Ministrja Ekonomi: Qendrat muzeore dhe sitet arkeologjike, kontribut në zhvillimin e rajoneve

Në Ditën Botërore të Muzeve, ministrja e Shtetit për Standardet e Shërbimeve, Milva Ekonomi shprehu vlerësim për të gjithë punonjësit e qendrave muzeore dhe siteve arkeologjike, që punojnë çdo ditë duke kontribuar në zhvillimin e zonave ku ato ndodhen.

“Dua të shpreh vlerësimin tim për të gjithë punonjësit e qendrave muzeore dhe siteve arkeologjike, në Krujë, Durrës e në të gjithë vendin për punën e palodhur që bëjnë çdo ditë dhe rolin domethënës në zhvillimin e komuniteteve në zonat ku ato ndodhen”, u shpreh Ekonomi.

“Sot, në kuadër të Ditës Ndërkombëtare të Muzeve, hyrja në të gjithë Muzetë dhe Parqet Arkeologjike është falas”, tha Ekonomi.

Muzeu Etnografik i Krujës është një tjetër sit i trashëgimisë kulturore, ai ndodhet brenda kalasë së Krujës. Ky muzeum është ngritur në shtëpinë e familjes së Toptanëve, e cila është një ndërtesë e tipit “çardak” e vitit 1764. Banesa është monument kulture i kategorisë I. Në mjediset e brendshme, si edhe objektet e paraqitura në mjediset e jashtme, jepet një pamje e plotë i zejeve të ushtruara në Krujë dhe në të gjithë Shqipërinë, si edhe i mënyrës së jetesës duke filluar që 300 vjet përpara. Plot 90 % e objekteve të këtij muzeu janë origjinale dhe 100 % janë funksionale.

Muzeu Kombëtar “Gjergj Kastrioti Skënderbeu” u përurua më 1 nëntor 1982 në kështjellën e Krujës. Ky muze ka edhe karakterin e një memoriali që trajtohet si kullë shqiptare e Veriut. Kompleksi i muzeut është shpërndarë në disa hapësira, të cilat vizitohen kronologjikisht sipas ngjarjeve. Në këtë muze ndodhen objekte që i përkasin periudhave të ndryshme historike, por në disa pavijone trajtohet historia e Mesjetës së Hershme, principatat shqiptare, pushtimi osman dhe betejat e shqiptarëve për të përballuar këtë pushtim.

Ndërkohë, Muzeu Arkeologjik i Durrësit është muzeu më i madh arkeologjik në Shqipëri ku ruhen objekte arkeologjike të prehistorisë, periudhës arkaike dhe asaj të antikitetit.

Në këtë muze nuk ka ndalur për asnjë moment puna për ruajtjen e trashëgimisë kulturore. / atsh / KultPlus.com

Opingat ilire të fotografuara nga Pazari i Shkodrës në vitet ’40

Pazari i Shkodrës, në vitet ’40 – fotografitë sjellë nga Arkivi Qendror paraqesin disa punues opingash ose siç u thonë në gegërisht, apânga.

Këto lloj këpucësh, sipas dëshmive më të hershme arkeologjike u përkasin shek V-IV p.e.s dhe tregojnë, se kanë qenë element i kulturës ilire, sepse dalloheshin nga sandalet e tipit klasik greko-romak dhe më vonë, nga llaptiet e sllavëve.

Dëshmi të mëvonshme janë të shek XVI në disa vepra të Onufrit.

Visheshin nga shqiptarët në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni e Veriut, Mali i Zi, Greqi (arvanitasit) dhe fshatrat arbëreshë të Italisë.

Ka disa forma të punimit të tyre.

Më të thjeshtat bëheshin prej një cope të vetme lëkure në trajtë katërkëndëshi këndrejtë, ku buzët rudheshin me retra lëkure, duke u afruar pas këmbës e pastaj shtrëngoheshin me gjalma prej leshi.

Ndër variantet e tjera të punimit të opingave dallohen: opinga lope, me retra, me gjuhëzë, opinga me përkresa, me tufëza, me xhufka, opinga me prroqe e të tjera. / KultPlus.com

Gjetjet arkeologjike ndriçojnë të panjohurat midis qytetërimeve Maya dhe Teotihuacan

jë zbulim i fundit arkeologjik në qytetin e lashtë majan, Tikal, në Guatemalë, mund të hedhë dritë në lidhje të reja mes qytetërimeve Maya dhe Teotihuacan. Sipas një raporti të “National Geographic”, studiuesit në Tikal kanë zbuluar një kompleks ndërtimor që pasqyron stilin arkitektonik të qytetit antik të Teotihuacanit, i cili gjendej afër Mexico Cityt, rreth 800 milje (1 287 kilometra) larg Tikalit.

“National Geographic” njofton se struktura, që përfshin një piramidë dhe një oborr të mbyllur, besohet të jetë një kopje e zvogëluar e fortesës në Teotihuacan, transmeton KultPlus.

“Ne e dinim që Teotihuacanët kishin të paktën një prani dhe ndikim në Tikal dhe zonat e afërta majane para vitit 378”, ka thënë Edwin Román-Ramírez, drejtor i Projektit Arkeologjik të Tikalit Jugor, kërkimi i të cilit ka sjellë dëshmi për sende teotihuacane, si armë dhe varreza në Tikal, bën me dije publikimi. “Por nuk qe e qartë nëse majat vetëm po imitonin aspekte nga mbretëria më e fortë e rajonit. Tash ka dëshmi që lidhja ishte shumë më shumë sesa kaq”.

“Ajo që kemi gjetur sugjeron që për më shumë se një shekull njerëzit që ishin të paktën të familjarizuar me kulturën dhe traditat teotihuacane jetonin atje në koloninë e tyre, një sektor i veçantë në identitet që praktikonte fenë e Teotihuacanit”, ka shtuar Román-Ramírez .

Kompleksi i sapozbuluar, i cili u analizua duke përdorur teknologjinë “LiDAR” (Light Detection and Ranging), e tejkalon vitin 378, gjatë të cilit pati një pushtim teotihuakan dhe marrje e Tikalit. Shumë nga detajet që lidhen me këtë pushtim të papritur janë të panjohura, por kërkimet e vazhdueshme përqendrohen që të hedhin dritë mbi marrëdhëniet midis dy qytetërimeve. /artnews/ KultPlus.com