rinovimit 1863. Riparimi i saj është bërë para vitit 1865, periudhë kur në Shkodër ndodhi përmbytja e madhe që shkatërroi një pjesë të mirë të Shkodrës së vjetër. Mbas këtij, kujdestarinë e kësaj xhamie e mori familja e njohur shkodrane e Myftijve të Tabakëve, në fillim nga Hafiz Isuf Tabaku dhe vazhdoi brez pas brezi deri në ditët e sotme. Brezi i ri i këtij trungu amanetin e të parëve e ka mbajtur edhe kur xhamia është lënë pas dore nga pushteti i kuq.

Xhamia e Plumbit në mes të ujit

Fotoja që i referohet klasifikimit të gazetës së njohur The Huffington Post e paraqet Xhaminë e Plumbit në mes të ujit. Ndonëse disa prej xhamive më të bukura janë thuajse në mes të ujit, nuk dihet nëse gazetarët e huaj e kanë kuptuar faktin se uji që rrethon xhaminë shqiptare nuk ka të bëjë fare me një stisje arkitekturore.

Legjenda

Ndërsa po ndërtohej xhamia, vetë Mehmet Pasha mori pjesë në punimet; ky gjest shpjegohet me përkushtimin e tij fetar dhe me qëllimin për ti treguar popullit se puna është e madhërishme, aq më tepër në vepra publike. Në lidhje me pjesëmarrjen e Mehmet Pashës në këto punime ka një anekdotë: Një fshatar donte t’i paraqiste një ankesë personale Pashës; mori vesh se ndodhej mes punëtorëve,

por nuk e dallonte, sepse ai ishte i veshur thjeshtë. Rastisi që vetë personi ta pyeste vetë (vetë Pashën) se ku gjendej Pasha dhe mori përgjigje që të priste pak. Pas përfundimit të punës, Pasha u vesh zyrtarisht dhe i doli para hallexhiut që mbeti i prekur nga thjeshtësia e tij./ndertimi.info/ KultPlus.com

“Do Të Kthehem Nëne”

Jusuf dhe Bardhosh Gërvalla duke i kënduar nënës së tyre. “Do Të Kthehem  Nëne” këngë kjo me një përmbajtje të veçantë të cilël ua sjellë sonte KultPlus.

Ka kohë që më mundon
vetmia o nënë
E votër braktisa një ditë
N´vendlindje e di është vjeshtë vonë
Të presin të korrura e brenga.

N´mendime m´ke tretur
tani o nënë
për birin që të la n´vetmi
Shikimi përhera kah dera t´përgjon
trokitje të lehta dëshiron.

Ref
Kthehu shpejtë m´ke pas thënë
se brengat më kanë molisur
Të presin shokët një vorr nën bli
Porositë e babait tënd.

Kaluan pranvera e vjeshta o nënë
që kur ti e ndjell veç një kthim
nëse vetë nuk do të mundem
do i them birit tim
Në vendlindje le t´shtrojë çdo gëzim

Të lutem jeto me shpresa o nënë
se dikush një ditë do t´trokllojë
N´atë vatër ku së pari zëri im jehoi
Andej nipat le të ngrejnë shtëpinë

Kumnova: Kriminelët serbë po e përdorin trupin e birit tim për hakmarrje

Nesrete Kumnova

Sot mbushen njëzetë vite pritje, ankth, shpresë e zhgënjim, që nga 31 marsi i vitit 1999, kur kriminelët serbë i rrëmbyen në shtëpinë tonë, birin tonë, Albion Kumnova (1977), dhëndrin Gëzim Deva (1970), tezakun e Albionit, Artan Efendia (1976), fqinjin, Lutfi Bunjaku (1952) dhe birin e tij Bekim Bunjaku (1983), pastaj bashkë me ta edhe fqinjën tjetër Shkëlzen Binishi (1966).
Unë dhe familja ime, jemi të zhgënjyer nga faktori kombëtar dhe ndërkombëtar se nuk po angazhohen më shumë dhe më me vendosmëri, për faktin se nga grupi kur u rrëmbyen meshkujt në familjen tonë, të gjithë trupat tjerë janë gjetur, identifikuar dhe varrosur dhe vetëm trupi i birit tonë, Albionit nuk arriti të gjendet e as të identifikohet.
Kjo është një arsye më shumë për të dyshuar se kriminelët serbë po e përdorin trupin e birit tim, Albionit, si metodë hakmarrëse ndaj meje dhe aktivitetit tim në Shoqatën “Thirrjet e Nënave”!
Drejtësia duhet të bie në vend dhe më në fund edhe varri i hapur i Albionit po e pret birin tim të prehet i qetë në dheun e Kosovës për të cilin e dha edhe jetën.
Dhembja është e madhe dhe po shtohet edhe më shumë, kur për çdo mëngjes zgjohemi me shpresë se do të gjendet Albioni, ndërsa kur ngryset dita shuhen edhe shpresat dhe me shpirt të plagosur duhet mbajtur si shkëmb barrën e pritjes së pafund!
Biri ynë Albion, nëna dhe babai nuk do të vdesin para se të varrosim me duart tona, ta ujisim dheun me lotët tonë dhe ta stolisim varrin me lulet më të bukura të pranverës, që të lulëzojë edhe pranvera jote, pasi pranverat tona u shuan këtu e njëzetë vite më parë! Albion, bir të kujtojmë me mall të pa shuar, Mama, Beja dhe motrat, Fllanza, Vjollca dhe Arjeta bashkë me familjet e tyre! / KultPlus.com

‘Përse do të studiosh’

Bertolt Brecht. Përkthyer nga Faslli Haliti

Djali im i vogël më pyet:

Do doja të studioja matematikë?

Përse do doja (të pyes ) unë.

Që dy cope bukë janë më shumë se një,

Do ta shënosh sidoqoftë.

Djali im i vogël më pyet: do doja të studioja anglisht?

Për ç’motiv, do  doja (të pyes ) unë.

Kjo mbretëri po perëndon.

Dhe ti vetëm fërkon barkun me  ( pëllëmbën e dorës) dhe ofshan,

Po do ta kuptosh tashmë

Djali im i vogël pyet:

do doja të  studioja histori?

Pse, do doja (të  pyes) unë.

(Mëso ta mbash kokën fort mbi tokë),

( Atëherë ) mbase do qëndrosh.

Po, studio matematikë, i them,

Studio anglisht, po, studio histori./ KultPlus.com