Është e frikshme se si mund të bëhen të huaj dy persona që dikur e donin njër-tjetrin

Nga Stephanie Reeds

Është vërtetë e frikshme se si dy persona të cilët dikur ishin gjithçka për njëri-tjetrin, kaq lehtësisht mund të bëhen të huaj. Befasohem sa indiferent mund të jemi ndonjëherë.

Mbrëmë isha duke biseduar në telefon me mikeshën time, e cila sapo i ka ndarë rrugët me të dashurin e saj të cilët ishin bashkë për pesë vite. Ajo më tha se e pa atë në rrugë dhe u bë sikur nuk e njohu atë. Dhe ndërsa unë, si njeriu më i besuar i saj, e bëra më të mirën për ta kuptuar se përse ajo kishte vepruar ashtu, por nuk mundo dhe ende hamedësohem….

Si mund të jemi kaq zemërgurë? Si mundet dikush të zhvillojë një apati të tillë?

Mund të supozoj se çfarë do të thoni: Ndonjëherë jeta nuk na jep shumë zhgjidhje, ndonjëherë është për të mirën tonë, ndonjëherë jemi shumë të lënduar për ti shfaqur ndjenjat tona të vërteta, dhe ndonjëherë jemi aq të thyer sa që nuk mund ta hapim as gojën për pëshëndetje.

Por, çfarë ndodh me njerëzit të cilët nuk kanë bërë asgjë gabim?

Ne jemi të huaj, ne biem në dashuri me njëri – tjetrin. Me këta njerëz ne i provojmë disa nga përvojat më të mira në jetë. Ne i ndajmë shpresat, ëndërrat, frikërat dhe pasiguritë me këta persona. Ne e zhveshim shpirtin tonë dhe pastaj i lejojmë ata të gjejnë strehë brenda botës sonë. E gjithë bota sillet rreth asaj qënje njerëzore që na dashuron më shumë se çdo gjë tjetër në botë, dhe pastaj, një ditë, BAM! Gjithçka ndalon!

Shpirti yt vuan dhe zemra të dhemb, por ju pretendoni sikur nuk brengoseni fare!

Zemra juaj ulëron, sytë ju shëndrisin, por ju më përpara i shmangeni se sa që do ta përshëndesnit me një përshendetje miqësore.

A mundet të më tregojë dikush se ku mbeti dashuria? A mos shkoi ajo te partneri tjetër? Apo ajo u shndërrua në këtë boshllëkun brenda zemrës sonë me të cilin ne duhet të mësohemi të jetojmë?

Duket aq natyrale për neve të mësojmë të harrojmë. Ta detyrojmë veten të harrojë. Por prap, e vërteta mbetet. Ju kurr nuk pushoni së njohuri një person të cilit i’a keni hapur zemrën. Në të vërtetë ju kurrë nuk mund ta harroni mënyrën se si ju ka prekur, ose si ju ka bërë të ndiheni, pavarësisht se sa fortë përpiqeni ti shtypni ato ndjesi.

Sepse gjithmonë janë ato kujtime të cilat ju ndjekin pas. Janë gjithmonë ato fragmentet e vockëla që qëndrojnë gjithmonë dhe përgjithmonë të mbërthyera me ju. Ato copëzat e vogla që zgjatohen. Ne e dëgjojmë një këngë që na e kujtojnë atë dhe pastaj e kuptojmë që ndjenjat brenda nesh janë ende gjallë. Ndoshta edhe nuk kanë vdekur kurr, pavarësisht përpjekjeve tona të mëdha për ti futurë në një shishe dhe për ti hedhur sa më larg të mundemi.

Mjerisht, në fund gjithmonë del në pahë një gjë. Ne i ndajmë rrugët dhe pretendojmë sikur asgja s’ka ndodhur. Dhe, supozoj që për disa njerëz është shumë më e lehtë shmangia se sa ballafaqimi.

Nëse më pyesni mua, unë mendoj se ose e dashuroni dikë përgjithmonë ose nuk e keni dashur kurr në të vërtetë.

Ndoshta nuk është se ata nuk kanë më rëndësi, por sepse kemi shumë frikë se do të biem përsëri në rrethin e njejtë dhe pastaj do të lëndohemi edhe më shumë.

Nga curiousmindmagazine.com
Në shqip nga filozofia.al

Kujdes, kjo është loja e re që po rrezikon fëmijët në internet (VIDEO)

“Sfida Momo” është rikthyer sërish në “YouTube” dhe “Instagram”, dhe të gjithë prindërit kanë treguar shqetësimin e tyre për fëmijët, të cilët janë çdo ditë të ekspozuar me botën e internetit.

Kjo sfidë nisi fillimisht verën e 2018-s, ku një personazh i frymëzuar nga një film horror u kërkonte fëmijëve të bënin gjëra të rrezikshme dhe dërgonte mesazhe shqetësuese. Videot e Momo-s nxitën vdekjen e dy fëmijëve vitin e kaluar, ndërsa vazhdojnë të qarkullojnë në “YouTube” dhe “Instagram”. Këto dy të fundit ende nuk kanë gjetur një zgjidhje për bllokimin e videove.

Personazhi i quajtur Momo shfaqet në mes të videove për fëmijë dhe u tregon si të lëndojnë veten apo të kryejnë vetëvrasje. 

Kukulla i inkurajon ata që të shtojnë një kontakt në mesazhet WhatsApp, pastaj i ngacmojnë ato me imazhe të dhunshme dhe i vendosin sfida të rrezikshme. Ai i inkurajon ata që të dëmtojnë veten dhe postimi i fundit u thotë atyre të vrasin veten. 

Adrola Dushi ka bërë një deklaratë lidhur me lojën vdekjeprurëse, ndërsa i bën thirrje prindërve që të kenë në kontroll atë që shohin fëmijët para celularit apo kompjuterit. Ajo këshillon që të shmangin “YouTube” nga jeta e fëmijëve.

Jam e shokuar nga çfarë po ndodh në botën e internetit. Si nënë e një djali, si hallë, si një vajzë e rritur me shumë dashuri, lus të gjithë prindërit të kenë nën kontroll programet që shohin fëmijët në YouTube, nëse do të ishte e mundur ta shmangnin fare këtë aplikacion nga jeta e fëmijëve. Të gjithë bashkë mundemi, fëmijët duhet t’i mësojmë të duan. Bota sot ka nevojë për ne, t’i tregojmë ç’mund të bëjë dashuria. Ju lutem të ripostoni dhe të bëni thirrje për bojkot… Sot jam zgjuar nga gjumi si një nënë e shqetësuar, e ardhmja e fëmijëve është përgjegjësia jonë”, shkruan në postimin e saj Adrola.  

“Kjo është e frikshme dhe shumë shqetësuese”, shkruan Emina në instastory, në të cilën ka shpërndarë një postim “Facebook-u” që tregon se ka karaktere të tjera që bëjnë të njëjtën gjë si “Momo”, personazhe si Micky Mouse, Spiderman apo Elsa.

Të gjithë ju prindër që po lexoni këtë artikull, kini kujdes. Fëmijët tuaj mund të bien pre e kësaj sfide, prandaj duhet të kontrolloni të gjitha videot që të vegjëlit tuaj shikojnë.



Steve Jobs: 1 gjë i ndan ata që arrijnë, nga ata që ëndërrojnë

“Unë kurrë nuk kam gjetur askënd që nuk donte të më ndihmonte”, thoshte Steve Jobs 22 vjet më parë.

“Nëse u kërkoja ndihmë … i telefonova Bill Hewlettit kur isha dymbëdhjetë vjeç: Përshëndetje, unë Unë jam Steve Jobs, jam dymbëdhjetë vjeç, jam nxënës në shkollë të mesme, dua të ndërtoj një numërues frekuencash, dhe unë doja të dija nëse keni ndonjë pjesë rezervë që mund të ma jepni”. Ai qeshi, dhe më dha pjesë këmbimi, dhe më ofroi një punë atë verë në Hewlett-Packard … dhe unë fluturoja”.

“Unë kurrë nuk kam parë a dëgjuar, asnjë person, që më ka thënë jo apo më ka mbyllur telefonin, kur e kam marrë. Thjesht kërkoja. Dhe kur njerëzit më kërkojnë, përpiqem t’u përgjigjem, që të shlyej atë borxh mirënjohjeje. Shumica e njerëzve kurrë nuk e ngrenë telefonin dhe të telefonojnë dhe të kërkojnë. Shumica e njerëzve kurrë nuk KERKOJNE, dhe kjo është ajo që ndan ndonjëherë njerëzit që bëjnë gjëra nga njerëzit që vetëm ëndërrojnë për to”. / Bota.al

Refuzohet punësimi i shqiptares në “Opera dhe Balet”


Për gjashtë vite me radhë e punësuar me honorarë, Sihana Jakupi ishte kornistja e katërt në orkestrën e Opera dhe Balet. Në dhjetor të vitit 2018 u shpall konkurs ku gjithsej konkurruan katër persona, përfshirë këtu edhe Sihanën.

Komisioni i Opera dhe Balet vendosi që në karrigen e Sihanës ta ulë Millovan Stamenkovskin. Sihana duke druajtur se i është bërë padrejtësi, akuzon komisionin dhe drejtorin e Operës se është ndikuar politikisht.

“Në fund, pas audicionit pranohet dikush që asnjë ditë nuk e kemi parë në atë orkestër. Është padrejtësi e madhe për dikë i cili ka kontribuar 6 vite aty me honorare pa pagesë dhe në fund të pranohet dikush i panjohur. Unë kam dërguar ankesë deri tek Opera dhe Baleti, para dy javëve dhe ende nuk kam përgjigje se përse unë nuk u pranova. Kjo duhet të jetë diçka shumë partiake, sipas informatave drejtori ka thënë që konkursi është mbyllur dhe se është vendosur nga lart “–  tha Sihana Jakupi, korniste e diplomuar.

Televizioni Alsat tentoi të vë kontakt me drejtorin e Operës dhe Baletit, Vaso Ristov por i njëjti nuk gjeti kohë që të përgjigjet për rastin e Sihanës. Kjo e fundit ka kërkuar edhe shpjegim për punësimin parashutist të Stamenkovskit në vend të saj, ndërsa nga drejtoria e Operës i është thënë se është vepruar në bazë të ligjit. Megjithatë, Sihana insiston se është bërë padrejtësi në zgjedhjen e punëtorit e jo në procedurë dhe për këtë gjë kërkon përgjegjësi.

Është çudi që ky vend u mbajt i mbyllur prej vitit 2012 kur është dashur vendi të hapet, deri në këtë kohë është çudi e madhe unë nuk mund ta pranoj atë fakt – u shpreh Sihana Jakupi, korniste e diplomuar.

Sihana ka kërkuar sqarim edhe nga Ministra e Kulturës por as nga atje nuk ka marr përgjigje. Përgjigje nga Ministria e Kulturës për këtë punësim nuk mori as Televizioni Alsat. Opera dhe Baleti numëron 213 persona të punësuar në orkestër, kor, solo dhe drejtori por në këtë listë figuron vetëm një emër shqiptarë, i cili luan në violinë.B

Shqipëria nuk është në krizë politike apo ekonomike, ajo është në krizë kulturore

A e dini se 60% e amerikanëve mendojnë se të varfërit janë përtacë e ndaj janë të varfër ndërkohë që në Evropë vetëm 26% mendojnë kështu. Nga ana tjetër 74% e Evropianëve mendojnë se njerëzit janë të varfër sepse sistemi politik e ekonomik nuk është i drejtë.  Po ashtu në Evropën Lindore, ku bën pjesë dhe Shqipëria, 80% e njerëzve mendojnë se sistemi i keq ekonomik lë njerëzit e varfër.

Sipas studimeve të shumta këto perceptime mbi realitetin ndikojnë më pas në sjelljen e firmave e individëve në ekonomi. Mënyra e të kuptuarit të botës ndikon direkt në ligjet që implementohen në parlament e në politikat rishpëndarëse që adaptohen. Kështu mund të themi se fakti që ne jemi ndër vendet me perceptimin më të lartë të prezencës së korrupsionit në vend bën që të mendosh se kushdo që është i pasur e ka arritur këtë për shkak të korrupsionit. Nga ana tjetër nëse ky besim është i vërtetë të bën të mendosh se në masë do të mbështetej politika e taksës progresive apo dhe e politikës së rishtetëzimit të shumë industrive prodhuese në miniera apo naftë.  Këto besime popullore krijohen ngadalë e ndikojnë më pas në gjithë sistemin ekonomik që ne ndërtojmë.  

Besimi se Shqipëria është një vend që nuk ofron të ardhme bën që 70% e të rinjve të duan të largohen nga vendi duke ndikuar direkt në zhvillimin afatgjatë të Shqipërisë. Ndaj nëse ekonomistët e shekujve të shkuar mendonin se vendet ishin të varfra vetëm sepse kishin diferenca në kapital të akumuluar sot gjithnjë e më shumë po thuhet se një ndër arsyet përse shtetet mbeten të varfra është për shkak të institucioneve dhe kulturës që këto vende kanë.

Sipas fjalorit të gjuhës shqipe kulturë do të thotë:  tërësia e arritjeve të një populli dhe të gjithë njerëzit, në fushën e prodhimit dhe në zhvillimin shoqëror e mendor. 

Në këtë artikull termi kulturë përshkruan: “elementë të përbashkët si zakonet, simbolet, sistemet e botëkuptimit, si dhe objektet materiale që kanë individë që përbëjnë një grup të caktuar shoqëror. Studimi i kulturës është i rëndësishëm në analizat shoqërore, në veçanti për shkak se elementët kulturorë përcaktojnë logjikën përmes së cilës ngjarjet dhe veprimet formojnë shoqërinë dhe çojnë në ndryshime shoqërore.

Kultura ndikon në aktivitetin ekonomik të një shoqërie. Botëkuptimi apo besimi në disa vlera ndryshon dhe zgjedhjen e njerëzve sesi të përdorin burimet e tyre të shtershme. Kultura pra ndikon direkt në sjelljen e individëve dhe në utilitetin që ata marrin nga veprimet e tyre. Kështu kultura ndikon direkt në sjelljen tonë ndaj pronës publike, ndaj kërkimit e zhvillimit, ndaj bashkëpunimit apo ndaj faljes apo tejkalimit të konfliktit.

Kështu ne kemi shifrat më të ulta për sa i përket kërkim zhvillimit në vend dhe po ashtu kemi nivelin më të ulët të besimit mes njëri-tjetrit që ndikon direkt më pas në shkëmbim tregtar e në pasurim të njerëzve. Në grafikun më poshtë jepen të dhënat për marrëdhënien mes besimit dhe zhvillimit ekonomik. Ajo që vihet re është se ndër vende të ndryshme të botës vihet re një lidhje e fortë mes respektit e besimit te njeri-tjetri dhe në rritjen ekonomike. Kështu në Shqipëri vetëm 25% e popullsisë do të ishte dakord me shprehjen se mund t’i besosh shumicës së njerëzve ndërkohë në Norvegji kjo vlerë është 72%.

Besimi mes qytetarëve ndihmon në marrëdhëniet e normat sociale si dhe në institucionet qeverisëse. Në një studim të fundit të ISP në Shqipëri më shumë se 44% e deputetëve të parlamentit të Republikës së Shqipërisë mendojnë se ata nuk kanë mundësi ose hapësirat e duhura për të ndryshuar realitetin. Në shumë studime të tjera nga ana tjetër thuhet se “kapitali social” apo besimi social është një faktor kyç për të ndërmarrë reforma ekonomike, për të ndërtuar demokraci apo për të zhvilluar ekonominë.

Paradoksi/ 44% e deputetëve: Nuk kemi hapësirë për të ndryshuar Shqipërinë

Përveç ruajtjes së kulturës dhe traditave industria kulturore ka kontribut të madh në PBB. Në BE ky sektor siguron më shumë të ardhura se sa tregu i pasurive të paluajtshme apo industria tekstile.  Kjo industri ka rreth 8.3 milion njerëz të punësuar me kohë të plotë që përbën 3.8% të forcës punëtore të BE. Në BE, bizneset kulturore në vitin 2013 ishin rreth 675 000 dhe përbënin rreth 6.4% të bizneseve totale të shërbimit në vitin 2013. Franca dhe Italia janë vendet e vetme që kanë më shumë se 100 000 biznese kulturore dhe përbëjnë secila 15% të bizneseve totale kulturore të BE.

UNESCO/ Kultura një industri që krijon 2 250 miliardë dollarë

Po në Shqipëri?

Buxheti për kulturën vazhdon të mbetet në nivele qesharake, pasi vuan pasojat e mungesës së vëmendjes së qeverisë për financime. Sipas të dhënave të Eurostat në vitin 2016 vendet e BE-së shpenzuan mesatarisht 1 për qind të PBB për argëtimin dhe kulturën, ndërsa sipas të dhënave kombëtare të INSTAT, Shqipëria shpenzoi vetëm 0.4% të PBB-së për në lidhje me këtë sektor. Ndryshe nga vendi ynë, i cili në mendësi e quan sektorin e arteve dhe kulturës si shpërdorues të fondeve publike, në Perëndim ku sektor thirret si “industri krijuese”, të cilës i kushtohet një vëmendje e veçantë. Një shembull për këtë janë qeveritë laburiste britanike të Tony Blair dhe Gordon Brown, të cilat e rritën financimin e arteve me 35% çdo vit, për 13 vjet me radhë.

Po ashtu ne jemi pas dhe Maqedonisë. Ndonëse me një PBB relativisht më të lartë se Maqedonia dhe Kosova, si dhe me një numër më të lartë popullsie, Shqipëria ka një buxhet shumë më të vogël për Kulturën se sa dy vendet e sipërpërmendura. Për vitin 2019 Shqipëria ka parashikuar një buxhet prej 2.1 miliardë lekë, ndërsa buxheti i Maqedonisë për ministrinë e Kulturës për vitin 2019 arrin 3.140.216.000 denarë (50 mln euro), ose rreth 6.3 miliardë lekë, apo 3 herë më i madh se ai i Shqipërisë për Kulturën.

Buxheti për kulturën i Maqedonisë 3 herë më lartë se ai i Shqipërisë


Burimi:
http://atlasi.al/%EF%BB%BFshqiperia-nuk-eshte-ne-krize-politike-apo-ekonomike-ajo-eshte-ne-krize-kulturore/?fbclid=IwAR3wpWAjObK-wLrpJoxBMUgly9YmrEOwRR8ebyCEWyAhFozAYgmpZUUMIMQ

Hana Miletić erdhi me “Materiale” në Prishtinë

Artistja kroate Hana Miletić sonte erdhi në Prishtinë për të shpalosur punën e saj në LambdaLambdaLambda.

Ekspozita e saj e titulluar “Materiale” përfshinte një punë të automatizuar dhe praktikën që ajo ndjek duke punuar me dorë. Punimet e Miletiqit ngjallin tradita dhe praktika të ndryshme të që duan të shpalosin më shumë ndjenjën e kujdesit, që përfshin prodhimin e punuar me dorë në punën e deleguar të automatizimit. Punimet  e saj përbehen nga imazhet e reparacioneve të gjetura në hapësirën publike, të cilat në të njëjtën kohë janë shenja të mungesës së mirëmbajtjes.

Artisja ka përkthyer këto shenja dhe gjeste në mes të tekstileve të punuar me dorë dhe  në mënyrë të automatizuar. Në këtë mënyrë ajo ndërton instalacione duke gërshetuar temat që shpesh nuk vijnë si të lidhura me njëra tjetrën, shkruan KultPlus.

Hana Miletić tha se është tejet e lumtur që po shpalos punën e saj në Prishtinë, ndërsa thotë meqë vjen nga Kroacia, ajo gjen shumë lidhje kulturore me Kosovën dhe ky mjedis i duket mjaft familjar.

“Megjithatë ka edhe gjëra të reja dhe jam e lumtur që kam qëndruar këto ditë këtu ku mund të shoh edhe gjëra të reja”, tha artistja Miletić.

Ajo thotë se në këtë ekspozitë veçmas ka përdorur një formë të tekstili që e përdor në një ambient shumë privat siç është shtëpia. Për KultPlus, ajo tutje tha se puna e saj bazohet në imazhe e hapësirave të riparueshme,  dhe tha se punimet e saj janë më shumë një qëndrim për gjërat që duhet të mirëmbahen dhe ndaj të cilave duhet kushtohet më shumë kujdes.

“Unë kryesisht punoj punë që përfshijnë tekstil që i prodhoj vetë dhe ndonjëherë në mënyrë të automatizuar, ndonjëherë intervenoj në këtë prodhim duke i tërhequr me dorë. Këtu po shfaq për herë të parë edhe disa punë që përmbajnë pigmente natyrale  si qepa, avokado”, tha ajo për KultPlus.

Hana Miletić e lindur në Zagreb në vitin 1982, tani vepron në Bruksel. Ajo studioi Fotografi në Akademinë Mbretërore të Arteve të Bukura Antwerp dhe Akademinë Gerrit Rietveld, Amsterdam; ka studiuar Historinë e Artit dhe Arkeologjinë në Universitetin e Lirë të Brukselit; dhe Studimet Gjinore në Universitetin e Utrehtit. Në vitin 2018 WIELS Qendra e Artit Bashkëkohor në Bruksel paraqiti ekspozitën e saj të parë personale. Kohët e fundit ka marrë pjesë në ekspozita grupore në muzeun e artit bashkëkohor S.M.A.K, Ghent (2018-19); Metro Pictures, Nju Jork (2019); TextielMuseum, Tilburg (2018-19); Bienalja e 13-të e Sharjahut (2017) dhe Palais de Tokyo, Paris (2016). Ajo ishte banore e Jan van Eyck Academie në Maastricht në vitet 2014-15. Në vitin 2015, ajo u nderua me çmimin BOZAR në kuadër të Çmimit të Artë të Belgjikës./ KultPlus.com