Piktori shqiptar Sali Allmuça, një histori suksesi në Gjermani

Qindra piktura, në të cilat dominojnë ngjyrat e fuqishme: e kuqja dhe bluja: Kjo të bie në sy në studion në Vupertal të piktorit Sali Allmuça. Përveç peizazheve nga atdheu dhe tablove tematike, Allmuça ka për zemër veçanërisht portretin, sepse siç thotë ai: “duke dashur t’u flasësh njerëzve, ti ke zgjedhur idenë për t’u folur atyre, po me shëmbëlltyra njerëzish. ”Ndërsa përmes kontrastit të ngjyrave ai sjell në Gjermani flladin mesdhetar. Piktori Allmuça vjen nga një familje tradicionale e Shqipërisë së Mesme.

Ai studioi në Akademinë e Arteve në Tiranë dhe punoi si piktor filmi në Kinostudion “Shqipëria  e re“. Filmat e njohur si: “Një gjeneral kapet rob“, “Besa e kuqe“, “Dora e ngrohtë“, “Kur hapen dyer e jetës“, “Tre ditë nga një jetë“, “Rrethi i kujtesës“ etj kanë firmën e piktori Sali Allmuça. Paralelisht ai punoi edhe si lektor në Akademi për “Grafikë të Aplikuar”, deri sa në vitin 1990 do të largohej në drejtim të Gjermanisë, pikërisht në kohën, kur edhe shumë të tjerë kërkonin një jetë më të mirë jashtë Shqipërisë. Allmuça ndonëse ka përfituar mjaft nga jeta në Perëndim edhe sot e kësaj dite i mbetet mirënjohës shkollës dhe formimit të tij në Shqipëri.

Është e rëndësishme të jetosh i lirë, por edhe liria ka kufizimet e saj, thotë piktori Allmuça: “Arti ka forma shumë të holla për t`i kapërcyer të gjitha pengesat, që mund t’i bëjë një sistem diktatorial, si ai që kemi përjetuar.” Disiplina e punës ka qenë një nga tiparet thelbësore në formimin e tij, gjë që e ka ndihmuar atë edhe në specializimet e mëtejshme duke u radhitur në mesin e piktorëve bashkëkohorë perëndimorë. Ndoshta kjo ka bërë që ai në këto 30 vjet të jetë me një këmbë në atdhe dhe me një në Vupertal të Gjermanisë.

Si artist në profesion të lirë ai ka hapur mjaft ekspozita në Gjermani, veçanërisht në Vupertal. Distanca me atdheun nuk e ka penguar atë që të jetë i pranishëm dhe të ndjekë nga afër zhvillimet në Shqipëri. Por ajo çka vlerëson si artist në Gjermani dhe do ta dëshironte edhe për Shqipërinë, është përkujdesi për kulturën dhe trashëgiminë kulturore.

Atij i ka bërë veçanërisht përshtypje projekti në Dresden për rikthimin në origjinë të kishës së Zonjës së Madhe të shkatërruar nga bombardimet në fund të Luftës së Dytë Botërore. Për mua edhe Tirana është e dëmtuar deri në atë masë, sa nuk bëhet fjalë më për kthim të identitetit, dëmi është i pallogaritshëm, shprehet me keqardhje piktori. Për këtë arsye ai me iniciativën e tij, formoi Fondacionin për ruajtjen e kulturës kombëtare shqiptare. Ai punoi nga viti 2003 deri në vitin 2005 për ristrukturimin e Urës së Tabakëve, monument kulture i ndërtuar qysh në shekujt 17—18 në Tiranë.

Por, siç shprehet piktori tiranas, “arti ka qenë dhe ka mbetur një tribunë për të ngritur zërin në formën dhe në mënyrë që të lejon piktura për të shprehur atë, që ti e ndjen, atë se çfarë ndodh në shoqërinë shqiptare në përgjithësi dhe çfarë ndodh me globalizmin në botë në veçanti”. / Diaspora shqiptare / KultPlus.com 

Kurti në takim me presidentin e Kryqit të Kuq: Personat e zhdukur me forcë mbeten plagë e hapur e Kosovës që nga viti 1999

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, po vazhdon takimet në Konferencën e Sigurisë, e cila po mbahet në Mynih të Gjermanisë, shkruan KultPlus.

Në një takim me Presidentin e Komiteti Ndërkombëtar i Kryqit të Kuq, Peter Maurer, Kurti hapi temën e të pagjeturve të Kosovës në luftën e fundit.

“Personat e zhdukur me forcë mbeten plagë e hapur e Kosovës që nga viti 1999. 1617 persona ende konsiderohen të zhdukur. Progresi në këtë fushë është i një rëndësie të madhe për të gjitha familjet e pikëlluara”, shkroi Kurti në “Twitter”.

I pari i ekzekutivit, diskutoi së bashku me presidentin Maurer, mënyrat se si KNKK mund të ndihmojë me përvojë dhe ekspertizë.

Kurti në këtë konferencë është shoqëruar nga Ministrja e Punëve të Jashtme dhe Diasporës, Donika Gërvalla. /KultPlus.com

Hapet konkursi letrar për mërgatë “Azem Shkreli”

Komisioni organizativ i Lidhjes së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Gjermani dhe përfaqësuesi i familjes Shkreli konfirmojnë se edhe këtë vit do të organizohet Konkurs letrar për mërgatën “Azem Shkreli”.

Vendimi u bë publik pas mbledhjes së mbajtur më 30 janar 2022.

Nga juria profesionale do të ndahen dy shpërblime për dy veprat më të mira nga konkurruesit tanë shqiptarë në mërgatë: Veprën më të mirë në poezi, (Shpërblimi — 500 Euro) dhe veprën më te mirë në prozë, (Shpërblimi — 500 Euro). Të gjitha veprat duhet të jenë të botuara në vitin 2021. Autorët, veprat e tyre të botuara duhet t´i dërgojnë nga tri kopje(tri Libra të botuara) deri me dt. 20.03.2022, në adresën: Pal Sokoli Friedrich-Ebert-Str.136b  42117 Wuppertal”, thuhet në njoftim duke sqaruar se detajet për ceremoninë e shpalljes së fituesve do të publikohen në vijim. / KultPlus.com

Qyteti gjerman ku qiraja është vetëm 1 euro

Fuggerei, është një qytezë e cila ndodhet në Gjermani dhe duket si idealja për çdo njeri i cili kërkon të nisë një jetë të re, larg zhurmës, smogut e po ashtu shpenzimeve.

Mediat vendase thonë se në këtë zonë qiratë e shtëpive nuk kanë ndryshuar që prej vitit 1521 dhe ato janë vetëm 0.88 euro.

Fuggerei është një qytezë në Augsburg në Bavari, e cila ka vetëm 67 shtëpi, 142 apartamente, një kishë dhe pallatin administrativ. Fuggerei arrin 15.000 metra katrorë dhe është afër qendrës së Augsburger.

Referuar historisë së kësaj qyteze thuhet se ajo u ndërtua në vitin 1521 nga Jakob Fugger dhe prej asaj kohe nisi të popullohej. Jakob asokohe u bë mjaft i pasur pasi merrej me tregtinë metaleve dhe përmes marrëveshjeve ekonomike. E më pas vendosi të krijonte komunitetin.

Deri më sot Fuggerei mbetet vendi me qiranë më të ulët dhe mund të përballohet nga çdo njeri. / KultPlus.com


Skenat më prestigjioze të botës dhe koncertet e saj, Anila Aliu jep detaje për vitin 2022

Lajmet me suksese të jashtëzakonshme për pianisten nga Kosova, Anila Aliu, nuk kanë qenë të paktë këtë vit, pasi Aliu ka shënuar disa suksese të mëdha, shkruan KultPlus.

Paraqitja në disa koncerte dhe skenat më prestigjioze të botës, e kanë karakterizuar vitin 2021 për pianisten shumë të suksesshme Anila Aliun.

Koncerti i saj në Vjenë, i cili ishte paraparë të mbahej më 7 dhjetor të këtij viti, për shkak të gjendjes së për përkeqësuar me pandeminë u shty më 25 mars 2022, e detajet e këtyre koncerteve Anila i shpjegoi në një prononcim për KultPlus.

“Një gjë e tillë ka ndodhur edhe me koncertin e planifikuar të mbahej në Gjermani më 12 dhjetor të këtij viti, por megjithatë u shty për 10 tetor, që të dy koncerte recitale (solo 90 minutëshe)”, shpjegon Aliu.

Ajo tutje shton se është ftuar nga presidenti i “Vienna International Pianists”, Stephan Moller në Teatrin Gesellschaft fur Musik.

“Në anën tjetër, në Gjermani jam ftuar nga festivali i mirënjohur i muzikës klasike “Klassik zu Gast bei Coppeneur” kur do të performojnë artistët e nivelit më të lartë”, thotë ajo.

Aliu shpreson që problemet me pandeminë të rregullohen dhe sallat të jenë të mbushur plotë, me mysafirë e fytyra eminente të muzikës si dhe skenës politike.

Edhe biletat pritet që të dalin në shitje së shpejti, derisa Aliu dhe sukseset e saj po vazhdojnë të jehojnë nëpër botë.

Së fundmi, pianistja nga Kosova është shpallur fituese e çmimit të parë në garat ndërkombëtare “Golden Classical Music Awaards”, ku performoi në një ndër sallat prestigjioze në botë “Carnegie Hall”. /KultPlus.com

“Të gjitha vendet ishin zënë kështu që u ulëm nga ana e fajit”

Eugen Berthold Friedrich Brecht i njohur profesionalisht si Bertolt Brecht, ishte një praktikues, dramaturg dhe poet gjerman i teatrit.

Ai pati sukseset e tij të para si dramaturg në Mynih dhe u transferua në Berlin në 1924, ku shkroi Opera Threepenny me Kurt Weill dhe filloi një bashkëpunim të përjetshëm me kompozitorin Hanns Eisler.

I zhytur në mendimin marksist gjatë kësaj periudhe, ai shkroi Lehrstücke didaktike dhe u bë një teoricien kryesor i teatrit epik (të cilin më vonë preferoi ta quante “teatër dialektik”) dhe të ashtuquajturin efekt V.

Gjatë periudhës naziste, Bertolt Brecht jetoi në internim, së pari në Skandinavi dhe gjatë Luftës së Dytë Botërore në Shtetet e Bashkuara, ku u mbikëqyr nga FBI dhe u thirr nga Komiteti i Dhomave të Aktiviteteve Jo-Amerikane. Duke u kthyer në Berlinin Lindor pas luftës, ai themeloi kompaninë e teatrit Berliner Ensemble me gruan dhe bashkëpunëtoren e saj për një kohë të gjatë, aktoren Helene weigel.

KultPlus më poshtë ua sjell një nga thëniet e tij të famshme:

“Të gjitha vendet ishin zënë kështu që u ulëm nga ana e fajit”. / KultPlus.com

Porosia e Merkelit në fjalën e lamtumirës

Pas 16 vjetësh në krye të qeverisë gjermane, Angela Merkel, ndahet me një ceremoni të madhe ushtarake.

Në këto 16 vjet të drejtimit të qeverisë Merkel kishte kaluar shumë kriza, prandaj edhe ajo quhej “kancelarja e krizave”. “Ishin 16 vjet plot ngjarje dhe sfida, që kanë kërkuar shumë prej meje, por edhe më kanë plotësuar”, tha Merkel.

Porosia e Merkelit në fjalën e lamtumirës Mbas 16 vjetësh në krye të qeverisë gjermane, Angela Merkel, ndahet me një ceremoni të madhe ushtarake. Në këto 16 vjet të drejtimit të qeverisë Merkel kishte kaluar shumë kriza, prandaj edhe ajo quhej “kancelarja e krizave”. “Ishin 16 vjet plot ngjarje dhe sfida, që kanë kërkuar shumë prej meje, por edhe më kanë plotësuar”, tha Merkel.

Angela Merkel, gjatë ceremonisë së ndarjes nga detyra, të enjten, më 2 dhejtor 2021, në Berlin.

Në fjalën e lamtumirës ajo përmendi tre krizat kryesore: atë të sistemit bankar, në vitin 2008, krizën e migracionit në vitin 2016 dhe atë të pandemisë së virusit corona. Ajo kujtoi parimin e qeverisjes së saj për “barazimin e interesave”, duke dëgjuar gjithmonë edhe palën tjetër. “Ju inkurajoj që ta shihni botën edhe me sytë e tjetrit dhe të merrnin perspektivën e tjetrit, edhe nëse ajo është jokomode”, porositi politikania demokristiane.

Angela Merkel, e ardhur në pushtet në vitin 2005, ishte e vetmja kancelare e Gjermanisë, që nuk humbi zgjedhjet, por u largua vetë. /DW/KultPlus.com

Deutschland | Großer Zapfenstreich für Bundeskanzlerin Angela Merkel

Vera Andrron Detin pjesëmarrëse në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Mannheim

Vera Andrron Detin do të shfaqet nesër në Gjermani në edicionin e 70-të të Festivalit Ndërkombëtar të Filmit – Mannheim, shkruan KultPlus.

Regjisorja Kaltrina Krasniqi, shkrimtarja Doruntina Basha dhe aktorja kryesore Teuta Ajdini Jegeni do të jenë aty për të prezantuar filmin.

E zhytur në një atmosferë të tensionuar, “Vera Andrron Detin” është një portret intim por edhe universal i një gruaje e cila lufton një realitet të vrazhdë pabarazisë gjinore thellë të rrënjosura në shoqëri edhe në ditët e sotme’.

Në film luajnë: Teuta Ajdini Jegeni, Alketa Syla, Refet Abazi, Astrit Kabashi, Arona Zyberi, Aurita Agushi, Ilire Vinca, Xhevat Qorraj, etj. Drejtoreshë e fotografisë: Sevdije Kastrati; Producent: Shkumbin Istrefi.

Vera andrron detin’ është bashkëprodhim në mes të Kosovës (Puntoria Kreative Isstra, Vera Films), Maqedonisë së Veriut (Dream Factory) dhe Shqipërisë (Papadhimitri Productions) i mbështetur nga Qendra Kinematografike e Kosovës, Agjencia e Filmit e Maqedonisë së Veriut dhe Qendra Kombëtare e Kinematografisë – Shqipëri. /KultPlus.com

May be an image of text that says '70. IFFMH INTERNATIONALES FILMFESTIVAL MANNHEIM HEIDELBERG 11--21 Nov 2021 IN KINOS UND ONLINE WWW.IFFMH.DE'

“Takimet e Nëntorit” në Moosburg, dhjetëra krijues në një ambient poetik

Në praninë e dhjetëra krijuesve nga vendet e ndryshme Perëndimore mbrëmë në këtë qytet të Gjermanisë u organizua takimi tradicional “Takimet e Nëntorit”, të cilat filluan në kujtim dhe nderim të poetit Fran Tanushi, i cili muaj më parë u nda nga mesi ynë.

Manifestimin e shpalli të hapur Muntor Thaqi, sekretar, ndërsa në emër të organizatorit të pranishmit i përshëndeti kryetari i LKSHM, Musa Jupolli, i cili shprehi dëshirën që po riaktivizohen e aktivitetet e lidhjes së krijuesve, pas një pauze shkaku i pandemisë. – Në një atmosferë të këndshme poetike në këtë organizim, në bashkëpunim me Shoqatën “Bekim Berisha – ABEJA” nga Freising-Moosburg-u dhe Klubin Letrar “Martin Camaj” në Mynih, mori pjesë edhe historianja e mirënjohur, Prof. Elena Kocaçi,, si dhe konsulli i Kosovës në Munih, Fatmir Nura-, ndërsa që u ndanë edhe shpërblimet për poezitë më të mira të lexuara në këtë mbrëmje.

Thuaja se pas një pauze afro dyvjeçare nga manifestimi i fundit tradicional të “Takimeve të Nëntorit ” (shkaku i pandemisë), ku pos aktiviteteve letrare organizohet edhe Darka e lëmes, mbrëmë sërish në qytetin gjerman në Moosburg, në një atmosferë tejet të ngrohtë sa poetike aq edhe vëllazërore. Që në fillim me një minutë heshtje u nderuan të gjithë krijuesit nga mërgata dhe trojet etnike që ndërruan jetë në periudhën dy vjeçare, në mesin e tyre dhe një nga anëtarët më të vyeshëm dhe themeluesit e kësaj lidhjeje, poeti brilant, Fran Tanushi, familja e të cilit po ashtu mori pjesë në këtë mbrëmje poetike. Ndërkohë që lidhja kishte nxjerr edhe një libër monografik kushtuar jetës dhe veprës së Fran Tanushit. Gjithashtu u bënë publike edhe tituj të ri të botuar nga krijuesit në mërgatë.   Me këtë rast u përkujtua edhe humbja fizike e Arif Arifit, mërgimtar nga qyteti mikpritës, familja e të cilit po ashtu ishte e pranishme në këtë mbrëmje.

Me këtë rast punimet e tyre në poezi e prozë i lexuan me dhjetëra krijues, ndërsa që juria në përbërje të Muharrem Blakajt, Shqipe Bytyqit dhe Bashkim Halilaj ndau tri shpërblime: Shpërblimi Pena e Artë “Martin Camaj”, poetit për fëmijë Hamza Halabakut, Shpërblimi “Kongresi i Manastirit”, prozatores Miradije Maliqi dhe shpërblimi për poezinë dedikuar Fran Tanushit iu nda poetit Menor Thaqi. Ndërsa çmimin 28 Nëntori, artistët nga Parisi Sokol Ahmetajt. Ndërsa shkrimtarit dhe kritikut nga Kosova iu nda shpërblimi “Dielli Dardan”. Në mungesë të takimeve të mërgatës në Kosovë, poetes Shqipe Bytyqi iu nda shpërblimi “Pena e Artë 2020”.

Aktiviteti vazhdon sot me “Darkën e Lamës, në organizim të nikoqirëve vendas. / KultPlus.com

Gjermania zgjedh përsëri një grua në krye të parlamentit

Për herë të tretë Bundestagu gjerman do të drejtohet nga një grua. Ajo është Bärbel Bas politikania e SPD-së e cila mori 576 vota pro nga 724 vota të vlefshme, ndërsa 90 deputetë votuan kundër.

Bärbel Bas (lindur më 3 maj 1968) ajo ka qenë deputete e Bundestagut gjerman që nga zgjedhjet e vitit 2009 dhe ka qenë nënkryetare e grupit parlamentar të SPD nga shtatori 2019 deri në tetor 2021. Ajo i përket të majtës parlamentare.

Bärbel Bas vjen nga një familje e madhe; ajo ka pesë vëllezër e motra. Nga viti 1994 deri në vitin 1997 ka punuar si praktikante në një kompani të sigurimeve shoqërore. Nga viti 2000 deri në vitin 2002 ka përfunduar trajnimin me kohë të pjesshme për t’u bërë administratore biznesi në sigurimet shëndetësore.

BAs u shpreh në fjalën e saj, se ky Bundestag është veçanërisht i ri dhe ky “është një shans për të gjithë”. Ajo kërkoi që politikanët të jenë më afër qytetarëve dhe një politikë më të besueshme.

Kjo seancë shënoi edhe fillimin e fundit të mandatit të kancelares Angela Merkel, pasi socialdemokratët, liberalët dhe ekologjistët tanimë kanë filluar negociatat për krijimin e koalicionit të ri qeveritar. / KultPlus.com

26.10.2021, Berlin: Bärbel Bas (SPD) spricht nach ihrer Wahl zur Bundestagspräsidentin bei der konstituierenden Sitzung des neuen Bundestags. Foto: Michael Kappeler/dpa +++ dpa-Bildfunk +++

Katedralja e Këlnit, 600 vjet për t’u ndërtuar

Në gusht në vitit 1880, në Gjermani përfundoi ndërtimi i katedrales së Kelnit; katetralja gotike më e madhja në Evropën veriore, punimet për të cilën zgjatën 632 vjet.

Ndërtuesit mesjetarë të Këlnit kishin planifikuar një strukturë madhështore për të strehuar relikuarin e Tre Mbretërve dhe për t’iu përshtatur rolit të tij si një vend adhurimi për Perandorin e Shenjtë Romak.

Ndërtimi i Katedrales së Këlnit filloi në vitin 1248. U deshën mbi 600 vjet për të përfunduar këtë vepër unike.

Në vitin 1448, dy këmbanat u instaluan në këmbanoren e kullës, pesha e secilës prej tyre ishte 10.5 tonë.

Në Luftën e Dytë Botërore, qendra e qytetit të Këlnit u rrënua nga shpërthimet. Mrekullisht, katedralja ishte ndërtesa e vetme që mbijetoi. Duke qëndruar e gjatë në një qytet të rrafshët, u tha se ishte ndërhyrja hyjnore që e shpëtoi. Një shpjegim shumë i vërtetë është se Katedralja e Këlnit ishte një pikë orientimi për pilotët.

Në 1880, Katedralja e Këlnit me lartësia 157 m, ishte struktura më e lartë jo vetëm në Gjermani, por edhe në botë. Ai mbeti mbajtës rekordi deri në 1884, kur Monumenti i Uashingtonit (169 m) u shfaq në Amerikë. Në 1887, Kulla Eiffel (300 m) u ndërtua në Francë, dhe në 1981 një kullë TV (266 m) u shfaq në Këln, dhe katedralja u bë ndërtesa e 4-të më e lartë në planet.

Katedralja e Këlnit është pika e referimit më e vizituar e Gjermanisë, duke tërhequr mesatarisht 20,000 njerëz në ditë. Në lartësinë 157 m, katedralja është aktualisht kisha më e lartë me dy spirale në botë, kisha e dytë më e lartë në Evropë pas Ulm Minster, dhe kisha e tretë më e lartë në botë.

Që nga viti 1996, ajo ka qenë një vend i caktuar i UNESCO-s për Trashëgiminë Botërore. / KultPlus.com

Muri i Berlinit: 10 gjëra që mund të mos i dinit

Rënia e Murit të Berlinit ndodhi prej një gabimi

Në një konferencë shtypi mbrëmjen e 9 nëntorit 1989, anëtari i byrosë politike të Gjermanisë Lindore, Gynter Shabovski shpalli në mënyrë të parakohshme se do të hiqeshin kufizimet e vizave të udhëtimit. Kur u pyet se kur do të vihej në zbatim politika e re, ai tha: “Menjëherë, pa vonesë”. Në fakt, kjo politikë do të shpallej një ditë më vonë dhe do të kërkonte gjithësesi një procesë të gjatë aplikimi për gjermano-lindorët. Përgjigjet konfuze të Shabovskit dhe raportimi i gabuar në media se pikat kufitare ishin hapur, shtyu mijëra gjermanë të Berlinit lindor që të shkonin drejt Murit të Berlinit. Në postbllokun e Rrugës Bornholmer, Harald Jager, oficeri në detyrë, u përball me një turmë që sa vinte e rritej në numër. Edhe irritimi sa vinte e shtohej. Duke marrë fyerje, në vend të udhëzimeve, prej eprorëve të tij, si dhe tejet nervoz për shkak se priste të merrte të nesërmen rezultatet e analizave të diagnostikimit për kancer, Jager e hapi pikën kufitare me mendjen e. tij, dhe pikat e tjera ndoqën shumë shpejt shembullin e tij.

Muri i Berlinit ishte ngritur më shumë se 15 vjet pas nisjes së Luftës së Ftohtë

Më shumë se 2 milion gjermano lindorë, shumica punëtorë dhe profesionistë të aftë, u larguan për në Perëndim mes viteve 1949 dhe 1961. Bashkimi Sovjetik kishte refuzuar kërkesën fillestare të Gjermanisë Lindore për të ndërtuar Murin në vitin 1953, por me dezertimet drejt Berlinit Perëndimor që po arrinin numrin 1000 njerë në ditë, në verën e 1961, udhëheqësi sovjetik Nikita Hrushovi më në fund pranoi. Banorët e Berlinit u gdhinë mëngjesin e 13 gushtit 1961, përballë telave me gjemba që ishin vendosur në vijën ndarëse mes zonës perëndimore dhe lindore të qytetit. Disa ditë më vonë, Gjermania Lindore nisi fortifikimin me beton të kësaj barriere.

Muri i Berlinit ishin në fakt dy mure

Në fakt Muri i Berlinit përbëhej nga dy mure mes të cilëve ndodhej “rripi i vdekjes”, ku ndodheshin me qindra kulla roje, disa kilometra hendeqe kundër kalimit të mjeteve, qen roje, prozhektorë dhe mitralozë.

Më shumë se 100 njerëz gjetën vdekjen në përpjekje për të kaluar Murin

Qendra e Kërkimeve mbi Historinë Bashkëkohore Potsdam dhe Qendra e Memorialit të Murit të Berlinit dhe Dokumentimit raportojnë se të paktën 138 njerëz u qëlluan për vdekje, pësuan aksidente fatale ose kryen vetëvrasje pas përpjekjeve të dështuara për t’u arratisur përmes Murit të Berlinit. Të tjerë studime thonë se numri i viktimave është edhe më i lartë. Viktima e parë ishte Ida Siekman, që vdiq në 22 gusht 1961, pasi u përpoq të hidhej në një rrugë në Berlinin Perëndimor, e cila ndodhej nën dritaren e apartamentit të saj në katin e katërt, në Berlinin Lindor. Tragjedia e fundit ndodhi në mars 1989, kur një i ri gjermano-lindor që përpiqej të fluturonte mbi mur me balonë, ndeshi në kabllot e tensionit të lartë.

Më shumë se 5000 persona u arratisën, duke kaluar mbi dhe nën Murin e Berlinit

I pari dezertor që u arratis përmes Murit ishte roja kufitare 19 vjeçar, Konrad Shuman, i cili është përjetësuar në film teksa kërcente mbi telat me gjemba, vetëm dy ditë pasi kufiri ishte mbyllur. Ndërkohë që Muri u fortifikua gjithnjë e më shumë, edhe planet e arratisjes u bënë më të sofistikuar. Të arratisurit fshiheshin në pjesë të fshehta të makinave të berlinezo perëndimorëve që vinin për vizita, gërmonin tunele të fshehta dhe zvarriteshin nëpër tubacione. Tre vëllezërit Bethke realizuan arratinë më spektakolare. Vëllai më i madh Ingo u arratis me një dyshek me ajër, duke lundruar nëpër lumin Elbë në vitin 1975, dhe tetë vjet më vonë vëllai më i vogël kaloi mbi mur përmes një kablli çeliku që e lëshoi me hark dhe shigjetë, duke përfunduar në një çati shtëpie në Berlinin perëndimor. Në vitin 1989, dy vëllezërit fluturuan me një avion super të lehtë mbi mur, duke marrë edhe vëllanë e tretë, Egbert.

John F. Kennedy u shpreh i çliruar kur u ngrit Muri

Në qershor të vitit 1961, Hrushovi paralajmëroi presidentin amerikan, Kennedy, se do të bënte bllokadë Berlinit Perëndimor nëse nuk largoheshin forcat perëndimore, një akt luftënxitës që do të shpinte në luftë. Kur Kennedy dëgjoi lajmin se komunistët kishin ngritur mur përreth Berlinit Lindor, në vend që të shkëpusnin Berlinin Perëndimor nga pjesa tjetër, ai i tha një ndihmësi: “Nuk është zgjidhje shumë e mirë, por një mur është shumë më mirë se sa një luftë. Ky është fundi i krizës së Berlinit. Pala tjetër u kap prej panikut – jo ne. Tani nuk do të bëjmë asgjë, sepse nuk ka alternativë tjetër veç luftës”.

Kennedy nuk u tha berlinezëve se është një “kulaç me karamele”

Në 26 qershor 1963, Kennedy iu drejtua një turme para Murit të Berlinit: “Ich bin ein Berliner”. Presidenti kish për qëllim të shprehte solidaritetin me qytetarët e Berlinit, duke thënë se ishte njëri prej tyre, por disa kritikë thanë se duke shtuar nyjen “ein”, ai në fakt e quajti veten kulaç me karamele, që në pjesën më të madhe të Gjermanisë njihet si “Berliner”. Megjithatë, gjuhëtarët thonë se presidenti nuk bëri një gabim gramatikor, sepse “ein” është e nevojshme kur folësi është duke folur në mënyrë figurative, se i përket një kombësie të caktuar, siç edhe po ndodhte me Kennedyn. Veç kësaj, kulaçi që në gjithë Gjermaninë njihet si “Berliner”, në vetë Berlinin njihet si “pfannkuchen”, kështu që ata që e dëgjonin me siguri nuk janë ngatërruar.

Gjermania Lindore e quajti Murin “Mburoja Antifashiste”

Qeveria e Gjermanisë Lindore pretendoi se e ngriti Murin e Berlinit për të mbajtur jashtë fashistët, spiunët dhe idetë perëndimore. Dy javë pasi urdhëroi ngritjen e “Mburojës Antifashiste”, udhëheqësi Gjermano lindor Valter Ulbriht deklaroi: “Ne kemi mbyllur të çarat në shtëpinë tonë, si dhe vrimat përmes të cilave do të zvarriteshin armiqtë e popullit gjerman”.

Porta e Brandenburgut ka qenë dikur pjesë e një muri të shekullit 18

Mbreti i Prusisë, Frederik Uilliam II porositi ngritjen e harkut të famshëm që bashkon Berlinin lindor dhe perëndimor dhe që ka shërbyer si sfond i fjalimeve të famshme presidenciale të Kennedyt dhe Reaganit. Kur u përfundua në vitin 1791, Porta e Brandenburgut ishte pjesë e murit origjinal doganor të qytetit.

Një copë e Murit ndodhet në banjën e një kazinoje në Las Vegas

Shkatërrimi zyrtar i Murit të Berlinit nisi në verën e vitit 1990. Më shumë se 40 mijë copa të Murit u ricikluan si materiale ndërtimi të përdorur në projekte rindërtimi në Gjermani, por disa qindra prej tyre u shitën dhe tani janë të shpërndara në të gjithë globin, nga kopshtet e Vatikanit deri në një banjë në Main Street Station Casino, në Las Vegas, ku vendurinimet janë kapur pas një Muri të mbuluar me grafit që është i mbrojtur pas një xhami. / KultPlus.com

60 vjet nga ndërtimi i Murit të Berlinit, Ambasada e SHBA-së në Tiranë publikon fotografi

Ambasada e SHBA-së në Tiranë kujton 13 gushtin 1961 të vendosjes së murit të Berlinit.

“Gjashtëdhjetë vjet më parë si sot (më 13 gusht 1961), Berlini u zgjua i shokuar: Ushtria e Gjermanisë Lindore kishte nisur ndërtimin e murit famëkeq të Berlinit. Simbol i një qyteti të ndarë brenda një vendi të ndarë brenda një kontinenti në ndarë, Muri i Berlinit u ngrit mbi ndasi historike disa dekada të vjetra. Një barrierë telash me gjemba e cila u kthye në blloqe muresh betoni 155 kilometra, Muri i Berlinit ndau Berlinin Perëndimor demokratik nga Berlini Lindor i kontrolluar nga Sovietikët prej vitit 1961 deri në 1989”, shprehet Ambasada e SHBA-së.

Muri i Berlinit mbush sot 60 vite nga dita e ndërtimit të tij duke i vënë një barriere të ngurtë që do ndante jo vetëm Gjermanin, por do mbante gjysmën e Europës në errësirën e regjimit komunist.

Muri filloi të ndërtohej në 13 Gusht 1961 dhe mbaroi në datën 24 Gusht 1962. Muri u ndërtua nga Gjermania Lindore, dhe ndau Berlinin në dy pjesë. / KultPlus.com

Ambasada gjermane në Tiranë kujton 60 vjetorin e nisjes së ndërtimit të Murit të Berlinit

Ambasada e Gjermanisë në Tiranë kujtoi sot 60-vjetorin e nisjes së ndërtimit të Murit të Berlinit.

“Natën e 13 gushtit 1961, u dha urdhri për ndërtimin e Murit të Berlinit. Muri qëndroi për 28 vjet dhe u kthye në simbolin e Luftës së Ftohtë, e konfrontimit midis Lindjes dhe Perëndimit. Ai ndau Berlinin Lindor me atë Perëndimor, Republikën Federale me RDGJ-në, por edhe familjet dhe miqtë.

Mijëra personave ju refuzua largimi nga vendi. 140 persona humën jetën në përpjekje për të kapërcyer murin për tu larguar nga RDGJ – deri në vitin 1989 kur një Revolucion Paqësor i hapi rrugën ribashkimit të gjithë Gjermanisë. Për fat të mirë, sot muri është histori!

Në simbol zie për këtë ngjarje që ndau Gjermaninë kaq gjatë, Ambasada në Tiranë, si dhe të gjitha Misionet Diplomatike gjermane në të gjithë botën kanë ulur flamujt në gjysmë shtizë”, thuhet në përkujtimin e ambasadës gjermane. / KultPlus.com

Elbenita Kajtazi me koncert në Hamburg

Sopranoja e suksesshme Elbenita Kajtazi, do të performojë më datë 15 gusht 2021 në një koncert.

Eventi muzikor titullohet “Rathausmarkt Open-Air 2” dhe mbahet në sheshin kryesor të qytetit të Hamburg-ut në Gjermani.

Kajtazi interpreton së bashku me artistë të mirënjohur të operës, si Narea Son, Kristina Stanek, Aleksei Palçukov etj. / KultPlus.com

60 vjet më parë nisi ndërtimi i Murit të Berlinit

60 vjet më parë, më 13 gusht 1961, RDGJ filloi ndërtimin e murit duke bërë kështu që të ndahet Berlini. 45 mijë blloqe të betonit me një lartësi prej më shumë se 3 metra e rrethuan Berlinin Perëndimor me gjithsej 155 km mur të betonit, përcjellë KultPlus.

Fortifikimet vdekjeprurëse kufitare ndanë jo vetëm familjet dhe miqtë, por u bënë gjithashtu një kurth vdekjeprurës për qindra njerëz, të cilët në përpjekje për të kaluar kufirin më të sigurt në Evropë, përfunduan me fatalitet. Ushtarët kishin qenë të urdhëruar që t’i vënë zjarr të gjithë atyre që përpiqeshin të kalonin murin.

Qëndroi 28 vjet dhe ishte një nga ndërtimet më famëkeqe në botë: Muri ndau Berlinin Lindor dhe Perëndimor.

Shkatërrimi zyrtar i Murit të Berlinit nisi në verën e vitit 1990. Më shumë se 40 mijë copa të Murit u ricikluan si materiale ndërtimi të përdorur në projekte rindërtimi në Gjermani, por disa qindra prej tyre u shitën dhe tani janë të shpërndara në të gjithë globin, nga kopshtet e Vatikanit deri në një banjë në Main Street Station Casino, në Las Vegas.

Edhe në Tiranë gjendet një segment i murit në memorialin “Post-Bllok” si një simbol i lirisë që kujton Revolucionin Paqësor në Gjermani, i cili rrëzoi murin në vitin 1989. / KultPlus.com

UNESCO merr nën mbrojtje qendrat hebraike në Gjermani

Kjo lëvizje shënon hapin e parë të bërë ndonjëherë nga UNESCO në drejtim të njohjes së trashëgimisë kulturore hebraike në Gjermani. Edhe një zgjatim i kufirit ushtarak romak, Limes, është njohur me këtë rast

Trupa kulturore e Kombeve të Bashkuara, UNESCO, ka njoftuar se dy vende në Gjermani kanë marrë statusin e Trashëgimisë Botërore. Anëtarët e Komitetit kanë njohur qytetet gjermane të Mainzit, Speyerit dhe Wormsit për rolin e tyre si qendra të kulturës hebraike në Evropë gjatë mesjetës – që shënon njohjen e parë nga UNESCO të trashëgimisë kulturore hebraike në Gjermani.

Ata, po ashtu, kanë miratuar edhe aplikimet për njohje të një seksioni të Limesit – kufiri i jashtëm i Perandorisë Romake – përgjatë lumit Rhin.

Cilat janë qendrat hebraike me status në UNESCO?

Mainz, Speyer dhe Worms njihen si vendet SchUM – për germat e para të emrave të tyre hebrenj gjatë mesjetës. Të tri qytetet bëjnë pjesë në atë që dikur quhej si “Jerusalemi i Rihinit”.

Ato ishin fort ndikuese për kontributet në gjuhën hebraike, studimet fetare, si dhe stilin fetar arkitekturor.

Shteti Rihneland-Palatinate luftoi për njohje për më shumë se 15 vjet. Avokatët shënonin se problemi i tyre më i madh ishte fakti që kaq pak artefakte fizike mbetën pas shekuj plaçkitjesh e vandalizmi shkatërrimtar.

Më në fund, Komiteti i njohu varrezat, sinagogën dhe banjat rituale Mikvah në këto qytete si emra të denjë për Trashëgiminë Kulturore Botërore. Varreza e Heiligen Sandit në Worms, fjala vjen, shpesh konsiderohet si më e vjetra dhe më e madhja varrezë hebraike në Evropë, me varre që datojnë nga shekulli i nëntë.

Mungesa e vendeve të ruajtura historike, thotë Andreas Lehnardt, profesor i studimeve hebraike në universitetin e Mainzit “Johannes Gutenberg”, është shpesh një zhgënjim për mysafirët e huaj që kërkojnë të lidhen me të kaluarën e pasur hebraike të rajonit, “por”, shton ai, “kjo është thjesht një reflektim i historisë hebraike në Gjermani”.

Mbështetësit e aplikimit, si kryetari i Wormsit Alfred Kessel, thonë se shquarja nga UNESCO-ja do të ndihmojë jo vetëm në rritjen e turistëve, por edhe do t’iu dalë në krah komuniteteve për të ruajtur atë çka ka ngelur nga ajo që dikur ishte qendër e rëndësishme e kulturës hebraike dhe mësimit fetar.

Çka është seksioni i Limesit që fitoi statusin e UNESCO-s?

Limesi i poshtëm gjerman shtrihej nga Rheinbrohli në shtetin e Rhineland-Palatinate, përmes North Rhine-Westphalia në Detin e Veriut në Holandë. Njohja e tij avancon vizionin e UNESCO-s për ta vënë gjithë kufirin ushtarak – që shtrihej nga Skocia deri në Detin e Zi – nën mbrojtje si vend i trashëgimisë kulturore panevropiane.

Maria Böhmer, kryetare e Komisionit gjerman në UNESCO, ka thënë se disa prej “mbetjeve më të vjetra të skajit të Perandorisë Romake” janë gjetur në vend.

“Romakët ndërtuan fortesa dhe vendbanime përgjatë Rhinit që do të rriteshin për t’u bërë qytete të mëdha si Këlni, Boni e Nijmegeni. Ato lulëzuan për shkak se Limesi nuk ishte mbyllje, por më tepër lehtësonte shkëmbimin mes Romës dhe fqinjëve të saj”.

Pavarësisht të qenit kufi, Limesi nuk ishte thjesht një vijë statike e mbrojtjes, por më tepër një vend shkëmbimi, me dogana dhe tregje të vendosura në kalimet kufitare, ashtu sikurse edhe me kulla vrojtimi e fortesa gjatë gjithë strukturës.

Vendimi për një seksion të mëtejmë, të njohur si Limesi danubian, i është dorëzuar një grupi punues për rishqyrtim.

Hungaria rrëzoi propozimin – e ngritur nga Gjermania, Austria, Sllovakia e Hungaria – duke e tërhequr papritur pjesën e saj të aplikimit. Komiteti e quajti këtë vendim si “të paprecedent”. /dw/ KultPlus.com

Gjermania rihap një nga sinagogat më të bukura të vendit

Gjermani vendosi të rihapë sot një sinagogë historike, pas rreth 30 vite punimesh rinovimi që kushtuan rreth 12,6 milionë euro (15 milionë dollarë).

Komisionerja gjermane për Kulturën Monika Gruetters, së bashku me anëtarët e komunitetit hebre të rajonit dhe udhëheqësit politikë lokalë, do të jetë e pranishme për rihapjen e ndërtesës Art Nouveau në qytetin historik të Goerlitz, transmeton KultPlus.

Kryetari i Bashkisë së Goerlitz, Octavian Ursu e ka përshkruar atë si një nga sinagogat më të bukura të Gjermanisë pasi u mbijetoi për mrekulli tmerreve dhe dhunës së epokës naziste.

Rihapja e sinagogës u shty disa herë për shkak të pandemisë së COVID-19.

Ylli i Davidit do të zbukurojë kupolën e ndërtesës deri në fund të vitit. /atsh/ KultPlus.com

“Darka mistike” e shekullit XVIII

Vepra që i atribuohet Eftimi dhe Terpo Zografit, titulluar “Darka mistike” ose “Darka e fundit”, daton në fundin e shekullit XVIII.

Ikona është marrë nga ikonostasi i kishës “Lindja e Shën Mërisë” në fshatin Vokopolë të Beratit.

Në përshkrimin nga Qendra Muzeore Berat, thuhet se është një ndër ikonat e programit ikonografik të “Festave të mëdha” në liturgjinë kristiane.

“Teknika e përdorur është temperë mbi pano druri. Ikona shquhet për kompozimin e veçantë. Krishti në qendër, rrethohet nga 12 apostujt, të kompozuar në formë rrethi. Në të majtë të Jezuit dhe në plan të parë, Joani dhe Juda, pa aureolën e shenjtorëve, thyejnë simetrinë e kompozimit në formë rrethi. Tavolina është e rrumbullakët, tipike e stilit oriental. Edhe orenditë që plotësojnë skenën, janë po ashtu objekte të kulturës orientale. Ibriku, për shembull, ka pasur përdorim të gjerë në territorin ballkanas përgjatë dominimit otoman. Ky stil harmonizohet bukur, me subjektin e krishterë të “Darkës së fundit”. E gjithë skena përfshihet brenda arkitekturës trenefëshe të kishës. Emërtimi i ikonës është në greqisht” – bëhet me dije në materialin detajues.

Kjo vepër është ekspozuar në Munih të Gjermanisë, më 2001, si dhe në Ankona dhe Vicenza, Itali, më 2002. / Konica.al / KultPlus.com

Romani ‘i harruar për 80 vite’ bëhet pjesë e top listës së librave më të shitur

Një roman që trajton persekutimin e hebrenjve në Gjermani në 1938 por që u harrua për 80 vjet, është bërë së fundmi pjesë e listës bestsellerëve në Mbretërinë e Bashkuar.

Pasagjeri i Ulrich Alexander Boschwitz flet për një burrë hebre i cili, ashtu si autori, përpiqet t’i shpëtojë ngritjes së regjimit nazist.

Romani u rizbulua në 2018 pasi mbesa e autorit e gjeti dhe ia tregoi një redaktori.

Libri ka marrë komente të jashtëzakonshme dhe  ka hyrë në listën e Sunday Times për 10 librat fiksion më të shitur.

Botimi në Britani shiti thuajse 1800 kopje javen e kaluar duke e vendosur të 10-tin në listë.

Romani është shkruar në javët pas Kristallnacht (Nata e Qelqit të Thyer, e njohur gjithashtu si Pogromi i Nëntorit), shpërthimi i dhunës masive kundër hebrenjve në Gjermani dhe Austri në nëntor 1938.

Ai tregon historinë e një biznesmeni hebre të quajtur Otto van Silbermann, i cili dëgjon një trokitje në derën e tij nga nazistët Storm Troopers dhe shpejt e kupton se duhet të ikë.

Ai dhe gruaja e tij i fusin të gjitha paratë e tyre në një valixhe dhe përfundojnë duke hipur tren pas trenit në të gjithë Gjermaninë ndërsa përpiqen të shpëtojnë.

Vetë Boschwitz ishte larguar nga Gjermania tre vjet më parë pasi u miratuan ligjet antisemitike.

Libri i tij u botua në SHBA dhe MB përkatësisht në 1939 dhe 40, por nuk mori vëmendje. Autori vdiq në 1942 në moshën 27 vjeç kur anija me të cilën po udhëtonte u bombardua nga gjermanët./KultPlus.com

Cili është sekreti i ‘fshatit të mrekullive’, me zero raste që nga fillimi i pandemisë?

Një fshat në Gjermani i ka rezistuar COVID – 19 që nga fillimi i pandemisë, e deri më tani, me plot zero raste infektimi. Pyetja që natyrshëm lind, është cili është sekreti që fshihet pas Lieg-ut të Gjermanisë?

Që nga fillimi i pandemisë, 3.25 milionë njerëz në të gjithë Gjermaninë kanë qenë të infektuar me COVID-19 dhe në pjesën më të madhe të vendit, nivelet e larta të incidencës kanë çuar në mbyllje, si dhe masa të rrepta për distancimin social.

Fshati Lieg, me një popullsi prej 400 banorësh, për 14 muaj tanimë, nuk ka regjistruar as edhe një rast të vetëm me COVID. Duket sikur virusi përplaset me një xham imagjinar kur mbërrin në kufirin hyrës të fshatit.

Fakti që nuk ka pasur infeksione COVID-19 në Lieg është akoma më e mrekullueshme, duke pasur parasysh që 90% e njerëzve në fshat udhëtojnë për të punuar.

Sipas banorëve të fshatit, një arsye që mund të ketë çuar në këtë mrekulli është fakti se banorët janë të gjithë të disiplinuar dhe respektojnë rregullat. Nga ana tjetër, ata shprehen se asnjëri në fshat nuk dëshiron të infektohet i pari dhe kjo mund të ketë ndikuar në “mburojën” e deritanishme nga COVID./dw/ KultPlus.com

Në Gjermani janë krijuar më shumë se 1.200 fjalë gjatë pandemisë

Në epokën e COVID-19, më shumë se 1,200 fjalë janë krijuar në gjermanisht.

“Nuk mund të mendoj për asgjë, të paktën që nga Lufta e Dytë Botërore, që do të kishte ndryshuar fjalorin në mënyrë drastike dhe në të njëjtën kohë sa më shpejt, si pandemia, tha Anatol Stefanowitsch, një profesor i gjuhësisë në Free Universiteti të Berlinit, transmeton KultPlus.

“Mund të mendoj për shumë shembuj të tjerë të një ndryshimi të madh kulturor që ndryshoi fjalorin gjerman. Por ato nuk ndodhën brenda disa muajsh”.

Lista e fjalëve të reja u përpilua nga Instituti Leibniz për Gjuhën Gjermane.

Ajo vuri në dukje se fjalët e reja po ndihmojnë në uljen e Coronaangst (ankthi për virusin).

“Gjuha ka një fuqi të fortë”, shtoi Möhrs. “Ne e shohim përsëri dhe përsëri sa e rëndësishme është të formulojmë saktësisht dhe të jemi shumë të kujdesshëm për fjalët që zgjedhim. Fjalët jo vetëm që përcjellin përmbajtje, por gjithashtu mund të transmetojnë emocione dhe ndjenja. Dhe folësit duhet të jenë të vetëdijshëm për këtë.”

Më poshtë janë disa neologjizma për COVID-19 në gjermanisht:

Coronamüde (lodhja e COVID-19)

Impfneid (zilia e vaksinimit)

Kuschelkontakt (kontakt përqafimi)

Abstandsbier (birrë në distancë)

Balkonsänger (këngëtare e ballkoneve)

Todesküsschen (puthja miqësore në faqe e përshkruar si një puthje e vdekjes)

Alltagsmaske (maskë e përditshme)

Spuckschutzschirm (maskë: ombrellë mbrojtëse nga pështyma)

Schnutenpulli (maskë: triko e hundës)

Maskentrottel (një idiot që mbulon fytyrën me maskë duke e lënë hundën të ekspozuar). /insajderi/ KultPlus.com

Krerët e shtetit gjerman kujtojnë 80 mijë jetët e humbura gjatë pandemisë

Koronavirusi i ri vazhdon të përhapet me ritme shqetësuese, sipas OBSH-së, pasi ka shënuar mbi 3 milionë viktima në gjithë botën.

Të dielën, Gjermania u bë vendi i radhës që përkujtoi jetët e humbura nga Covid-19.

Krerët më të lartë të shtetit e nderuan kujtimin e 80 mijë prej tyre me një meshë kishtare.

Gati 20 mijë të tjerë iu shtuan listës me të infektuarit në Gjermani.

30 mijë bartës të tjerë u regjistruan në Francë në 24 orë, pak ditë pasi vendi kaloi pragun simbolik prej 100 mijë viktimash, bilancin më të rëndë në botë pas SHBA-së, Brazilit, Meksikës, Indisë, Britanisë, Rusisë dhe Italisë.

Italia njoftoi të dielën se ka vaksinuar 15 milionë persona me dozat kundër Covid-19, apo 25 për qind të popullatës, por është ende herët për të hequr kufizimet.

Një ditë më parë, punëtorë nga industria vendëse e spektaklit protestuan kundër masave.

2 mijë të infektuar dhe mbi 60 viktima më tepër konfirmoi të dielën edhe Greqia brenda ditës.

Autoritetet thanë se mbi 95 për qind ishin të sëmurë ose të moshave 70 vjeç e sipër.

Jashtë Evropës, India shënoi një rekord të ri prej 261 mijë infektimesh, aq sa Amerika Veriore dhe Jugore të marra së bashku në 24 orë.

Edhe vendet e Azisë Juglindore po raportojnë një shpërthim rastesh të reja, ndërsa varianti autokton i virusit po rrezikon Afrikën e Jugut.

Por teksa gjithë bota goditet nga vala e re e pandemisë, Izraeli bëri të dielën një hap tjetër për kthimin drejt normalitetit, duke e hequr detyrimin e deritanishëm për maskat në publik.

Më shumë se gjysma e izraelitëve janë vaksinuar kundër Covid-19 dhe situata epidemiologjike është përmirësuar ndjeshëm.

“Maskat na u bënë pjesë e jetës. Do shohim çfarë do ndodhë kur të gjithë t’i heqin, pas një apo dy muajsh. Tani për tani kam frikë,” thotë një qytetare nga Jerusalemi./ KultPlus.com

I vdes gruaja gjatë lindjes, kolegët e befasojnë kosovarin me ndihmën e tyre

Punonjësit e ndërmarrjes Odenwäller nga Bruchköbel afër Hanau-t kanë filluar një fushatë ndihme për një koleg të ri i cili ka përjetuar një tragjedi të rëndë familjare nga koronavirusi.


Ndonjëherë fati është i rëndë.

Shumë njerëz mbeten pa fjalë përballë një tragjedie të tillë dhe nuk veprojnë. Por jo edhe mbi 150 punonjësit e kompanisë Odenwäller nga Butterstadt, shkruan op-online.de.

Për të ndihmuar një koleg të ri që u godit keq nga fati, këta punëtorë filluan një përpjekje të pazakontë lehtësimi e ngushëllimi, transmeton albinfo.ch, përcjell KultPlus.

I riu nga Kosova (që këtu nuk i jepet emri, v.j.) humbi gruan disa javë më parë dhe mbeti i vetëm me një foshnjë të porsalindur. 30-vjeçari tashmë ka pas vetes javë shprese dhe dëshpërimi.

Fatkeqësia filloi në fillim të vitit kur të dy prindërit u sëmurën nga virusi i koronës. Nëna e ardhme e re ishte në muasjin e  shtatë të shtatzanisë në atë kohë.

Për fat të keq, rrjedha e sëmundjes për nënën e re është e rëndë. Kjo ishte arsyeja pse foshnja u desh të lindte me prerje cezariane emergjente. Kjo ka ndodhur në fund të janarit, transmeton albinfo.ch. Djali i posalindur peshonte vetëm 980 gram dhe pas prerjes cezariane, nëna e re vihet në koma artificiale në mënyrë që të vazhdojë të marrë frymë.

Pavarësisht kujdesit të mirë mjekësor në Spitalin Universitar të Frankfurtit, gjendja e saj po përkeqësohej dukshëm. Ajo ka qëndruar në koma për dy muaj dhe ka luftuar me një numër të madh të komplikimeve. Të hënën (15 mars 2021) gruaja e re humbet luftën dhe vdes pa e parë kurrë djalin e saj të vogël, i cili tani po zhvillohet mirë.

Edhe pse babai i ri i vejë ka punuar ende pak vite në kompaninë  kolegët e tij janë shprehur shumë dashamirës. Lukas Odenwäller, shef i ri i ndërmarrjes thotë se nuk është në dijeni të ndonjë rasti tjetër të tillë të keq të koronës. Më në fund ai ngriti idenë për t’i dhuruar ditë pushimi kolegut të tij.

Odenwäller fillon një thirrje midis punëtorëve që kushdo që dëshiron të ndihmojë mund t’i dhurojë ditë pushimi babait të ri.

Ai (kosovari) më pas mund të vendosë vetë nëse do t`i marrë ato si ditë pushimi apo të kthyera në para.

“Ne jemi një biznes familjar, unë vetë kam tre fëmijë të vegjël”, shpjegon Lukas Odenwäller. Kompania ka një përgjegjësi sociale për punonjësit e saj, shprehet ai.

Askë nuk do ta linte indiferent fati i kolegut të tyre. Shumë nga 150 të punësuarit këtu janë me familje të reja, transmeton albinfo.ch. “Si një kompani e kopshtarisë, mbizotërohet nga meshkujt, prandaj u identifikuam fort me babanë tonë të ri”.

Gatishmëria për të ndihmuar ishte aq e madhe saqë tani kemi grumbulluar mbi 160 ditë pushimesh.

“Kështu, ne do të paguajmë çdo ditë të dhuruar me 200 euro për punonjës dhe 100 euro për stazhier” (nxënës, kursist) shkruan Lukas Odenwäller në thirrjen për drejtuar punëtorëve.

Kompania pastaj i rrit këto shuma përgjysmë.

Lukas Odenwäller është i kënaqur jo vetëm për faktin që babai i po e merr këtë mbështetje të madhe. Ai është gjithashtu krenar për punëtorët . “Është një frymë ekipore e shkëlqyer, të kesh punonjës të tillë. Për një drejtor është diçka shumë e mirë”

Personi ni ndihmuar ishte gjithashtu i emocionuar nga simpatia dhe shuma e dhuruar. “Ai nuk kishte pritur  diçka të tillë” raporton shefi i tij, përcjell albinfo.ch.

Babai i ri kishte ardhur në Gjermani nga Kosova vetëm disa vjet më parë dhe jo vetëm që ka gjetur një punëdhënës në Odenwäller GmbH, por padyshim aty ka gjetur edhe një familje të madhe./albinfo/ KultPlus.com