Venecia bëhet qyteti i parë që duhet të paguash për të hyrë, ky është çmimi

Numërimi mbrapsht ka filluar. Nga 16 janari 2023, vizitorët në Venecia, i njohur si xhevahir i turizmit të Italisë do të duhet të paguajnë për privilegjin e hyrjes në qytet.

Është vendosur që Venecia të bëhet qyteti i parë në botë që kërkon një tarifë hyrjeje. Data e nisjes u njoftua nga këshilltari i Venecias për turizmin, Simone Venturini, në një konferencë për shtyp të premten.

Venturini e quajti masën e re “revolucion të madh” dhe një zgjidhje për problemin e mbiturizmit me të cilin qyteti lagunor ka luftuar për dekada.

Kostoja e biletës do të variojë nga një minimum prej tre euro deri në 10 euro. Çmimi nuk do të jetë fiks, por do të ndryshojë sipas numrit të vizitorëve: Sa më shumë kërkesa për hyrje, aq më e lartë është kostoja.

Qëllimi, shpjegoi Venturini, nuk është të mbyllë qytetin, por t’i bëjë njerëzit të rezervojnë praninë e tyre për të reduktuar “majat turistike”. “Venecia është një qytet i gjallë dhe duhet të qëndrojë i tillë”, tha ai. /abcnews.al

Bienalja e Venecias – ndryshe nga të mëparshmet

Bienalja e 59-të e Artit që hapet në Venecia do të jetë ndryshe: Lufta po lë gjurmë në botën e artit – dhe kjo nuk shihet vetëm në Pavijonin e Ukrainës.

“Sky”, “Serenity” ose “Audiction” janë emrat e jahteve të mëdhenj që ankorohen çdo vit në Riva Sette Martiri, shtegu kryesor për pelegrinët e artit në Venecie, që ndodhet midis pikave të takimit Arsenale dhe Serra dei Giardini. Por oligarkët artdashës të Rusisë këtë herë nuk do ta popullojnë Lidon. Ata nuk do të jetë rusët e vetëm që do të mungojnë sivjet: Edhe pavijoni i Rusisë në Bienale do të mbetet bosh. Kirill Savçenkov dhe Aleksandra Sukhareva, të cilët do të performonin aty, e kanë anuluar pjesëmarrjen në Venecia. Aleksandra Sukhareva me origjinë ruse shkroi në Facebook: “Nuk ka vend për art kur civilët po vdesin nga goditjet e raketave, kur qytetarët e Ukrainës fshihen në bunkerë, kur protestuesit rusë heshtin”. Kuratori lituanez Raimundas Malasauskas tha se nuk mund të vazhdonte me projektin për shkak të invazionit  rus të Ukrainës. Ashtu si 27 vende të tjera, Rusia ka pavijonin e saj në Giardini, ekspozita kryesore e Bienales.

​Ata mungojnë këtë vit: jahtet fantastike të oligarkëve rusë

Pavlo Makov në pavijonin e Ukrainës

Për një kohë të gjatë ishte e pasigurt nëse do të hapej pavijoni i Ukrainës. Por kuratorja Kateryna Khueva dhe artisti ukrainas i lindur në Kharkiv, Pavlo Makov, arritën ta transportonin punimin nga Ukraina në Venecia. Makov arriti të mbërrinte në qytetin lagunor së bashku me nënën e tij 92-vjeçare. Khueva e transportoi instalacionin e tij nga Kharkivi në Itali – një udhëtim gjashtë-ditor, përmes Rumanisë. Ekipi ndodhet në Venecia që prej datës 16 prill.

Makov e sheh veten “jo si artist, por si qytetar”, siç tha ai në një intervistë për televizionin zviceran. Ai nuk përfaqëson një vend në luftë, por simbolizon vitalitetin e kulturës së Ukrainës. Sipas Makovit, instalimi i tij është një shenjë e rraskapitjes së shoqërisë.

Një italiane kuratore e ekspozitës kryesore në Bienale

Një tjetër risi: Cecilia Alemani është kuratorja e parë italiane që kuron ekspozitën kryesore në Bienalen e Artit. Ekspertja e artit, e cila jeton në Nju Jork, kishte patur më shumë kohë për ekspozitën, që u shty vitin e kaluar për shkak të virusit korona. Pse ka kaq pak ukrainas apo rusë në listën e artistëve të zgjedhur prej saj? Është shumë e thjeshtë: sepse është e pamundur të marrësh parasysh çdo komb, qoftë edhe në një ekspozitë kaq të madhe sa Bienalja, thotë ajo.  Alemani ka përzgjedhur vetëm tre pozicione historike të Ukrainës dhe gjithashtu artisten bashkëkohore ruse Zhenya Mahneva. “Fatmirësisht, – thotë Alemani, – askush nuk mendoi ta përjashtonte Mahnevën sepse është ruse!

Pavijoni i Rusisë në Bienalen e Artit të Venecias – Mbetet i mbyllur për shkak të luftës në Ukrainë: pavijoni rus në Bienalen e Artit të Venecias

Bienalja e 59-të e Artit dominohet nga gratë

Diçka e rrallë është që Bienalja e 59-të, e cila çelet këtë të shtunë, më 23 prill, përkon sërish me documenta-n, që mbahet çdo pesë vjet në Kassel. Në qytetin lagunor, arti shtrihet në 79 pavijone vendesh, në pavijonin qendror në Giardini dhe, natyrisht, mbi muret historike të Arsenales, ku dikur pluskonin anijet me vela të flotës së fuqishme venedikase. Publiku i artit pamor do të shohë këtë vit fuqinë e performancës femërore. Për herë të parë në historinë 127-vjeçare të Bienales, shumica e artisteve janë gra.

Motoja e Bienales së këtij viti është “Qumështi i ëndrrave”. Titulli është huazuar nga një libër për qeniet fantastike të surrealistes angleze, Leonora Carrington (1917-2011). Piktorja, skulptorja dhe shkrimtarja emigroi nga Evropa në Meksikë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Poezia, teknologjia, ekologjia dhe feminizmi janë, siç paralajmëroi Alemani, “temat kryesore” të ekspozitës qendrore. Përveç kësaj, kuratorja, e cila ka një diplomë në filozofi, po shfaq vepra të 213 artistëve nga 58 vende. Më shumë se dy të tretat e artistëve marrin pjesë për herë të parë në Venecia.

Listat e emrave përmbajnë artiste të njohura, si Nan Goldin, Rosemarie Trockel dhe Barbara Kruger, si dhe skulptoren e re dhe artisten multimediale Monira Al Qadiri, një kuvajtiane e lindur në Senegal, e shkolluar në Japoni dhe që tani jeton në Berlin. Edhe Sandra Mujinga prezanton punën e saj në Venecia. Kongolezja e përball vizitorin me një gjuhë vizuale shumë femërore, amorfe, e cila përshtatet mirë me mjedisin artistik të Bienales. Vetëm në shtator ajo mori çmimin e Nationalgalerie Berlin.

Luani i Artë për gjermanen Katharina Fritsch

Në pavijonin gjerman, të kuruar nga drejtori i muzeut të Këlnit, Yilmaz Dziewior, është ftuar të performojë koncept-artistja nga Berlini, Maria Eichhorn. Arti i saj konsiderohet disi i rëndë, ndoshta për shkak të dembelizmit të publikut për të menduar. Sepse sipas Eichhorn-it, të lindur në vitin 1962, një vepër përbëhet nga një ide, hulumtim dhe vizualizim: çdo vepër arti përmban kërkesën “Mendo njëherë!”.

Temat e saj: tregu i artit në epokën naziste dhe shpronësimi i koleksionistëve hebrenj. Në përgjithësi, çështja e pronësisë e përshkon si një fije e kuqe punën artistike të Eichhorn-it, ashtu si konceptet e punës, vlerës dhe kohës. Edhe këtu, Bienalja mund të krijojë një lidhje me luftën në Ukrainë, ku ushtarët rusë po rrëmbejnë thesaret kulturore të Ukrainës. Me interes pritet të jetë vepra e Eichhornit në Pavijonin Gjerman, një ndërtesë përfaqësuese e kohës së nazizmit.

Artistja gjermane Katharina Fritsch dhe artistja kiliane Cecilia Vicuña nderohen me Luanin e Artë për veprën e tyre të jetës. “Kontributi i Fritsch në artin bashkëkohor, veçanërisht në skulpturë, është i pakrahasueshëm”, tha drejtori i Bienales Alemani, i cili do ta dorëzojë çmimin në ditën e hapjes. Ndër të tjera, Fritsch është bërë e njohur me “Rat King” (1993), një skulpturë gjigante me gjashtëmbëdhjetë minj të zinj, bishtat e të cilëve takohen në një nyjë. Bienalja e 59-të e Artit në Venecia do të jetë e hapur nga 23 prilli deri më 27 nëntor 2022./DW /KultPlus.com

Artistja Maria Eichhorn prezantohet sivjet në Pavijonin e Gjermanisë.

Besa Llugiqi me “Perlat shqiptare“ në Venecia, interpretohen edhe vepra të njohura të Kosovës

Me rastin e pjesëmarrjes së Republikës së Kosovës dhe Republikës së Shqipërisë në Bienalen e Venecias, nën organizimin e Ambasadës shqiptare në Itali, në “Chiesa della Pietà” të Venecias mbrëmë është mbajtur koncerti “Perlat shqiptare”, me jare e muzikë bashkëkohore shqiptare.

Në këtë koncert sopranoja e njohur kosovare, Besa Llugiqi, e shoqëruar nga kolegët nga Shqipëria të kuartetit të harqeve, Abigeila Voshtina dhe Xhoan Shkreli, në violinë, Herida Duro, violë, dhe Mario Goralumi, violonçel, interpretuan vepra nga kompozitorët Giacomo Puccini, Prenk Jakova, Çesk Zadeja, Vasil S. Tole, si dhe perla të këngëve shkodrane.

E veçanta e këtij koncerti ishte interpretimi i dy veprave nga artistë dhe kompozitorë të njohur kosovarë, “Lamtumirë“ nga Muharrem Qena dhe “Mallëngjimi“ nga Rashid Krasniqi, vepra këto të përpunuara nga kompozitori i njohur, profesor Valton Beqiri.

Pas koncertit, sopranoja kosovare Besa Llugiqi u shpreh se koncerti “Perlat shqiptare“ kishte lënë përshtypje të mirë tek vendas.

“Ishte një kënaqësi e veçantë të interpretoj vepra nga kompozitorë të njohur shqiptarë dhe italianë, së bashku me miqtë nga Shqipëria, me rastin e inaugurimit të Bienales së 59-të të Venecias. Interpretuam në kishën e njohur “Chiesa della Pietà”, që daton nga shekulli i pesëmbëdhjetë, një xhevahir i arkitekturës veneciane, një pikë referimi për artistët dhe turistëë. Kjo kishë kishte shërbyer edhe si shkollë në të cilën kompozitori italian me famë botërore, Antonio Lucio Vivaldi kishte jetuar dhe u kishte dhënë mësim vajzave bonjake“, ka thënë sopranoja kosovare Besa Llugiqi pas koncertit “Perlat shqiptare“ në Venecia të Italisë. / KultPlus.com

“Perlat shqiptare” në Venecia, koncert me jare e muzikë bashkëkohore

“Perlat shqiptare” titullohej koncerti i shfaqur mbrëmjen e djeshme në “Chiesa della Pietà” në Venecia, Itali me jare e muzikë bashkëkohore shqiptare.

Koncerti me muzikë dhome ishte pjesë e kalendarit të përbashkët kulturor Shqipëri-Kosovë, organizuar nga Ambasada shqiptare në Itali me rastin e pjesëmarrjes së dy vendeve tona në Bienalen e Venecias.

Në koncertin ku u mblodhën shumë miq, ishte e pranishme edhe ministrja e Kulturës, Elva Margariti.

“Një atmosferë e ngrohtë mes perlash të muzikës shqiptare dhe botërore, në Venecia.
Chiesa della Pietà në Venecia priti “Perlat shqiptare” jare e muzikë bashkëkohore.
Kuarteti i harqeve, i përbërë nga Abigeila Voshtina dhe Xhoan Shkreli, në violinë, Herida Duro, violë dhe Mario Guralumi violonçel, shoqëruar nga sopranoja Besa Llugiqi interpretuan vepra nga kompozitorët Puccini, Prenk Jakova, Çesk Zadeja, Vasil S. Tole si dhe disa perla të këngëve shkodrane. Sot Venecia foli shqip”, tha Margariti. / atsh / KultPlus.com

Për herë të parë në histori, Venecia hap një nga ndërtesat më të famshme në botë

Turistët në Venecia nuk mungojnë kurrë, por pamja e saj më e re synon të shfrytëzojë problemin e mbiturizmit të qytetit duke i drejtuar vizitorët drejt përgjegjësisë sociale.

Procuratie Vecchie në sheshin e San Marco, një nga ndërtesat më të famshme në një nga hapësirat më të famshme të qytetit në botë, është hapur për publikun për herë të parë në histori.

E ndërtuar në fillim të viteve 1500 në fund të Bazilikës së San Marco, duke krijuar sheshin, pasi një ndërtesë e mëparshme u shkatërrua nga zjarri, fasada neoklasike e ndërtesës 500 metra është një nga imazhet më të famshme të Venecias. Portikat e saj në katin e parë strehojnë kafene historike si Quadri.

Tani, për herë të parë, vizitorët mund të hyjnë në katin e katërt dhe të fundit të saj, ku një ekspozitë e përhershme është instaluar nën çatinë me trarë të pjerrët të ndërtesës.

Ish selia qendrore e kompanisë italiane të sigurimeve Generali që nga viti 1832, ndërtesa i është nënshtruar një rinovimi pesë-vjeçar të kryesuar nga arkitekti David Chipperfield.

Ndërsa Generali ka mbajtur zyra në katin e dytë të pallatit me afreske dhe do të japë me qira të tretin (përfshirë ekspozitat, të cilat do të jenë të hapura për publikun), i katërti do të bëhet selia e Rrjetit të Sigurisë Njerëzore, një projekt që ndihmon personat dhe familjet në rrezik, përfshirë refugjatët.

Pjesë e kësaj është një ekspozitë e teknologjisë së lartë e llojit që rrallë shihet në Venecia. Në vend që të mbulojë historinë ose artin, “Bota e Potencialit” shikon aftësitë sociale nëpërmjet teknologjisë. Ekspozitat praktike, të krijuara për të ngjallur mendim dhe ndjeshmëri tek vizitorët, përfshijnë lojëra të punës në grup dhe një ushtrim në të cilin vizitorët mund të ngrenë një top në ajër vetëm me fuqinë e përqendrimit.

Blerja e një bilete për ekspozitën (gjysma e së cilës shkon te The Human Safety Net) gjithashtu u mundëson vizitorëve hyrjen në kafenenë e katit të katërt, e cila ka dy tarraca në çati që drejtohet drejt kupolës së Bazilikës së San MArcos dhe kambanores së famshme (kambanë ).

Tarracat nuk kanë pamje nga sheshi, pasi janë poshtë vijës së çatisë së ndërtesës. Megjithatë, dhomat e katit të fundit kanë dritare që shikojnë në zonën që Napoleoni thuhet se e ka quajtur “dhoma e pritjes së Evropës”./ Lapsi.al / KultPlus.com

Monumenti ikonik i Venecias do të hapet për herë të parë në 500 vjet

Një nga monumentet më ikonike të Venecias po hap dyert e saj për herë të parë në 500 vjet pas një projekti restaurimi nga një arkitekt britanik, duke zbuluar arkitekturën e epokës së Rilindjes dhe tavanet mahnitëse të praruara.

Procuratie Vecchie në sheshin e Shën Markut është një nga fasadat më të njohura të qytetit italian, duke formuar perimetrin me kolona të sheshit.

Por, pavarësisht se është fotografuar nga miliona turistë që zbresin në qytetin lundrues çdo vit, brendësia e tij ka qenë e mbyllur për publikun për shekuj me radhë.

David Chipperfield po udhëheq një projekt rinovimi i cili do të mirëpresë turistët nga prilli i këtij viti.

Vendi pjesërisht i braktisur do të shndërrohet në një qendër ekspozite të teknologjisë së lartë me shkallë të reja dhe trarët prej druri të epokës së Rilindjes të restauruara.

Ky restaurim përfshin 11.000 metër katrorë, në katër kate. / KultPlus.com

‘Arushi’ i cili e ndihmoi të shkruajë histori, Arona Zyberi ëndërron dyert e mëdha të botës së kinematografisë

Uranik Emini

Të realizoni ëndrrën e juaj të madhe duke qenë vetëm një fëmijë i vogël është diçka e jashtëzakonshme, e këtë fat dhe arritje të madhe ka realizuar vajza e vogël me emrin Arona Zyberi, e cila u bë shumë e dashur për publikun në ekspeditën e saj në Itali me kastën e aktorëve të filmit “Vera Andrron Detin”, shkruan KultPlus.

Aktorja më e re në moshë në këtë film, tregon në një intervistë për KultPlus se fillimisht ka qenë pjesë e një projekti së bashku me Teuta Krasniqin, e nga aty ka dëgjuar që po kërkohet një fëmijë i vogël për të luajtur në një film me regji të Kaltrina Krasniqit.

“Mami kishte dëgjuar për audiconin dhe më ka njoftuar mua, e më pas edhe kemi vazhduar aty”, thotë Zyberi.

Kur ishte në moshën shtatë-vjeçare, Arona filloi aventurën e saj për të qenë pjesë e një filmi të madh dhe kësisoj aplikoi e u pranua të bëhej pjesë e kastës së këtij projekti.

Arona Zyberi, the girl who stepped on the red carpet of Vencia

“Fillimisht regjisorja më ka pyet që ta bind mamin me ma ble një arush, e unë i kam thënë që nuk e kam arushin e bardhë dhe duhet me ma ble një të tillë”.

Ka mjaftuar pjesa e një arushi që Arona të jetë pjesë e një filmi me suksese ndërkombëtare tanimë, “Vera Andrron Detin”.

“Ata e kanë lajmëru mamin në telefon dhe më ka njoftu mami që e kom fitu rolin. Kam qenë duke i bërë detyrat dhe e kam marrë lajmin si në befasi. Kam dashtë me ia bo befasi, por në fund nuk doli”, e thotë ajo me shumë ngazëllim në fytyrë.

Mirëpo, përpara se ta fitonte rolin, Arona ndau një vlerë të jashtëzakonshme që ajo posedon në karakterin e saj.

 “Aty ka pasur edhe fëmijë të tjerë e unë nuk kom besu që kam me marrë rolin. Kur kam dalë prej audicionit unë i kam tregu edhe fëmijëve të tjerë për ato se çfarë më pyetën pasi nuk besoja se mund ta fitoja rolin, e kur kam fituar më kanë uruar”.

Pasi ka arritur të fitojë këtë audicion dhe është bërë pjesë e kastës së filmit, Arona tregon se kishte filluar xhirimet në moshën tetë-vjeçare, por për arsye se disa skena kërkonin qëndrimin në një vend, ishin pak të mërzitshme për të.

May be an image of 1 person, sitting, airplane and indoor

 “Në moshën tetë -vjeçare e kam filluar aktrimin, xhirimet kanë ndodhur në disa vende e jo vetëm në një lokacion. E kemi filluar në shtëpi e më pas kemi lëvizë, përveç Kosovës edhe në Shqipëri. Për pjesën time kanë qenë 11 ditë xhirime, e për të tjerët më shumë. Kanë zgjatë më shumë se që e kam pritë, e pak të lodhshme. E kam pasë një rol me qëndru shtritë duke fjetur dhe është dukë vetëm një këmbë, nuk më ka pëlqy edhe shumë kur kam qëndruar veç në një vend”.

Vajza me një karrierë në aktrim tanimë, pohon se bashkëpunimi me një regjisore siç është Kaltrina Krasniqi ka qenë shumë i mirë dhe madje është gëzuar shumë kur e ka përzgjedhur në film.

Marrëdhëniet e krijuara në film kanë ndikuar që Arona të bëjë disa shoqe të reja në jetën e saj.

 “Me Teutën e kam një marrëdhënie më të mirë në film sesa me nënën edhe pse në film kam dashuri për të dyja, por me gjyshen kam bërë më shumë skena dhe është kujdesur më shumë për mua”.

Përshtatja e jetesës për një film është paksa e vështirë, kjo për shkak që një fëmijë ka edhe angazhime të tjera në jetë, por shkolla e ka mirëkuptuar një gjë të tillë.

“Ka pasur disa ditë kur nuk kam qenë në shkollë për shkak të filmit, por në fund filmi ka qenë shumë i mirë. Kur e kam përfunduar filmin, në shkollë dhe në klasë isha njeri i famshëm”.

Derisa nëna e saj shpjegonte nga afër se si ishte pjesa e shkollimit të Aronës, aty ishte e përfshirë edhe pjesa e vizitës në Venecia, si një gjë e jashtëzakonshme e që ndodhë shumë rrallë nëpër Festivale të Filmit.

Prezantimi dhe pjesëmarrja e Aronës në festival ishte magjike për vetë faktin që presidenti i festivalit ishte në emocion dhe ngazëllim kur e pa atë.

“Çdo aktorë ka qenë në lot pas përfundimit të filmit në Venecia, duke më përfshirë edhe mua. Eksperienca në Itali shumë e mirë, njerëzit në rrugë na ndalnin dhe gjithnjë po na komplimentonin për filmin, ndjenjë e veçantë”.

Ajo gjithashtu tregon se gjatë ekspeditës në Itali ka marrë edhe komplimentin që është aktorja më e mirë, gjë për të cilën është ndjerë shumë mirë.

“Kam qef me shku edhe në festivalet e tjera dhe shpresoj që më ftojnë edhe atje i gjithë ekipi”.

Hera e parë kur Kosova dërgoi dy fëmijë të vegjël për të bërë paraqitje në tapetin e kuq në një festival të madh të filmit ishte në edicionin e 88-të të Oscar, kur aktorët Andi Bajgora dhe Lum Veseli bënë paraqitjen e tyre në tapetin magjik.

E rrethuar nga një numër i madh i aktorëve eminent të skenës shqiptare, Arona shihet e buzëqeshur dhe në disponim të mirë në disa fotografi që u publikuan gjatë ecjes në tapetin e kuq në Festivalin e Filmit në Venecia.

 “Regjisorja më ka tregu që ka ndodhë shumë rrallë një përfaqësim i tillë. Jam ndje krenare që kemi përfaqësu Kosovën, jam ndje krenare përveç me filmin por edhe me veten. Jam ndje shumë mirë kur është përfundu filmi dhe eksperienca në Venecia, shumë persona na kanë uru për filmin. Shpresoj që edhe personat e tjerë kanë me marrë pjesën e këshillës që me bo çka të dëshirojnë dhe me arritë gjithçka”, ka thënë në vazhdim dhjetë vjeçarja.

Rreth karrierës dhe të ardhmes së saj, Zyberi thotë se do të vazhdojë tutje të merret me film në qoftë se ka role për fëmijë, por tani ajo thotë se ka më shumë filma të dhimbshëm sesa për fëmijët.

E pyetur se ku e gjen veten më mirë, në aktrim apo balet, Arona thotë se këto dyja dallojnë shumë mes veti.

“Aktrimi shumë më i vështirë pasi duhet të kesh talent, edhe baleti është i vështirë por unë mendoj që në aktrim është më vështirë”.

Dëshira e madhe e Aronës për vitin 2022 është që filmi ku ajo merr pjesë të vijë në Kosovë dhe klasa e saj ta shohë këtë pjesë.

 “Po pres me padurim që të shfaqet filmi, dua t’i bëj ftesë të gjithë klasës me ardhë e me e pa e gjithë filmin, është dëshirë e imja”.

Përveç aktrimit, ajo ka marrë pjesë edhe në disa reklama të ndryshme, derisa me KultPlus, Arona ndan edhe ëndrrën e saj më të madhe.

“Ëndrra ime është të bëhem e famshme, por jo ta lavdëroj shumë vetën. Kam dëshirë të bëhem një aktore e famshme, ose këngëtare ose edhe një mjeke”.

Mesazhi i Aronës për fund ishte që gjithmonë të ndjekni ëndrrat e juaja dhe të mos i leni diku tjetër, sepse në fund ato realizohen.

Mbështetja e vazhdueshme e prindërve ka ndikuar që një fëmijë i vogël siç është Arona të arrijë diçka të jashtëzakonshme dhe të marrë pjesë në një festival kaq prestigjioz.

Ndërkaëq, filmi “Vera Andrron Detin” është një portret intim por edhe universal i një gruaje e cila lufton një realitet të vrazhdë të pabarazisë gjinore thellë të rrënjosura në shoqëri edhe në ditët e sotme’. Ky film pritet që gjatë janarit të vitit 2022 të fillojë të shfaqet edhe në Kosovë. /KultPlus.com

Vera Andrron Detin”, me çmimin “Grand Prix” në festivalin e Tokios - Kultura

Elina Duni nesër nis turneun në Itali

Artistja shqiptare e muzikës xhaz, Elina Duni do të nis këtë të shtunë turneun e saj në Festivalin e Ethnos në Napoli. Më pas më datë 23 shtator këngëtarja shqiptare do të performojë në Firence, dhe një ditë më pas më 24 shtator në Venecia.

Gjatë kësaj vere artistja Elina Duni zhvilloi një tur ballkanik, ku sigurisht nuk mund të mungonte Shqipëria. Këngëtarja shqiptare e xhazit, e cila kombinon këngët tradicionale folklorike shqiptare me jazzin, interpretoi me Rob Luft, Gent Rushin dhe Viktor Filipovski.

Në vitin 1991 Elina u largua në Zvicër së bashku me mamanë e saj, shkrimtaren Besa Myftiu.

“De Saussure” ishte shkolla artistike ku Duni zbuloi jazz-in dhe e gjeti veten në këtë rrymë muzikore. / KultPlus.com

Arona Zyberi, aktorja e vogël kosovare që po e shijon magjinë e tepihut të kuq në Venecia

Kur ka filluar xhirimet për filmin artistik të metrazhit të gjatë “Vera andrron detin”, Arona Zyberi ishte vetëm shtatë vjeçe, dhe me këtë moshë të vogël kishte hyrë në sheshxhirim me aktorë shumë profesionistë shqiptarë, shkruan KulPlus.

Dhe tashti, pikërisht ky film me regji të Kaltrina Krasniqit që premierën botërorë e pat në festivalin më të vjetër të filmit në botë, në festivalin e Venecias, për flokëkuqen duket që titulli i këtij filmi po përkon shumë. Përderisa filmi bart një titull shumë provokues “Vera andrron detin”, për Aronën po shihet se po ëndërron dyert e mëdha të kinematografisë, pasi që, me vetëm dhjetë vjet, ajo parakaloi në tepihun e kuq të Festivalit të Venecias, për tu shndërruar kështu aktorja më e vogël në historinë e kinematografisë kosovare që merr pjesë në një festival kaq prestigjioz.

“Kur kam kuptuar se filmi “Vera andrron detin” ka me marr pjesë në një festival të madh, e kam kuptuar se paskam bërë një punë të mirë, përderisa më kanë ftuar në Venecia”, ka thënë Arona Zyberi për KultPlus, e cila shprehet të jetë e emocionuar për parakalimin e saj në këtë festival kaq të madh, e cila ka qenë e shoqëruar me regjisoren Kaltrina Krasniqi dhe aktorët e filmit.

“Parakalimi në tepihun e kuq më ka dhënë një ndjenjë që nuk përshkruhet me fjalë, sepse më kanë treguar se kjo nuk ndodhë shpesh”, ka thënë Arona, e cila këtë projekt nuk e ka të parin, por më të rëndësishmin për karrierën e saj të sapo nisur.

Ajo tregon se deri tash ka marr pjesë edhe në filma të tjerë dhe në disa reklama televizive, por filmi “Vera andrron detin” i ka dhuruar njërin nga rolet kryesore, atë të Hanës, dhe me këtë rol duket se po shkëlqen bashkë me ekipin tjetër të filmit.

Xhirimet për filmin, Arona i ka përfunduar në vitin 2019, dhe tash si dhjetë vjeçe po shijon angazhimin e saj në këtë film, që për dhjetë ditë ka qenë në sheshxhirim.

“E mësoj tekstin shpejt, dhe rrallë më ndodhë që të më përsëriten skenat, ndoshta edhe për këtë arsye po e kanë të lehtë me punu me mua”, ka thënë Zyberi, e cila kujton se ka xhiruar nga shtatë deri në tetë orë, por nuk është ankuar. Ajo atë periudhë e kujton si të lodhshme, por shumë argëtuese.

Arona Zyberi po qëndron bashkë me ekipin e filmit në Venecia, film që është nominuar në disa kategori, dhe mbrëmjen e ndarjes së çmimeve është duke e pritur me mjaftë emocion, duke uruar që të kthehen për Kosovë me ndonjë çmim./ KultPlus.com

Kosova e bën sefte Festivalin e Venecias me film të metrazhit të gjatë, “Vera Andrron Detin” nesër me premierë

Filmi “Vera Andrron Detin” i regjisores Kaltrina Krasniqi do të jepet si premierë botërore në një nga festivalet më prestigjioze në botë, atë të Festivalit të Filmit të Venezia-s – “Venice Film Festival”.

“Vera Andrron Detin” është në konkurrencë zyrtare në programin “Orizzonti”, ndërsa president i jurisë është regjisorja boshnjake, Jasmila Zbaniç, e që premiera e këtij filmi do të jepet në këtë të mërkurë, shkruan KultPlus.

Filmi kosovar është nominuar në disa kategori, atë të “Filmit më të mirë”, “Regjisë më të mirë”, “Çmimin special të jurisë”, “Aktori dhe aktorja më e mirë” si dhe “Skenari më i mirë”.

Ky prodhim kinematografik është një film i metrazhit të gjatë me skenar nga Doruntina Basha dhe regji të Kaltrina Krasniqit.

Në film përditshmëria e qetë e Verës (64) çrregullohet nga vetëvrasja e papritur e burrit të saj që hapë rrugë për një paradë të padëshiruar kërcënimesh nga kushërinjtë që pretendojnë të kenë pronësi mbi shtëpinë e familjes së tyre në fshat. Kur tendencat e një skeme të nëntokës fillojnë të dalin në pah, bota e Verës përballet me rreziqe të cilat duket se do ta fundosin atë. Frika dhe mosbesimi, shtyjnë Verën të marrë fatin e familjes në duart e saj.

E zhytur në një atmosferë të tensionuar, “Vera Andrron Detin” është një portret intim por edhe universal i një gruaje e cila lufton një realitet të vrazhdë pabarazishë gjinore thellë të rrënjosura në shoqëri edhe në ditët e sotme’.

Filmi përbëhet prej një kasti aktorësh ku bëjnë pjesë; Teuta Ajdini Jegeni, Alketa Syla, Refet Abazi, Astrit Kabashi, Arona Zyberi, Aurita Agushi, Ilire Vinca, Xhevat Qorraj e disa të tjerë.

Filmi është bashkëprodhim në mes të Kosovës (Puntoria Kreative Isstra, Vera Films), Maqedonisë së Veriut (Dream Factory) dhe Shqipërisë (Papadhimitri Productions) i mbështetur nga Qendra Kinematografike e Kosovës, Agjencia e Filmit e Maqedonisë së Veriut dhe Qendra Kombëtare e Kinematografisë.

Kurse me film të metrazhit të shkurtë, Kosova për herë të parë ka marrë pjesë në këtë festival prestigjioz me filmin e Lendita Zeqiraj, e cila kishte marrë pjesë me filmin “Ballkoni”, po në kategorinë Orizzonti, pjesëmarrje që kishte ndodhë qysh në vitin 2013. / KultPlus.com

Mundësia e fundit për të vizituar Venecian falas, qyteti do të vendosë tarifë për turistët

Venecia po planifikon të ndryshojë rregullat për vizitorët pas vitit 2022, duke vendosur një tarifë për hyrjen në qytet.

Qyteti italian është një nga destinacionet turistike më të njohura në të gjithë botën dhe masat për të kontrolluar fluksin e turistëve janë diskutuar tashmë prej dekadash.

Duket se tarifat ekstra do të jenë një nga metodat e rregullimit të numrit të lartë të turistëve, por propozimi është ende në diskutim pasi këshilltari i qytetit u shpreh se ka frikë se kjo tarifë do ta kthejë Venecian në një “park me pagesë”./KultPlus.com

Varka në formë violine lundron në kanalet e Venecias

Një varkë në formë violine, është duke lundruar nëpër kanalet me ujë të qytetit të Venecias. Në fakt, ky ritual, bëhet për të nderuar të vdekurit nga pandemia COVID-19.

Në pamje e publikuara në rrjete sociale, shihet një varkë e madhe në formën e një violinë, ndërsa mbi të, qëndron një artiste që luan me veglën një muzikë të ndjerë.

Kjo varkë, e quajtur “Violina e Noes”, është ndërtuar e konceptuar gjatë muajve të para të pandemisë nga Livio de Marchi.

Qëllimi sipas ndërtuesit, është që këto ditë, në kuvertën e varkës 12 metra të lartë të vendoset një orkestër muzikore, e cila do të luajë muzikë për orë të tëra për turistët dhe banorët e qytetit të famshëm botëror./ konica.al/ KultPlus.com

Dokumentari “Becoming Led Zeppelin” do të shfaqet në festivalin e Venecies

Dokumentari i ardhshëm “Becoming Led Zeppelin”, i autorizuar nga anëtarët e grupit, do ta shënojë premierën në kuadër të edicionit të sivjetmë të Festivalit të filmit në Venecie, i cili mbahet muajin e ardhshëm.

Projekti me regji të Bernard MacMahonit do të përfshijë intervista të reja me muzikantët si: Jimmy Page, John Paul Jones dhe Robert Plant, si dhe intervista të rralla nga arkiva bateristin e ndjerë, John Bonham, i cili vdiq në vitin 1980.

Dokumentari është vendosur të shfaqet jashtë konkurrencës për “Luanin e Artë”, në festivalin e njohur italian i cili mbahet nga 1 deri më 11 shtator, në qytetin e bukur, Venecie. 

Kjo është hera e parë që anëtarët e bendit “Led Zeppelin” kanë marrë pjesë në një dokumentar, në këto 50 vjetët e fundit. Bendi madje i ka ofruar regjisorit MacMahon qasje të paparë në arkivat e tyre. 

Ende nuk ka datë të lansimit të filmit “Becoming Led Zeppelin”, për publikun e gjerë. / KultPlus.com

Kristen Stewart si Lady Diana, kryefjala e festivalit të filmit në Venecia

Foto: Mario Anzuoni

“The Power of the Dog” e Jane Campion, “Parallel Mothers” e Pedro Almodovar dhe Kristen Stewart si Lady Diana në “Spencer” janë ndër titujt që garojnë për çmimin kryesor në festivalin e filmit të Venecias të këtij viti, i cili zhvillohet 1-11 shtator . Festivali më i vjetër i filmit në botë, i konsideruar si një vitrinë për ata që pretendojnë çmimin Oskar, shpreson të mirëpresë të famshmit e Hollywood-it këtë vit pas një edicioni të përshkallëzuar të vitit 2020, transmeton KultPlus.

Regjisori nga Zelanda e Re, Campion, i njohur për “The Piano”, do të paraqesë dramën e tij me protagonist Benedict Cumberbatch si një pronar sadist i një ferme që fillon një fushatë kundër një vejushë të re, interpretuar nga Kirsten Dunst, në Montanën e viteve 1920. Një prodhim i Netflix, “The power of the Dog” ishte ftuar të shfaqej jashtë konkurrencës në festivalin e Filmit në Kanë, por zgjodhi Venecian, e cila ndryshe nga festivali francez nuk kërkon një shfaqje teatrale për filmat që garojnë për çmimin e lartë.

Almodovar i Spanjës ribashkohet me aktoren e tij të preferuar, Penelope Cruz, në “Parallel mothers”, ndërsa “Spencer”, nga regjisori kilian Pablo Larrain, përqendron filmin në një fundjavë në fillim të viteve 1990 kur Diana vendosi të ndahej nga Princi Charles. Këta janë në mesin e 21 filmave që garojnë për çmimin kryesor, që përfshijnë edhe debutimin e Maggie Gyllenhaal si regjisore e ” The Lost Daughter “, bazuar në një roman të Elena Ferrante dhe ” The Hand of God ” nga Paolo Sorrentino – një nga pesë titujt italianë që kërkojnë të marrin çmimin e Luanit të Artë./KultPlus.com

Një rrugë e lashtë romake zbulohet në fund të lagunës së Venecias

Rritja e nivelit të ujit po kërcënon trashëgiminë kulturore të Venecias, por thesare të patreguara mund të jenë fshehur tashmë në shtratin e detit. Nën valët e errëta të Lagunës së Venecias, studiuesit kanë zbuluar mbetjet e një rruge antike Romake dhe objekteve të tjera të mundshme, si një bankinë e të akuzuarve, që mund të paraprijnë themelimin e qytetit italian. Gjetjet e tyre u botuan të enjten në revistën Scientific Reports, transmeton KultPlus.

Udhëheqësja e studimit, Fantina Madricardo, një gjeofizikane në Institutin e Shkencës Detare (ISMAR) në Venecia, në vitin 2013 filloi një hulumtim në kanalet e Lagunës së Venecias për të kuptuar më mirë peizazhin antik të qytetit. “Është një paradoks që në një mjedis kaq të njohur si Laguna e Venecias, kanalet e baticës nuk ishin studiuar mirë”, tha ajo për ARTnews.

Ujërat e turbullta të Venecias dhe rrymat e shpejta të baticës e bëjnë të vështirë të eksplorosh shtratin e detit duke përdorur metodat tradicionale të arkeologjisë nënujore si zhytja. Sidoqoftë, teknologjitë më të reja kanë lejuar studiuesit si Madricardo të krijojnë harta 3D me rezolucion të lartë të dyshemesë së detit pa veshur rroba të veçanta për zhytje.

Përderisa po vëzhgonte të dhënat nga sistemet nënujore, Madricardo vuri re disa struktura që dukeshin të bëra nga njerëzit në një pjesë të lagunës së njohur si Kanali Treporti, në verilindje të Venecias qendrore. “Të gjithë ishin në rreshtim,” tha ajo. “Mendova: Kjo nuk mund të jetë rastësi”.

Pas një hetimi të mëtejshëm, Madricardo mësoi se arkeologët në vitet 1980 kishin gjetur një pjesë të kësaj karakteristike të gjatë dhe të çuditshme dhe spekuluan se mund të ketë qenë një rrugë. Duke përdorur të dhënat e tyre të reja, Madricardo dhe kolegët e saj numëruan 12 struktura të vendosura në një hapësirë prej 3,740 metrash në një thellësi prej rreth 13–16 metra.
Me ndihmën e pamjeve nënujore të kapura nga zhytësit e policisë, Madricardo dhe kolegët e saj konfirmuan se këto struktura kishin gurë të rregullt, me fytyrë të lëmuar, që zakonisht përdoreshin për të asfaltuar rrugët romake. / KultPlus.com

UNESCO propozon përfshirjen e Venecias në Trashëgiminë Botërore në rrezik

Venecja dhe Budapesti mund të vendosen në listën e Trashëgimisë Botërore në rrezik të Unesco-s, ndërkohë që porti tregtar i Liverpulit mund të humbasë regjistrimin në Trashëgiminë Botërore, për shkak të zhvillimit të tij shumë të shpejtë, sipas institucionit.

Këto rekomandime nga organet këshilluese të Unesco-s janë botuar para takimit të Komitetit të Trashëgimisë Botërore, i cili do të vendosë nëse do t’i ndjekë ose jo, në Fuzhou, Kinë nga 16 deri më 31 korrik.

Në Venecia, impakti i aktiviteteve të turizmit masiv është veçanërisht një nga kriteret që e çojnë Unesco-n të kërkojë vendosjen e Qytetit të Dogës në listën e trashëgimisë në rrezik.

Në Budapest, janë brigjet e Danubit dhe lagjia e kështetjellës së Buda-s që parashikohen në mënyrë të veçantë të përfshihen në këtë listë për shkak të prishjeve të parakohshme dhe rindërtimeve në shkallë të gjerë, në veçanti të ndërtesave të larta që do të shtrembërojnë këto vende historike.

Barriera e Madhe e Koralit është e kërcënuar me të njëjtin fat për shkak të degradimit të saj të shkaktuar nga ndryshimi i klimës.

Lidhur me portin tregtar të Liverpoolit, vendimi i Unesco-s mund të jetë edhe më i fortë pasi bëhet fjalë për ta tërhequr plotësisht nga Trashëgimia Botërore.

“Projekti i madh i zhvillimit të dyqaneve të qytetit të Beatles, i quajtur “Ujërat e Liverpoolit” do të kishte një ndikim thellësisht negativ, veçanërisht për ndërtesat historike”, sipas Unesco.

Pavarësisht paralajmërimeve të përsëritura nga Unesco, zhvillimi i këtij projekti nuk është ngadalësuar.

“Unë kërkoj që Unesco të pranojë ftesën tonë për të ardhur dhe për të vizituar qytetin në vend që të marrë vendimin e saj rreth një tryeze në anën tjetër të planetit”, shtoi ai./atsh/ KultPlus.com

Origjina e komunitetit shkodran në Venecia

Një nga rrugët kryesore në Venedik, Venecia si i thonë disa, një rrugë e vjetër dhe mjaft e vizituar nga turistet quhet “Via Scutari”, shqip “Rruga e Shkodrës”… Dëshmi e lidhjeve të hershme të Shkodrës me Republikën e Venedikut.

Lufta e Chioggia midis Genovas dhe Venecias në Itali përfundoi në 8 gusht 1381, me paqen e Torinos. Sipas traktatit, pavarësisht se ishte fitimtare, Venecia duhej të lëshonte Dalmacinë në Hungari, por njëkohësisht arriti të aneksojë shumë zotërime të tjera shqiptare, duke përfshirë: Durazzo (Durrës) (1392), Scutari (Shkodër) (1396), Alessio (Lezhë) dhe Divastro (Ulqin) (1403). Popullsia ishte e pakët për shkak të luftës, por edhe për shkak të murtajës.

Nga mesi i shekullit XIV. situata politike në Shqipëri ishte shumë e paqëndrueshme prandaj shumë shqiptarë, veçanërisht tregtarë, emigruan në Venecia ku u pritën me krahë hapur.

Shumë prej emigrantëve shqiptarë fillimisht punuan si marinarë dhe mercenarë: stradioti ose kalorësit e famshëm (stradioti, emër që buron nga emri i një përkrenare tipike, në çelik ose lëkurë që ata mbanin gjatë betejës). Stradioti ose stratooti (Greqisht: στρατιώτες, stratootes; shqip: stratootët) luftëtarët përgjithësisht shqiptarë, por edhe grekë, ishin ushtarë mbi kalë të armatosur lehtë, të njohur për guximin e tyre dhe të efektshëm në sulmet e tyre.

Nga shekulli i 15-të deri në mesin e shekullit të 18-të. stradioti (kalorësit) u vlerësuan shumë dhe u punësuan nga Republika e Venecias dhe Mbretëria e Napolit, por shtetet e tjera në Evropën Qendrore dhe Jugore gjithashtu i rekrutuan ata në ushtritë e tyre.

Galeria veneciane shekulli XII-XV.

Në atë kohë, shumica e shqiptarëve vinin nga Morea (atëherë gadishulli i Peloponezit), ku banorët ishin të shumtë.

Rrjedha migratore gjithashtu vazhdoi në 1388 ndërsa Serenissima lejoi ardhjen e shqiptarëve të tjerë, mundësisht të besimit katolik, me anije nga Ragusa dhe Ulqini.

Mosha minimale ishte dhjetë vjeç dhe atyre iu desh të paguanin gjashtë dukate për të kaluar Adriatikun. Kush nuk mund të paguante, duhej të punonte falas për të paktën katër vjet për shtetin venecian, por pasi u pa se nevoja e qytetit për fuqi punëtore ishte shumë më e madhe, atëherë Senati vendosi të ulë çmimin e udhëtimit në katër dukate dhe kohëzgjatjen e punës alternative për udhëtim në dy vjet.

Në Shqipëri, pas zhdukjes së familjes Balsha, banorët e Shkodrës kishin marrë mbrojtjen e Venedikut: më 1474 ata luftuan kundër ushtrisë turke të udhëhequr nga Suleiman Pasha. Në 1479, Antonio di Lezze la kështjellën e mbrojtur heroikisht, me 450 burra dhe 150 gra që e ndoqën atë në Venecia duke mbajtur sende të shenjta, armë dhe ato që kishin mbetur nga pasuria e tyre.

Komuniteti i vogël shqiptar i qytetit të Shkodrës, i cili i mbijetoi rrethimit të turqve, u strehua në territorin e Republikës së Venedikut dhe më vonë u vendos në qytetin e Gradisca (qytet në Friuli-Venecia të Italisë). / Albanianews.it / Nga Gino Luka / KultPlus.com

“Shqiptarët po blejnë gjysmën e Venecias”, Magliocco: Blerësit nuk janë as kinezë apo rusë, por shqiptarë

Mediat italiane i kanë kushtuar një artikull të veçantë shqiptarëve.

I gjithë shkrimi ka të bëjë me faktin që disa shqiptarë janë duke kërkuar që të blejnë hotelet apo restorantet që janë në shitje në Venecia.

Ky është parë si një lajm jo i mirë nga media italiane “Il Gazzetino”, e cila ka ngritur dyshime për burimin e të ardhurave të tyre. Artikulli që mban titullin: “Dyqane e hotele, gjysma e Venecias në shitje. Dhe shqiptarët janë duke e blerë”, duket sikur kërkon të përhap panik tek italianët për këtë fakt.

“Shqiptarët po tentojnë të blejnë gjysmën e Venecias. Ose për interes të tyre, ose për llogari të të tjerëve apo për të pastruar paratë e pista, ende nuk është e qartë”, shkruan media italiane.

Ndërkohë për të ka folur Presidenti i Federatës së Sipërmarrësve, Roberto Magliocco, prej të cilit ka nisur edhe ‘alarmi’, që duket se bazohet tek origjina e personave të interesuar për të blerë bizneset. Paragjykimi dallohet në deklaratën e tij kur thotë se blerësit nuk janë as kinezë apo rusë, por shqiptarë.

“Çdo ditë në Venezia po mbyllen lokale, restorante e hotele duke transformuar qendrën e saj historike. E kjo është vetëm njëra faqe e medaljes, faqja tjetër është se të tjerë e kryesisht shqiptarë po tentojnë të blejnë bizneset e tyre. As mos mendoni se blerësit që janë ofruar janë kinezë o rusë. Janë shqiptarë që sidomos kërkojnë të blejnë në sektorin e hotelerisë. Nuk dihet nëse e bëjnë për interes personal, ose në emër të dikujt tjetër që nuk kërkon të shfaqet. Fakt është që mbi këtë fakt po hetojnë autoritetet kompentente për të kuptuar nëse pas tyre janë investime kapitalesh me prejardhje të dyshimtë o prova të riciklimit ndërkombëtar”, shprehet Magliocco për median italian.

I gjithë shkrimi ka të bëjë me faktin që disa shqiptarë janë duke kërkuar që të blejnë hotelet apo restorantet që janë në shitje në Venecia.

Ky është parë si një lajm jo i mirë nga media italiane “Il Gazzetino”, e cila ka ngritur dyshime për burimin e të ardhurave të tyre. Artikulli që mban titullin: “Dyqane e hotele, gjysma e Venecias në shitje. Dhe shqiptarët janë duke e blerë”, duket sikur kërkon të përhap panik tek italianët për këtë fakt.

“Shqiptarët po tentojnë të blejnë gjysmën e Venecias. Ose për interes të tyre, ose për llogari të të tjerëve apo për të pastruar paratë e pista, ende nuk është e qartë”, shkruan media italiane.

Ndërkohë për të ka folur Presidenti i Federatës së Sipërmarrësve, Roberto Magliocco, prej të cilit ka nisur edhe ‘alarmi’, që duket se bazohet tek origjina e personave të interesuar për të blerë bizneset. Paragjykimi dallohet në deklaratën e tij kur thotë se blerësit nuk janë as kinezë apo rusë, por shqiptarë.

“Çdo ditë në Venezia po mbyllen lokale, restorante e hotele duke transformuar qendrën e saj historike. E kjo është vetëm njëra faqe e medaljes, faqja tjetër është se të tjerë e kryesisht shqiptarë po tentojnë të blejnë bizneset e tyre. As mos mendoni se blerësit që janë ofruar janë kinezë o rusë. Janë shqiptarë që sidomos kërkojnë të blejnë në sektorin e hotelerisë. Nuk dihet nëse e bëjnë për interes personal, ose në emër të dikujt tjetër që nuk kërkon të shfaqet. Fakt është që mbi këtë fakt po hetojnë autoritetet kompentente për të kuptuar nëse pas tyre janë investime kapitalesh me prejardhje të dyshimtë o prova të riciklimit ndërkombëtar”, shprehet Magliocco për median italian./ sot.com/ KultPlus.com

Festivali i Filmit në Venecia konfirmohet për muajin shtator

Edhe pse kishte shumë dyshime se Festivali i Filmit në Venecia do të mbahet këtë vit për shkak të pandemisë, Luca Zaia, kryetar i komunës Veneto, ka deklaruar se ngjarja do të ndodhë ashtu siç ishte planifikuar, pra në muajin shtator, shkruan agjencia Female First.

Zaia, i cili është në bordin e drejtorëve të këtij festivali për Bienalen e Venecias, është cituar nga mediat lokale se do të ketë më pak filma këtë vit gjatë festivalit.

Sidoqoftë, lista komplete e filmave nuk do të publikohet deri para fundit të korrikut.

Ndërsa në fillim të vitit ky festival zbuloi se Cate Blanchett do të jetë në krye të jurisë.

Drejtori i festivalit Alberto Barbera tha: “Cate Blanchet nuk është vetëm një ikonë e kinemasë bashkëkohore, por edhe e adhuruar nga regjisorët më të mirë të 20 viteve të fundit. Përkushtimi i saj në fushat humaniste dhe të artit dhe në mbrojtjen e mjedisit, si dhe mbrojtja e emancipimit të gruas në industrinë e filmit e kanë bërë atë një inspirim për shoqërinë. Talenti i saj i madh si aktore, i kombinuar me inteligjencën e saj unike dhe pasionin e sinqertë për kinemanë, janë kualitete ideale për presidentin e një jurie”.

Ndërsa Blanchet ka thënë: “Çdo vit me padurim i pres përzgjedhjet në Venecia dhe çdo vit befasohem. Venecia është festivali me atmosferik i filmit në botë, festim i një mediumi provokues dhe frymëzues siç është kinemaja në të gjitha format e saja. Është një privilegj dhe kënaqësi që të jem presidentja e jurisë këtë vit”. /KultPlus.com

Festivali i Filmit në Venecia do të mbahet në shtator

Festivali i Filmit i Venecias do të mbahet siç është paraparë në fillim të shtatorit. Këtë e ka bërë të ditur guvernatori i rajonit, Luca Zaia të dielën, përcjell agjencia Reuters.

Përhapja e koronavirusit në Itali është duke u ngadalësuar. E organizuar nga kompania “Biennale di Venezia”, Festivali i Filmit e Venecias është festivali më i vjetër i filmit në botë dhe një nga më prestigjiozët.

Për shkak të masave kufizuese të vendosura nëpër botë për të parandaluar përhapjen e koronavirusit, masa që kanë prekur edhe industrinë e filmit, në festival këtë vit do të ketë më pak produksione, ka thënë Zaia, që po ashtu është anëtar i bordit i “Biennale di Venezia”.

Festivali i Filmit i Cannesit, më i madhi në botë, ka pezulluar edicionin e sivjetmë të paraparë të organizohet këtë muaj për shkak të pandemisë.

Italia planifikon të largojë kufizimet e udhëtimeve nga 3 qershori dhe udhëtarët nga shtetet e Bashkimit Evropian do të jenë në gjendje të futen në Itali pa futje në karantinë dyjavore.

Italia regjistroi 119 raste të reja me fatalitet nga COVID-19 të shtunën, duke sjellë numrin total të vdekurve në 32.375. /KultPlus.com

Shtyhet përsëri Bienalja e Arkitekturës në Venecia

Ekspozita Ndërkombëtare e Artit, nga kuratorja Cecilia Alemani, e cila pritej të zhvillohej në vitin 2021, është shtyer për në vitin 2020. Pritet të zgjasë shtatë muaj dhe do të mbahet nga data 23 prill deri më 27 nëntor të vitit 2020, njofton KultPlus.

Vendimi për të shtyrë Biennalen deri në 2021 ka ardhur si pasojë e faktorit kohë, pasiqë konsiderohet e pamundur që të bëhet një organizim i tillë në një periudhë që nuk dihet saktë se si do të zhvillohet tutje.

Situata aktuale, deri më tani, ka paragjykuar përfundimisht realizimin e ekspozitës në tërësi, duke rrezikuar realizimin, transportin dhe praninë e punimeve dhe rrjedhimisht cilësinë e vetë ekspozitës.

‘Prandaj, pas konsultimit me Kuratorin Hashim Sarkis dhe duke marrë në konsideratë problemet, arkitektët e ftuar, vendet pjesëmarrëse, institucionet, ngjarjet e kolateralit po përballen, duke falënderuar të gjithë ata për përpjekjet e tyre të deritanishme, La Biennale ka vendosur të shtyjë datën e hapjes’, thuhet në komunikatën për media.

Të gjitha ngjarjet e tjera mbeten të konfirmuara: Festivali i 77-të Ndërkombëtar i Filmit në Venecia me regji nga Alberto Barbera nga 2 deri në 12 Shtator; Festivali i 48-të Ndërkombëtar i Teatrit me regji nga Antonio Latella nga 14 deri në 24 Shtator; Festivali i 64-të Ndërkombëtar i Muzikës Bashkëkohore me regji nga Ivan Fedele, nga 25 shtatori deri më 4 tetor; Festivali i 14-të Ndërkombëtar i Vallëzimit Bashkëkohor me regji nga Marie Chouinard nga 13 deri në 25 Tetor.

‘Me respektin maksimal për punën e bërë nga të gjithë ne, investimet e bëra nga pjesëmarrësit, dhe duke marrë parasysh vështirësitë që të gjitha vendet, institucionet, universitetet, studiot arkitekturore janë përmbushur së bashku me pasigurinë e dërgesave, kufizimeve personale të udhëtimit dhe Covid- 19 masa mbrojtëse që janë duke u miratuar, ne kemi vendosur t’i dëgjojmë ata, shumica, të cilët kërkuan që Bienaale di Architettura të shtyhej. Kam marrë shumë mesazhe që kërkojnë një shtyrje të vitit 2021. Tani planifikojmë të hapim Arkitettura e 17-të të Bienalës në maj 2021 dhe t’i lejojmë asaj një jetë më të gjatë deri në nëntor, siç ishte para pandemisë. Sidoqoftë, Arkitektura do të jetë në Venedik këtë vjeshtë duke organizuar disa ngjarje duke mbajtur në qendër të skenës pyetjen, më relevante se kurrë, për “Si do të jetojmë së bashku?”, ka deklaruar Roberto Cicutto.

‘Jam thellësisht e prekur nga këmbëngulja e të gjithë pjesëmarrësve gjatë tre viteve të fundit muaj’, deklaroi kuratori Hashim Sarkis.

‘Shpresoj që data e re e hapjes do t’i lejojë ata së pari për të kapur frymën e tyre, dhe pastaj për të përfunduar punën e tyre me kohën dhe fuqinë e saj me të vërtetë e meriton. Ne nuk e planifikuam atë në këtë mënyrë. As pyetjen që unë bëra “Si do të jetojmë së bashku? ” as pasuria e mënyrave si përgjigje ndaj saj, nuk kishin për qëllim adresimin e krizës së tyre po jetojmë, por ja ku jemi. Ne jemi në një farë mënyre me fat sepse jemi të pajisur mirë për të përvetësuar implikimet e menjëhershme dhe afatgjata të krizës në Bienalen e 17-të. Tema na siguron gjithashtu mundësinë për t’iu përgjigjur pandemisë në të menjëhershme. Kjo është arsyeja pse ne do të kthehemi në Venecia në muajt e ardhshëm për një seri të aktivitete kushtuar Arkitekturës.’, shprehet tutje ai. / KultPlus.com

Pamje nga Venecia e zbrazët, qyteti që ishte magnet për turistët

Italia ishte vendi më i goditur në Evropë kur filloi të përhapet coronavirusit në këtë kontinent. Megjithatë me kalimin e javëve, primatin e vendit më të goditur në Evropë ia rrëmbeu Spanja, që shënon një numër shumë të madh të vdekjeve dhe të prekurve me coronavirus.

E rajonet që konsiderohen si më të prekura në Itali janë Lombardia dhe në përgjithësi pjesa veriore e vendit. Pas masave të rrepta mbrojtëse të vëna nga qeveria italiane në krye me kryeministrin Guiseppe Conte, i tërë vendi u fut në karantinë duke bërë që rrugët, metrotë, stacionet e autobusëve, portet detare e madje edhe trafiku ajror të duken të “zbrazët”.

Një prej vendeve që më së shumti është vërejtur karantinimi është qyteti i Venedikut, që zakonisht në këtë periudhë kohore është i stërmbushur nga turistë nga e mbarë bota të cilët shijojnë lundrimin me gondola nëpër kanalet e qytetit.

Pamjet e filmuara nga ajri tregojnë se si destinacionet e preferuara turistike tashmë e dy muaj janë të zbrazëta dhe përpos ndonjë shpendi, zor kush se vërehet duke lëvizur kjo për shkak të masave mbrojtëse ku përfshihet lëvizja kufizuese, qëndrimi në shtëpi dhe ndalja e punimeve në sektorë të ndryshëm.

Nga sheshi St Mark e deri te ura Rialto, pamjet nga droni tregojnë se si gjatë natës por edhe ditës, nuk ka lëvizje të mëdha e ky izolim që konsiderohet si më i gjati në botë, pritet t’i vie fund gjatë javëve të ardhshme, për shkak se ka rënie të prekurve dhe vdekurve nga COVID-19.

Venecia, qyteti i 118 ishujve, magjepsja që pluskon mbi ujë

Venecia është një vepër arti e pashoqe. Qyteti është i ndërtuar mbi 118 ishuj të vegjel e duket sikur noton mbi ujrat e lagunës duke i dhënë formën e një peizazhit të paharruar, bukuria e të cilit ka frymëzuar Kanaleto, Guardi, Turner dhe piktorë të tjerë: Qyteti tregon vetveten që nga shikimi i parë. Gjithashtu, Laguna e Venecias përmbledh një ndër përqëndrimet më të mëdha të kryeveprave botërore; Nga katedralja e Torcelos deri te Bazilika e Sh. Marisë të Shëndetit, të gjithë shekujt e një Ere të Artë janë të përfaqësuar nga monumente të një bukurie të rrallë: Shën Marku, Pallati Dukal, Shën Zanipolo dhe Shkolla e Shën Markut, Shkolla e Shën Rrokut, Shën Gjergji i Madh e kështu me rradhë.

Ndikimi i venecias mbi zhvillimin e akitekturës dhe të arteve monumentale ka qënë shumë  i madh. Në fillim ushtroi një ndikim mbi të gjithë tregjet dhe portet tregtare të Republikës (La Serenissima) të vendosura gjatë brigjeve të Dalmacisë, në Azinë e vogël dhe në Egjypt, në ishujt e detit Jon, në Eubea, në Peloponez, në Kretë dhe në Qipro, ku monumentet u ndërtuan duke u frymëzuar nga monumentet veneciane. Në të njëjtën epokë, në të cilën perandori i saj njohu humbjen e parë, Venecia themeloi një shkollë të ndryshme falë piktorëve të saj. Belini dhe Xhorxhione, dhe në vazhdim Ticiano, Tintoreto, Tiepolo e Veroneze ndryshuan shumë thellë kuptimin e hapësirës, të dritës dhe të ngjyrave duke i dhënë një ndryshim të madh historisë së pikturës dhe të artit dekorativ në Evropë.

Me veçantinë e një  siti arkeologjik ende të gjallë, Venecia dëshmon vetë të kaluarën e saj. Qyteti, zotëri i deteve, është një urë në mes Lindjes dhe Perëndimit, në mes Islamizmit dhe Krishtërimit. Ai vazhdon të jetojë në qindra monumente dhe gjurmë të një epoke të kaluar.

Venecia ka një sëri të pa krahasueshme kompleksesh artiktektonike që përfaqësojnë epokën e lulëzimit të tij. Nga monumentet Solemn si ato të Piacës së Shën Markut dhe të Piacës së Bazilikës, Pallatin Dukal, Librerine Marciana, Museun Korrer, Prokuratiet e Vjetra deri në ato më me pak vlerë; vëndbanimet në rrugicat dhe në fushat e gjashtë lagjeve të tij (i sestieri), duke kaluar nga spitalet dhe insititucionet bamirëse dhe sigurimet shëndetsore që në shekullin e XIII-të kishin emrin e Shkollave. Arkitektura veneciane e mesjetës prezanton një tipologji të tërë ndërtesash, vlera e madhe e të cilave ecën me të njëjtin hap sikurse karakteri i jashtëzakonshëm i një  ambjenti urban që i është përshtatur kërkesave të  vendit.

Në detin Mesdhe laguna e Venecias përbën një shëmbull të një nguljeje gjysmë-liqenore e dobësuar gjatë ndryshimeve të pësuara. Në këtë ekosistem në të cilin cektinat – stome terrenesh deltinore që janë të zhytura periodikisht në ujë dhe që pastaj dalin në sipërfaqe- kanë rëndësi të njëjtë me ishujt, shtëpitë e bëra mbi trarë dhe fshatrat e peshkatarëve kërkojnë të jenë të mbrojtura në të njëjtën mënyrë sikurse pallatet dhe kishat.

Venecia simbolizon fitoren e njerëzimit kundër elementeve dhe epërsisë së njerëzve mbi natyrën armike. Qyteti është i lidhur në mënyrë direkte dhe konkrete me historinë botërore. “Mretëresha e Deteve”, heroikisht e vendosur në ishujt e vegjël, nuk limitoi horizontin e saj vetëm në lagunë ose në detin Adriatik, por në atë të Mesdheut. Ishte në fakt nga Venecia që Marko Polo (1254-1324) u nis për të zbuluar Kinën, Anam, Tonkino, Sumatra, Indinë dhe Persinë. Varri i tij në Shën Lorenco kujton rolin që kanë pasur tregëtaret venecianë në zbulimin e botës, mbas arabëve, por shumë përpara Portugezëve.

 Mes Historisë dhe Natyrës

Pak larg nga qyteti historik hapet laguna e Venecias, një hapësirë e madhe dhe e qetë ujore, e rrethuar nga vende gjysmë të zhytura, ku zhurmat e qytetit i lënë vendin qetësisë. Janë qindra ishujt që  ndodhen në lagunë: disa janë të mëdhenj të tjerë të vegjël, disa të banuar e disa më pak të banuar, disa të pabanuar; disa duken stabël, disa të tjerë janë në formim, disa të tjerë rrezikojnë të zhduken. Këtu gjejnë mikpritje zogj të ndryshëm si pulëbardhat, martin peshkatarë, skifterat, zhyterrat etj.. Këtu mbretërojnë barkat e peshkatarëve. Është pjesa e Venecias ku dominon natyra, por edhe vendi ku shenjat e historisë tregojne sa të largëta dhe antike janë origjinat e qytetit.

Lidi i Venecias është  sot një lagje rezidenciale qytetare dhe stacion detar, një ndër më të famshmit dhe elegantet e Italisë. Shtrihet mbi një ishull në formë të gjatë, rreth 1.5 km larg Venecias. 500 m nga Lido gjindet ishulli i Shën Lazrit të Armenëve, e zënë nga një komunitet fetar armen që ka një tipografi poliglote, një biblotekë të pasur, një muze historik dhe një pinakotekë.

Murano ësht nga kohë  të largëta ishulli industrial i prodhimit të xhamit. Një qendër e rëndësishme e lagunës, e shtrirë mbi 5 ishuj të  vegjël, 1.2 km larg Venecias. Kanali i Xhamllareve është plot me barka trasporti të mbushura me materiale të para dhe kasa me sende me vlerë në xham, si dhe me barka plot me turistë.

Pallati Justinian, i vendosur mbi baza të panjohura, mban Muzeun e Arteve në Xhama. Këtu ruhet një  koleksion me vlerë xhamash arkeologjik (egjyptian, aleksandrin, romak), venecian (XV-XVII shek.) dhe modern që i përket shek. XII të kishës së Shejtëve Maria e Donato, me vlerë për anajatën dhe mazaikët bizantin. Të kujtohen edhe Pallati da Mula e kisha e Shën Pietrit Martir, që ruan pikturat e Gjovani Belinit, Tintoretos e Veronezes.

Gjatë rrugës Venecia-Murano, takohet ishulli i Shën Mikelit që pret varrezat e Venecias. Elegante është kisha e Shën Mikelit, vepër e arkitektit (Mauro Codusi 1478). E pa ngatërrueshme për kambanaren e saj të shtrembër, Burano ndodhet në qendër të lagunës së veriut, 9 km nga Venecia. Është sot një qendër karakteristike e peshkimit, ndërtuar mbi 4 ishuj të vegjël të lagunës, e njohur për artin e merletos që nga shek.XVI. Struktura urbane e përbërë nga rrugë të ngushta, orjentohet drejt Piaca Galupit, ku duken kisha, bashkia, dhe shkolla e merletos.

Torcello, dikur  qendra kryesore e estuarit, noton në lagunën me peshën e historisë  dhe të mitit të saj, duke fshehur në arkitekturat madhështore gjurmët e origjinave antike. Sot është një fshat i vetëm sipër një ishulli në pjesën veriore të lagunës,10km nga Venecia.

Katedralja e Shën Marisë dëshmon mrekullinë antike: u rindërtua, bashkë me këmbanaren e madhe, në shek.XI mbi një ndërtesë të mëparshme të  shek.VII. Brenda është me tre anajate; mund të admirohen kollona ma kapitele klasike e bizantine, dysheme në sharm dhe mozaikë me vlerë, piktura të katërqindës. Përballë Katedrales ndodhen Pallati i Arkivit dhe Pallati i Këshillit, ku ka qendrën Muzeu i Estuarios. E veçantë është shënjtja Foska, një kishë e vogël romake me bazë qëndrore, e rrethuar nga jashtë nga një portik.

Peizazhi Kulturor

Venecia, qytet i një  aspekti karakteristik dhe të vetëm, lind në një arqipelag të përbërë nga 118 ishuj, të lidhur nga një  rrjet prej 150 kanalesh dhe nga 500 ura. Kanalet përbëjnë arteriet kryesore të trafikut e përshkohen nga anije, barka, vaporre, motorrskafe dhe nga gondola, barka të gjata tipike të lagunës veneciane. Lëvisjes këmbësore i është rezervuar një labirint rrugësh të ngushta dhe të vështira, të quajtura me emra të ndryshëm (calle, ruga, fondamenta, salizzada, rio terrà, sottoportico, ramo..), që kapërcejnë mbi ura të lezetshme. Rrugët e ngushta hapen nga njëherë në të gjëra të quajtura campi o campitelli, që shpesh ruajnë në qendër parapetin e pusit. Pasuria e pafundme historike-artistike e kulturore e të kaluarës shprehet nëpërmjet pallateve, pallateve të vogla dhe kishave të arkitektures së mrekullueshme, përmes veprave me shumë vlerë të pikturës dhe skulpturës, përmes arkivave, muzeve, koleksioneve private, në biblotekat e rendësishme dhe në shumicën e instituteve, disa prej tyre të vlerës internacionale.

Duke patur parasysh figurimin e qytetit, nuk ka kënd në Venecia që nuk është plot karakter dhe me një identitet të fortë kulturor. E famshme dhe e vetmja në botë është e mahnitshmja Piaca e Shën Markut, një sallon i pafund mermeri, përgjithmonë qëndra e jetës veneciane. Me formë drejtëkëndëshi, është e rrethuar nga pallate dhe harqe të vazhdueshme. I bën si sfond e mrekullueshmja Bazilika e Shën Markut me këmbanaren e izoluar, prej nga ku mund të admirohet e gjelbërta e lagunës. Kulla e Sahatit, me dy statujat e Moreve, që i bien orëve, dhe Procuratie Vecchie, ndërtesa e gjatë që zë pjesën veriore. Në perëndim gjëndet Ala Napoleonica, e shtuar në vitin 1810; në jug Procuratie Nuove, e filluar në vitin 1584 nga Vincenco Scamozzi dhe e përfunduar në vitin 1640 nga Baldassarre Longhena.

Pak larg, përballë pellgut të Shën Markut, gjëndet Pallati Dukal, Banesa e Dogës: është  simboli i fuqisë dhe i lulëzimit të Republikës antike.

Edhe Libreria Marciana, kryevepër e rilindjes e filluar nga Jacopo Sansovino në vitin 1536 dhe përfunduar nga Scamozzi në 1588, shtrihet mbi molin e Shën Markut. Një ndërtesë e gjatë, me portë të artë e mbizotëruar nga një kolazh jonik me ballkone, koronuar nga një stoli dhe nga një parmak i zbukuruar me statuja.. Afër bregut ngrihen dy kollona të shek. XII, me statuja antike të luanëve të Shën Markut dhe Shën Teodorit. Në lagunë, përballë piacës të Shën Markut, gjëndet Ishulli i Shën Gjergjit të Madh.

Duke lundruar mbi Kanalin e Madh, rruga më e madhe ujore e brëndshme e qytetit, mund të admirohen shumë ndërtesa, pallate, kisha dhe ura, një pasuri arkitekturore që shkon nga shek.XII deri në shek.XVII, një koncert i paharrueshëm ngjyrash dhe dritash. Nga të cilat kujtojmë, Pallatin Corner i quajtur edhe Ca’ Grande, arkitekturë e madhe e Sansovinos nga klasikja, Ura e Galeria e Akademisë, më e madhja mbledhje e pikturave venete, Ca’ Rezzonico, ndërtesë e fuqishme baroke e Longhenes dhe qendër e Muzeut të Shtatëqindës Veneciane, gotikja Ca’ Foscari me tetë harqe, Pallati Corner-Spinelli, kryevepër e Candusit, e mrekullueshmja Ca’ d’Oro, me magjiken veshjen prej mermeri dhe akoma Ca’ Pesaro, Pallati Vendramini Calergi, Il Fondaco dei Turchi dhe il Fondaco dei Tedeschi,etj…

E famshme dhe madhështore është  Ura e Rialtos, e ndërtuar në vitin 1592 nga Antonio da Ponte: një hark i vetëm i koronuar nga një seri harqesh. Nga Piaca Shën Marko në Rialto drejtohen, me emra të ndryshëm, Merceriet, me tipiket dhe të gjalla rrugë qytetare. Gati në fundin e tyre, kisha e Shën Salvatorit ruan vepra me vlerë artit, nga të cilat, La Trasfigurazione e Tizianos dhe la Cena in Emmaus e Givanni Bellinit.

Shumë e pasur dhe me vlerë  është pasuria e ruajtur në të gjitha kishat. Kujtojmë, nga të cilat, Il Trittico con Madonna e Santi të Giovanni Bellinit dhe la Pala dell’Assunta të Tizianos të ruajtura në Shën Maria Gloriosa dei Frari. Të bukura, për të përmendur disa, janë arkitekturat fetare: Shën Zanipolo(SS Gjoni dhe Pali), kisha e madhe gotike; Santa Maria della Salute, kryevepër baroke; Shën Sebastiani e famshme për pikturat eVeronezes, Santa Maria dei Miracoli e rilindjes; Il Redentore, kryevepra e Palladios e ndërtuar në ishullin e Gjudekes.

Ca’ FoscariCa’ Foscari, me fasadën e saj të bukur dhe të ekuilibruar, është një ndër shëmbujt më domëthënës të informacionit arkitektonik të familjeve të mëdha të realizuara në shek.XV mbi bregun e Kanalit të Madh. Bëhet fjalë për një ndërtesë të mrekullueshme gotike të vonshme të ndërtuar rreth gjysmës së Katërqindës për Francesko Foskarin, doga i Venecias nga viti 1423 deri në vitin 1457. Fasada prezanton dy lozha me tetë harqe, më i thjeshti në katin e parë dhe më  i përbëri në katin e dytë. Në pjesën e sipërme hapen një seri dritaresh në qendër një kuadrifore.Në mes të katit të dytë dhe të tretë rrjedh një stoli në mermer. Në katin tokësor gjashtë dritare të thjeshta me hark të mprehtë janë të vendosura në krahët e portës. Aktualisht në pallat ka qendër Universiteti.

Shën Zanipolo e Shënjtit Xhovani dhe PaoloKisha e Shën Zanipolit, e ndërtuar nga fretrit domenikanë nga vitet 1246 dhe 1430, është  një shembull i madh i arkitekturës gotike veneciane. Mbi fasadën madhështore në të thatë, e papërfunduar, hapet porta madhështore dhe harkmprehti mbi kollonat në mermer, vepër e Bartolomeo Bonit (1459-1461). Madhështore është absidi poligonal i treqindës, me dy rradhë dritaresh. Brendësia është e hapur dhe solomne; tri anijata të ndara nga pilastra cilindrike me pesë kapela absidale të hapura mbi transet. I bukur është kori gotik, me urdhërat e tij binjak që lejojnë hyrjen në absid të një drite shumë të fortë. Struktura e kishës së Shën Zanipolos është e njëjtë me atë të Frareve. Si kjo e fundit, Shën Zanipolo përmbledh monumente të dogve dhe personazheve të njohur të Venecias nga shek.XIV deri në shek.XVII: Me vlerë të madhe artistike janë varrezat e shumta. Për të përmëndur disa: monumentat e rilindjes të dogeve Pietro Mocenigo, Pietro Lombardo dhe Andrea Vendraminit, kryevepër e artit mortor të Tullio dhe Pietro Lombardit, e ato gotike të doges Marko Kornerit, me statuja të Nino Pisanos, dhe e doges Antonio Venier. Nga shumica e veprave të artit të ruajtura kujtohen : politiku i Shën Vincencit Ferrer të Gjovani Bellinit; Elmosha e Shën Antonios, pala e Lorenco Lotos; katër pëlhurat e Paolo Veronezes; Lavdia e Shën Domenikos e G. Batista Piacetes në tavanin e Kapelës së Shën Domenikos.

Pallati DukalRreth vitit 1340 u vendos ndërtimi i Pallatit Dukal, banesa e dogeve dhe qendër e gjykatës së Serenisimas, në zëvëndësim të një ndërtese me të vjetër të dëmtuar disa herë nga zjarre të ndryshme. Punët vazhduan në mënyrë të panderprerë deri në fund të 1463. Ndërtesë e parregullt, është e hapur në pjesën e poshtme të portikut. Harqet e sipërme janë në numër dopio në krahasim me ata të poshtëm, më të ngushta dhe vertikale, dhe të kapërcyera nga sy në formë rrethi. Pjesa e sipërme është e ndërtuar nga një sipërfaqe e madhe në të cilën gjënden dritare me forma harkut. I veçantë është parametri mermer që prezanton skica gjeometrike të bardha dhe rozë, gati duken se imitojnë një bazë orientale. Në fund të pallatit,bedenat përbëjnë një ornament tjetër kromatik. Ballkoni që shikon drejt Lagunës, ballkoni i vogël, është vepër e Pier Paolo delle Mesegnes (1404); tjetri drejt Piaces të Shën Markut vien nga porta e Letrës, vepër e Xhovani dhe Bartolomeo Bonit (1438), që të fut në oborrin e bukur. Vihet re edhe monumentalja Shkalla e Gjiganndëve të Antonio Rizos (1484-1501) dhe Shkalla e Artë, e filluar përpara vitit 1549 nga Sansovino dhe Scarpanino. Apartamenti dukal, me vlerë për tavanet e pasur dhe qymlekët e mëdhenj, ruan vepra të jashtëzakonshme që i përkasin artistëve si; Ticiano, Gjovani Belini, Karpaco, Tiepolo, Tintoreto dhe Veronese.

Kisha e Shën Domenikos

Qendra historike e UrbinosLind në pjesën e fundit të Piacës së Rilindjes, përballë obeliskut dhe qoshes së pallatit Dukal. Kisha, e porositur nga komuniteti domenikan, shugurohet në vitin 1365 por ndërtimi i saj, siç vihet re nga data e disa pikturave absidale, është e mëparshme. Balli është i ndërtuar me tulla dhe ka formën e një kesolleje dhe paraprihet nga një dopjo shkallë e realizuar mes viteve 1449 dhe 1454 nga fiorentini Maso di Bartolomeo. Dritarja e pasme në formë hene, është e Luka della Robbia (1451): grumbulli i deltinës në dritaren me xhama mbi sfondin bojëqielli, përfaqëson Zojën me Fëmijë dhe shenjtorët Domeniko, Tommaso D’Aquino, Alberto Magno dhe Pietro Martire. Bëhet fjalë për një kopje, origjinali është i ruajtur në pallatin Dukal. Kanë mbetur, stolia në dhe e pjekur dhe okuli i madh në qendër, i zbukuruar me stoli me motive nga bimësia. Pjesa e jashtme është ndryshuar nga hapja e dy dritareve. Interieri i tempullit, i cili është ripunuar në shekullin XVIII nga arkitekti Filippo Barigioni, ka humbur pjesën më të madhe të dekorimit. Mund të admirohen disa vepra të Vanni e të Concas. /Albert Vataj /KultPlus.com

Zbrazet qyteti i Venecias, shkaku i Koronavirusit (FOTO)

Virusi i njohur me emrin “Korona” tashmë ka përfshirë pjesën më të madhe të botës, shkruan KultPlus.

Italia mbetet një nga vendet më të prekura në Evropë. Më poshtë i sjellim disa fotografi nga fotografi Marco Di Lauro ku shihet qytet i zbrazët i Venecias si shkak i virusit të frikshëm. /Getty Images /KultPlus.com

VENICE, ITALY – MARCH 9: A completely empty Riva degli Schiavoni next to San Marco Square is seen on March 9, 2020 in Venice, Italy. Prime Minister Giuseppe Conte announced a “national emergency” due to the coronavirus outbreak and imposed quarantines on the Lombardy and Veneto regions, which contain roughly a quarter of the country’s population. Italy has the highest number of cases and fatalities in Europe. The movements in and out are allowed only for work reasons, health reasons proven by a medical certificate.The justifications for the movements needs to be certified with a self-declaration by filling in forms provided by the police forces in charge of the checks. (Photo by Marco Di Lauro/Getty Images)
VENICE, ITALY – MARCH 9: A completely empty Rialto bridge is seen on March 9, 2020 in Venice, Italy. Prime Minister Giuseppe Conte announced a “national emergency” due to the coronavirus outbreak and imposed quarantines on the Lombardy and Veneto regions, which contain roughly a quarter of the country’s population. Italy has the highest number of cases and fatalities in Europe. The movements in and out are allowed only for work reasons, health reasons proven by a medical certificate.The justifications for the movements needs to be certified with a self-declaration by filling in forms provided by the police forces in charge of the checks. (Photo by Marco Di Lauro/Getty Images)
VENICE, ITALY – MARCH 9: A Venetian seats at an historical caffe called: “ The lost Paradise” at the fondamenta della Misericordia on March 9, 2020 in Venice, Italy. Prime Minister Giuseppe Conte announced a “national emergency” due to the coronavirus outbreak and imposed quarantines on the Lombardy and Veneto regions, which contain roughly a quarter of the country’s population. Italy has the highest number of cases and fatalities in Europe. The movements in and out are allowed only for work reasons, health reasons proven by a medical certificate.The justifications for the movements needs to be certified with a self-declaration by filling in forms provided by the police forces in charge of the checks. (Photo by Marco Di Lauro/Getty Images)
VENICE, ITALY – MARCH 9: A completely empty San Marco Square is seen on March 9, 2020 in Venice, Italy. Prime Minister Giuseppe Conte announced a “national emergency” due to the coronavirus outbreak and imposed quarantines on the Lombardy and Veneto regions, which contain roughly a quarter of the country’s population. Italy has the highest number of cases and fatalities in Europe. The movements in and out are allowed only for work reasons, health reasons proven by a medical certificate.The justifications for the movements needs to be certified with a self-declaration by filling in forms provided by the police forces in charge of the checks. (Photo by Marco Di Lauro/Getty Images)
foto LaPresse-Anteo Marinoni09/03/2020-Venezia (IT.)cronacaVenezia isolata, oggi 9 marzo 2020, come da decreto legge per arginare l’epidemia di Covid19 che ha colpito l’Italia.Nella foto:immagini della città sotto quarantena, negozi e bar, ristoranti chiusi o semideserti, piazza San Marco e Rialto senza la folla di turisti e veneziani, pochi mezzi pubblici solcano il Canal Grande e gondole ferme agli ormeggi con i gondolieri in attesa di clienti: mercati di frutta e verdura disertati dai veneziani e pochi passanti nelle calli.photo LaPresse- Anteo Marinoni09/03/2020 – Venice (IT.)newsVenice isolated, today 9 March 2020, as per a law decree to stem the Covid19 epidemic that hit Italy. In the photo: images of the city under quarantine, shops and bars, closed or semi-deserted restaurants, Piazza San Marco and Rialto without the crowd of tourists and Venetians, few public transport ply the Grand Canal and gondolas stopped at moorings with gondoliers waiting for customers : fruit and vegetable markets deserted by the Venetians and few passersby in the streets.