Bienalja e Arkitekturës në Venedik lëviz datat për shkak të Koronavirusit

Datat e reja të Bienales së Arkitekturës në Venedik kanë lëvizur si pasojë e rrezikut nga Koronavirusi shkruan KultPlus.

Këto masa janë marrë me qëllim që të ketë efekt kur të mbahet Bienalja, pasi që, sic dihet lëvizja e njerëzve do të jetë e madhe.

Kjo Bienale komplekse, përfshin arkitektë nga më se 60 shtete nga të gjitha kontinentet.

Situata aktuale paraqet rrezik për realizimin e saj, e cila ishte paraparë të mbahet me datën 23 maj.

Duke parë situatën e krijuar, kuratori Hashim Sarkis ka vendosur që ta shtyjë përurimin e saj për datën 29 gusht, dhe kohëzgjatja të jetë deri në nëntor. /KultPlus.com

Fondacionit Kosovar i Arkitekturës pjesëmarrës në Bienalen e Venecias 2020

Fondacioni Kosovar i Arkitekturës do jetë pjesë e ekspozitës kryesore të arkitekturës të kuratorit të sivjetëm të Bienalës së Venecias zt. Hashim Sarkis. KAF në këtë ekspozitë do jetë pjesë e seksionit “Co-Habitats” dhe do prezentohet me paviljonin “Prishtina Public Archipelago”.

Sipas drejtorit të KAF-it dhe kuratorit të instalimit “Prishtina Public Archipelago” zt.Bekim Ramku, fakti se kjo është hera e parë që një arkitekt apo grup arkitektësh nga regjioni jonë ftohet të jetë pjesë e ekspozitës kryesore e bën këtë thirrje shumë të vecantë.

Ftesa nga zt. Sarkis për të qenë pjesë e ekspozitës kryesore në Bienalën e Venecias dhe fakti se për herë të parë një arkitekt apo grup arkitektësh nga regjioni jonë do jetë pjesë e ekspozitës kryesore të Arkitekturës në Bienale është një nder shumë i madh për ne. Pavlijoni “Prishtina Public Archipelago” (shq. Arqipelagu Publik i Prishtinës) trajton temën e “ishujve” publik në qendrën e kryeqytetit, nevojës për ti mbrojtuar ato nga privatizimi. Sipas zt.Ramku ekipi që përbëhet nga shumë kontribues duke filluar nga studentët e shkollave lokale të arkitekturës e deri tek filozof, urbanist e artist, do të shfaqet në Arsenale të Venecias me analizat e hapësirave të trajtuara në formë të diagamëve dhe dhe dokumentimit audio-vizual. Gjithashtu KAF është duke punuar në librin e ekspozitës i cili përpos teksteve dhe analizave mbi hapësirat e trajtuara në Prishtinë do ketë shkrime nga kontribues të shumtë regjional.

Bienalja e Arkitekturës në Venecia është ngjarja më e madhe dhe rëndësishme e arkitekturës në botë, ekspozita e saj e 17-të e titulluar “How Will We Live Together” është e kuruar nga arkitekti Amerikano-Libanez dhe Dekani i shkollës së arkitekturës dhe urbanizmit pran Massachusetts Institute of Technology zt.Hashim Sarkis. Kjo është hera e parë që në ekspozitën kryesore të Bienalës së Arkitekturës është pjesëmarrës një arkitekt (grup arkitektësh) nga regjioni jonë.

Për më shumë informata rreth Bienalës së sivjetme vizitoni faqën zyrtare të saj ku mund ti gjeni të gjitha informatat rreth temës dhe pjesëmarrësve të sivjetëm. / KultPlus.com

https://www.labiennale.org/en/news/biennale-architettura-2020-how-will-we-live-together

Anija e fatkeqësisë ekspozohet në Biennalen e Venecias

Një anije peshkimi që u mbyt në detin Mesdhe, në 2015, duke i marrë jetën qindra emigrantëve në bord, po prezantohet në Biennalen e Venecias. “Barca Nostra” është pjesa kryesore e një projekti të artistit Christoph Buchel.

Vetëm 28 pasagjerë mbijetuan kur anija e peshkimit u përplas me një tjetër barkë ndërsa ishte nisur nga Libia drejt Lampeduzës, në 2015, me 700 deri 1100 njerëz që humbën jetën në tragjedi. Barka u nxor nga qeveria italiane vitin që pasoi dhe tani është pjesë e një projekti më të gjerë të artistit islandezo-zviceran, që eksploron emigracionin dhe kufijtë, transmeton TCH.

Vetë artisti është përballur me disa sfida ndërsa e ka transportuar anijen në Venecia, jo vetëm se ajo nuk ka një pronar zyrtar por edhe për faktin se anijet e mbytura në Itali duhet të shkatërrohen. Sidoqoftë, ajo do të shërbejë tani si një kujtesë e fatkeqësive dhe krizave të emigrantëve. Pas Biennales, Buchel planifikon ta kthejë anijen në një kopsht kujtese, në qytezën August, në Sicili, që ajo të qëndrojë si një monument për njerëzit që humbën jetën në fatkeqësi.

Çmimi kryesor në Bienalen e Venecias shkon për Lituaninë

Një performancë operistike në një plazh artificial, në të cilën pushuesit paralajmëronjë një katastrofë ekologjike, ia siguruan Lituanisë çmimin kryesor në Bienalen e Venecias, një nga ekspozitat ndërkombëtare më të mëdha dhe më të rëndësishme të artit bashkëkohor në botë.

“Sun & Sea (Marina)” – prezantuar nga artistet Lina Lapelyte, Vaiva Grainyte dhe Rugile Barzdziukaite, mori çmimin “Luani i Artë” për pjesëmarrjen më të mirë kombëtare në Bienale, duke mundur 89 pavione të tjera, përfshirë edhe atë të Kosovës të përfaqësuar nga Alban Muja, transmeton Koha.net.

SUN & SEA (Marina) – Lithuanian Pavilion at the Venice Biennale 2019 from NEON REALISM on Vimeo.

Kjo është hera e dytë që çmimi shkon për një vepër performuese: Më 2017, fitues ishte Pavijoni i Gjermanisë me Anne Imhof “Faust.”.

Çmimi tjetër i madh në këtë Bienale u nda edhe për artistin amerikan Arthur Jafa. I cili ka treguar film prej 50 minutash “The White Album”, përmes së cilës manifeston supremacinë e bardhë përmes portreteve të njerëzve të bardhë, dhe gjithashtu shfaq një set të skulpturave monumentale të gomave të kamionëve në zinxhirë, shkruan NYT.

Edicioni i 58-të i Bienales së Venecias do të jetë i hapur deri më 24 nëntor. / KultPlus.com

Shqipëria dërgon historinë e minierës dhe rrugëtimin e kromit në Bienalen e Venecias

Alberina Haxhijaj

Presidenti i Bienales së Venecias Paolo Baratta dhe kuratori i saj Ralph Rugoff këtë vit për edicionin e 58-të të Bienales kanë vendosur si titull të saj shprehjen kineze “Jetofsh në kohëra interesante”.

Kjo ka bërë që të gjithë pavijonet të cilat janë paraqitur të kenë lidhshmëri me temën e cila provokon idenë për të sfiduar kohën, por mund të konsiderohet edhe si një ftesë për të parë gjithmonë dhe për të shqyrtuar rrjedhën e ngjarjeve njerëzore në kompleksitetin e tyre. Mirëpo Pavijoni i Shqipërisë “Maybe the cosmos is not so extra ordinary” apo në shqip “Ndoshta kozmosi nuk është aq i jashtëzakonshëm”  i realizuar nga artisti Driant Zeneli, e që është hapur sot në Bienale, ka ardhur si një përgjigje ndaj këtij titulli. Kur është fjala për kohën, vepra e realizuar nga Zeneli nuk dëshiron që të flas as për të kaluarën e as për të ardhmen, ajo fokusohet tek e tashmja.

Gjithë kjo erdhi përmes një trajtimi metaforik pasi që “Maybe the cosmos is not so extraordinary”, një video-instalacion skulpturor, në fakt në fokus të tij ka pesë fëmijë dhe sferën kozmike. Instalacioni zhvillohet nga një film me dy kanale, ngjarjet e të cilit zhvillohen në minierat e Bulqizës, një qytet në verilindje të vendit, ku, që prej vitit 1918, është nxjerrë minerali i kromit. Projekt i artistit Driant Zeneli, kuruar nga Alicia Knock sfidon marrëdhënien fizike dhe metafizike midis njeriut dhe hapësirës, materies dhe ëndrrës, gravitetit dhe kontrollit. Artisti Driant Zeneli tregoi për KultPlus se përfaqësimi i Shqipërisë në ngjarjen më të madhe të artit pamore, për të është një përgjegjësi e bukur.

“Është një përgjegjësi e bukur dhe kjo përgjegjësi ndahet me shumë miq të cilët kanë punuar më shumë se një vit me e sjellë këtë vepër e që titullohet ‘Maybe the cosmos is not so extraordinary’. Mund të them se vepra ka lindur nga një bashkëpunim i jashtëzakonshëm i shume personave dhe pikërisht një nga gjanat kryesore që ka kjo vepër është se ju dedikohet njerëzve të cilët punojnë çdo ditë brenda në minierë dhe nxjerrin mineralet e kromit dhe na e sjellin neve në të përditshmen tonë që ta përdorim. ”, tha ai.

<iframe src=”https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fkultpluscom%2Fvideos%2F611494672593936%2F&show_text=0&width=560″ width=”560″ height=”311″ style=”border:none;overflow:hidden” scrolling=”no” frameborder=”0″ allowTransparency=”true” allowFullScreen=”true”></iframe>

Vepra e Zenelit bazohet në një projekt shumëdiciplinar emërtuar “Beneath a surface there is just another surface”, i cili nisi në vitin 2015 në Metalurgjikë, një kompleks industrial dystopian, në qytetin e Elbasanit në Shqipëri. Projekti dhe titulli i tij rrjedhin nga novela fanatastiko-shkencore “Drejt Epsilonit të Eridanit” (1983) e shkruar nga fizikani dhe shkrimtari shqiptar Arion Hysenbegas.

“Titulli lind si një lloj përgjigje e kësaj thënies kineze e që është edhe tema e Bienales. Vepra nuk dëshiron me fol as për të kaluarën as për të ardhmen po për të tashmen. Vepra kërkon me fol për këta pesë fëmijë që e gjejnë një sferë kozmike në një fabrikë dhe pas kësaj fillojnë udhëtimin e tyre drejt trupit të një mali ku do të fshehin sferën kozmike. Në realitet është e gjithë historia e kromit dhe udhëtimi i tij nëpër vende të ndryshme”, theksoi Zeneli për KultPlus.

Pavijoni i Shqipërisë i zë vend afër pavijoneve të shteteve si Madagascar, Latvia, Malta, Philippines. Lidhshmëria e tematikave që shtjellojnë këto pavijone dhe të tjerat në këtë hapësirë, sipas Zenelit thekson se në kontekstin global të gjitha vendet kanë të njëjtat probleme dhe ajo që mbetet e rëndësishme është një bashkëjetesë e mirë.

“Në një kontekst global sot përjetojmë si të mirën si të keqen pra gjithë gjërat bashkë, këtu e kemi nda hapësirën me shtetet e tjera dhe kur e sheh në fund të fundit kemi të gjithë të njëjtat probleme, të njëjtat çështja, kështu që sot jetojmë në një hapësirë të vogël globale por ne duhet t’i ndajmë këto hapësira bashkë dhe të mendojmë si me bashkëjetua”, tha ai.

Pavijoni i Shqipërisë i cili është hapur të premten do të mund të vizitohet që nga nesër e deri më 24 nëntor, datë kjo që shënon edhe mbylljen e edicionit të 58-të të Bienales së Venecias. Po ashtu nesër, më 11 maj do të bëhet edhe ndarja e çmimeve në kuadër të Bienales./KultPlus.com

Bienalja e Venecias çelet me muzikën e mjeshtrit shqiptar

Bienalja e Venecias këtë vit do të çelet me filmin klasik të kinemasë pa zë, “Golem – si erdhi në jetë’, i Paul Wegener. Filmi, i shfaqur në një kopje të re digjitale, do të shoqërohet me muzikën e mjeshtrit shqiptar Admir Shkurtaj, bën të ditur ATSH.

I diplomuar për muzikë në liceun artistik Jordan Misja në Tiranë, Admiri është një kompozitor i shumëvlerësuar në Itali.

I vendosur në Pragën e shekullit të 16-të, II Golem tregon përrallë hebraike për krijesën e baltës që u krijua nga rituali i egër i një rabi. Duke pritur dëbimin e ardhshëm të hebrenjve nga qyteti, Rabbi Loew zgjon Golemin mitik për të mbrojtur popullin e tij.

Pas një sërë ngjarjesh, Golemi shpëton jetën e Perandorit (Otto Gebühr), duke e bindur që të mos i dëbojë më hebrenjtë. Por për shkak të intrigave të një shërbëtori xheloz (Ernst Deutsch), Golemi del jashtë kontrollit dhe kthehet kundër krijuesit të tij.

Drejtori dhe skenaristi Paul Wegener, i cili gjithashtu luan Golem, kishte përshtatur më parë dy herë historinë, në vitin 1914 dhe më pas në vitin 1917. Por vetëm përpjekja e tij e tretë, e udhëhequr nga një ambicie e madhe artistike, e bëri atë të fitonte një konsensus të gjerë .

Drejtimi i tij i shquar, me skenografinë e Hans Poelzig dhe fotografinë e Karl Freund, e bëri II Golemin një nga filmat më të vlerësuar dhe të famshëm të kinemasë së Weimar. Filmi u bë një sukses i madh ndërkombëtar për industrinë e filmave të heshtur gjerman, me parashikime të shitura për muaj edhe në Shtetet e Bashkuara dhe Kinë. Stili emblematik ekspresionist ka ndikuar në klasikët e Hollivudit të horrorit dhe kulturës popullore deri më sot.

Sa i përket muzikës origjinale me të cilën II Golem do të shoqërohet në mbrëmjen e 28 gushtit, maestro Admir Shkurtaj tha,”e gjithë vepra i referohet një leksiku muzikor, duke reflektuar rastësinë e formës që është e përshtatshme për argjilën; një përzierje në të cilën mund të njihen elementet e xhazit, muzikës bashkëkohore, modulet melodike dhe ritmike të traditës muzikore të Evropës Lindore dhe të muzikës elektronike”.

Festivali i Filmit të Venecias do të zhvillohet në Lido nga 29 gusht deri më 8 shtator 2018 drejtuar nga Alberto Barbera dhe me organizator Paolo Baratta./KultPlus.com