“Për Shqyptarë do t’ jét Shqypnija; kush ua prekë, ai kjoftë mallkue”

Poezi nga Gjergj Fishta:

Porsi fleta e Ejllit t’ Zotit

Po rrehë Flamuri i Shqypnis,

E thrret t’ bijt e Kastrijotit

Me mbledhë tok nder çetë t’ ushtris.

Bini, Toskë, ju, bini Gegë!

Si dy rrfé, qi shkojn tue djegë!

A ngadhnyesë a t’ gjith deshmorë!

Trima, mbrendë! Me dorë! Me dorë!

Per mbas Flamrit t’ vet Shqyptari,

Kur rrokë armët per t’ drejta t’ veta,

Atje lufta ndezet zhari,

Atje anmiku vehet m’ t’ leta.

Bini, Toskë!….

Mbi njatë Flamur Perendija

Me dorë t’ vet Ai e ka shkrue:

“Per Shqyptarë do t’ jét Shqypnija;

Kush ua prekë, ai kjoftë mallkue!”

Bini, Toskë!….

Shka? A thue ‘i mend se atë tokë t’ bekueme,

Qi vetë Zoti na ka dhanun,

Sod me e shkelë kamba e poshtnueme

E nji t’ huej’t na kem m’ i a lanun?

Bini, Toskë!….

Ah; jo, kurr. Njiqind herë para

Kem’ me u shkri me gra, me fmi!

Kem’ me mbetë kortarë nder ara,

Se me shkelë lamë t’ huej’n n’ Shqypni.

Bini, Toskë!…

M’ kambë, Sokola të Shqypnis!

Flamri ynë, qé, n’ ajr po shtiellet

Si pol veshet t’ Perendis,

Kah na ban hije prej qiellet.

Bini, Toskë!….

Ma mirë dekë me u shue nen hije

T’ Flamrit t’onë në fushë t’ mejdanit,

Se me rrnue nji jetë robnije

Per nen sukuj t’ huejë t’ Balkanit.

Bini, Toskë!….

Armët e Besen na i njeh bota;

Trima n’ zâ kem’ pasun t’ Parët,

Luften né na e msoi Kastrjota:

Kè, thue, frigë do t’ kenë Shqyptarët?!

Bini, Toskë!…

Urra! Djelm, eh ‘u u dhashtë e mbara!

Sod a kurr, me dekë p’r Atdhé!

Flamri i ynë, qé, u nis perpara:

Ndimo, Zot, per Atmè e Fé!

Bini, Toskë!…. / KultPlus.com

‘Mall i kam t’rrahunat e zemrës, kur kokën pushoj n’gjoksin tand’

Poezi nga Xhejlane Tërbunja

Zanin me ta ni,

mall kam.

Dorën tane tu e shëtit flokut tem

naltë e poshtë, mall.

Mall ,

me m’pa n’sy kalimthi.

Mall,

me e ngul shikimin n’sytë e tu.

Mall i kam t’rrahunat e zemrës

kur kokën pushoj n’gjoksin tand.

Kamb’t e mija përherë t’mbërdhime

me m’i ngroh natën kur flej ,

kam mall.

Kur andrra t’trishta shoh,

me m’fol ambël, kam mall.

Kur çohem prej gjumit

me t’pa përballë , mall . / KultPlus.com

E përhitura

Poezi nga Vlora Konushevci

Sa dëshira të heshtuna i ke? Sa të shtypuna a të shkëmbyeme si salvetat dikur në kuti bonbonjerash!  Sa prej tyne as vetes s’guxon me ja tregu,
ato që i sheh në andërr e çohesh tue u përfalë, zotin lutë me t’ruejt!

Sa herë e ke sabotu lumturinë tande, je rrudhë si livore lisi
e ke mashtru fëmijën se ajo lodër s’asht në shitje
burrin se je e dërmume për seks
veten se dëshirat tua presin si deka!

Në zanin tand ndigjoj dyert që mbyllen e dashtun, peshimin milimetrik
të dëshirave por ashtu peshohen veç shpenzimet në fund të janarit.
Dinjiteti copëtohet edhe tue ja ndal zanin lumturisë*.

Nuk je perëndi, je veç njeri prej mishi e gjaku
Olimpi asht i rezervuem për legjenda
të çmenduna edhe ato, veç mite kot.

Nuk çohet jeta teheve, e dashtun, asht ditë e bukur me u çmend sot!
Me i vu cak qiellit e me çjerrë në dysh currik përpjetë
prej gazit, jo prej vajit,
atdheu jonë asht gjuha e dashtun, idenë e pritjes me nda 
n’midis si bukën, e të përhiturën sundimtare
me ba! 

*Mos qesh shumë se të del idhnim, urtësi popullore , në mjekësi 
nihet si fobi prej lumturisë, tregues i çrregullimit mendor – ankthit. / KultPlus.com

‘Koha është të duhemi’

Poezia “Dashuria” e poetit të madh, Ali Podrimja:

Koha është të duhemi,

të kesh besim në mua kur të them: Trime,

të kem besim në ty kur më thua: Trim.

Për kokën time kryeneçe shumë kurthe ngrite,

shumë e pushkët mbushi babai yt, fisi yt,

një mijë e një të zeza kurdise ku do t’ma zije pritën.

E nën një kulm banonim,

nga frëngjia me ditë më peshove,

me ditë lexoja Shekspirin në hijen e Kullës,

se mos do të takoj te kroni i shpresave.

Ma ruaj syrin, dashuria ime,

ma ruaj shpinën nga dielli, nga acari!

Kam frikë se ma therin syrin cubat e territ,

kam frikë se më vrasin pas shpine të pabesët.

Dashuria ime, ma zgjat dorën ta kapërcejmë këtë ujë të madh,

i huaj s’jam as vij nga tokë e vdekshme.

Në fund të livadhit të kositur a po sheh:

ai kali i bardhë është yni tash e përgjithmonë.

Më shikon drejt në sy, lëri zënkat, fjalët, sharjet.

Unë do të sjell Lulen nga zemra e bjeshkës,

do ta ndez llambën në kullë,

do ta hedh farën në tokën e re.

Kur të desha, çoje dashuri pas shtatë katundeve

e të rënat të forta i kishe.

Kur më deshe, çoja dashuri me një grua të marrë

e mëhalla jehonte nga shpifjet.

Na iku jeta, trime, si s’menduam pak edhe për vete.

Koha është të duhemi. / KultPlus.com

Ma gjeni një gru që s’di ç’asht dhuna

Poezi nga Valbonë Bajrami

Ma gjeni një gru n’vendin tem që nuk i ka jetu

një nga njëzet e tetë strofat e Sylvia Plath

njëzet e tetë ditë t’përsërituna

derisa jeta t’i sprovon nandë shpirta e ndalon ciklin

me marr guxim me lëshu za

krejt n’liri

ma gjeni një të vetme pa zemërim

që e ka pa jetën në dritë syni

e s’di se ç’asht’ dhuna

-fizike, mendore, materiale-

një ma gjeni, që ka thye mite

s’përputhet me traditat

se ç’asht’ gru e mirë, e ndershme

sipas hireve që tjetër kush i ka thurë për mu e ty

ma gjeni një të vetme për lapidar

me kujtu, me i frymëzu

të nandë shpirtat buzë vdekjes

ma gjeni një

një të vetme

një për be që nuk asht’ zonja Lazarus. / KultPlus.com

E kam vendosur burrin në shitje

Poezi nga Arbër Selmani

Kam vendosur që më në fund ta bëj gjumin siç duhet.

E kam vendosur burrin në shitje

nuk flas me të

sytë nuk na puthen

duart refuzojnë të preken

fotelja e tij dhe e imja nuk janë shoqe

macja ime e urren macen e tij

u lodha sa i pangishëm është ky njeri.

Burri im është në shitje.

fjalët ‘tenxhere’, ‘fshisë e rrymës’ dhe ‘të dua’, nuk i njeh

nuk i flet

nuk ia mësuan

as prindërit e as mësuesit,

as profetët, luciferët, as engjëjt e as hoxhallarët.

Më përpara futem në zjarrin e shporetit

se të vazhdoj me të.

Dua të ndahem.

Lahemi në dy banjo të ndryshme

dhomën e ditës, me barrikadë në mes

e kemi ndarë gati në dhjetë pjesë.

Fëmijët e mi i urrejnë fëmijët e tij.

Burri im është për shitje

pash hatrin e Zotit, veç merreni, pa pritje.

17 palë çorape

45 tipe të këmishave

3 shishe të rakisë së dardhës

gojën të jargitur me sharje e ofendime

ksanaks çdo 12 orë

me migrenë qysh prej natës së parë që patëm seks,

burrë me mungesë të vitaminës D.

Merreni,

ose hedhjani Diellit.

Unë kam ambicie, kam andrra

dhe ja, pa mendu, burrin e kam vendosë në shitje.

Ai di shkrim e lexim, nuk di gëzim,

kurrë në jetë nuk ka hekurosur

asnjëherë nuk ka blerë as miell, as sheqer, as vaj.

Pos vajit që ma dha.

Në dy ballkone, jetojmë të ndarë

ai shqetësohet ditën, unë natën

ai e ha mëngjesin kur unë e përfundoj darkën

edhe tepsitë tona janë të ndara.

Mes britmave, kërkon të bëjmë fëmijë

unë tjerë fëmijë me të jo, jo për këtë jetë.

Oborrin e gjelbër e kemi shndërruar në dy zyre me xhama,

unë e urrej nënën e tij, ai e urren nënën time.

Burri im është në shitje,

është trupmadh, hiç fitimtar

nuk na goditen as idetë, as grushtat,

as fetë

ai në lutjet e tij, unë në lutjet e mia kundër tij.

Më të palara i ka fjalët se të brendshmet.

Më të pista i ka ndjenjat se duart.

Kam vendosur që më në fund ta bëj gjumin siç duhet.

E kam vendosur burrin në shitje. / KultPlus.com