Ato si unë

Poezi nga Alda Merini

Shqipëroi: Elida Buçpapaj

Ato si unë të dhurojnë ëndrra, madje edhe kur rrezikojnë të mbeten pa to.
Ato si unë të japin shpirtin,
sepse një shpirt i vetmuar është si një pikë në shkretëtirë.
Ato si unë të shtrijnë dorën e të ndihmojnë të ringrihesh,
duke marrë para sysh rrezikun që mund të bien vetë,
Ato si unë shohin përpara,
edhe pse zemra u mbetet gjithmonë disa hapa pas.
Ato si unë  kërkojnë sensin e jetës dhe,

kur e gjejnë atë,
përpiqen t’jua mësojnë atyre që vetēm mbijetojnë.
Ato si unë, kur duan, duan përgjithmonë,
dhe kur heqin dorë të duan kjo vetëm për shkak se
fragmente të vogla të qënies luajnë pa krahë me duart e jetës.
Ato si unë ndjekin një ëndërr
që t’i duan për atë që janë
dhe jo për atë që do të mund të kishin qenë.
Ato si unë bredhin nëpër botë në kërkim të atyre vlerave që, tani,
kanë rënë në harresën e shpirtit.
Ato si unë do të dëshironin të ndryshonin,
po të ndodhte, do të bënte që të lindnin përsëri.
Ato si unë këlthasin në heshtje,
sepse zëri i tyre nuk ngatërrohet me lotët.
Ato si unë janë ato që ti gjithmonë arrin t’jua thyesh zemrën,
sepse ti e di që ato të lenë të shkosh pa të kërkuar gjë.
Ato si unë dashurojnë marrezisht, duke e ditur se në këmbim
nuk do të marrin veç thërrime.
Ato si unë ushqehen me fare pak, dhe për fat të keq, aty e bazojnë ekzistencën e tyre.
Ato si unë kalojnë pa u vënë re.
por janë të vetmet që me të vërtetë do të të donin.
Ato si unë janë të vetmet që, në vjeshtën e jetës tënde
do të ndjesh keqardhje
për të gjitha ato që mund të kishin dhënë ty dhe …
që ti nuk ke dashur kurrë.

Kur Çehovi braktisi profesionin e mjekut!

Çehov Anton (1860-1904), shkrimtar i madh rus, një nga përfaqësuesit më të shquar të realizmit rus.

Çehovi ishte mjek dhe kishte frikë nga përgjegjësitë e rënda të profesionit të tij. Në një recetë kishte bërë një gabim. Nuk kishte vënë një presje në shifrën që tregonte gramët. I hyri frikë e madhe nga pasojat dhe menjëherë shkoi tek i sëmuri.

Për fat, receta nuk ishte dërguar ende te farmacisti. Frika i hyri edhe kur në familjen e një të afërmi të tij, ku të gjithë pjesëtaret ishin të sëmurë me tifo, rastisi që të vdiste nëna dhe një vajzë e vogël.

Çehovi u dërrmua shpirtërisht saqë hoqi nga porta e shtëpisë mbishkrimin: “Mjek kirurg”. Qysh atëherë, ai e braktisi profesionin e mjekut. / KultPlus.com

Atëherë kur varfëria arrin të përulë edhe gjenitë

Të jetoje vetëm me muzikë pa të ardhura të tjera të tërthorta, për gjeniun e muzikës klasike Mozartin do të thoshte varfëri. Po, varfëri në kuptimin më të pamëshirshëm të shprehjes. Gruaja e sëmurë, një fëmijë për të rritur, ishte për të një sfidë e vështirë, një plagë që e mundonte mizorisht shpirtin e tij të drobitur nga vështirësitë.

Ngado dyer të mbyllura për mjeshtrin e madh. Kompozitori i oborrit, i emëruar me urdhër perandorak, nuk i siguronte të ardhurat që i duheshin për të shlyer doktorin, farmacistin, kreditorët, jetesën. I kishin shteruar të gjithë mundësitë dhe miqtë. I vetmi që do ti gjendej gjithnjë pranë ishte miku i tij Johann Michael von Puchberg (21 shtator 1741- 21 janar 1822, Vienna ), një tregtar i thjeshtë vjenez tekstilesh, të cilit më 12 korrik 1789 ai i shkruan një letër mbushur me tragjizëm të thellë dhe brengë, ku citohet:

“Zot, jam në një gjendje të vështirë, të cilën s’do t’ia uroja as armiqve të mi më të këqij, dhe në qoftë se ju vëllai dhe miku im më i mirë, do të më braktisni, unë fatkeqi do të dënohem pa faj bashkë me të mjerën grua time të sëmurë dhe djalin.

Që herën e fundit kur isha te ju, desha t’ju hap zemrën, por me mungoi vendosmëria!

Dhe a do ta kem vallë tani që po ju shkruaj?!

Vetëm duke u dridhur guxoj të hedh këto fjalë në këtë letër. Nuk do të kisha kurajë tu drejtohesha as me shkrim po të mos isha i sigurt se ju më njihni, se ju i dini fort mirë rrethanat e mia, se ju jeni absolutisht i bindur që unë jam pa asnjë faj, që fatkeqësisht kam rënë në këtë gjendje kaq tragjike.

O perëndi!

Në vend të falënderimeve unë do tu mërzis me lutje të reja, me përgjërime mjeruese. Në vend të pagesës që kam të të bëj për borxhin që të kam, po të shkruaj për një borxh tëe ri, kërkesa të reja.” 

Tenori Ramë Lahaj pret audiencë të madhe në koncertin e së enjtes në Prishtinë (VIDEO)

Me shumë krenari i këndon vendit, ani se institucionet nuk e ftuan asnjëherë që të mbajë koncert.

Por gjërat kanë ndryshuar tani për tenorin me famë botërore. Ramë Lahaj, këtë të enjte do të këndojë midis kryeqytetit të Kosovës, njofton Klan Kosova.

Pjesë e ekipit të tenorit nga Istogu është edhe një dirigjent italian që pas luftës shërbeu si karabinier.

E nikoqiri po beson se sheshi “Skënderbeu” do të mbushet plotë njerëz, të enjten nga ora 20:30.

Kjo për faktin se edhe mërgimtarët janë në pushim, dhe se koncerti është pa pagesë.

Kronikë nga Njomza Pllana.

8 libra të rekomanduar nga vet autorja e Harry Potter

Sot feston ditëlindjen e 54-të autorja e serisë Harry Potter, J.K.Rowling.

Në vijim do të mund t’i shikoni 8 libra të rekomanduar nga vet autorja.

1. Emma nga Jane Austen Autorja e cmon aq lart këtë libër, në një intervistë ajo ka deklaruar se e ka lexuar aq shumë sa që nuk është në gjendje të numërojë.

2. The Woman who walked Into Doors nga Roddy Doyle Rowling e konsideron si shkrimtarin më të mirë të gjallë. Për Oprah Magazine, Rowling ka thënë se nuk ka hasur ndonjë herë në një karakter femëror kaq mirë të realizuar, nga një mashkull heteroseksual.

 3. The Diaries of Auberon Waugh nga Auberon Waugh Auberon Waugh, ka mbajtur një ditar nga viti 1972 deri në vitin 1985 ne të cilin është tallur me trendet e kohës. Ju mund të mos e dini këtë, por, Rowling një kopje të këtij libri e mban në banjon e saj. ‘’Gjithmonë është i mirë për të qeshur’’, ka thënë ajo.

 4. Black Beauty nga Anna Sewell Kur është pyetur për librin e preferuar gjatë fëmijërisë së saj, Rowling ka thënë se i pëlqente gjithcka që kishte brenda një kali, duke e cilësuar Black Beauty si të preferuarën e saj.

 5. The little white horse nga Elizabeth Goudge – Për këtë libër, autorja ka thënë se me shumë gjasë ky është libri i cili ka ndikuar më së shumti në stilin e shkrimit të saj.

6. Hons and Rebels nga Jessica Mitford Rowling është një fanse e flaktë e Mitford, sa që edhe vajzën e saj e ka emëruar kështu. Ajo thotë se ka lexuar gjithcka që Mitford ka shkruar, duke e cilësuar si një person e cila ka qëndruar gjithmonë e fortë përballë politikave personale.

 7. Little Women nga Louisa May Alcott Për këtë vepër, Rowling për gazetën Times ka thënë se heroina e saj e preferuar në letërsi është Jo March, duke e bërë kështu edhe këtë vepër një prej të preferuarave të saj.

 8. Lolita nga Vladimir Nabokov ‘’Nuk ka kohë për të diskutuar se si një ngjarje, që ka mundur të jetë pornografia me e pa vlerë, në duart e Nabokov është bërë historia më tragjike e dashurisë’’, ka deklaruar autorja për BBC11`. / KultPlus.com

Teatri i Vjenës solidarizohet me artistët dhe qytetarët për mbrojtjen e Teatrit Kombëtar

Teatri i Vjenës solidarizohet me artistët dhe qytetarët, që janë në mbrojtje të Teatrit Kombëtar. Deklarata e artistëve nga Vjena e publikuar nga Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit, bën me dije se artistët e qytetarët luftojnë për ruajtjen e ndërtesës historike të Teatrit Kombëtar.

“Artistë/artiste dhe qytetarë/qytetare të Aleancës për Mbrojtjen e Teatrit kanë marrë në dorë Teatrin Kombëtar në Tiranë për ta mbrojtur nga shembja. Ndërtesa u rrethua nga policia dhe u zhvilluan përballje të drejtpërdrejta. Kur aktivisti i Aleancës Ervin Goci vizitoi Teatrin Popullor në kuadër të festivalit Nëntori Shqiptar, ai raportoi për protestat në kryeqytetin shqiptar, të cilat atëherë kishin muaj të tërë që zhvilloheshin.

Artistët e qytetarët luftojnë për ruajtjen e ndërtesës historike të teatrit dhe protestojnë sidomos kundër ndërtimit të planifikuar të teatrit si pjesë e një kompleksi të përbërë nga ndërtesa të larta dhe një qendre tregtare, gjë që do të çonte në humbjen e hapësirës publike rreth Teatrit Kombëtar. Një vendim i Gjykatës Kushtetuese në këtë drejtim ende mungon”, thuhet në deklaratën e Teatrit të Vjenës, që u publikua nga Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit. Teatri Popullor i Vjenës vijon se solidarizohet me njerëzit e teatrit në Shqipëri dhe protestat, të cilat tashmë zgjasin prej më shumë se një viti dhe i mban gjallë përkushtimi dhe kreativiteti, dëshmojnë për rëndësinë e madhe që Teatri Kombëtar historik ka për njerëzit e teatrit dhe publikun, për qytetarët e qytetaret e shumta të Tiranës.

“Në këtë vend në qendër të qytetit është bërë vazhdimisht teatër, që prej 70 vitesh. Është një vend i ballafaqimit të gjallë artistik dhe shoqëror. Vende të tilla janë pafundësisht të çmuara, për artin sikurse edhe për shoqërinë e qytetit dhe ato i përkasin komunitetit. Një traditë që shkatërrohet një herë është e humbur në mënyrë të pakthyeshme. Ne mbështesim protestat e Aleancës për Mbrojtjen e Teatrit kundër mospërfilljes të strukturave të rritura në të mirë të interesave private komerciale, duke e ditur që kjo protestë na përket edhe neve njerëzve të teatrit në vende të tjera. Le të shpresojmë që Teatri Kombëtar historik do të arrijë të mbrohet!”, thuhet në deklaratën e Teatrit të Vjenës publikuar nga Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit.