Humanistët e famshëm arbëror

Nga Gjon Keka

Dëshira e humanistëve tanë arbëror ishte ndërtimit i një tempulli të kulturës , dijes,artit e shkencës, më saktësisht kombi të hyjë në dritë nga errësira e padijes dhe primitivizmit.

Ata ishin adhurues të antikitetit dhe u bënë në fakt imituesit e gjallë të saj duke i lënë brezave po këtë udhë të imitimit dhe ecjes në atë dritë.

Humanistët tanë janë ata që i dhanë bekimet e tyre të larta për një arsim e edukim të lartë, për një mirëqenie e vetëdije të lartë kombëtare e njerëzore.

Ata ishin studiues të mëdhenj dhe qëllimi i tyre ishte shpëtimi i kombit të tyre e botës përmes mësimit dhe shkrimit, dijes, edukimit ,arsimit, kulturës ,shkencës etj. Ata në fakt ishin të frymëzuar nga fryma klasike e arsimit antik, mësuan njohuritë në kërkim të dijes, nxirren nga drita e tyre e talentuar dhe i transmetuan brezave.

Përpjekjet e pareshtura të tyre për arsim, edukim, art, kulturë, shkencë etj, të asaj kohe përfaqësojnë vetëm agimin e jetës sonë të shekullit XXI dhe janë tregues i qartë se mbi cilat themele duhet të qëndrojë të ecën e ta shohë të ardhmen kombi ynë arbëror evropian.

Humanistët e famshëm arbëror:

Nënë Tereza

Marin Barleti

Gjon Gazulli

Nikollë Leonik Tomeu

Pal Engjëlli

Pjetër Budi

Pjetër Bogdani

Shtjefën Gjeqovi / KultPlus.com

Gjergj Kastrioti i vetmi burrë-shteti që e bëri me famë Arbërinë e tij

Nga Gjon Keka

A nuk ishte drita e tij ajo që ndriçoi kombin tonë arbëror dhe turpëroi armiqtë e paragjykuesit e të gjitha llojeve?

A nuk ishte guximi i tij që e ushqeu ushtrinë e tij të vogël arbërore duke e bërë atë një ushtri të pakapërcyeshme?

A nuk ishte arti dhe strategjia e tij e luftës,i cili e dëboi armikun të shumtë për nga numri?

A nuk ishte vetë ai si burrë-shteti që me gjithë vështirësitë,varfërinë dhe mjetet e pakëta e ndërtoi dhe unifikojë Shtetin e Arbërit duke e bërë atë pishtar të lirisë jo vetëm të vendit të tij ,por edhe të gjithë Europës?

A nuk ishte ai që e pranoi çdo të madh e të vogël që donte t’i bëhej mik atij dhe i cili vendosi marrëdhëniet e tij shtetërore,realizojë traktatet dhe aleancat e tij?

A nuk ishte ai gjenerali më i madhë i të gjitha kohërave,saqë gjeneralët e shumë popujve e kombeve morën planet e tij nga shpirti i tij i artit luftarak, mbretërit e princat e shteteve të ndryshme morën nga arti i tij i qeverisjes?

A nuk ishte ai e mira e atdheut tonë dhe sot nderi i kombit tonë?

Nga kjo mund të thuhet se,nëse ka ekzistuar ndonjëherë një Shtet që kishte një plan thellësisht të menduar, të lidhur kudo me veten e tij, i llogaritur për efektin më të lartë të mundshëm ; ai ishte Shteti i Arbërit në krye me Mbretin e tij Gjergj Kastrioti.

Kjo është mënyra e vetme si një pasardhësi i tij për ta lavdëruar Mbretin tonë Arbëror europian me të cilin Providenca na ka bekuar./ KultPlus.com

Së shpejti libri i ri nga autori Gjon Keka, kushtuar gjeniut Dr.Karl Ghega

Së shpejti Shtëpia botuese “Lena Graphic” do të botojë librin e ri të autorit Gjon Keka, mbi gjeniun dhe inxhinierin e matematicientit austriak me prejardhje arbërore i cili e projektoi Hekurudhën e Semmeringut.

Libri titullohet :Karl Ghega (Gjeniu arbëror, që me veprën e tij të guximshme dhe madhështore të Hekurudhës Semmernig e bëri krenare Austrinë), Botues :Lena Graphic,Prishtinë.Libra i lushtohet këtij gjeniu arbëror që la gjurmë pavdekshme në jetën dhe veprën e tij, si një shkencëtar i papërsëritshëm.

Vlerësimi për veprën e autorit nga prof. Prend Buzhala:

Kur sot shohim anembanë botës rrjete të panumërta hekurudhore, se si lidhen qytete, vende, shtete, madje edhe kontinente, pakkujt do t’i shkonte në mend që nismëtar e zbulues i rrjeteve të tilla ndërlidhëse është një arbëror, Karl Gega apo Karl Ghega, siç e shënon autori Gjon Keka. Kësisoj, libri “Karl Ritter von Ghega – gjeniu arbëror që me veprën e tij të guximshme dhe madhështore të Hekurudhës Semmernig e bëri krenare Austrinë”, i jepet edhe lexuesit shqiptar me qëllime të shumëfishta: për ta njohur edhe një figurë tjetër nga poleni ynë që ka bërë emër në botë; që te thesari i gjenive botërore kemi edhe emrat tanë; që e kemi hisen tonë të krenarisë te jeta, vepra dhe emri i tij. Ka mjaftuar ta nisë një zbulim epokal, për ta vënë në lëvizje rrotën e zhvillimit të historisë, për të arritur sot te trenat që lëvizin me rrymë elektrike apo deri te hekurudhat nëntokësore; ka mjaftuar që të projektohen tunele që shpojnë malet, dhe t’i jepet ky model botës për t’i shkurtuar rrugët, për t’i lidhur fushat e brigjet, për t’i kapërcyer lumenjtë e rrëpirat, bjeshkët e detet.

Kur sot shihet ky zhvillim dinamik planetar, nuk është e habitshme se përse gazetari i shquar amerikan John Moody do të thoshte: “Shtetet e Bashkuara, siç i njohim ne sot, janë kryesisht rezultat i shpikjeve mekanike dhe, veçanërisht i makinerive bujqësore dhe hekurudhave”.

Edhe vetë Karl Gega kishte qenë në ShBA. Këtë fakt Gjon Keka e evidenton kështu: “Ai me ide-projektet e me talentin e madhe që mbante ndër vete, i bëri jo vetëm austriakët ta përvetësojnë, por u admirua edhe nga kombet e tjera europiane; po ashtu edhe deri në Amerikën e largët të asaj kohe. Në fakt, ide-projektet e Karl Ghega-s u bënë ura e lidhjes së popujve të Europës me botën”.

Disa fjalë nga autori Gjon Keka rreth veprës së tij:

Si në të gjitha shkrimet e mia, edhe në këtë libër detyra që unë i kam vënë vetes konsiston në këto çështje; nxjerrja në dritë e rrënjëve të kombit tim iliro-arbëror dhe ringjallja e figurave historike e personaliteteve të mëdha që dolën nga gjiri i kombit tonë apo që ishin me prejardhje nga gjaku ynë fisnor arbëror e që lanë gjurmë të pashlyeshme në jetën dhe veprën e tyre, sikurse bëhet fjalë edhe për dr. Karl Ghega. Të ringjallësh veprën e këtij inxhinieri të shquar me famë botërore, të këtij arkitekti të talentuar e gjenial, është t’i bësh homazh jo vetëm emrit dhe prejardhjes së tij, prej nga ai edhe vjen, pra prej gjakut tonë arbëror, por të lartësosh edhe dijet, virtytet dhe talentet e njerëzve tanë të të njëjtit gjak, të lartësosh emrin shqiptar. E gjithë kjo është nder, frymëzim dhe shpresë për brezat tanë arbërorë kudo ku ndodhen nëpër botë. Udha e dijes nuk është e lehtë, ajo kalon mes shumë peripecish, vuajtjesh dhe plot sfidash e pengesash. Mbi të gjitha, arritjet në fusha të rëndësishme të jetës, shpikjet tekniko-shkencore, sukseset dhe idetë e pavdekshme që janë për të mirën e përgjithshme të njerëzimit dhe të civilizimit të tyre, kërkojnë forcë të lartë morale, dije të thella, dashuri të madhe për njeriun dhe shumë sakrifica. Sigurisht që Austria e vlerësoi shumë dr. Karl Ghegën tonë, i dha atij tituj nderi e çmime, e njeh dhe e nderon edhe sot kudo, por qëllimi im është që edhe ne, pasardhësit e kombit të tij, ta njohim atë, ta nderojmë, ta vlerësojmë dhe t’i bëjmë një vend të denjë nderi, për ta njohur, adhuruar dhe krenuar brezat në vijim. Së pari, një vlerësim i denjë do të ishte sikur autoritetet vendore një ditë t’i ndërtojnë një bust në kryeqytetet Prishtinë apo Tiranë, si dhe emri i këtij gjeniu të shkencave teknike të nderonte emërtimin e ndonjë universiteti apo instituti të fushës ku ai dha aq shumë dije e shkencë.

Librin brenda disa ditëve do të mund ta gjeni në libraritë në Prishtinë : Libraria Dukagjini dhe Libraria Artini-Toena si dhe në Tiranë në Librarinë Bukinist. / KultPlus.com

Stema e Kastriotëve e trashëguar brez pas brezi (FOTO)

Studiuesi Gjon Keka ka zbuluar në një kronikë evropiane, një stemë të vitit 1687 që tregon se si shtëpia e Kastriotëve dhe stema e tyre kishte shqiponjën e kurorëzuar dhe yllin në stemën e tyre, shkruan KultPlus.

Kjo stemë tregon qartë se si dukej atëherë flamuri i Gjergj Kastriotit dhe shqiponja e kurorëzuar dhe si duket sot flamuri pa kurorat mbi kokën e tyre dhe yllin lartë.

“Nuk dihet pse flamuri që sot mbajmë me shqiponjën nuk ka kurorat mbi kokat e shqiponjave dhe yllin ashtu sikur e kishte ngritur Gjergj Kastrioti ne Krujë. Sidoqoftë kjo stemë, kjo shqiponjë e kurorëzuar dhe yllin lartë është stema dhe flamuri origjinal i identitetit tonë kombëtar arbnor evropian”, thotë Keka./ KultPlus.com

Anton Çetta meriton më shumë se një bust te Instituti

Nga Gjon Keka

Dielli me emrin Anton Çetta e ka vendin te Instituti aty ku ai dha kontributin e tij.
Madje ai meriton më shumë se një bust, duhet të ketë Institut me emrin e tij të madh etj etj.

Vetëm errësirës i pengon Dielli kur ndriçon.
Por, dielli do të jetë aty para Institutit ku ai la pasurinë e tij të veprës deshën apo nuk deshën ata që duan t’i ngritin vetes Buste në të ardhmen.

Jam i lumtur o Diell i Dardanisë me emrin e madh Anton që ta kushtova në atë vegjëlinë time një vepër modeste për kontributin tënd të madh. Faleminderit që ke punu në hapjen e syve të popullit tonë për ta dashtë njëri-tjetrin e jo urry. / KultPlus.com


Simboli i Dragoit dhe Gjergj Kastrioti

Nga Gjon Keka

Dragoi ka luajtur gjithnjë një rol të madh në mitet pellazgo-ilire. Dhe ky ndikimi i kësaj kafshe ka pasur në shumë periudha, në shumë personalitete që kanë ardhur në botë me fytyrë simbolike të tillë, sidomos në shumë raste si mbrojtës të atdheut të tyre .Ky simbol, këto ëndrra që njerëzit që lindën udhëheqësh, shtetesh, të mëdhenjtë e tyre si sundues për kombet dhe botën ishin shpëtimi i civilizimit dhe i qenies së kombit të tyre. Pra në shumë raste dalin të jenë restaurues dhe riprodhues se sa dëmtues të njerëzimit.

Dragoi ishte një krijesë e mrekullueshme i përbërë nga kafshë të ndryshme, i quajtur ndryshe si gjarpër monstruoz me përbërës të krokodilit, të luanëve, të formave të këmbëve të shqiponjës, krah të peshqve të mëdhenj etj. Sipas mitologjisë çdo shtëpi ka nga dy gjarpërinjtë; një gjarpër mashkullor dhe femëror, që kanë si qëllim mbrojtjen e shtëpisë ,pra janë si shpëtimtar të shtëpisë. Po ashtu sipas mitologjisë gjarpërinjtë u përdorën si simbol magjik në shpata dhe helmeta, pastaj në zyra të heronjve të shumtë janë gjendur simbole të tyre të dragonjve identik.

Gjarpri sipas mitologjisë del të jetë edhe instrument i riprodhimit dhe restaurimit të dëmit që goditi njerëzimin. Dhe kjo shihet nga ajo se si dy gjarpërinjtë bashkoheshin me shkop magjik të Kadmusi dhe Hermione, si Zeusi dhe Proserpine.
Ndërkaq edhe Nëna e Aleksandrit të Madh, arbnorja Olympia, kishte parë fytyrën e një gjarpri të llojit të dragoit me rastin e lindjes së Aleksandrit të Madh duke i dhënë atij cilësi të mbinatyrshme. Poashtu në shtratin ku u lind Scipio afrikani, ishte gjetur një gjarpër si dragua. Dhe shumë shembuj të tjerë në mitologji për të ardhur edhe te shembulli i lindjes së Gjergj Kastriotit dhe ëndrrës së nënës së tij Vojasavës, e cila kishte parë në ëndërr se kishte lindur një dragua që mbulonte Shqipërinë në tërësi si një gjigant duke u shndërruar si armaturë mbrojtëse e vendit të tij , ndërsa bishti i tij mbërrinte në Adriatik e deri në Jon dhe se në gojën e tij të zjarrtë kishte djegur (shembur) tërë Perandorinë otomanë.

Dhe jo rastësisht Gjergj Kastrioti u quajt “Dragoi i Arbërisë” , sepse ai ishte një gjigand, dhe siç dihet gjigandët këta bij të tokës sikur që ishte Gjergj Kastrioti kishte këmbë të dragoit dhe krah shqiponje./ KultPlus.com

Veçoritë e personalitetit dhe imazhit të Gjergj Kastriotit

Nga Gjon Keka

Edhe pse shumë studiues nuk kanë qenë shumë të fokusuar në detajet e jetës së Gjergj Kastriotit Skënderbeut kjo nuk do të thotë se ata nuk kanë qenë të interesuar, por mbi të gjitha ata e kanë njohur Gjergj Kastriotin si një personalitet të madh, vizionar dhe trim e mbrojtës të civilizimit të përbashkët europian.

Prandaj detajet se sa ka qenë i madh, çfarë imazhi apo si ka ngrënë e si është vesh nuk i ka interesuar aq shumë autorëve që kanë shkruar për të se sa vepra dhe gjurmët që ai ka lënë gjatë lidershipit të tij dhe luftës kundër pushtuesit barbar osman. I vetmi që ka shkruar ka qenë Marin Barleti në veprën e tij me disa detaje për shkak se ai ishte bashkëkohës, dhe se vetëm bashkëkohësit mund ta dinë se si ishte në tërësi ai personalitet. Dhe tani që po sjell këtë gjetje interesante (një skicë biografike e jetës së Gjergj Kastriotit të vitit 1828) nga kjo letër edhe të një bashkëkohësi tjerë i cili na e sjell një imazh real dhe madhështor të heroit, strategut dhe avokatit të qytetërimit tonë europian.

Për të parë më mirë imazhin e plotë të këtij personaliteti mbikohor të kombit tonë do të veçoj këtu fjalët e një nga bashkëkohësit e tij i quajtur Petruzi nga letra dërguar Senatit Venecian, këtu janë përzgjedhur disa nga karakteristikat që i nënvizon mbi Gjergj Kastriotin dhe jetën e tij si më poshtë:

“Një hundë butësisht e lakuar si shqiponjë, një fytyrë të bardhë e përzier me pamje të skuqur dhe të shëndetshme , si rezultat i aktiviteteve te tij në diell, ballë të lartë të gjerë, sy të zi në kafe dhe mjekër të stilit të heronjve të vjetër me reputacion…

Kastrioti është i madh më tepër se madhësia e zakonshme e njeriut, i fuqishëm, muskulor…me dhunti dhe fisnikëri që nga lindja e tij…

Ai ka një trup të fuqishëm dhe të pazakontë fizik, dhe unë e kam pare disa herë atë ne beteja…

I veshur me të gjelbër me një rrip shumë të mirë në mes… pantallona të gjera me shtrese tek këmbët të çorapeve në të kuqe dhe çizme të verdha janë stolia e tij e zakonshme.

Natën shpata e tij gjithmonë duhet të qëndrojë tek shtrati.

Në paqe ai shkon shpesh i veshur, në bazë të veshjes kombëtare (artit të veshjes së vendit)…
Ai është jashtëzakonisht i masës në të ngrënë dhe në të pirë… ndërsa për nga morali ai mund të shërbejë si shembull(model)…

I pastër, i devotshëm, i butë, orator dhe bujar.

Me pak fjalë, bota është shpirti i tij, nga zemra e tij njihet vetë ai.

Ai zotëron një kujtesë të paimagjinueshme, në mënyrë që ai si Pirro, paraardhësi i tij i madh, emrat e pothuajse të gjithë luftëtarëve të tij i njeh.

I urtë dhe i kujdesshëm në këshillat e tij, ai i shqyrton planet e sukseseve ose dështimeve të tij, por kur ai i dizajnon planet një herë, ai i ekzekuton ato me vendosmëri dhe shpejtësi si rrufeja.

Përveç gjuhës së tij amtare, ai flet plotësisht turqishten, tatarishten, sklavonishten, latinishten, persishten dhe Velshisten; poashtu ai e njeh mirë historinë e lashtë greke dhe romake, librat më të preferuar të tij janë jetëshkrimet e Plutarkut dhe komentaret e Cezarit.

Ai përdori historinë e vjetër të Livit dhe përshkrimet (direksionet) e tij duke i nxjerrë ato si rregulla për qeverinë e tij dhe mënyrën e jetës prej tyre…”

(Ky shkrim është botuar për herë të parë në mediet e shkruar në Gusht të vitit 2015,dhe është pjesë e shkëputur nga librat e autorit mbi figurën e Gjergj Kastriotit, ndërsa tani ribotohet me rastin e Vitit mbarëkombëtar të Gjergj Kastriotit Skënderbeut)./ KultPlus.com

Gjergj Kastrioti, emri Arnaut dhe pushtimi i Shqipërisë sipas analeve turke

Gjon Keka

Jemi në një kohë sidomos tek populli ynë kur shohim që kanë dalë mendime, opinione, iluzione shtrembërime të ndryshme duke tentuar që të prekin historinë e popullit shqiptar në damarët e saj, por që në fakt ata prekin vetëm vijat e saj të caktuara me kohë sipas fakteve dhe dokumenteve historike,por që nuk mund t’ia heqin damarët nga historia e gjallë e kombit tonë arbnor europian.

Ndërsa, kur jemi tek periudha e Pushtimit barbar turk ,ka patur tendenca të ndryshmit të kësaj periudhe,duke u munduar që të hiqen gjurmët e gjakut të pafajshëm arbnor që la shpata e sulltanëve, duke tentuar shlyerjen e së kaluarës së popullit tonë, por që në fakt ata donin shlyerjen e kombit tonë nga harat e saj e të vërtetës.Ja nuk u arritë dhe nuk do të arrihet asnjëherë një synimi i errët i qarqeve që duan ose janë vëllezëruar me turq ta shtrembërojn apo të realizojn qëllimin e tyre demoniak.

Përshkrimi i Krujës sipas analeve turke

Në këto anale turke – musulmane të mbledhura e shkruar nga G.B.Rampoldi dhe botuar në vitin 1825*rastësisht duke lexuar e pashë se është shkruar edhe për periudhën e lavdishme të Gjergj Kastriotit dhe luftës kundër pushtuesit turk në këto anale historike, ku nënvizohet tepër qartë se cilat ishin synimet e perandorisë turke dhe sulltanëve ndaj trojeve arbnorëe dhe vetë arbnorëve.

Në faqet në vijim aty flitet për Krujën si kështjellë e fuqishme, duke përshkruar atë dhe malet e larta të saj përrethë gjirit të Drinit ndërmjet Durrësit dhe Lezhës si male të paarritshme ku Gjergj Kastrioti zhvilloi për 24 vjetë luftën kundër pushtuesit turk dhe triumfoj vazhdimisht në të gjitha betejat e tij.


Emri Arnaut sipas analeve turke si emër tallës

Poashtu në faqet tjera shkruan se çfarë do të thotë emri Arnauth dhe cili është kuptimi i vërtetë i saj. Aty nënvizohet qartë se Arnauth i cilësonin gratë dhe burrat shqiptar të paarsimuar dhe ky emër merret si tallje ndaj tyre.

Ndërkaq përmendet poashtu se ekzistonte një „Arnauth Defteri“ sipas një copë druri (shtypje e asaj kohe-ilustrim.shkrimi tipografik)që ata e mbanin si kujtim.

Ndërsa edhe analet e tilla turke nuk mund të mos i ikin të vërtetës se shqiptarët ishin trima dhe jo rastësisht potenconin edhe ata këtu se,“ata janë të gjithë krenarë, të guximshëm dhe trima…”

Po ashtu në faqet në vijim shohim një përshkrim njësoj ashtu sikur e përshkruajn edhe autorët europian planin e Gjergj Kastriotit për rimarrjen e selisë së tij të Krujës dhe çlirimit të atdheut të tij nga zingjirët e pushtuesit turk. Aty përveç kësaj nënvizohet edhe një fakt interesant se Sulltan Murati qysh nga viti 1439 kishte filluar të dyshonte në Gjergj Kaastriotin ,dhe përshkruhet kështu.“Sjellja e tij konfirmoi dyshimet që kishin qenë mbi të për katër vjet.”

Edhe analet turke dëshmojnë për masakrat ndaj shqiptarëve

Pjesa tjetër që është për t’u theksuar fuqishëm këtu është se aty dokumentohet qartë se pas vdekjes së Gjergj Kastriotit sulltani shfryu tërë urrejtjen e tij ndaj popullit arbnor ,asgjësuan çdo gjë që i dilte para, morrën kështjellat ,dogjën Kishat ,vendi u mbulua me kufoma, të vegjëlit u rrethprenë dhe u morën pengje në oborrin e sulltanit ,pastaj para se të largohej sulltani nga Shqipëria mori edhe Shkodrën dhe kështu e shfryu gjithë atë urrejtje që mbante në gjoksin e tij, ndërsa më pas vendi u shkretua i tëri.Edhe pse në luftimet e shpeshta këta pushtues barbar kishin humbur katër herë më shumë njerëz sesa shqiptarët e Kastriotit. *(Annali Musulmani,G.B.Rampoldi,F. Rusconi, 1825)

Së shpejti libri më i ri “Arbëria përballë renegatëve” nga Gjon Keka

Gjon Keka do të prezantohet me librin më të ri “Arbëria përballë renegatëve”, ku autori trajton çështje si të identitet, lashtësisë, pastaj mohuesve dhe armiqve të brendshëm dhe të jashtëm të kombit shqiptar.

Këto dhe shumë tema tjera serioze janë trajtuar brenda librit në fjalë, libër ky që ka si qëllim mbrojtjen e vlerave dhe të identitetit evropian të shqiptarëve përballë mbetjeve, mohuesve dhe renegatëve.

“Që arbënorët kanë prejardhje ilire, tanimë kjo është jo vetëm teori, por edhe realitet historik. Shumë autorë kanë ndihmuar që ky realitet të zbardhet deri në fund. Realiteti i prejardhjes së arbënorëve nga ilirët, respektivisht shqiptarëve, e ndihmon jo vetëm gadishullin ilirik, por edhe kontinentin evropian të njohë të kaluarën e tij, themelet e tij dhe rrënjët e civilizimit të tij”, thuhet mes të tjerash mbi këtë libër.

Nënë Tereza dhe Gjergj Kastrioti, kanë vend të veçantë në këtë libër, ku vlerësohet se kombin shqiptar askush nuk do ta njihte, po të mos i kishim këto dy figura të mëdha dhe të pavdekshme të kombit tonë. “Janë pikërisht këto dy figura që bota i njeh dhe na i hap dyert me respekt të lartë, për të qenë pjesë e civilizimit të saj, e dinamikës së përbashkët të jetës në bashkësi dhe e vlerave humane, universale dhe qytetëruese “, thuhet më pas mbi përbajtjen e librit./KultPlus.com

Lindja e Gjergj Kastriotit dhe kthesa e epokës historike europiane dhe botërore

Shkruan: Gjon KEKA

Para 613 viteve një yll u duk mbi qiellin arbnor që do ta shoqëronte lindjen e të madhit të saj, para 613 viteve respektivisht më 6 Maj 1405 në trojet arbnore doli filizi i ri i Kastriotëve të mëdhenjë që do ta mbante emrin e pavdekshëm Gjergj Kastrioti. Ai lindi në një familje finsike dhe të frytshme arbnore. Lindja e këtij Princi që me veprat e tij – emri i tij i madh do ta pushtonte botën ishte një tregues se në mesin e këtij populli gjithnjë kanë dal burra e gra që jo vetëm kanë mbrojtur dhe kontribuar për atdheun e tyre, por edhe atë të vetë Europës dhe Botës.

Për sa kohë e dimë, lindja e tij u shoqërua me një rrethanë dhe koincidencë domethënëse,sepse dita kur ai lindi ishte parashikuar nga nëna e tij para lindjes dhe jo rastësisht ai lindi në këtë ditë, e që më pas do të jetë ditë e bekuar për arbnorët dhe brezat e kombit tonë arbnor europian. Ati dhe Nëna e tij kishin qenë aq të kënaqur me lindjen e këtij princi saqë e kishin shfaqur dashurinë e tyre të zjarrët që në përkëdheljet e para prindërore.Ai u pagëzua me emrin e gjyshit të tij Gjergj Kastriotit të Parë ,poshtu u pagzua në kishën e kështjellës princërore të Kastriotëve,Maji për Kastriotët u bë një muaj i bekuar dhe u shoqërua me gëzimin e gjithë vendit dhe të qiellit për lindjen e këtij princi pasardhës.Nën këtë shkëlqim ai u mbështoll nga pëlhura e simbolet e paraadhësve u bekua dhe të gjithë falënderuan me sytë nga qielli Perëndinë e Arbërisë për këtë dhuratë të madhe brenda familjes arbnore të Kastriotëve.

Princi i ri i Kastriotëve kishte një kurorë të vogël mbi kokën e tij dhe ishte veshur më pas me kostume tadicionale të vendit si dhe i mbuluar me dhurata nga të pranishmit. E gjithë udha nga vendi ku ai lindi e deri në dalje u pushtua nga arbnorët, fiset përreth dhe nga të tjerët që shfaqnin gëzimin me rastin e lindjes së tij dhe pagëzimit të tij nën këmbanat të cilat dërgonin mesazhin e gëzimit të atij vendi dhe të lindjes së shëptimtarit dhe mbrojtësit të Arbërisë. Kështu ai rritej ngadal dhe bashkë me rritjen e tij rriteshin edhe aftësit dhe talentet e tij të cilat i shfaqte ,këtë madje e kishin kuptuar edhe prindërit e tij se në të fshihej një fuqi dhe talent i madh të cilin do ta përdorte sigurisht kur të rritej në shërbim të vendit të tij. Por nuk zgjati shumë dhe barbarët mbërrtin në derën e Kastriotëve për ta gllabëruar atë, duke mos patur udhë tjetër ata arritën marrëveshje me Gjon Kastriotin që fëmijët t’i jepte të gjithë Sulltanit si kusht për ta lënë atë në pronën e tij ,dhe me gjithëatë ai duke mbajtur shpresën se bijtë e tij do t’i kthehen atdheut të tyre i dha me dhimbje të madhe në shpirt por me një porosi për secilin që mos ta largojn shikimin nga atdheu kur ai të ketë nevoj, kur ai të thërret për shpëtimin e tij. Dhe kjo sikur u ngulit në zemrën e Gjergj Kastriot që në vegjëli.Nga kjo kohë e deri në ardhjen e Lajmit për vdekjen e Babit të tij Gjergj Kastrioti ishte në oborrin e Sulltanit si peng dhe i detyruar t’i shërbente. Historinë e tij e kemi të njohur,është shkruar e është shkruar për rikthimin e tij në Krujë,dhe vendosjen e themeleve të lirisë dhe shtetit arbnor më pas. Por meqë është përkujtimi i datës së lindjes këtu u fokusova më shumë në gëzimin dhe domethënien e kësaj dite të madhe për Familjen Kastrioti dhe Arbërinë në përgjithësi.

Kështu që Gjergj Kastrioti dhe ngjarjet e kohës së tij formojnë kthesën e epokës historike jo vetëm Europiane ,por edhe botërore. Mesjeta gradualisht u bë gjithnjë e më shumë e gjallë ,sepse brenda saj po vuloste këtë periudhë me zjarrin e lirisë dhe të mbrojtjes së qenjes dhe civilizimit të kontinentit Europian Gjergj Kastrioti dhe arbnorët e tij trima që kishte oas vetes.Në të filloi një revolucion i madh ,një epokë e re e mësimit për Europën dhe Botën se si mbrohet dhe duhet atdheu ,se si liria dhe identiteti janë themele për ta cilat janë ujitur me pika gjaku e djerse të heronjëve dhe atyre që sakrifikuan jetën e tyre për brezat dhe të ardhmen e kombit të tyre dhe jo vetëm./ KultPlus.com

Dokument me vlerë mbi mbretërimin e Kastriotëve dhe rolin e tyre

Nga Gjon Keka

Ne jemi mësuar deri më tani të dëgjojmë dhe lexojmë se fisi i Kastriotit ishte zotërues më me ndikim në Shqipëri, madje roli i tyre në histori e posaçërisht në periudhën e Mesjetës ishte prijëtar dhe i rëndësishëm për proceset drejt lirisë, zhvillimit dhe rindërtimit të institucioneve shtetërore të Arbërisë.

Duke ditur se ata patën një ndikim të madh në historinë e Arbërisë dhe Evropës edhe mbretërimi i tyre ishte shtrirë sipas vijave të natyrshme të zotërimit të tyre,por edhe të rolit si prijës si në rastin e kohës së Gjergj Kastriotit dhe Kuvendit të Lezhës të Marsit të vitit 1444.

Por nga kjo kronik historike e vitit 1664 (The history of Hungaria and Transylvania…J.H.M,1664),nga ky dokument mësojmë se Gjon Kastrioti i ati i Gjergj Kastriotit del të jetë jo vetëm Mbret i Epirit respektivisht Shqipërisë, por edhe i Triballit.

Kur jemi tek Triballët fis ky arbnor i rëndësishëm prej nga edhe vinte e ëma e Gjergj Kastriotit atëherë ky dokument vetëm sa e plotëson atë që është thënë vazhdimisht dhe dëshmuar se nëna e Gjergj Kastriotit Vojsava Triballi e Pologut ishte arbënore.

Prandaj me anë të kësaj bien poshtë shtrembërimet dhe devijimet se Kastriotët zotëronin një pjesë të vogël të Epirit, ata sipas kësaj ishin zotëruesit më të urtë të këtij vendi dhe me qeverisjen e tyre kishin mbështjell rreth vetes edhe fiset tjera arbënore duke e forcuar kështu rolin e tyre politik,ekonomik dhe social.

Koha e ka treguar se ky fis ka qenë i bekuar që nga rrënjët,madje ka autor evropian që fisin e Kastriotëve e nxjerrin nga rrënja e mbretit Pirro .Megjithëkëtë fisi i Kastriotëve janë dhe do të mbeten zemra e historisë së kombit tonë arbënor evropian./ KultPlus.com

Gjon Keka sjellë librin e ri për Gjergj Kastrioti-Skënderbeun

Jemi në vitin Mbarëkombëtar të Gjergj Kastriotit dhe ky duhet të shihet para së gjithash si një vit i bekuar për kombin, sepse nderon figurën kryesore të tij, figurën që është renditur ndër personalitet mbikohore të Evropës dhe botës në përgjithësi që la gjurmë të pashlyera në historinë e përgjithshme të Evropës.

Libri i ri i Gjon Kekës “Patriotizmi i Gjergj Kastriotit- porositë dhe këshillat e tij”, vjen si rezultat i punës së vazhdueshme hulumtuese mbi jetën dhe veprën e Gjergj Kastriotit.

“Dhe gjatë tërë punës sime shoh se kjo figurë në vetvete ka shumë për të thënë jo vetëm tani në këtë shekull, por i bindur se edhe në shekujt në vijim, ai do të mbetet figura më e trajtuar në historinë e njerëzimit”, thotë autori.

Ashtu si punën e librave tjerë të mëparshëm edhe punën e këtij libri Gjon Keka ia ofron vlerësimit dhe gjykimit të lexuesit dhe studiuesve të kësaj fushe.

“Sikur atëherë që ai i ishte frymëzim për birin e tij, bashkëkohësit, shokët, fisnorët dhe të tjerët nga misionet diplomatike evropiane, edhe sot ai duhet të jetë për pasardhësit e tij për rëndësinë e kuptimin që ka liria,atdheu mospërkulja ndaj askujt dhe ndaj asnjë rryme ideologjike-fetare dhe për vlerën që ka një mbretëri e suksesshme sikur që ishte mbretëria e Arbërisë nën udhëheqjen e tij. Kështu fjalimet e Gjergj Kastriotit kanë një rëndësi dhe interes më të përgjithshëm ,sepse ato janë të lidhura ngushtë me njëra tjetrën dhe përbëjnë mesazhin historik dhe kërkojnë vëmendjen si në atë kohë edhe në kohën tonë për t’i transmetuar tek brezat, tek shoqëria, tek populli dhe tek kombi ynë në përgjithësi”./ KultPlus.com

Skënderbeu ideator i Bashkimit Europian

Është ky popull që, në mënyrë të paepur, me plot sakrifica të mëdha dhe me djersë e gjak ka mbrojtur rrënjët e tij, identitetin e tij dhe qenien e vet kombëtare. Familja Kastrioti e kishte famën e saj të madhe gjatë historisë dhe qeverisjes së Epirit. Kjo familje mbretërore ishte padyshim e shenjtëruar që në rrënjët e saj kombëtare. Ndaj, jo rastësisht, Kruja ishte metropol dhe kryeqytet i shtetit të Arbrit.

E vërteta është e patjetërsueshme, sado që gjatë proceseve dhe situatave të ndryshme të jetës së kombeve mundohen t’i vihet ndonjë shtesë apo ndonjë “por…”. Kurdoherë ajo mbetet e vërtetë në origjinalitetin dhe në bazën e saj burimore. Dhe kështu, kur ajo zbulohet përballë kombeve, e njeh gjuhën e saj të veçantë.

Gjergj Kastrioti ishte në moshën 29-vjeçare kur mori sërish në zotërim kështjellën atërore dhe brenda 33 ditëve e shtriu autoritetin e tij kushtetues në mbarë Shqipërinë. Shndërrimi i kështjellës së Krujës në një pikë strategjike të rezistencës heroike të kombit shqiptar europian, më pas të diplomacisë, artit luftarak dhe politikës parimore kundër pushtuesit barbar otoman përbënte, në fakt, edhe shndërrimin e kohës dhe të transformimeve të mëdha të Epirit, respektivisht të shtetit shqiptar europian, në rrugën e tij të zhvillimit dhe të ardhmërisë së tij të përbashkët europiane. Historia bëhet akoma më bindëse dhe më konceptuale kur shohim se si në këtë moshë arriti ta testojë gjithë personalitetin e tij përballë sfidave që i dilnin përpara, si të arritjes së çlirimit të vendit, ashtu edhe të pavarësisë dhe themelimit të institucioneve qeverisëse të shtetit të Arbrit. Po ashtu, faktet duket të bëhen edhe më bindëse që ai ishte një trashëgimtar besnik i traditave europiane të kombit shqiptar; dhe kjo tregon se ai e bëri këtë ashtu siç edhe do të duhej të ishte në të vërtetë, brez pas brezi.

Si princ i urtë dhe vizionar, ai instaloi në jetën politike dhe institucionale moralin dhe përgjegjshmërinë, vlerën e përbashkët të qeverisjes demokratike. Më pas theksoi identitetin politik,demokratik, si dhe rregullimin e shtyllave bazike dhe juridike të shtetit kushtetues. Politika në vetvete përmban një nga elementet thelbësore të moralit dhe të imazhit të pushtetit aktiv, efektiv dhe parimor. Nëse morali i saj (i politikës) ngjason me llambën që ndriçon sektorët e ndryshëm të dhomave të institucioneve të shtetit, atëherë ajo ka arritur shkallën më të lartë të ndërgjegjes kombëtare e politike dhe të identitetit të saj shtetëror, në dritën e historisë së zhvillimeve pozitive të kombeve.

Kombet, por sidomos ato që i kanë rrënjët e lashta, kanë pasur fatin të përfaqësojnë kombet më të sulmuara nga kthetrat e ujqërve barbarë, me gjithë përpjekjet e tyre për t’i nënshtruar, pastaj skllavëruar dhe shkulur rrënjët e lashta të kombit shqiptar.
Gjithmonë ky komb, si yll i zbritur nga qielli, ka pasur fatin të jetë i mbrojtur si nga dora e dashur e Atit qiellor ashtu edhe nga njerëzit, të cilët kanë pasur bekimin e tij që ta mbrojnë kombin nga shuarja e tij totale dhe nga deformimet prej demoni në fytyrën e
historisë së këtij kombi biblik. Një ndër personalitetet kryesore të kombit shqiptar europian, i cili ka lënë gjurmë të pashlyera në historinë e kombit shqiptar, si dhe në atë të historisë botërore dhe europiane në veçanti, është Gjergj Kastrioti, strateg, diplomat dhe lidership vizionar i kombit shqiptar. Gjergj Kastrioti, gjatë përpjekjeve të mëdha historike kishte dy objektiva strategjike-politike: e para, ajo çfarë vendi kishte
më së shumti nevojë ishte liria (e brendshme dhe e jashtme), çka nënkuptonte edhe pavarësinë e vendit. Ndërsa e dyta, rikthimi i kombit shqiptar në vendin e tij shpirtëror, kulturor e të natyrshëm, pra në familjen e gjerë europiane, që nënkuptonte rikthim në
identitetin europian të kombit shqiptar, pasi pushtimi barbar turk e kishte skllavëruar, deformuar dhe ndalur në kohë këtë komb në rrugën e tij drejt të ardhmes, në unitet me familjen e saj europiane. Shekulli XV është shekulli i diplomacisë së fitoreve të Gjergj
Kastriotit; shekulli XV është shekulli i përpjekjeve të tij historike në çlirimin e plotë të kombit shqiptar nga barbarët turq, si dhe i vendosjes së kombit shqiptar në kohën europiane dhe në dinamikën e përgjithshme të zhvillimit drejt të ardhmes së përbashkët si familje. Shekulli XV, po ashtu, është shekull i testit diplomatik dhe gjeopolitik të Europës në zhvillimin e politikës së saj të jashtme dhe të vendosjes së bazës së saj të fuqishme në ruajtjen dhe në jetësimin e vlerave të saj shpirtërore, kulturore etj., si dhe mbrojtja nga barbaria e egër turke dhe nga erërat ideologjike të kësaj perandorie barbare.Prandaj “kjo është ajo që më bën mua të pavdekshëm si shqiptar europian! Gjaku i Gjergj Kastriotit vlon i pastër ndër venat e mia, ndërsa shpirti i tij i madh e ruan qenien tonë kombëtare dhe europiane të palëkundur drejt rrugës së ardhmërisë”.

Gjon KEKA, Skënderbeu ideator i Bashkimit Europian, Botart Tiranë 2012.