Premiera “Emigrantët” shpalosi përballjet e dy personazheve të kundërta në një tokë të huaj

Medina Pasoma

Pyetjes se cilat janë dallimet mes një intelektuali me përgatitje kulturore dhe synime jetësore, si dhe të një punëtori fizik që frymon për të mbijetuar mund t’iu përgjigjemi me një listë të gjatë. Por, premiera “Emigrantët” në Teatrin Kombëtar të Kosovës, dje i dha publikut përgjigjen e të përbashkëtave të këtyre dy protagonistëve, shkruan KultPlus.

Nën regjinë e Arianit Gecit dhe me paraqitjet artistike të Bashkim Ramadanit dhe Labinot Raçit, shfaqja “Emigrantët” shpalosi vështirësitë me të cilat përballen individët të cilët lënë prapa vetes atdheun dhe marrin rrugën e mërgatës, veçse në dy dimensione krejtësisht të kundërta.

Skenari i shkruar nga Slawomir Mrozek dëshmoi që edhe njerëzit i ngjajnë natyrës dhe se pavarësisht pse ekziston largësia lindje-perëndim, sërish gjithsecili në ekzistencë gjen një pikë ku takohet me dikë.

Një intelektual i përndjekur për shkaqe politike detyrohet të vazhdoj jetën në bodrumin e një ndërtese në një shtet të huaj. I vetmi ngushëllim për të është makina e shkrimit, dorëshkrimet dhe mendimet e tij, të cilat bien ndesh me mikun e tij të dhomës. Ai ndan hapësirën ku jeton me një punëtor fizik, i cili shpërfaq naivitetin njerëzor por edhe përpjekjen për një jetë më të mirë.

Njërin e obliguan që të largohet nga atdheu, e tjetrin jeta e obligon që të qëndroj larg familjes së tij, duke pasur përherë në kokë qëllimin e rikthimit në vend dhe të përmirësimit të jetës së gruas dhe fëmijëve të tij.

Në anën tjetër, këta dy protagonistë njeri me dëshirën e tij e tjetri pa të, lanë gjithçka në kërkim të diçkaje më të mirë. Mirëpo, të jetuarit kontestohet përbrenda kushteve të këqija, jetesës në një bodrum ku dëgjohet çdo zhurmë e banorëve në katet e sipërme dhe vetmisë përbrenda shpirtërave të të dyve.

KultPlus ka zhvilluar intervistë me aktorin Bashkim Ramadani, i cili i dha jetë intelektualit të përndjekur në “Emigrantët”, e që tha se kjo shfaqje mbetet e veçantë për të.

“Roli im ka qenë i një të përndjekuri politik, i cili ka ik një kohë prej sistemit për shkak që nuk ka pasur mundësi të vazhdoj me punën e tij me shkrime. Këto janë gjëra me të cilat janë ballafaquar shumë persona kur kanë vendosur të ikin dhe të shkojnë në mërgim”, tha për KultPlus Ramadani.

Normalisht, pas përndjekjes dhe ndërrimit të kushteve jetësore, asgjë nuk do të mbetet e njëjtë për këtë personazh.

“Telashja më e madhe e këtij personazhi mendoj që është se duhet të merret me diçka që nuk është e vetja, nuk ka pasur mundësi ta vazhdoj veprimtarinë që e ka bërë në atdhe, shkrimin. Atje iu është dashur të jetë murator”, shpjegon aktori Ramadani.

Tutje, ai e çmon lartë rrëfimin e kësaj shfaqje, teksa e vlerëson si ndër skenaret më të mira në përballje me dy personazhe.

“E mrekullueshmja e kësaj shfaqje është përballja e dy personazheve me qëndrime diametralisht të kundërta kulturore por që bashkohen nga shqetësimet preokupimet, telashet që i kanë pasur dhe vazhdojnë t’i kenë përgjatë emigrimit”, shprehet ai.

Në anën tjetër, si pjesën më të mirë të rrëfimit, Ramadani e sheh ballafaqimin e dy personazheve me njëri-tjetrin.

“Kjo shfaqje i ballafaqon këto dy botëra e përgjatë të cilave lindin edhe konfliktet të cilat dalin shumë bukur në skenë”, vlerëson Bashkim Ramadani.

Dëshira e aktorit i cili solli rrëfimin e kësaj shfaqje është vazhdimësia e saj.

“Ky është njëri prej roleve që më pëlqen në gjithë karrierën time prej fillimit deri në fund”, përfundon aktori Bashkim Ramadani.

Shfaqja “Emigrantët” ishte realizuar në vitin 2014 nga Qendra Multimedia, si pjesë e studimeve akademike të regjisorit, Arianit Geci. / KultPlus.com

Franca shpërblen me pasaportë franceze punëtorët emigrantë që janë në vijën e parë të frontit me Covid-19

Qindra emigrantë në Francë që punojnë në vijën e parë të frontit në përballje me koronavirusin kanë fituar shtetësinë e Francës si shpërblim për punën e tyre.

Ministria e brendshme i ftoj banorët që kanë ndihmuar kundër Covid-19 për të aplikuar për nënshtetësi përmes një procesi të përshpejtuar.

Më shumë se 700 personave tashmë ju është dhënë nënshtetësia ose janë në fazat e fundit të marrjes së saj.

Ata që kanë marrë këtë të drejtë përfshijnë profesionistë të kujdesit shëndetësor, pastrues dhe punëtorë të dyqaneve.

Punëtorët e vijës së parë të frontit në të gjithë botën kanë qenë të ekspozuar ndaj Covid-19 në një shkallë të lartë.

Franca është në 10 vendet e prekura më keq nga infeksionet e koronavirusit, me më shumë se 2.5 milion raste të konfirmuara dhe afër 62,000 vdekje.

Nisma për shtetësinë e përshpejtuar u njoftua për herë të parë në shtator. Shtatëdhjetë e katër njerëzve tashmë u është dhënë një pasaportë franceze dhe 693 të tjerë janë në fazat e fundit. Gjithsej 2.890 persona kanë aplikuar deri më tani.

“Profesionistët shëndetësorë, zonjat e pastrimit, punëtorët e kujdesit për fëmijët, stafi i arka: Ata të gjithë dëshmuan përkushtimin e tyre ndaj kombit dhe tani është radha e republikës për të bërë një hap drejt tyre”, thonë nga zyra e ministres Marlene Schiappa. / BBC / KultPlus.com

Foto: Getty Images

SHBA-ja akuzon Facebookun se po i favorizon imigrantët për vendet e punës

Departamenti i Shteteve të Bashkuara të Amerikës për Drejtësi ka akuzuar rrjetin social Facebook se po diskriminon punëtorët amerikanë duke dhënë preferenca për punësim për imigrantët.

Sipas një padie, rrjeti social ka refuzuar të rekrutojë, konsiderojë apo punësojë amerikanë të kualifikuar për më shumë se 2600 pozita.

Këto vende pune kryesisht kishin shkuar për të huajt me viza të përkohshme, sipas padisë.

Facebooku ka mohuar pretendimet.

Departamenti ka akuzuar Facebookun se po keqpërdor vizat e përkohshme, që zakonisht përdoren nga gjigantët teknologjikë për të sjellë në SHBA punëtorë të huaj me shkathtësi të mëdha. Në akuzën e vet, Departamenti ka thënë se Facebooku ka krijuar një “sistem të qëllimshëm punësimi” që favorizon imigrantët dhe të huajt më shumë se amerikanët.

Sipas departamentit, për këtë janë kryer hetime dyvjeçare. / KultPlus.com

“Ëndrra Amerikane”, skamja e emigrantëve në Nju Jorkun e viteve 1800

Sot është një nga lagjet më luksoze të Manhatanit, por në fund të viteve 1800, në “Lower East Side” kushtet e jetesës, sidomos për emigrantët e rinj që mbërrinin në Nju Jork, ishin të mjerueshme.

Në fotot e shpërndara nga “History Channel” tregohet gjendja e tmerrshme e godinave ku detyroheshin të jetonin qytetarët më të rinj të Nju Jorkut, asokohe një prej porteve më të mëdha hyrëse të emigrantëve në Shtetet e Bashkuara.

Apartamentet e projektuar për një familje të vetme, ndaheshin në pjesë më të vogla, për të futur sa më shumë njerëz që të ishte e mundur. Për të përballuar rritjen e numrit të popullsisë, ndërtesat pritëse ndërtoheshin me materiale të lira dhe shumica e godinave nuk kishin as ajrosje, duke bërë që sëmundje të ndryshme të përhapeshin shpejt mes njerëzve që jetonin aty.

Jacob Riis, i cili emigroi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës në vitin 1870, punoi për policinë e qytetit për të zbuluar kushtet e tmerrshme të jetesës mes emigrantëve. Por vetëm përmes fotografive, dëshmia e tij nisi të ngjallte reagim.

Në vitin 1890, Riis përmblodhi të gjitha fotografitë në një libër të quajtur “Si jeton gjysma tjetër”. Vepra e tij tërhoqi vëmendjen e Theodore Roosevelt, në atë kohë shefi i Policisë së Nju Jorkut, duke e frymëzuar për të punuar për përmirësimin e kushteve të jetesës së emigrantëve dhe banorëve të lagjeve të varfra. /KultPlus.com