“Personi që punon gjatë gjithë ditës nuk ka kohë për të fituar para”

Vetë emri i manjatit të naftës John Rockefeller është sinonim i pasurisë dhe suksesit. Ai e bëri pasurinë e tij duke mos filluar me asgjë; më vonë, ai do të fillonte të dhuronte vazhdimisht një pjesë të pasurisë së tij për bamirësi.

Kjo është lista me 17 parime për jetën nga John Rockefeller, të cilat e ndihmuan atë të arrijë lartësi të tilla suksesi – dhe pasurimi njerëzor.

Gjithmonë synoni ta shndërroni çdo katastrofë në një mundësi.

Mos kini frikë nga shpenzimet e mëdha, por nga të ardhurat e vogla.

Personi që punon gjatë gjithë ditës nuk ka kohë për të fituar para.

Mirëqenia juaj varet nga vendimet tuaja.

Nëse qëllimi juaj i vetëm është të bëheni të pasur, nuk do ta arrini kurrë.

Një miqësi e themeluar në biznes është më e mirë se një biznes i themeluar në miqësi.

A e dini të vetmen gjë që më jep kënaqësi? Të është që dividentët duke hyrë.

Përveç bërjes së gjësë së duhur, gjëja më e rëndësishme është t’ua bësh të ditur njerëzve se po bën gjënë e duhur.

Unë preferoj të punësoj një njeri me entuziazëm sesa një njeri që di gjithçka.

Menaxhimi i mirë nuk është tjetër vetëm aftësia për t’u treguar punonjësve mesatarë se si të bëjnë punën e njerëzve shumë më lart se ata.

Këmbëngulja do t’ju ndihmojë të arrini gjithçka, qoftë ajo diçka e drejtë apo e gabuar, e mirë apo e keqe.

Askush nuk e di se kush do të jetë në këtë jetë, por është gjithmonë e rëndësishme të mbani mend se keni lindur për diçka të veçantë.

Mos ki frikë të heqësh dorë nga e mira që të shkosh për shumë më të mirën.

Ju mund të jepni llogari për të gjitha milionat që keni fituar, përveç atij të parit.

Krijoni një reputacion i cili më vonë do të funksionojë në favorin tuaj.

Aftësia për t’u marrë me njerëzit është një produkt po aq i blershëm sa sheqeri ose kafeja.

Dhe unë do të paguaj më shumë për këtë aftësi.

Nuk mendoj se ka ndonjë cilësi tjetër kaq thelbësore për suksesin e çfarëdo lloji, sesa cilësia e këmbënguljes. Ajo kapërcen pothuajse gjithçka, madje edhe natyrën. / KultPlus.com

Nuk ka moshë të caktuar për të arritur suksesin

Bazuar në mënyrën se si startupet shfaqen në mediat e sotme, të duket sikur të gjithë themeluesit janë adoleshentë ose në të 20-tat. Kemi dëgjuar histori të shumta për milionerë të rinj dhe sipërmarres adoleshentë, por kjo është vetëm një pjesë e pikturës.

Ka shumë sipërmarrës që kanë gjetur “idete e mëdha” në moshë të madhe, duke themeluar kompani, që në disa raste, zgjasin përtej viteve të tyre të jetës.

Këta janë gjashtë nga sipërmarresit që e kanë nisur vonë karrierën e tyre si sipërmarrës dhe kanë provuar që suksesi është i mundshëm në çdo moshë:

1. Leo Goodwin, GEICO

GEICO, ose “Kompania e sigurimeve për punonjësit e qeverisë” është tashmë një markë shumë e njohur për sigurimin e makinave me figura shumë të njohura të reklamave. Por përpara GECKO-s, Caveman-I ose Maxwell, GEICO ishte idea e Leo Goodwin. Duke punuar si ekonomist në San Antonio, Texas, në 1930, Goodwin kuptoi që sigurimet duhet të rishikoheshin. Pse nuk kishte kompani që merreshin drejtpërdrejtë me klientin, duke kursyer para që zakonisht shkonin për komisionerët?

Në vitin 1936, në moshën 50 vjeçare, Leo themeloi GEICO në Washington, D.C. Në fillim si çdo biznesmen tjetër i kohës, ai punoi shumë me gruan e tij Lillian për drejtimin e kompanisë. Në fund të vitit, GEICO kishte 12 persona në stafin e tij dhe 3700 politika në veprim. Sot, Geico punëson mbi 27.000 njerez dhe ka mbi 14 milionë të siguruar.

2. Harland David Sanders, Kentucky Fried Chicken

Col Sanders nuk e nisi me idenë e një biznesmeni të suksesshëm. Ai e humbi babain në një moshë të re, grindej shumë me njerkun e tij dhe u pushua nga disa punë, duke humbur dhe punën si avokat pas një zënke me klientin e tij në gjyq. Megjithatë, ai ishte i vendosur të mos dorëzohej kurrë dhe kjo çoi në suksesin e tij.

Ndërkohë që punonte në një stacion shërbimi në Corbin, Sanders fitoi popullaritet në zonën e tij për recetën e shijshme të pulës. Pasi stacioni i Corbin u shkatërrua pas një zjarri, Sanders e rindërtoi vendin si nje motel dhe një restorant me 140 ulëse. Në 1952, në moshën 62 vjeçare, Sanders hapi franshizen e parë të “Kentucky Fried Chicken”. Sot, KFC ka mbi 18800 outlete në 118 territore dhe shtete të ndryshme.

3. Robert Noyce, Intel

Pasi fitoi doktoraturën e tij në fizikë nga MIT, Robert Noyce gjeti punë si një inxhinier kërkimi, duke përfunduar në “Beckam Instruments”. Në 1957, ai dhe 7 te tjerë iken nga Beckam dhe themeluan “Fairchild Semiconductor Corporation”. Mbasi shijoi suksesin aty, ai iku bashkë me Gordon Moore. Së bashku, ato themeluan “Intel” kur Noyce ishte 41 vjeç.

Noyce konsiderohej si një vizionar i kompanisë dhe e trajtonte stafin e tij si një familje. Ai refuzoi benefitet e të qenit CEO dhe e mbajti kompaninë me më pak hierarki dhe më të relaskuar. Ndërkohë te Intel, ai mbikqyri shpikjen e mikroprocesorëve, një inovacion që revolucionarizoi teknologjinë e kompjuterave dhe themeloi makinat që ne përdorim sot.

4. Reid Hoffman, LinkedIn

Sigurisht një kompani si LinkedIn, një rrjet social gjigand është themeluar nga një i ri apo jo? Aspak! Reid Hoffman u mundua të kuptonte çfarë të bënte pas diplomimit në Stanford. Ai vendosi të punonte, por duke e berë këtë me një strategji, duke krijuar një plan me gjërat që do t’i duhen për të nisur kompaninë e tij.

Kur ai e nisi për herë të parë kompaninë e tij, ai themeloi një faqe interneti të quajtur Socialnet, me besimin se duke pasur alogaritmet e duhura do t’i garantonte suksesin. Ai u mundua t’a reklamonte në revista dhe gazeta, por nuk gjeti lidhjen e duhur me idenë. Ne fund, ai u largua dhe u bashkua me Pay Pal. U largua dhe nga PayPal në vitin 2002 duke bashkëthemeluar LinkedIn. Hoffman ishte 35 vjeç kur e themeloi dhe 43 vjeç kur u bë publike.

5. Wally Blume, Denali Flavors

Nëqoftëse mendon që një akullore me shije domateje të ngacmon stomakun, nuk je i vetmi. Wally Blume kishte 20 vite karrierë të suksesshme, por e kuptoi që duhej të lëvizte përpara kur pronari i tij vendosi të provonte këtë ide të çmendur.

Në vitin 1995 kur ishte rreth 50 vjeç, ai vendosi të hapte kompaninë e tij të akulloreve, “Denali Flavors”, ku ai krijoi shijen e famshme “Gjurmët e Drerit”. Sot, kompania i sjell atij 80 milionë $ fitime në vit vetëm nga marrëveshjet për përdorimin e produkteve të tij. Denali tani ka mbi 40 shije dhe Blume është akoma i forte në moshën 70 vjeçare.

6. Carol Gardner, Zelda Wisdom

Kur ti je 52 vjeç, i sapo divorcuar, trokë dhe në depression, gjëja e fundit që do të vinte në mëndje ishte të hapje një kompani. Dhe nëse ndodh, mund të jetë me recetën e mjekut.

Pasi mori një qen me rekomandimin e terapistit, Carol Gardner fitoi një konkurs lokal të quajtur “Christmas Card” me foton e një qeni bashkangjitur me një thënie për të qeshur. Fitorja e inspiroi Gardner të niste një kompani me letra përshëndetjeje, të cilës ia vuri emrin e qenit të tij, Zelda. Në vitin 2010, kompania e Zelda Wisdom u vlerësua 50 milionë $, duke treguar që kurre nuk mund ta dini nga mund t’ju vijë ideja e madhe.

Të drejtosh një biznes nuk është e thjeshtë. Duhet punë e palodhshme dhe disiplinë që të arrish suksesin. Si rezultat nuk duhet të jetë surprizuese, që shumë herë janë më të vjetrit dhe më të mençurit që dinë të ecin drejt kësaj rruge.

Kështu që mos e llogaritni veten jashtë, pavarësisht se çfarë moshe keni. Suksesi mund t’i vijë kujtdo, në çdo kohë! / KultPlus.com

Suksesi mund të vijë në çdo moshë, ja shembujt

Bazuar në mënyrën se si startupet shfaqen në mediat e sotme, të duket sikur të gjithë themeluesit janë adoleshentë ose në të 20-tat. Kemi dëgjuar histori të shumta për milionerë të rinj dhe sipërmarres adoleshentë, por kjo është vetëm një pjesë e pikturës. Ka shumë sipërmarrës që kanë gjetur “idete e mëdha” në moshë të madhe, duke themeluar kompani, që në disa raste, zgjasin përtej viteve të tyre të jetës.

Këta janë gjashtë nga sipërmarresit që e kanë nisur vonë karrierën e tyre si sipërmarrës dhe kanë provuar që suksesi është i mundshëm në çdo moshë:

1. Leo Goodwin, GEICO

GEICO, ose “Kompania e sigurimeve për punonjësit e qeverisë” është tashmë një markë shumë e njohur për sigurimin e makinave me figura shumë të njohura të reklamave. Por përpara GECKO-s, Caveman-I ose Maxwell, GEICO ishte idea e Leo Goodwin. Duke punuar si ekonomist në San Antonio, Texas, në 1930, Goodwin kuptoi që sigurimet duhet të rishikoheshin. Pse nuk kishte kompani që merreshin drejtpërdrejtë me klientin, duke kursyer para që zakonisht shkonin për komisionerët?

Në vitin 1936, në moshën 50 vjeçare, Leo themeloi GEICO në Washington, D.C. Në fillim si çdo biznesmen tjetër i kohës, ai punoi shumë me gruan e tij Lillian për drejtimin e kompanisë. Në fund të vitit, GEICO kishte 12 persona në stafin e tij dhe 3700 politika në veprim. Sot, Geico punëson mbi 27.000 njerez dhe ka mbi 14 milionë të siguruar.

2. Harland David Sanders, Kentucky Fried Chicken

Col Sanders nuk e nisi me idenë e një biznesmeni të suksesshëm. Ai e humbi babain në një moshë të re, grindej shumë me njerkun e tij dhe u pushua nga disa punë, duke humbur dhe punën si avokat pas një zënke me klientin e tij në gjyq. Megjithatë, ai ishte i vendosur të mos dorëzohej kurrë dhe kjo çoi në suksesin e tij.

Ndërkohë që punonte në një stacion shërbimi në Corbin, Sanders fitoi popullaritet në zonën e tij për recetën e shijshme të pulës. Pasi stacioni i Corbin u shkatërrua pas një zjarri, Sanders e rindërtoi vendin si nje motel dhe një restorant me 140 ulëse. Në 1952, në moshën 62 vjeçare, Sanders hapi franshizen e parë të “Kentucky Fried Chicken”. Sot, KFC ka mbi 18800 outlete në 118 territore dhe shtete të ndryshme.

3. Robert Noyce, Intel

Pasi fitoi doktoraturën e tij në fizikë nga MIT, Robert Noyce gjeti punë si një inxhinier kërkimi, duke përfunduar në “Beckam Instruments”. Në 1957, ai dhe 7 te tjerë iken nga Beckam dhe themeluan “Fairchild Semiconductor Corporation”. Mbasi shijoi suksesin aty, ai iku bashkë me Gordon Moore. Së bashku, ato themeluan “Intel” kur Noyce ishte 41 vjeç.

Noyce konsiderohej si një vizionar i kompanisë dhe e trajtonte stafin e tij si një familje. Ai refuzoi benefitet e të qenit CEO dhe e mbajti kompaninë me më pak hierarki dhe më të relaskuar. Ndërkohë te Intel, ai mbikqyri shpikjen e mikroprocesorëve, një inovacion që revolucionarizoi teknologjinë e kompjuterave dhe themeloi makinat që ne përdorim sot.

4. Reid Hoffman, LinkedIn

Sigurisht një kompani si LinkedIn, një rrjet social gjigand është themeluar nga një i ri apo jo? Aspak! Reid Hoffman u mundua të kuptonte çfarë të bënte pas diplomimit në Stanford. Ai vendosi të punonte, por duke e berë këtë me një strategji, duke krijuar një plan me gjërat që do t’i duhen për të nisur kompaninë e tij.

Kur ai e nisi për herë të parë kompaninë e tij, ai themeloi një faqe interneti të quajtur Socialnet, me besimin se duke pasur alogaritmet e duhura do t’i garantonte suksesin. Ai u mundua t’a reklamonte në revista dhe gazeta, por nuk gjeti lidhjen e duhur me idenë. Ne fund, ai u largua dhe u bashkua me Pay Pal. U largua dhe nga PayPal në vitin 2002 duke bashkëthemeluar LinkedIn. Hoffman ishte 35 vjeç kur e themeloi dhe 43 vjeç kur u bë publike.

5. Wally Blume, Denali Flavors

Nëqoftëse mendon që një akullore me shije domateje të ngacmon stomakun, nuk je i vetmi. Wally Blume kishte 20 vite karrierë të suksesshme, por e kuptoi që duhej të lëvizte përpara kur pronari i tij vendosi të provonte këtë ide të çmendur.

Në vitin 1995 kur ishte rreth 50 vjeç, ai vendosi të hapte kompaninë e tij të akulloreve, “Denali Flavors”, ku ai krijoi shijen e famshme “Gjurmët e Drerit”. Sot, kompania i sjell atij 80 milionë $ fitime në vit vetëm nga marrëveshjet për përdorimin e produkteve të tij. Denali tani ka mbi 40 shije dhe Blume është akoma i forte në moshën 70 vjeçare.

6. Carol Gardner, Zelda Wisdom

Kur ti je 52 vjeç, i sapo divorcuar, trokë dhe në depression, gjëja e fundit që do të vinte në mëndje ishte të hapje një kompani. Dhe nëse ndodh, mund të jetë me recetën e mjekut.

Pasi mori një qen me rekomandimin e terapistit, Carol Gardner fitoi një konkurs lokal të quajtur “Christmas Card” me foton e një qeni bashkangjitur me një thënie për të qeshur. Fitorja e inspiroi Gardner të niste një kompani me letra përshëndetjeje, të cilës ia vuri emrin e qenit të tij, Zelda. Në vitin 2010, kompania e Zelda Wisdom u vlerësua 50 milionë $, duke treguar që kurre nuk mund ta dini nga mund t’ju vijë ideja e madhe.

Të drejtosh një biznes nuk është e thjeshtë. Duhet punë e palodhshme dhe disiplinë që të arrish suksesin. Si rezultat nuk duhet të jetë surprizuese, që shumë herë janë më të vjetrit dhe më të mençurit që dinë të ecin drejt kësaj rruge.

Kështu që mos e llogaritni veten jashtë, pavarësisht se çfarë moshe keni. Suksesi mund t’i vijë kujtdo, në çdo kohë! /EO/ KultPlus.com

Suksesi nuk na bën të lumtur, është lumturia ajo që sjell më pas suksesin

Nga Lisa C.Walsh, Julia K Boehm, Sonja Lyubomirsky

Puno shumë, bëhu i suksesshëm, atëherë do të jesh i lumtur. Të paktën, kjo është ajo që shumë prej nesh kanë mësuar nga prindërit, mësuesit dhe bashkëmoshatarët tanë. Ideja që ne duhet të jemi të suksesshëm për të qenë të lumtur, përmendet në institucionet më të çmuara të Shteteve të Bashkuara (Deklarata e Pavarësisë), besimet (ëndrra amerikane) dhe narrativat (Roki dhe Hirushja).

Shumica e njerëzve duan të jenë të lumtur, prandaj ne përpiqemi vazhdimisht të arrijmë suksesin, duke menduar se kënaqësia qëndron vetëm tek hyrja në universitet në degën e preferuar, nisja e punës së ëndrruar, promovimi në detyrë, apo të fituarit 1 milionë dollarë.

Por për shumë ndjekës së saj, si suksesi ashtu dhe lumturia, mbeten përgjithmonë të paarritshme. Problemi është se ekuacioni, mund të jetë i vërtetë së prapthi. Hipoteza jonë, është se lumturia i paraprin dhe çon drejt një suksesi në karrierë, dhe jo anasjelltas.

Në shkencën psikologjike , “lumturia” lidhet me “mirëqenien subjective”, dhe “emocionet pozitive” (ne përdorim termin të ndër-shkëmbyeshme). Ata që kanë një mirëqenie më të madhe, tentojnë të jenë më të kënaqur me jetën e tyre, dhe të përjetojnë gjithashtu emocione më shumë pozitive, dhe më pak negative.

Studimet sugjerojnë se janë këto emocione pozitive – si eksitimi, gëzimi dhe qetësia – ato që nxisin suksesin në vendin e punës. Le ta shohim fillimisht këtë në studimet e ndërthurrura, që i shqyrtojnë njerëzit nga një pike e vetme. Kjo i lejon kërkuesit të përcaktojnë nëse lumturia dhe suksesi, janë të ndërlidhura mes tyre.

Në lidhje me bashkëmoshatarët e tyre, njerëzit më të lumtur, janë më të kënaqur me punën e tyre ; ata marrin gjithashtu marrin një mbështetje më të madhe sociale nga bashkëpunëtorët, dhe vlerësime më të mira të performancës nga eprorët.

Veçanërisht, mund të ndodhë që shefat u japin punonjësve të lumtur vlerësime më të larta të performances së tyre, për shkak të një efekti halo, ku një përshtypje e favorshme në një fushë (si lumturia) ndikon mendimet në një fushë tjetër (siç është aftësia për punë):P.sh Timi është i lumtur, ai duhet të jetë shumë i aftë edhe në punën e tij”.

Megjithatë, ka edhe prova që njerëzit me një mirëqenie më të lartë psikologjike, kanë një rendiment më të lartë në kryerjen e një sërë detyrash të lidhura me punën. Një studim i rëndësishëm, zbuloi se agjentët e shitjeve me një pikëpamje më pozitive, shisnin 37 përqind më shumë polica të sigurimit të jetës, sesa kolegët e tyre me pikëpamje më pak pozitive.

Lumturia, është e lidhur me shpesh me rendimentin e shkëlqyer në punë edhe në fusha të tjera . Njerëzit që përjetojnë shpesh emocione pozitive, kanë prirjen të ecin në karrierë në vendet ku punojnë. Ata janë gjithashtu janë më pak të prirur të mungojnë në punë, apo të braktisin vendin e tyre të punës.

Njerëzit me një mirëqenie më të mirë, kanë gjithashtu tendencën të fitojnë paga më të larta, se sa ata me një mirëqenie më të ulët. Megjithatë, hulumtime të tilla të ndërthurrura kanë kufijtë e tyre, pasi ato nuk mund të përcaktojnë se kush vjen e para:lumturia apo suksesi.

Në këtë rast, mund të ndihmojnë studimet shumëvjeçare, pasi ato i vëzhgojnë njerëzit gjatë ditëve, javëve, muajve ose viteve, për të parë se si ata kanë ndryshuar me kalimin e kohës. Sipas këtyre studimeve, njerëzit që fillojnë të jenë të lumtur, nisin të bëhen të suksesshëm.

Sa më shumë i kënaqur të jetë një person në fillim të një kohe të caktuar, aq më shumë ka ai gjasa të jetë më vonë i qartë mbi punën që dëshiron të bëjë. Një studim, gjeti se të rinjtë që raportojnë një mirëqenie më të lartë psikologjike se sa bashkëmoshatarët e tyre, para se të diplomohen në universitet, kanë më shumë gjasa të fitojnë në intervistat e punës 3 muaj më vonë.

Emocionet pozitive, janë gjithashtu parashikues të saktë të arritjeve, si dhe i të ardhurave të mëvonshme financiare. Në një studim , 18-vjeçarët e lumtur, kishin më shumë gjasa të punonin në punë prestigjioze, që falnin kënaqësi, dhe të ndiheshin financiarisht të sigurtë pas moshës 26-vjeçare.

Ndërkohë në një studim tjetër , njerëzit që ishin më të gëzuar kur nisnin universiyetin, kishin më shumë të ardhura. Por nuk është e mjaftueshme, të dish se lumturia vjen para suksesit. Ne duam të dimë: A e shkaktojnë ato njëra-tjetrën? Tek e fundit, mund të ketë disa ndryshore të pa matura në këto studime, si inteligjenca ose të qënit tipa të hapur, ato që nxisin mirëqenien dhe pasjen e një pune të mirë.

Në fakt, tipat e hapur kanë më shumë gjasa të jenë të lumtur, dhe të fitojnë të ardhura më të mëdha. Nga rishikimi që i kemi bërë i më shumë se 170 studimeve të ndërthurrura, është e qartë se mirëqenia e promovon në shumë mënyra suksesin e karrierës.

Kjo nuk do të thotë se njerëzit e palumtur, nuk mund të kenë sukses. Përkundrazi, historia tregon se individë që kanë vuajtur gjatë nga depresioni si Abraham Linkoln dhe Uinston Çurçill, kanë mundur të kenë suksese të pabesueshme. Të dyja emocionet, si negative ashtu edhe pozitive, u përshtaten situatave – ka një kohë për të qenë e trishtuar, ashtu siç ka një kohë për të qenë të lumtur.

Çdo udhëheqës apo menaxher biznesi që e lexon këtë, do të kujdesej që të mos punonte vetëm me njerëz të lumtur, apo t’i detyronte punonjësit e tij të jenë me zor më optimistë. Strategji të tilla kanë dhënë efektet e kundërta në të kaluarën – si në rastin e buzëshjes së detyrueshme të imponuar ndaj stafit në zinxhirin e supermarketeve amerikane, “Trader Joe”, ku kjo praktikë si për ironi i bëri punonjësit të ndiheshin edhe më keq.

Njerëzit dhe kompanitë, që shpresojnë të rritin lumturinë në një mënyrë më të shëndetshme, do të kishin më shumë fat, nëse do të promovoin aktivitete pozitive, si aktet e mirësisë dhe të shprehjes së mirënjohjes. Filozofi Bertrand Rasëll u shpreh në vitin 1951:”Jeta e mirë, siç e konceptoj unë, është një jetë e lumtur”.

Por ai vazhdoi:”Nuk dua të them, që nëse je një njeri i mirë do të jesh i lumtur; dua të them që nëse je i lumtur, do të jesh një njeri i mirë”. Kur vjen puna për të lënë shenjë në punën që bëni, ne jemi dakord. Nëse doni të jeni të suksesshëm, mos rrini në pritje për ta gjetur lumturinë diku tjetër:fillojeni nga aty ku jeni. / Bota.al / KultPlus.com