UP ndanë mirënjohje post-mortem për Basri Çapriqin

Rektori i Universitetit të Prishtinës “Hasan Prishtina”, prof. dr. Marjan Dema, ka pritur sot në Rektoratin e UP-së familjarë dhe bashkëpunëtorë të profesorit të ndjerë, prof. dr. Basri Çapriqi. Në këtë takim, ai ndau mirënjohje për profesor Çapriqin, me motivacion “për kontribut të vazhdueshëm shkencor dhe për universitetin – Post mortem”.

Rektori Dema e vlerësoi lart kontributin e profesor Çapriqit, duke kujtuar bashkëpunimin e afërt që e kishte me profesorin në kohën kur Çapriqi ishte kryesues i Këshillit Drejtues të UP-së.
“Profesor Çapriqi, me punën dhe me veprën e tij, la gjurmë të përjetshme në shoqërinë tonë. Emri i tij po kujtohet me respekt për kontributin e tij të çmuar që e ka dhënë si profesor për dekada të tëra në Fakultetin e Filologjisë, si kryetar i Këshillit Drejtues të UP-së për dy mandate, por edhe si studiues dhe si një poet i shkëlqyer,” theksoi Dema.

E nderuar me këtë mirënjohje u shpreh bashkëshortja e profesor Çapriqit, prof. asoc. dr. Sazana Çapriqi.
“Në emër të familjes, ju falënderoj të gjithë juve që jeni kujtuar për këtë mirënjohje, e cila na bën si familje të ndihemi krenarë. Kjo mirënjohje, përveç që na nderon neve, e nderon edhe institucionin, i cili dëshmon që nuk i harron ata që kanë kontribuar për të,” theksoi, mes tjerash, profesoresha Çapriqi.

Bashkëpunimin me profesor Çapriqin e kujtoi edhe shefi i Departamentit të Gazetarisë në UP, prof. asoc. dr. Milazim Krasniqi. Ai e cilësoi profesorin e ndjerë si person të paimponueshëm në rrethin ku ka vepruar, por tha që vlerat e tij janë imponuar vetvetiu.
“Ai është karakterizuar me prezantim intelektual dhe njerëzor, që do të cilësohen si vlera të tij të përhershme,” tha Krasniqi.

Prof. dr. Basri Çapriqi, pas një sëmundjeje të rëndë, ka ndërruar jetë në moshën 58-vjeçare, në janar të vitit 2018. Çapriqi ishte profesor në Fakultetin e Filologjisë të UP-së për dekada me radhë, ku ligjëroi lëndët: Stilistikë, Semiologji dhe Poezi bashkëkohore. Ai ishte kryetar i Këshillit Drejtues të UP-së për dy mandate.

Portreti i një poeti brilant

Shkruan: Adil Olluri

Shkrimtari rron aq sa kujtohet nga të tjerët. Mosha biologjike është pakrahasimisht e vogël përballë kohës që shkrimtari mund të qëndrojë në kujtesën e njerëzve dhe lexuesve të tij.

Takim i veprës së tij me lexues që nuk janë të moshës së tij biologjike, veçmas me lexues që do të lindin pas vdekjes së tij biologjike është takim i vërtetë. Vetëm atëherë vepra e një shkrimtari bën jetën e saj të njëmendtë. Kështu që, ndajmë bindjen tonë të plotë se vepra poetike e Basri Çapriqit do ta arrijë këtë takim të shumëdashur për secilin krijues dhe do të jetë në duart dhe në mendjen e lexuesve që janë sot dhe do të vijnë nesër. Këtë e themi për dy arsye.

Së pari, për shkak të jokonvencionalitetit konceptual që bart poezia në krahasim me poezinë e shkruar nga bashkëkohësit e tij. Derisa shumica e poetëve shqiptarë të Kosovës të viteve 70-të, 80-të dhe 90-të të shekullit të kaluar, shkruanin poezi me struktura të një abstraksioni stilistik e me një ndërthurje të metaforave me koncepte etnografike mbi jetën, vendin dhe idealin për liri, poezia e Basri Çapriqit nuk e kishte këtë ngjyrim. Ai e stilizonte konkretësinë dhe na shpaloste një dimension tjetër për jetën dhe idealet e kohës.

Derisa bashkëkohësit e tij, përmes vargjeve të tyre e aspironin një ideal (siç ishte liria), Basri Çapriqi ishte dyshues ndaj një ideali të tillë. Poezia e tij shprehte hamendje dhe hezitime për rrëfimet e mëdha. Ajo asnjëherë nuk i përshëndeti ato. Eci e vetme. Nuk u bë asnjëherë pjesë e “mainstreemit”, e idesë se “kështu është mirë të shkruhet” apo “është koha për të shkruar kështu.” Poezia e tij dha një botëkonceptim atipik për mënyrën e të menduarit për kohën në të cilën u shkrua.

Dhe këtu qëndron veçantia e saj konceptuale. Së dyti, për shkak të formës së saj. E thamë edhe më sipër se poezia e tij nuk i ndoqi vijat e strukturimit me një sistem stilistik, të përberë prej metaforash me përmbajtje etnografike, që në letërsinë shqipe dha shartimin e një letërsie me veçori etnomoderne, që ishte moderne për nga forma, ndërsa në përmbajtjen e saj e kishte etnosin dhe lokalen.

Poezia e Çapriqit ndoqi një rrugë tjetër formale. Ajo na i dha metaforat me një botëkonceptim universal dhe krijoi një frymë të imazhit përmes strukturës poetike. Andaj, shumë lehtë mund të themi se poezia e këtij poeti lirisht mund të cilësohet si imazhiste, që është e rrallë në korpusin e gjithëmbarshëm të letërsisë sonë bashkëkohore. Strukturimi i saj metaforik i jep dimensionet e një botëkonceptimi universal, që nuk ndalet në një vend apo një kohë të caktuar. Është thënë me plotë të drejtë nga studiues e shkrimtarë të ndryshëm se poezia e Basri Çapriqit është gërshetim i metaforave mediterane, si një tipar stilistik e konceptual i vargut të tij. Duke qenë me prejardhje bregdetare (nga Ulqini), deti dhe shenjat poetike që ndërlidhen me të dalin të natyrshme në poezinë e tij.

Një ndërtim i tillë metaforik i veprave të tij na bën të mendojmë se jemi duke e lexuar një poet ndryshe të letërsisë bashkëkohore, të zhvilluar në Kosovë në fundin e shekullit XX dhe fillimin e shekullit XXI. Çapriqi është autor i një sërë përmbledhjesh me poezi dhe i një sërë veprash studimore rreth letërsisë shqipe. Veprat e tij poetike janë: “Ulli me dy mijë unaza” (Rilindja, Prishtinë, 1983), “Në fund të verës” (Rilindja, Prishtinë, 1986), “Ma qet gjuhën” (Rilindja, Prishtinë, 1989), “Frutat bizare” (Rilindja, Prishtinë, 1996), “Burimi nën gjuhë” (përzgjedhje me parathënie të Ali Podrimjes, Toena, Tiranë, 2005), “Zbutja e gjarprit” (PEN Qendra e Kosovës, Prishtinë, 2006), “Përkryerja e shiut” (Art Club, Ulqin, 2013). Ndërsa, veprat e tij studimore janë: “Mikrostruktura e tekstit” (Rilindja, Prishtinë, 1990), “Aksidenti i orës shqiptare” (Fjala, Prishtinë, 1993), “Përmasat e kontekstit” (Shoqata e Shkrimtarëve e Kosovës, Prishtinë, 1998), “Simboli dhe rivalët e tij” (PEN Qendra e Kosovës, 2005), “Paradigma kadareane” (Onufri, Tiranë, 2006). Basri Çapriqi në studimet e tij letrare dha shenjat e një studiuesi të rëndësishëm të letërsisë shqipe. Me dy veprat e tij studimore “Mikrostruktura e tekstit” dhe “Simboli dhe rivalët e tij” na shpalos format e një zbërthimi imanent të teksteve letrare, që do t’ju hyjnë në punë secilën herë studiuesve të tashëm dhe të ardhshëm të letërsisë shqipe.

Megjithatë, ne ndajmë bindjen se vlera më sublime e krijimtarisë së tij letrare qëndron te krijimet poetike, te poezia e tij. Në pamundësi për t’i analizuar veprat e tij poetike veç e veç, për shkak të natyrës së këtij shkrimi-homazh dhe për shkak të hapësirës së gazetës, ne i kemi përzgjedhur gjashtë poezi të tij, që i kemi cilësuar si antologjike brenda korpusit poetik të këtij autori.

Për mendimin tonë, ato janë: “Liria”, “Dritaren lëre hapur”, “Përkryerja e shiut”, “Kontributi im për revolucionin është zero”, “Guaca” dhe “Të kanë parë tek lexon vargje atyre në Had (Ali Podrimjes).” “Liria” është një poezi fenomenale në aspektin stilistik e tematik dhe është njëra nga poezitë më jokonvencionale në aspektin konceptual e ideor në letërsinë e gjithëmbarshme shqiptare. Aty shohim një diskurs ironik e dyshues për atë që shoqëria e cilëson si ideal. Këtu është edhe madhështia e poetit, që ka mendimin e tij personal edhe për gjërat që shoqëria mund t’i cilësojë si të paprekshme. “Dritaren lëre hapur” është poezi antologjike për shkak të ritmit të saj dhe shpalimit ideor. “Dritarja” në këtë poezi nuk është më vetëm një objekt konkret, por merr përmasën e një simboli. Këtë dimension e ka edhe poezia “Përkryerja e shiut”, ku shiu shndërrohet në një strukturë simbolike që prodhon mundësi të ndryshme interpretimi.

Po ashtu, edhe guaca te poezia me të njëjtin titull shndërrohet në një shenjë simbolike, që mund të interpretohet si një poetizim i mbylljes së qenies njerëzore. “Të kanë parë tek u lexon vargje atyre në Had (Ali Podrimjes)” është njëra nga poezitë më të arrira përkushtuese që është shkruar në letërsinë e sotme shqiptare. Aty ai, përmes vargut poetik, i flet mikut të tij vdekur dhe njërit prej poetëve më të mirë shqiptarë, Ali Podrimjes, pranë të cilit shkoi jo shumë vite pas shkrimit të kësaj poezie.

Ndërkaq, “Kontributi im për revolucionin është zëro” ka një ngjashmëri ideore me poezinë e parë, të përmendur këtu. Me të poeti shpreh një ironi dhe një revoltë me zhurmuesit dhe të pasinqertët që tentojnë t’i marrin namet e paqena. Për ta ilustruar këtë, po i japim disa vargje të kësaj poezie:

Kontributi im është zero
Për revolucionin për historinë
Jam frikësuar si mos më keq
Kam ikur larg t’i strehoj fëmijët
Gruaja më thotë ato tashti
Kush s’u frikësua kur mbulonte terri
Po s’u zë goja gjëra të tilla
Tanimë që mori fund e gjitha
Së paku mund të kemi strehë
Për kalamajt more aman
Të gjithë pëlcasin fjalë të mëdha
Po prandaj e them
t’u jap guxim Atyre.

Gjatë këtyre ditëve, pas së dielës së kobshme kur profesori e poeti Basri Çapriqi na la, secili prej nesh kemi thënë fjalë të mira e të thurura bukur për të. Sikur gjysmën e tyre t’ia thoshim sa ishte gjallë… /KultPlus.com

Veprimtari shkencore-letrare me rastin e 60-vjetorit të lindjes së Basri Çapriqit


Shoqata e Artistëve dhe Intelektualëve “Art Club” dhe PEN Qendra e Kosovës do të shënojnë 60-vjetorin e lindjes së poetit dhe studiuesit të letërsisë Prof. Dr. Basri Çapriqi (1960-2018) me një veprimtari shkencore-letrare, e cila do të mbahet në Ulqin, më 17-18 janar.

Në këtë kuadër do të mbahet Sesioni shkencor “Poeti i detit”, në të cilin do të marrin pjesë njohësit dhe studiuesit më të mirë të veprës së Çapriqit, nga Mali i Zi, Kosova dhe Shqipëria. Me këtë rast do të mbahet edhe Ora letrare “Dritaren lëre hapur”, ku do të lexohen vargje nga krijimtaria e Çapriqit

kushtuar atij nga aktorë, poetë, miq dhe kolegë të tij.Gjatë këtij viti po ashtu planifikohet të realizohet një film dokumentar për këtë autor dhe personalitet të shquar të letërsisë, kulturës dhe shkencës shqiptare, si dhe të botohet libri (përmbledhja) me kumtesa nga sesioni shkencor.

Prof. Dr. Basri Çapriqi ishte profesor i rregullt në Universitetin e Prishtinës “Hasan Prishtina”, njëri ndër themeluesit e SHAI “Art Club”, kryetar i PEN Qendrës së Kosovës dhe anëtar i Akademisë Shqiptare të Arteve dhe Shkencave. Çapriqi ka lënë trashëgim një numër të madh të veprave, ku përfshihen disa përmbledhje me poezi, libra nga teoria e letërsisë, studime letrare, publicistikë etj. Ai u nda nga jeta më 14 janar 2018. / KultPlus.com

Takim me Basri Çapriqin përmes poezisë

Jeta Zymberi

Zëri i një shkrimtari e fjala e tij, merr jehonë pothuajse gjithmonë në brezat e ardhshëm më tepër se në kohën kur jeton e vepron vetë shkrimtari. Por, për shkrimtarin Basri Çapriqi ndodhi që fjala e tij të jehojë edhe gjatë kohës sa ai ishte prezent në këtë jetë. Këtë ndoshta e bëri fuqia e tij e fjalës, veçantia si poet e njeri, karakteri i tij i thuktë dhe prezenca e tij nëpër gjenerata të ndryshme si një profesor që të gjithë e deshën, shkruan KultPlus.

Për gjeneratat e ardhshme, të cilët fjalën e Çapriqit do ta dëgjojnë, por rastin ta takojnë nuk do e  kenë fatkeqësisht, fjala e tij e stolisur padyshim që do të depërtojë te ta, por janë me fat të madh ata që patën rastin ta takojnë e të dëgjojnë zërin e tij teksa lexonte poezitë me një mjeshtëri të paparë, me ndjenjë e një emocion të papërshkruar, si rrallë kush.

Të tjerët që ishin prezentë në sallat ku ai lexonte, e ndjenin vetën të vegjël para tij. Ky ishte profesor Çapriqi, mjeshtri i fjalës, kritiku dhe profesori i nderuar.

Ishte kohe e ftoftë, kështu si sot, kur para një viti Çapriqi u largua nga kjo botë, për të bërë edhe më të acartë kohen për familjarët, miqtë, studentët e njerëzit përreth. Ai na la por jo duarthatë. Veprat e tij do të mbesin në mesin tonë e do të përcillen tek gjeneratat e reja për të përçuar në çdo kohë frymën e këtij poeti kaq të dashur e të pazëvendësuar.

Për të kujtuar fjalën e tij, PEN Qendra e Kosovës organizoi sot homazh poetik në shenjë të njëvjetorit të ikjes në amshim të poetit brilant dhe profesorit tonë të rëndësishëm, Basri Çapriqi.

Familjarë, miq e studentë sot u takuan në Teatrin Kombëtar të Kosovës të gjithë për një arsye, për të kujtuar profesor Çapriqin. U mendua që asnjë kumtesë e asnjë fjalim nuk mund të jepte të plotë portretin e këtij poeti të veçantë më shumë se sa vetë poezia e tij. Andaj disa poezi të përzgjedhura u lexuan nga aktorët profesionistë, si Teuta Krasniqi, Rozi Kryeziu, Shpëtim Selmani dhe Faris Berisha.

Ndonëse aktorët u mundua që të sillnin frymën e Çapriqit në mesin e të pranishmëve, kjo gjë dukej paksa e pamundur, veçantia e tij sidomos në interpretimin e poezive shkonte përtej asaj që dëgjuam sot.



Në hapje të këtij homazhi poetik për Basri Çapriqin, u tha që “Shkrimtari rron aq sa kujtohet nga të tjerët. Mosha biologjike është pakrahasimisht e vogël përballë kohës që shkrimtari mund të qëndrojë në kujtesën e njerëzve dhe lexuesve të tij. Takim i veprës së tij me lexues që nuk janë të moshës së tij biologjike, veçmas me lexues që do të lindin pas vdekjes së tij biologjike është takim i vërtetë. Vetëm atëherë vepra e një shkrimtari bën jetën e saj të njëmendtë. Kështu që, ndajmë bindjen tonë të plotë se vepra poetike e Basri Çapriqit do ta arrijë këtë takim të shumëdashur për secilin krijues dhe do të jetë në duart dhe në mendjen e lexuesve që janë sot dhe do të vijnë nesër.”

Poezia “Përkryerja e shiut” ishte ajo që hapi këtë homazh poetik, për të vazhduar tutje me poezitë si: “Dritaren lërë hapur”, Ti duhej të vdisje edhe më herët”, “Liria”, “Frutat bizare”, e shumë të tjera.

Krejt për fund u lexuan edhe dy poezi shumë të veçanta kushtuar autorit të ndjerë nga dy miqtë e tij poet, Milazim Krasniqi dhe Sali Bashota . Leximi i këtyre poezive emocionoi publikun e në veçanti autorët. Madje Bashota pas krejt kësaj në një fjalë për KultPlus nuk mund t’i mbante lotët për mikun e ndjerë.

“Çapriqi ishte i veçantë në jetë dhe në vepër, poet, kritik, profesor, një personalitet i rëndësishëm i kulturës shqiptare, vepra e të cilit çmohet si një vepër e rëndësishme sidomos në fushën e poezisë. Çapriqi ka treguar një pasqyritet të veçantë në poezinë bashkëkohore shqipe, qoftë me ligjërimin poetik, qoftë me figurat por edhe me temat që ka trajtuar në poezitë e tij. Na mungon çdo çast dhe mungesa e tij është duke u nderuar dhe kujtuar me aktivitete të tilla si sot”, u shpreh Bashota pë r KultPlus, duke vazhduar tutje të  tregojë  sa shumë  kujtime ndanë  me të .  

“Kemi shumë kujtime bashkë sepse nga viti 78 jemi bashkë, plot 40 vite, kam qenë në zyre me të, në ligjëratë e gjithandej. Unë e kam botuar këtë vit një libër kushtuar Çapriqit dhe poezia e parë është “S’ke me dalë nga parajsa”, poezi që i kushtohet veprës dhe jetës së tij”, tregoi tutje miku i pandashëm i Çapriqit.

Për mungesën e madhe që poeti i ndjerë  i ka lë në  vendit tonë , ka folur edhe Ibrahim Berisha.

“Sot në  një  vjetorin e vdekjen ne e kuptojmë se sa shumë mungon Basriu, jo vetëm si poet, por edhe si një personalitet publik, natyrisht ajo që  na bë në të jemi krenarë është pikërisht vepra e tij, poezia veçmas dhe puna që ka bërë  rreth 40 vjet në kultivimin e një ambienti dhe atmosfere kulturore në hapësirën shqiptare. Ishte një organizim i mirë sepse poezia e tij doli ashtu siç ai do të  kishte dëshirë, e lexuar por edhe e përjetuar si një  frymë  thjesht artistike, por gjatë leximit u kuptua se sa të  qëndrueshme dhe të përjetshme janë këto poezi”, u shpreh Ibrahim Berisha për KultPlus.

Një vit i vështirë dhe i rëndë pa mikun, ka qenë edhe për Osman Gashin.

“Kemi qenë shokë të pandashëm, jemi takuar ditëve të punës gjithmonë, kemi debatuar për gjithçka, andaj është një periudhë e rëndë  për të gjithë miqtë e tij, kolegët dhe krijuesit, sidoqoftë  trashëgimia e profesorit Çapriqi është shumë e vlefshme. Ajo që ne duhet të bëjmë është që të ju themi të rinjve që trashëgimia letrare dhe shkencore e profesorit Basri është një prej dhuratave të çmueshme që ka lënë ai për brezat e rinj”, u shpreh Gashi për KultPlus, ku vazhdoi të  tregoj edhe disa prej vlerave të  profesorit.

“Profesori Basri ka pasur tri vitet e fundit të jetë së tij të mundimshme shumë, unë e mbaj mend si një njeri që nuk është ankuar asnjëherë. Ne si shoqëri nuk e kemi ditur saktë as diagnozën, as procedurat e mundimshme që i ka bërë, sepse ai i ka kursyer miqtë e tij prej mundimeve të veta shumë të mëdha. Kjo është një prej vlerave të veçanta të tij. Basriu ka qenë  njëri për të gjithë”, u shpreh krejt për fund Gashi.

Homazhi poetik për Basri Çapriqin përfundoi duke përçuar mesazhin që  vepra e tij duhet lexuar dhe vlerësuar përcjellë  gjeneratave të  reja si një  vlerë  e çmuar e letërsisë . /KultPlus.com

Në Ulqin Kalimera Poetike “Basri Çapriqi”

Edicioni i 26-të i manifestimit letrar Kalimera Poetike, që tani ka marrë emrin e Basri Çapriqit, i cili muaj më parë u nda nga jeta në Prishtinë, do të mbahet nga data 27 deri më 29 korrik, njoftohet nga qyteti bregdetar shqiptar në Mal të Zi.

Shoqata e Artistëve dhe Intelektualëve “Art Club” e Ulqinit do të organizon më 27-29 korrik 2018, në mjediset e Muzeut në Kalanë e Ulqinit, edicionin e 26-të të manifestimit letrar Kalimera Poetike “Basri Çapriqi”.

Që prej këtij viti “Kalimera Poetike” ka marrë emrin e poetit të ndjerë Basri Çapriqi, prandaj nata e parë e edicionit të sivjetshëm do t’i kushtohet këtij autori në formën e një mbrëmjeje homazh. Dy netët tjera do të organizohen mbrëmje autoriale me shkrimtarët e ftuar – poeten dhe skenaristen Natsha Lako nga Shqipëria dhe poetin Salajdin Salihu nga Tetova (Maqedoni).

Tash një çerek shekulli “Kalimera Poetike” tubon emrat më të njohur të letërsisë shqipe dhe letërsive të vendeve të tjera nga rajoni dhe bota. Qëllimi kryesor i kësaj veprimtarie është të promovojë krijimtarinë më të mirë letrare shqiptare, por edhe ballkanike dhe të huaj, në mënyrë që ta bëjë atë të njohur për publikun vendas dhe turistët.

“Kalimera Poetike” vlerësohet si ngjarja më e rëndësishme në fushën e letërsisë ndër shqiptarët në Mal të Zi dhe më gjerë. Duke pasur parasysh rrugën e zhvillimit të kësaj veprimtarie ndër vite, mund të thuhet se “Kalimera Poetike” është shndërruar në orë letrare akademike të letërsisë shqipe. Që nga viti 2010, në kuadër të këtij manifestimi, përveç me shkrimtarë shqiptarë, janë organizuar mbrëmje autoriale edhe me shkrimtarë nga Mali i Zi, rajoni dhe më gjerë, duke bërë që “Kalimera Poetike” të shndërrohet në festival letrar me karakter rajonal dhe ndërkombëtar.

“Kalimera Poetike” organizohet rregullisht që nga viti 1993 dhe gjatë ditëve të zhvillimit të saj, Ulqini është vendtakim i shkrimtarëve shqiptarë dhe atyre nga rajoni.

Programi:

E premte, 27 korrik 2018

Hapja e manifestimit

Fjala përshëndetëse

Ismet Kallaba, kryetar i SHAI “Art Club”

Mbrëmje homazh

për Basri Çapriqin

Flasin për krijimtarinë e autorit

Akademik Ali Aliu, studiues i letërsisë,

Mr. Haxhi Shabani, studiues,

Sadik Bejko, shkrimtar.

Lexon vargje:

Simon Shkreli, aktor

Moderator:

Akademik Mehmet Kraja

E shtunë, 28 korrik 2018

Mbrëmje autoriale

me poeten dhe skenaristen Natasha Lako

Flet për krijimtarinë e autores

Arian Leka, shkrimtar, studiues i letërsisë

Moderatore:

Adriana Hoxha

E diel, 29 korrik 2018

Mbrëmje autoriale

me poetin Salajdin Salihu

Flet për krijimtarinë e autorit

Lulzim Haziri, poet

Moderator:

Hajredin Kovaçi

Mbyllja e manifestimit

Duke kujtuar poetin Basri Çapriqi, u shënua Dita Botërore e Poezisë në Prishtinë

Alberina Haxhijaj

Dita Botërore e Poezisë është shënuar sot në Fakultetin e Filologjisë. Aty studentët e Degës së Letërsisë Shqipe të Fakultetit të Filologjisë në bashkëpunim me mësimdhënësit e tyre shënuan këtë ditë duke kujtuar njëkohësisht edhe poetin, studiuesin dhe profesorin Basri Çapriqi. Kështu para të pranishmëve erdhën disa nga poezitë më të bukura të poetit por njëkohësisht edhe krijime poetike të studentëve, shkruan KultPlus.

Pikërisht Shefi i Degës së Letërsisë Shqipe, Osman Gashi, e cilësoi poetin si shumë të veçantë dhe të denjë për t’u kujtuar në këtë ditë të rëndësishme të poezisë.

“Kemi vendosur që këtë ditë të ia kushtojmë krijuesit tonë të veçantë i cili ndërroi jetë para dy muajsh. Një organizim i tillë modest me krijime të zgjedhura të kolegut dhe profesorit tonë besoj që pajtohen të gjithë se është i qëlluar. Poezia e tij është e stërmbushur me figuracion, vlon nga fryma e ballafaqimit me të keqën me anën e errët të botës. Ai është poet në tërë kuptimin e fjalës”, tha ai duke shtuar se organizime të tilla do të bëhen edhe në të ardhmen.

Në anën tjetër Prodekani i Fakultetit të Filologjisë, Nysret Krasniqi lexoi një pjesë nga punimi i tij “Udha e figurimit poetik të Basri Çapriqi”, kushtuar poetit.

“Në vitin 2016 botova një libër për letërsinë e Kosovës dhe në momentin e botimit e shkrova një meditim ku thashë se librin e kam menduar dhe shkruar për autorët e këtij vendi. Kurse një pjesë që do e lexojë këtu është pjesë e një punimi më të madh për profesorin Basri Çapriqi”, u shpreh ai duke shpalosur para të pranishmëve disa nga veprat e poetit dhe analizën të cilën ai ua kishte bërë.

“Basri Çapriqi ndërton diskurs poeti të përbërë nga brikolazhi i figurave letrare, ambientale, figurave të krijuara nga loja stilistike me gjuhën dhe simbolin, me synim e krijimit të një tipi të poezisë e cila duke jetësuar reflektimin të ikën nga kuptimet tradicionale poetike. Kështu që më shumë kemi të bëjmë me hetimin e një fryme poetike sesa të një kërkimi të domethënieve të saj duke e bërë Çapriqi mik letrarë me Eqrem Bashën dhe me ndër-ndikime edhe me Ali Podrimën”, pohoi ai duke shtuar se kur vrojtojmë lakoren poetike të këtij autori në kohën e shfaqjes së tij dhe në kuadër të letërsisë shqipe në Kosovë vërejmë tri orientimet kryesore të tij: simbolin, ironinë dhe lojën.

Profesori dhe poeti Sali Bashota që ishte edhe mik shumë i mirë i poetit si dhe poetja Serafina Lajçi zgjodhën disa nga perlat që poeti i ka lënë pas. Poezitë si: “Përthyerja e zjarrit”, “Kitara”, “Pasqyra”, pastaj poezitë si ajo kushtuar Ali Podrimës u interpretuan para të pranishmëve nga studentët Maura Nuhiu, Flamur Foniqi, Eduarte Kafexholli, Ardit Mehmetaj, Jehona Gashi dhe Ardian Mezini.

Kurse dy studentet, Almira Gashi dhe Filloreta Jusufi sollën nga një poezi të cilën ia kishin kushtuar poetit Basri Çapriqi. Pjesa e dytë vazhdoi me krijues të rinj të cilët paraqiten krijimet e tyre. Krijimet e tyre i interpretuan para të pranishmëve Shqipnora Dauti, Endrite Imri, Donart Rexhbogaj, Elife Shabani, Festinë Hamiti, Xhemile Hysenaj dhe Bujar Meholli.

Kjo mesditë poetike u mbyllë me poezinë “Dritaren lëre hapur” të vetë poetit Çapriqi, lexuar nga Mirjeta Sadiku duke besuar në pavdekshmërinë e fjalës së tij poetike./ KultPlus.com