‘Do të vijë një ditë kur duke darkuar me familjen, do të kuptosh se ke gjithçka’

Do të vijë një ditë kur, gjatë një darke, do të shikoni përreth dhe do të kuptoni se gjithçka që dëshironi është mu aty, rreth asaj tavoline. Jeta është një garë kundër kohës, një kërkim shterues për diçka që është gjithmonë më e mirë: puna e përsosur, shtëpia e ëndrrave, udhëtimi luksoz.

Në këtë planifikim të përhershëm, ndonjëherë harrojmë se gjëja më e bukur që kemi është dashuria e familjes dhe prania e saj në jetën tonë.

Kur ditët lëvizin në funksion të kërkimit të kohës më të mirë për të bërë diçka, harrojmë se koha është thesari më i madh që kemi në dispozicion. Ajo që ju mund dhe duhet të bëni është të jetoni atë moment të përsosur në thjeshtësinë e tij, si për shembull një darkë me familjen.

Do të vijë një kohë kur do të kuptoni se ka kaluar kohë, ndoshta shumë. Ditë të tëra, muaj dhe ndoshta vite kur keni ndjekur diçka. Por çfarë? A keni pyetur ndonjëherë veten? Do të vijë një ditë kur gjithçka do të jetë në vendin e saj, por diçka do të mungojë: të dashurit tuaj nuk do të jenë më.

Mungesa e atyre që e doni mund të krijojë një heshtje shurdhuese rreth jush. Është në ato momente kur do të mendoni përsëri për atë darkë kur u mblodhët të gjithë së bashku: bukët, enët për t’u larë, thërrimet në dysheme dhe të qeshurat, ato spontanet. Dhe në atë moment do të kuptoni, se ajo darkë, për ju, ishte esenca e lumturisë.

Tavolina e hedhur, drekat e improvizuara dhe historitë e ditës: të gjitha gjëra në dukje të parëndësishme të cilave nuk u japim rëndësi, por që nesër do të na mungojnë. Sot, të vlerësosh thjeshtësinë e një darke me familjen, do të thotë të kuptosh se tashmë ke gjithçka në jetë.

Sepse këto darka përfaqësojnë një pasuri të pazëvendësueshme, të përbërë nga ndjenjat, miqtë, fëmijët dhe prindërit, gjyshërit dhe kushërinjtë e largët. Për shkak se këto raste janë të veçanta dhe unike dhe askush nuk mund t’i largojë ata nga ju. Por ato momente duhet të jetohen dhe të gëzohen në çdo çast, sepse askush nuk do t’ua japë përsëri. Ata do të mbeten përgjithmonë, në zemër dhe në kujtime, sepse pikërisht në ato momente ju, keni pasur gjithçka. /meb/ KultPlus.com

Diana, princesha që thyente rregullat për të qëndruar me djemtë e saj (FOTO)

Familjet mbretërore vërtetë që dinë si ta shijojnë jetën dhe këtë nuk e vëmë në dyshim. Të shumta janë vendet që princesha Diana ka vizituar, megjithatë duket se kujtimet më të bukura i ka pasur me dy djemtë e saj, William dhe Harry.

Në këto foto të rralla do të shihni princeshën dhe dy fëmijët e saj në mosha të ndryshme, në vende të ndryshme, herë në shoqëri të miqve dhe herë vetëm të tre.

Edhe pse dihet që protokolli mbretëror është shumë i rreptë, për sa i përket shprehjes së afeksioni në publik, princeshë Diana nuk është kursyer asnjëherë për t’i treguar gjithë botës ndjenjat e saj për fëmijët.

Këto foto të shkrepura në vite të ndryshme tregojnë për lidhjen e veçantë mes tyre që u ndërpre tragjikisht. / KultPlus.com

Djali im vdiq dhe la një njollë të madhe blu mbi qilim: Pas 14 vjetësh kuptova se çfarë do të thotë kjo!

Histori e një nëne që vështirë se do ta lë dikë indiferent.

Njolla blu

Mbrëmë kam pastruar tërë natën “sllajm” që vajza ime e solli nga diku. Ajo pastroi pjesën më të madhe të asaj rrëmujë ngjitëse, kurse unë pastroja pjesën që ishte ngjitur fort dhe ngadalë fillova të mërzitem. Dukej se ishte kudo. Dhe në atë moment, mu kujtua një situatë tjetër kur po pastroja një tjetër rrëmujë të madhe. Kjo ndodhi shumë vite më parë dhe kujtimet filluan të rrjedhin …

14 vjet më parë…

Koha e gjumit po afrohej. Ishim aq të afërt. Isha e rraskapitur, isha e përlyer dhe kisha vapë. Falë treshes dhe vëllait të tyre 4-vjeçar, këtu gjithnjë ishte zhurmshëm dhe zënë. Kisha shumë pak kohë për veten time dhe me siguri kaluan katër ditë që kisha bërë dush. Çdo moment të jetës time kujdesesha për nevojat e tyre dhe megjithëse isha plotësisht e rraskapitur, nuk do të doja që të ishte më ndryshe. Duart e mia ishin plot, por kështu ishte edhe zemra ime.

Sapo mbaruam ritualin e darkës dhe banjës. Mblodha djemtë e mi për të luajtur pak minuta para shtratit. Disa këngë u luajtën në radio, dhe të gjithë vallëzuan, kënduan dhe luanin me lodrat e tyre. I rregullova shpejt lodrat sepse doja që djemtë e mi të shkonin në shtrat dhe të bënin dush sa më shpejt të ishte e mundur. Pastaj, në një moment, dëgjova një nga djemtë të thoshte: “Oh jo”.

U ktheva vetëm në kohën për të parë stilolapsin i cili shpërtheu në dorën e njërit nga djemtë e mi dhe ngjyra blu filloi të përhapet në të gjithë qilimin. Ai bërtiti i lumtur kur pa ngjyrën të spërkatur në pizhamet e pastra. U trondita kur pashë njollat blu që ndotën qilimin tonë të ri. Shpejt e thirra burrin tim, i cili ishte duke larë enët në atë kohë, që të vinte e të më ndihmonte. Në sekondë u acarova, e morra djalin tim dhe e çova në tualet për ta larë ndërsa burri im filloi të fërkonte njollat blu në qilim.

Isha aq e shqetësuar saqë filluan të rridhnin lotët. Isha e rraskapitur dhe zemëruar. Me të vërtetë, shumë shumë e zemëruar. Nuk isha e zemëruar me djalin tim (i cili ishte djalë si Shtrumf), por isha e zemëruar me veten time që e lashë stilolapsin në afërsi të fëmijëve. Jetonim në këtë shtëpi vetëm gjashtë muaj, dhe qilimi ishte përkërkund.

Atë natë e fërkuam atë njollë një orë dhe nuk mund ta pastronim.
Të nesërmen thirrëm pastrues të qilimave që e pastronin qilimin me mjete të posaçme, por njolla ende mbeti. Ndihesha sikur po më shikonte, aq e ndritshme dhe blu.

Sa herë që shikoja atë njollë, ndihesha e dëshpëruar. Ishte e shëmtuar dhe plotësisht e kundërt me qilimin tonë. Pavarësisht çfarëdo që bëmë, ajo njollë mbeti. Kjo njollë më dëshpëroi dhe më turpëroi. Ajo më zemëroi dhe më bëri të ndihesha si nënë e keqe sepse lashë stilolapsin në afërsi të fëmijëve. Ajo njollë blu ishte një negative e madhe në jetën time. Dhe e urreja. Muajin vijues, biri im i ëmbël, i cili e bëri tërë qilimin me bojë blu, u diagnostikua me kancer. Ai vdiq dy vjet më vonë.

Djali im vdiq, kurse njolla blu? Ajo ishte akoma atje, duke ma kujtuar vazhdimisht djalin tim. Ishte një kujtesë e vazhdueshme e diçkaje kaq të parëndësishme – diçka që ishte e parëndësishme në vetë jetën.

Ajo njolla blu ishte një kujtesë se jeta është e çrregullt, por ia vlen të jetosh. Një kujtesë e vazhdueshme që nuk duhet të shqetësohemi për gjëra të vogla. Një kujtesë e vazhdueshme se nuk janë gjërat me rëndësi, por njerëzit. Një kujtesë e vazhdueshme se aksidentet ndodhin. Një kujtesë e vazhdueshme se duhet të shpëtojmë nga gjërat jo të rëndësishme dhe se duhet të përqendrohemi në ato që kanë rëndësi.

Me kalimin e viteve, ajo njollë nuk u zhduk aspak. Ajo dalloheshte mirë në qilimin tonë të errët. E mbuluam mirë me mobilie, por sa herë që lëvizja mobiliet për pastrim nën të, ajo njollë do të ishte aty dhe më dukej sikur po më shikon. Sa herë që e shihja, më merrte frymën dhe më kujtonte humbjen.

Kjo njollë që më bëri të qaj tani më bën të falënderoj Zotin për të gjitha ato kujtime.

Ajo më kujton që jeta është e ndyrë. Do të ketë njolla në dyshemenë e kuzhinës. Uji i peshkut të artë do të derdhet në të gjithë makinën. Dritaret do ti thyej topi i bejsbollit. Shportat për larje janë plot, si dhe pjatat që përmbyten në lavaman. Gjurmët e gishtërinjve në derën e xhamit dhe ngjyrat në të gjithë tryezën. Dhe do të ketë njolla blu në qilimin e ri.

Por këto tollovi? Ata do të shfaqen kur do të jetojmë, duam, rritemi dhe kur do të mësojmë. Njollat japin mësim mirënjohjeje. Ata në fakt janë bekime të maskuara.

Dhe e dini çfarë?


Uroj që të kisha një milion njolla blu në qilimin tim, nëse kjo do të thoshte se do të kisha edhe një ditë më shumë me djalin tim./supergrate.net/KultPlus.com



“Familja është gjëja më e rëndësishme në botë”

Thënie për familjen

  1. Në lidhjet familjare, dashuria në të vërtetë shqiptohet “K.O.H.Ë – Dieter F. Uchtdorf
  2. Njeriu duhet sjellë ndjeshëm dhe sjellshëm me fëmijët. Jeta familjare është lidhja më e mirë. Fëmijët janë gjykatësit tanë më të mirë. – Otto von Bizmark
  3. Pasardhësit njeriu nuk mund t’i ndryshojë, por mund të përcaktojë çfarë do të ndodhë me pasardhësit. – François de la Rachefoucauld
  4. Çdo gjeneratë përqesh baballarët, përqeshë gjyshërit dhe admiron stërgjyshërit. – William Somerset Maugham
  5. Gjithmonë kisha frikë të mos bëhem si babai im. Tani jam, dhe nuk është aspak keq. – Manfred Krug
  6. Vetëm te nipërit është njeriu gati që përafërsisht t’i kuptoj fëmijët. – Erich Kärstner
  7. Të bëhesh baba nuk është vështirë, të jesh baba nga ana tjetër shumë. – Wilhelm Busch
  8. Nëna është personi i vetëm në botë i cili të do para se të të shohë. – Johann Heinrich Pestalozzi
  9. Vetëm kur njeriu e sheh si janë bërë nipërit e kupton si i ka edukuar fëmijët. – Erich Maria Remarque
  10. Për një baba të cilit i vdes fëmija, vdes e ardhmja. Për një fëmijë të cilit i vdes babai, vdes e kaluara. – Berthold Aurbach
  11. Në fund të jetës suaj, nuk do të pendoheni që nuk keni kaluar edhe një test, që nuk keni fituar edhe një aktgjykim, ose që nuk keni realizuar edhe një marrëveshje. Ju do të pendoheni për kohën që nuk e keni kaluar me burrin, shokun, fëmijën, prindin. – Barbara Bush
  12. Koha me familje është kohë e shenjtë dhe duhet mbrojtur e respektuar. – Boyd K. Packer
  13. Dëgjoni me vëmendje çdo gjë që do t‘u thotë fëmija juaj, pavarësisht çka. Nëse nuk dëgjoni me padurim gjërat e vogla kur ata janë të vegjël, ata nuk do tua tregojnë gjërat e mëdha kur do të rriten, sepse për ata e gjithë kjo ka qenë gjë e madhe. – Catherine M. Wallace
  14. Familja është gjëja më e rëndësishme në botë. – Princesha Diana
  15. Për ne familje do të thotë vendosja e duarve rreth njëri tjetrit dhe të qenit aty. – Barbara Bush
  16. Disa nga diskutimet më të rëndësishme që kam pasur ndonjëherë kanë ndodhur tek familja ime në tavolinën e darkës. – Bob Ehrlich
  17. Familja është zbukurim, nuk është pronë. Nëse e shohim si lule, atëherë sikur që kënaqemi me të, kemi dhe përgjegjësi për të pavarësisht se cili është roli ynë. – Skender Mustafi
  18. Kur je në dyshim, i përzgjidh fëmijët. Do të ketë mjaftë kohë më vonë për të zgjedhur punën. – Anna Quindlen
  19. Fëmijët nuk do t’u mbajnë mend për gjërat materiale që u keni ofruar, por për ndjenjat që u keni dhuruar atyre. Richard L. Evans
  20. Lumturia vie nga shërbimi bujar. Dhe shtëpi të lumtura janë vetëm ato ku ka përpjekje të përditshme për të bërë flijime për lumturinë e njëri tjetrit. – Harold B. Lee
  21. Familja: sikur degët në një dru, ne të gjithë rritemi në drejtime të ndryshme megjithatë rrënjët qëndrojnë si një. – Autor i panjohur (nga anglishtja)
  22. Nëse dëshironi që fëmijët tuaj të bëhen të mirë, shpenzoni dy herë më shumë kohë me ata dhe gjysmë më pakë para. – Abigail Van Buren /KultPlus.com

Edukimi i fëmijëve kërkon përkushtim

Nganjëherë është mirë me kërku ndihmë prej të afërmve, shokëve, fqinjeve, shoqatave. Me parë e cekem se emigrimi ndikon në familje.Ndrrimet e mëdha shkaktojne strese dhe te marrin energji.
Malli per kusherit dhe vendëlindjen te shkaktojne lodhje dhe
plogështi. Prinderit mund te ndihen te pa përkrahur dhe te vetmuar
kur pergjegjesine edukative s munde ta ndajne me të tjerët.
Rutina e zakonshme, ritmi ditore të ndihmon p.sh.familja shkon
me fjetë ne kohen e caktuar, koha e ushqimit është e njejt, detyrat
e fëmijeve në kohën e njejt. Kur anëtarët e familjes mësohen
në ritmin e zakonshëm. Kur jeta është e organizuar dhe situata
konfliktuoze në familje ka më pak,të gjithë ndihen më mirë.
Më herët i kemi cek nevojat e fëmise për gjum.Të rriturve u
nevoitet rreth 8 orë gjumë nate.Gjithashtu edhe fiskultura ndihmon
që prinderit te ndihen më mirë.Eshtë mirë që cdo prindë te kene
disa orë të lira për vetveten, së paku një hërë në javë

Kur na duhet ndihmë jashtë shtepisë,–prej shoqerisë
Utoriteteve instutucionale.Shpesh bisedat me interes te njejte me
te tjeret mund te ju ndihmojne. Ne lagjen ku banon me siguri ka
kopshte per femije apo vendtakime per familje ku mund te shkosh
per pak kohe apo ta lesh femijen..Gjithashtu edhe shoqatat e juaja
ne gjuhe amtare munden te organizojnë veprimtari për prindër
dhe femijë. Kur jeni ne situatë të vështire kerkoni ndihmë prej
autoriteteve për ceshtje sociale si p.sh. ndihmëse për punet e
shtepisë,punët për familje dhe femijë.Nësë jeni familje me shumë
fëmijë apo me një prindë ndihmesa dhe përkrahja prej shoqerisë
është shumë e dobishme.

Nganjëherë hallet,shqetesimet ,përvojat e kaluares ,pagjumesia ju
ngarkojne mendjen,. Edhe oreksi për ushqim mund te ju humbas.
Përqendrimi në punët e familjare ju behet me i veshtirë., e ardhmja
mundë të ju duket e erret dhe pa shpresë,te gjitha punët e njerzit
ju shkaktojne nervoza.Nëse keto ankesa dhe mendime ju zgjasin,
do te ju pengojne ne kryrjen e punëve të përditeshme. Është e
arsyeshme të kërkoni ndihmë të shërbimet mjeksore apo enti
social.Duhet të thërrisni në telefonat e dedikuar për ndihmë. Mjeku mundë të ju ndihmoj me ilace për qetesim. Profesionalistet e tillë ju japin sherbime falas dhe kanë besushmëri të plotë në punën që e bëjnë. Në shumë qytete të Finlandës gjendën vendet për këshillim të emigranteve ku mundë të thirrni dhe te kërkoni keshillime për shumë gjëra.

Kerkesat dhe perkrahja e shoqerise
Shoqerin e Finlandes e quajne shoqeri te mireqenjes, me kete
nenkuptojme kur shoqeria ofron sherbime falas, si sherbimet
shendetsore,shkollimi per femijet sherbimet e kujdesit mental, keshillimore per edukimin e femise. Atyre qe nuk kane mundesi te shkojne ne pune shoqeria e mireqenjes ju ndihmon me te holla. Ne shume vende te botes
sherbime te tilla ka pak dhe njerzit jane te detyrur te mbijetojne
vete ose te kerkojne ndihme prej familjes apo kusherive. Shoqeria
Finlandeze me sheebimet e ndryshme perkujdeset per cdo individ
dhe familje dhe pret qe njerzit dhe familjet te kerkojne perkrahje e
ndihme ne kohen e duhur.Si me lartë e cekem, ndihmë mundë të
kërkohet prej autoriteteve të ndryshme.Nëse ndihma kerkohet me
vonesë problemet rriten dhe bëhen me te vështira për tu zgjidhë.
Qellimi i kësaj fletushke është të ju ndimojë prindërve rreth
edukimit te fëmisë ,që përinderit dhe femijët te kënaqen me familje
në shoqerine e re. Nganjehere pa marre parasysh përpjekjet e
prindërve për edukim ,problemeve s munde t ju ikim.
Prindërit që prej vendit te tyre nuk jane balafaquar me marrjen
e këshillave prej profesionistëve për qeshtje familjare ,kështu
që ngurrojne të kerkojne keshilla dhe ndihmë prej të huajve.
Disa mundë të kenë paragjykime apo përvoja të hidhura me
autoritetet.Kontakti me zyrtaret duhet të mirret si rast i mire për
me kërku ndihmë dhë këshilla kur gjindeni në situatë të veshtirë.
Kur prindërit janë te gatshem me bisedu dhe janë te hapur në
shoqeri atëherë bashkpunimi i autoriteteve dhe ndihmesa e tyre
mundë te jetë me frytedhanese.Mbyllja ne vetevte dhe refuzimii
bashkpunimit krijone te zyrtarët paragjykime.Nese prindërit jane
trajtuar keq prej zyrtareve eshte mire te jeni ne kontakte shoqatat
e tuaja . Pyetni dhe kërkoni ndihmë te, autoritete të cilët i njohin të
drejtat e klienteve.Me butësi dhe duke biseduar gjindet zgjidhija
më e mirë.

Pjesë e shkëputur nga fletushka: “Roli i prindërve në edukimin e femijëve”. /KultPlus.com

‘Baba i vërtetë nuk është ai që paguan faturat, por ai që e kupton se familja vjen para gjithçkaje’

Çdo burrë mund të bëhet baba. Çdo burrë mund të gjenerojë një fëmijë. Megjithatë, veç një person i veçantë mund ta ushqejë, formësojë dhe ta dojë atë fëmijë.

Një baba i vërtetë nuk është ai i cili fiton mjaftueshëm para për t’u blerë dhurata të shtrenjta bashkëshortes dhe fëmijëve, apo t’i çojë në pushime 10 ditëshe dy herë në vit.

Një baba i vërtetë nuk ai i cili fiton mjaftueshëm para për t’i dërguar fëmijët e tij në shkolla elitare, apo për t’i paguar faturat.

Një baba i vërtetë është ai i cili e kupton se familja vjen para gjithçkaje tjetër.

Një baba i vërtetë është çdoherë i pranishëm për familjen e tij. Ai nuk e braktisë familjen në momentin që gjërat vështirësohen. Ai i cili nuk e lë familjen të merren vetë me problemet e tyre. Ai i cili nuk heq dorë nga familja duke thënë se nuk mund të bënte më shumë.

Baba i vërtetë është ai i cili ka vullnet të investojë kohë e mund në familjen e tij edhe atëherë kur ndihet i lodhur dhe kur ndihet se nuk është në zonën e tij të rehatisë.

Një baba i vërtetë, i përkushtuar është ai i cili është i gatshëm të bëjë kompromise dhe t’i sakrifikojë nevojat dhe dëshirat e tij, për hir të familjes. Ai i cili u mëson fëmijëve dashurinë dhe përkrahjen e pakushttë.

Një baba i vërtetë, i mirë, është ai që bëhet shembull se si duhet të trajtohet një grua. Ai i cili e trajton gruan me respekt, butësi, zemërgjërësi dhe dinjitet.

Një baba i vërtetë, i dashur, është i cili ua mëson fëmijëve rëndësinë e virtyteve të mirësjelljes, durimit, sinqeritetit dhe besnikërisë. Ai i cili nuk e gënjen as manipulon familjen e tij, apo dikë tjetër. Ai i cili i mëson fëmijët të ndërtojnë marrëdhënie të bazuara në besim dhe respekt.

Një baba i vërtetë është ai i cili ua mëson fëmijëve domethënien e sjelljes së dinjitetshme. Ai i cili asjëherë nuk u drejtohet fëmijëve të tij me shprehje përçmuese. Ai i cili asnjëherë nuk i lejon vetes ta humbë kontrollin në mënyrë që mund ta bënte familjen e tij të ndihej e kërc ënuar.

Një baba i vërtetë, i përkushtuar është ai i cili e vendos familjen në vendin më të rëndësishëm të jetës së tij. Ai i cili e di se nuk ka problem, diskutim apo tundim më të rëndësishëm se familja e tij. Ai që e di se nuk ka dashuri më të madhe e më të fuqishme se dashuria që ndjehet për familjen.

Një baba i vërtetë, i përkushtuar, është ai i cili shërben si model dhe frymëzim për familjen e tij. Ai i cili i inkurajon fëmijët e tij të punojnë me veten dhe të rriten si personalitete dhe profesionalisht. Ai i cili i mëson fëmijët të bëhen versioni më i miri i vetes.

Një baba i vërtetë është ai i cili i mëson familjes si ndihet lumturia dhe gëzimi i vërtetë. Ai i cili ndihet më i kënaquri kur fëmijët e tij janë të lumtur.

Një baba i vërtetë, i dashur, është ai i cili i di gjërat e preferuara të fëmijëve të tij. Ai që i di preferencat, gjërat që nuk iu pëlqejnë, ëndrrat dhe dëshirat e fëmijëve të tij.

Një baba i vërtetë, i kujdesshëm, është ai i cili asnjëherë nuk lejon që problemet ta vjedhin lumturinë e fëmijëve të tij. Ai i cili, pavarësisht se sa i pakënaqur është nga jeta e tij, asnjëherë nuk lejon që fëmijët e tij të ndihen njësoj.

Një baba i vërtetë është ai për të cilin fëmijët me krenari mund të thonë: “Ai është modeli im, shoku më i mirë, mentori im. Ai është babai im.”

Vërtet, të kesh një baba të këtillë është bekim./supergrate.net/ KultPlus.com