E diela e artit me Kosta Zhongën në Prishtinë

Më datë 3 Shkurt, në kryeqytet vjen një aktivitet shumë atraktiv, nikoqir i të cilit do të jetë piktori i njohur Kosta Zhonga, shkruan KultPlus.

 Artisti ka përgatitur një pikturë e cila është e ndarë në 32 pjesë (në formën puzzle) ku secila prej këtyre pjesëve do të ngjyrosët nga fëmijët dhe si përfundim, të gjitha këto pjesë do të formojnë një pikturë me madhësinë 140 cmm – 200 cmm. Kjo pikturë do të ekspozohet në hapësirën e librarisë për tu bërë pjesë e përhershme e saj.

Ky aktivitet do të mbahet ditën e diele më 3 Shkurt nga ora 12:00 – 14:00 në Librarinë “Dukagjini”, në Prishtinë./ KultPlus.com

Dedikuar të birit sa qe në këtë jetë, nga Visar Zhiti

Bir, i vogli im, i bukuri, degë e
gjelbër krahu yt, që më futet në ëndrra, rritu sa më parë dhe qofsh fëmijë
përherë… e di ç’do të bëhem kur të rritem?… bëhu ç’të duash, biri im, por i
dashur patjetër siç je, i bukur, i bukur siç je! Ç’të të them, unë do mundohem
të hap rrugën të gjesh vetveten, pa të të ngacmuar, por dhe ti mos ngacmo kënd.

Apo është e pamundur, duhen ditur të gjitha, por nuk duhen bërë të gjitha. Bëj
vetëm mirë, bir, kjo është e mundur. Pa shkelur mbi të tjerët dhe mos lër të të
shkelin. Edhe përsosmëria jote është e mundur, si gdhëndja, hiq të tepërtat dhe
jeta është e vetmja pasuri, shërben për ëndrrën dhe ëndrra për jetën, ndoshta
janë e njëjta gjë. Po, kur të ecësh, bir, lër gjurmë që t’u ngjajnë atyre
vizatimeve të zemrave që bën ti, ec dhe ec dhe shto zemrat… Dhe vizatoje
ëndrrën tënde.

Bir, rritmë dhe mua, gëzimin tim
sidomos, mendjen dhe shpirtin, se ti je dhe ati im njëkohësisht dhe unë lutem
fshehurazi për ty, pa më parë, në shqipen e vjetër “At’jon…”, ashtu siç ke dhe
emrin.
Deti, bir. Më josh, është siç ka
qenë, që kur u krijua bota, i natyrshëm, po ato dallgë, po ajo mërmërimë e
përjetëshme, seç të thonë, dëgjoje, është një kumt ujrash i pambarim, ashtu
qofsh dhe ti në shpirt, i madh, pafund.
Nja dy peshkatarë zbritën nga varka afër dhe
sollën peshkun e porsazënë. E shisnin. U grumbulluan njerëz. Një peshk lëvrinte
ende mbi rërë, ishte gjallë dhe ti, bir, i kërkove mamit që që të ta blinte.

Shpejt lekët, ma, s’kishe durim, hape çantën. Dhe me ta marrë peshkun e gjallë,
me gojën të çare e të përgjakur nga grepi, vrapove drejt dallgëve dhe e hodhe
në det. E pe tek ikte i lirë, pastaj u ktheve nga ne i qetësuar.
Unë pashë time shoqe në sy. Ajo më puthi
lotët, që nuk i fsheha dot.
Fati i atij peshku… i ngjashëm
me… mbase … e jo vetëm…

Një shansë tjetër për shqiptarët që ta shohin nga afër Rita Orën

Këngëtarja shqiptare me famë botërore, Rita Ora, do të performojë në Cyrih.

Ky event do të mbahet më 29 prill të këtij viti në Cyrih, në sallën 622.

Rita Ora tani së fundmi ka publikuar edhe albumin e fundit “Phoenix”.

Ora ka filluar karrierën e saj me këngën Hot Right Now dhe që nga atëherë ajo është bërë e njohur ndërkombëtarisht,kurse vitin e kaluar ka performuar në Prishtinë në dhjetëvjetorin e Pavarësisë së Kosovës.

Dhe zoti më bëri grua

Gioconda Belli /
Përktheu: Enver Robelli

Dhe zoti më bëri grua,
me flokë të gjata,
sy,
hundë e gojë të një gruaje.
Me kodrina të rrumbullta
dhe rrudha
dhe lugina të buta,
më gërreu nga brenda
dhe më bëri punishte njerëzish.
I thuri bukur nervat e mia
dhe me kujdes m’i mati
hormonet.
Përzjeu gjakun tim
dhe e zbrazi në mua,
që trupin tim
ta ujit gjithkund.
Kështu lindën mendimet,
ëndrrat,
instinktet.
Të gjitha këto ai i krijoi me maturi
me psherëtimat e tij
dhe me dashurinë e tij zhbiruese,
ato një mijë e një gjëra, që çdo ditë më bëjnë grua,
dhe për shkak të të cilave unë
çdo mëngjes zgjohem krenare
dhe gjininë time bekoj.


Rrjeti global i hoteleve “Accor Hotels” aplikon për të investuar në “Hotel Grand”

Zëvendëskryeministri dhe Ministri i Diasporës dhe Investimeve Strategjike, Dardan Gashi, ka pritur në takim Presidentin e kompanisë “Global Hotel Investments” AG, Roger Maibach, kompani kjo e cila në partneritet me rrjetin më të madh të hoteleve në botë “ACCOR HOTELS” ka dorëzuar aplikacionin për statusin e Investitorit Strategjik për “Hotel Grandin” në Prishtinë.

“Accor Hotels” është një rrjet global i hoteleve dhe lider i tregut në Evropë, Amerikën Latine, Lindjen e Mesme, Afrikë dhe Azi. Ky rrjet posedon 4300 hotele në 100 shtete.

Në kuadër të këtij grupi veprojnë hotelet më të njohura botërore si: Movenpick, Fairmont, Sofitel, Rixos, Pullman, Swissotel, Grand Mercure, Novotel, Ibis etj.

Presidenti i “Global Hotel Investments AG”, Roger Maibach, potencoi që ky rrjet i hoteleve së shpejti do të jetë prezent edhe në Shqipëri, Mal të Zi dhe Maqedoni, shkruan ndertimi.info

“Aplikimi i një rrjeti me reputacion si ‘ACCOR Hotels’ për të hyrë në tregun e Kosovës është fat i mirë dhe gjithsesi do të kontribuojë edhe në interesimin e kompanive të tjera të këtyre përmasave për fitimin e statusit të investitorëve strategjik në Kosovë”, thuhet në komunikatën e Ministrisë së Diasporës.

Gabriel, kolonelit s’ka kush t’i shkruajë…

– S’ka gjë për kolonelin?
Kolonelin e zu lemeria. Përgjegjësi hodhi thesin në sup, zbriti nga trotuari dhe u përgjigjë pa kthyer kryet:
– Kolonelit s’ka kush t’i shkruajë.
Nuk vajti drejt e në shtëpi, siç e kish zakon. Piu një kafe në rrobaqepësi, ndërkohë që shokët e Agustinit shfletonin gazetat. Kishte një ndjesi si t’ia paskëshin hedhur. Do të deshte më mirë të rrinte aty deri të premten e ardhshme, sesa të kthehej atë natë tek e shoqja me duart bosh. Por, kur u mbyll rrobaqepësia, s’pati nga t’ia mbante. Gruaja e priste.
– Asgjë, – e pyeti.
– Asgjë, – u përgjigj koloneli.
Të premten tjetër doli përsëri te motobarkat. Dhe, si për çdo të premte, u kthye në shtëpi pa letër. “ Prit e prit, na erdhi në majë të hundës, – i tha atë natë e shoqja.
– Durim prej bualli duhet të kesh për të pritur një copë letër pesëmbëdhjetë vjet rresht, siç ke pritur ti”. Koloneli u shtri në hamak për të lexuar gazetat.
– Duhet pritur radha, – tha. – Kemi numrin 1823.
– Qysh kur presim ne, ky numër ka dalë dy herë në lotari, – ia ktheu e shoqja.
Koloneli i lexoi gazetat si përherë, nga faqja e parë deri tek e fundit, duke përfshirë edhe njoftimet. Por kësaj radhe nuk u përqendrua dot. Gjatë leximit e kishte mendjen te pensioni i tij prej veterani. Nëntëmbëdhjetë vjet më parë, kur kongresi kishte nxjerrë ligjin, koloneli filloi një proces legalizimi që zgjati nëntë vjet. Pastaj u deshën edhe gjashtë vjet derisa ta fusnin në listë. Për kolonelin ajo pat qenë letra e fundit që kishte marrë.
Mbaroi pas sinjalit të ndalimqarkullimit. Kur po shkonte të fikte llambën, vuri re se e shoqja nuk kishte fjetur.
– E ke ende atë copën e gazetës?
Gruaja u mendua.
– Ehë, me letrat e tjera duhet të jetë.
Doli nga kunupiera dhe nxori prej dollapit një kuti druri me një tufë letrash të renditura pas datave e të lidhura me një llastik. Gjeti lajmërimin e një agjencie avokatore që merrte përsipër një gjestion aktiv të pensioneve të luftë.
– Qysh kur të thosha unë të ndërronim avokat, paratë do t’i kishim marrë e do t’i kishim ngrënë, – tha gruaja duke i dhënë të shoqit copën e prerë të gazetës. – Tani veç të na i fusin në qivur si indianëve.
Koloneli lexoi copën e prerë që kishte datën e dy vjetëve të shkuar. E futi në xhepin e këmishës së varur prapa derës.
– Halli është se për të ndërruar avokat duhen para.
– Aspak, – ia ktheu gruaja. – Mjafton t’u shkruash ta zbresin llogarinë prej pensionit, kur ta marrim. Kështu u leverdis.

* Gabriel García Márquez – Kolonelit s’ka kush t’i shkruaj.
* Përktheu nga origjinali: Aurel Plasari.