Muzika, arma që luftoi racizmin në Amerikë

Për shekuj me radhë afro-amerikanët kanë përdorur muzikën si një mjet të fuqishëm. Njerëzit e skllavëruar këndonin këngë shpirtërore, për të planifikuar fshehurazi ikjen e tyre drejt lirisë. Poezitë u vunë në muzikë dhe u interpretuan për të festuar çrrënjosjen e skllavërisë, baladat dhe hip-hopi janë përdorur për të protestuar kundër dhunës dhe diskriminimit racor.

CBC radhit disa këngë që kanë shkruar histori, dhe që kanë qenë zëri i përparimit, protestës e krenarisë së afro-amerikanëve.

Swing Low, Sweet Chariot

Kënga u përdor si një formë e komunikimit të koduar për të planifikuar arratisjen nga skllavëria. Ndërsa, Harriet Tubman udhëzoi afro-amerikanët në liri përgjatë hekurudhës “Underground”, ajo këndoi disa këngë për të sinjalizuar se ishte koha për arratisje. Ndër të preferuarit e Tubman thuhet se ishte Swing Low, Sweet Chariot.

J. Wesley Jones, choral director, leads 600 Black singers through a rehearsal in Chicago, August 1935. The group was rehearsing for the upcoming Chicagoland Music Festival where they would sing "Swing Low, Sweet Chariot" at Soldier Field. 

Lift Ev’ry Voice and Sing’ – John & James Johnson, 1900

“Lift Ev’ry Voice and Sing”, u shkrua fillimisht si një poezi nga pedagogu James Weldon Johnson, me muzikë shoqëruese të krijuar nga vëllai i tij, John Rosamond Johnson. Tekstet u recituan nga 500 nxënës shkolle më 12 shkurt 1900, në Jacksonville, Florida për të festuar ditëlindjen e Presidentit Abraham Lincoln. Ndërsa kompozonte, James Johnson u përpoq të shkruante tekste që flisnin për jetën traumatike por triumfuese të paraardhësve të tij.

“Këndoni një këngë plot besim që na ka mësuar e kaluara e errët,

Këndoni një këngë plot shpresë që e tanishmja na ka sjellë”- thuhej në këngë.

Poema u përdor përfundimisht në diplomime, kisha dhe festa. James Johnson më vonë u bë një udhëheqës brenda NAACP, një organizatë që miratoi poezinë si këngën e saj zyrtare

Lift Every Voice and Sing: The history, the lyrics and the impact

Strange Fruit – Billie Holiday, 1939

Kënga bezdisëse e popullarizuar nga Billie Holiday u shkrua më 1937 nga Abel Meeropol, një mësues hebre i shkollës së mesme dhe aktivist i të drejtave civile nga Bronx. Ngjashëm me “Lift Ev’ry Voice and Sing”, “Strange Fruit” u shkrua fillimisht si një poezi. Tekstet e tmerrshme dhe të trishtueshme nuk thërrasin linçimin në mënyrë të qartë, por përdorin një metaforë të dhimbshme për të përshkruar terrorin e tmerrshëm që shkatërroi komunitetet e tyre në Jug.

Billie Holiday - Strange Fruit

A Change Is Gonna Come- Sam Cooke 1963

Dy momente kyçe frymëzuan Sam Cooke për të shkruar hitin e tij monumental “A Change Is Gonna Come”. Lirimi i një himni nga Bob Dylan dhe një refuzim racist në një hotel në Luiziana. Kur Cooke dëgjoi për herë të parë “Blowin”, të Dylanit në vitin 1963, ai u impresionua dhe u tërhoq që një artist i bardhë kishte shkruar një këngë që reflekton baticat në vend, ndërsa ai jo.

Disa muaj më vonë, ai shkroi dhe regjistroi, “A Change Is Gonna Come” në fillim të vitit 1964. Ai ishte në gjendje të interpretojë këngën vetëm një herë në “The Tonight Show” me Johnny Carson, pasi u vra në një motel në L.A më vonë atë vit. Megjithatë kënga e Cooke jetoi, dhe u bë një himn në luftën për të drejtat civile.

Sam Cooke - A Change Is Gonna Come

Say It Loud, I’m Black and I’m Proud – James Brown, 1968

“Say It Loud, I’m Black and I’m Proud” i James Brown u botua në një kohë kur afro-amerikanët ndiheshin veçanërisht të egër dhe të tërbuar, pas vrasjes së Martin Luther King, Jr më 4 prill 1968. Katër muaj pas vrasjes së tij, Brown publikoi këngën që festonte me guxim kulturën afro-amerikane.

Në fillim të mesit të viteve 60, “negro” ishte termi i preferuar për afro-amerikanët, ndërsa “Black” nganjëherë merrej si fyerje. Por, kënga e Brown ndihmoi në heqjen e stigmës rreth termit “E zezë” dhe u bë e preferuar deri në fund të viteve 1960.

James Brown - Say It Loud, I'm Black and I'm Proud

The Revolution Will Not Be Televised- Gil Scott-Heron, 1971

Gil Scott-Heron ishte ndër fëmijët e parë të integruar në shkollën e Tennessee, para se të bëhej një shkrimtar revolucionar dhe aktivist i të drejtave civile. Më 1970, ai lëshoi ​​albumin e tij debutues, “Small Talk” në 125 dhe Lenox. Albumi paraqiti Scott-Heron duke rrëfyer poezinë e tij mbi daullet në sfond, një pararendës i hershëm i asaj që përfundimisht do të bëhej hip-hop.

Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised

What’s Going On?- Marvin Gaye, 1971

Marvin Gaye ishte fëmija i artë i Motown kur lëshoi ​​këngën “What’s Going On?” në vitin 1971. Ai kishte bërë një emër për veten e tij me këngët e tij sensuale dhe apolitike si “How Sweet It Is (To Be Loved By You)” dhe “I Heard It Through the Grapevine” më 1960.

Gordy pa dëshirë lëshoi ​​këngën, e cila u bë sukses, dhe i dha zë protestave kundër padrejtësive.

Marvin Gaye - What's Goin On

Happy Birthday- Stevie Wonder, 1980

Jeta dhe vdekja e Martin Luther King, Jr  frymëzuan protesta dhe demonstrata të panumërta në të gjithë vendin. Megjithatë qeveria federale hezitoi të caktojë një festë për të njohur rolin që King kishte luajtur në përparimin e kombit. Vetëm disa ditë pas vdekjes së Kingut më 1968, kongresmeni John Conyers propozoi që ditëlindjen e mikut të tij të vrarë ta bënte një festë kombëtare, por ai mori pak mbështetje nga kolegët e tij. Si përgjigje, Stevie Wonder e bëri misionin e tij të avokonte për një festë federale të Martin Luther King, Jr me këngën e tij “Gëzuar Ditëlindjen”, lëshuar më 1980.

Stevie Wonder - Happy Birthday

/music/ CBC / KultPlus.com

Albert Einstein dhe pasioni i tij për muzikën

Në kulmin e popullaritetit të Albert Einsteinit, publiku e njohu atë jo vetëm si fizikantin teorik më të shquar në botë, por edhe si një entuziast i cili nganjëherë luante në violinë, përcjell KultPlus.

“Jeta pa luajtur muzikë është e pakonceptueshme për mua,” kishte thënë Einstein “Unë jetoj me ëndrrat e mia në muzikë. E shoh jetën time i rrethuar me muzikë … Kënaqësinë më të madhe në jetë e marr nga muzika”.

Shkencëtari i famshëm kurrë nuk udhëtonte pa violinën e tij të dashur, të cilën e kishte titulluar “Lina”. Marrëdhënia e tij me muzikën filloi me mësimet e violinës në Mynih në moshën 5 vjeçare. / KultPlus.com

Industria e muzikës ka pësuar rritje të arkëtimit të të hollave gjatë vitit 2020

Gjatë vitit të kaluar, industria e muzikës ka arkëtuar më së shumti të holla në dy dekadat e fundit, që e kap shumën prej 21.6 miliardë dollarëve.

Rapori vjetor i Federatës Ndërkombëtare të Industrisë Fonografike, “Global Music Report”, zbuloi se të ardhurat u rritën për 7.4 për qind.

Artistë të tillë si grupit “BTS”, Taylor Swift, Drake, Billie Eilish dhe The Weekend, kanë kontribuar në ngritjen e shitjeve muzikore me projektet e tyre.

Sipas këtij raporti, më shumë se 443 milionë njerëz tani paguajnë për abonime të shkarkimit të muzikës online. Kjo nënkupton se 102 milionë njerëz janë regjistruar në këto platforma gjatë vitit 2020, krahasuar me 85 milionë që ishin abonuar gjatë vitit 2019.

Albumi “Map Of The Soul: 7” nga grupit i muzikës K-pop, “BTS”, ishte albumi më i shitur i vitit, derisa hiti i The Weeknd, “Blinding Lights”, ishte kënga më e madhe e vitit, me 2.7 miliardë kopje të shitura.

Dhjetë artistët global më të suksesshëm të vitit 2020 ishin: “BTS”, Taylor Swift, Drake, The Weekend, Billie Eilish, Eminem, Post Malone, Ariana Grande, Juice WRLD dhe Justin Bieber.

Raporti gjithashtu zbulon se platformat muzikore, Spotify dhe Apple Music, i përbëjnë 62.1 për qind të të gjitha të ardhurave duke e arritur shumën prej 13.4 miliardë dollarë.

Këto shifra marramendëse e vërtetojnë fuqinë dhe ndikimin e muzikës për të ngushëlluar, shëruar dhe ngritur humorin e dëgjuesve gjatë pandemisë së koronavirusit./ KultPlus.com

Dy të rinjtë shqiptarë që po krijojnë këngë për artistë të njohur në Itali

Vëllezërit nga Shkodra, Elis dhe Anxhelo Shkoza, jetojnë prej vitesh në Romë, aty ku karrierën dhe veprimtarinë e tyre ia kanë dedikuar muzikës, prej vitesh merren me muzikë ndërkohë që së fundi kanë një shtëpi diskografike të tyren.

Ata drejtojnë një label muzikor (Techpro SRL) dhe qëllimi i tyre është tregu ndërkombëtar italian, por pa harruar edhe atë shqipfolës

Së fundi për ta është folur shumë në media, pasi kanë arritur të bashkëpunojnë me vajzën e artistit Albano Carrisi, Jasminën. Dy djemtë zbulojnë më shumë për këtë projekt në “Shiqpëria live”. “Na u duk bashkëpunim shumë i vlefshëm, Jasmine është një talent në ngjitje. Ne kemi qenë në shtëpinë e tyre, na pritën shumë mirë. Kënga është e gjitha e prodhuar nga ne. Jemi në realizimet e fundit, do të jetë këngë verore, e stilit regatton”.

Madje zbulojnë, se me prodhimet e tyre do të konkurojnë në festivalin e Sanremos, vitin e ardhshëm, pa dhënë më shumë detaje se me cilin këngëtarë do të bashkëpunojnë. Po ashtu, shtojnë se janë në kontakt me “SonyPictures” për disa projekte, që mund të ndikojë që të njihen më shumë ndërkombëtarisht.

Megjithatë, përveç emrave të njohur të artistëve të huaj Elisi dhe Anxhelo nuk kanë lënë pas muzikën shqiptare dhe numërojnë disa bashkëpunime me këngëtarë të muzikës popullore shqiptare.

“Që në fillim kemi pasur bashkëpunime me artistë shqiptarë që jetojnë në vende të ndryshme të botës.” / Diaspora Shqiptare / KultPlus.com

10 përfitime fizike dhe mendore të muzikës

Muzika ushtron një ndikim të fuqishëm te njerëzit. Mund të rrisë kujtesën, të forcojë durimin, të lehtësojë gjendjen shpirtërore, të zvogëlojë ankthin dhe depresionin, të largojë lodhjen, të përmirësojë përgjigjen ndaj dhimbjes dhe t’ju ndihmojë të punoni në mënyrë më efektive.

Megjithëse nuk mund të jemi të sigurt saktësisht për kohën kur qeniet njerëzore filluan të dëgjojnë muzikë, shkencëtarët dinë diçka për arsyen pse filluan.

Shkencëtarët  e evolucionit thonë se qeniet njerëzore mund të kenë zhvilluar një varësi nga muzika si një mjet komunikimi. Muzika mbetet një mënyrë e fuqishme e bashkimit:
– himnet kombëtare bashkojnë turmat në ngjarje sportive
– këngët e protestës shkaktojnë një ndjenjë të qëllimit të përbashkët gjatë marshimeve
–  këngët e dashurisë ndihmojnë partnerët e ardhshëm të lidhen gjatë njohjes
– ninullat u mundësojnë prindërve dhe foshnjave të krijojnë lidhje të sigurta

Atëherë, si përfitojmë nga muzika si individë?

Ndikimi në mendje

Ndikon te mësimi më i mirë: Mjekët në Johns Hopkins ju rekomandojnë të dëgjoni muzikë për të stimuluar trurin tuaj. Studiuesit tani e dinë që dëgjimi i muzikës mund t’ju bëjë të dëshironi të mësoni më shumë. Në një studim të vitit 2019, njerëzit ishin më të motivuar të mësonin kur prisnin të dëgjonin një këngë si shpërblim.

Forcon memorien: Muzika gjithashtu ka një efekt pozitiv në aftësinë tuaj për të mbajtur mend. Mayo Clinic tregon se muzika nuk e kthen humbjen e kujtesës te njerëzit me sëmundjen Alzheimer dhe forma të tjera të demencës, por është zbuluar se ngadalëson rënien njohëse. Kujtesa muzikore është një nga funksionet e trurit më rezistente ndaj demencës.

Ndikon te sëmundjet mendore: Muzika fjalë për fjalë ndryshon trurin. Studiuesit neurologjikë kanë zbuluar se dëgjimi i muzikës shkakton lëshimin e disa neurokimikateve që luajnë një rol në funksionin e trurit dhe shëndetin mendor. Megjithëse duhet të bëhen më shumë kërkime për të kuptuar saktësisht se si muzika mund të përdoret terapeutikisht për të trajtuar sëmundjet mendore, disa studime sugjerojnë që terapia muzikore mund të përmirësojë cilësinë e jetës.

Përmirëson gjendjen shpirtërore: Një nga përdorimet më të zakonshme të muzikës? Ndihmon njerëzit të rregullojnë emocionet e tyre. Ka fuqinë të ndryshojë gjendjen shpirtërore dhe t’i ndihmojë njerëzit të përpunojnë ndjenjat e tyre.

Redukton shqetësimet: Ka shumë prova që dëgjimi i muzikës mund t’ju ndihmojë të qetësoni në situata kur mund të ndiheni të shqetësuar.

Lehtëson simptomat e depresionit: Një përmbledhje kërkimore në vitin 2017, arriti në përfundimin se të dëgjuarit muzikë, veçanërisht klasike e kombinuar me xhaz, kishte një efekt pozitiv në simptomat e depresionit.

Ndikimi në fizik

Përmirëson shëndetin e zemrës: Muzika mund t’ju bëjë të doni të lëvizni – dhe përfitimet e vallëzimit janë të vërtetuara. Shkencëtarët gjithashtu e dinë se dëgjimi i muzikës mund të ndryshojë ritmin e frymëmarrjes, rrahjet e zemrës dhe presionin e gjakut, në varësi të intensitetit të muzikës.

Ul lodhjen: Kushdo që ka mbyllur xhamat e makinës dhe ka ngritur zërin e muzikës e di se muzika mund të jetë energjike. Ka një shkencë të fortë prapa kësaj përvoje. Në vitin 2015, studiuesit në Universitetin e Shangait zbuluan se muzika relaksuese ndihmonte në zvogëlimin e lodhjes dhe muskujve.

Rrit performancën e ushtrimeve: Entuziastët e stërvitjes e kanë ditur prej kohësh që muzika rrit performancën e tyre fizike. Një rishikim i hulumtimeve në vitin 2020 konfirmon që ushtrimi me muzikë përmirëson gjendjen shpirtërore, ndihmon trupin të ushtrojë në mënyrë më efikase dhe zvogëlon vetëdijen për sforcimin. Ushtrimi me muzikë gjithashtu çon në stërvitje më të gjata.

Ndihmon në menaxhimin e dhimbjes: Muzikoterapistë të trajnuar përdorin muzikë për të ndihmuar në lehtësimin e dhimbjeve të pacientit në ambientet e shtrimit. Një analizë e vitit 2016 në mbi 90 studime raportoi se muzika i ndihmon njerëzit të menaxhojnë dhimbjen akute dhe kronike më mirë sesa rastet kur marrin vetëm ilaçet./ KultPlus.com

‘Vetllën të zezë o gajtanli, të merr baca të shtjen në gji’ (VIDEO)

“Kryet e mire për shami” mbetet një ndër pasuritë folkloristike të popullit tonë, të cilën Plator Gashi e ka sjell kohë më parë mjeshtërisht, shkruan KultPlus.

Versioni i Gashit është karakteristik për zërin e butë të tij dhe mënyrën e qetë të interpretimit.

KultPlus ua sjell tekstin dhe versionin e Plator Gashit:

kryet e mirë moj për shami

jepja bacës të shtjen n’gji

çou mori vashë-o hyn përmrena

se m’plasi zemra, rrap-tap

he marak-o

balli yt-o dukatli

jepja bacës të don ty

çou syzezë-o hyn përmrena

se m’plasi zemra, rrap-tap

he marak-o

vetllën t’zezë-o gajtanli

të merr baca të shtjen n’gji

çou mori lule hyn përmrena

se m’plasi zemra, rrap-tap

he marak-o

synin t’zi si rrush n’çarshi

jepja bacës të shtjen n’gji

çou dalldyshë-o hyn përmrena

se m’plasi zemra, rrap-tap

he marak-o . / KultPlus.com

Artisti që muzika e ‘shpëtoi’ nga problemet mendore

Një muzikant që ka pasur ankth dhe depresion të rëndë, ka thënë se muzika ia ka “shpëtuar” jetën, gjatë kohës së pandemisë.

Tom Cornellit i ishte tepruar, para se të fillonte izolimi i parë që nënkuptonte se nuk mund të performonte. Kjo gjë e ka ngujuar atë “në errësirë”.

“Ka shkuar deri në atë pikë ku më është dashur t’u përgjigjem pyetjeve për mendimet vetëvrasëse, dhe të jesh në atë gjendje është e frikshme”, ka thënë ai.

Cornelli ka krijuar një bend muzikor dhe një emision për shëndetin mental dhe synon që kësisoj “t’i tregojë botës” se si arti ka mundësi ta ndihmojë në këndellje.

Muzikanti nga Somerseti ka punuar në sektorin e investimeve për 12 vjet, para se gjithçka t’i teprohej në janarin e 2020-s, në kohën kur ishte duke u përballur me problemet në shëndetin mendor. Ai porsa e kishte lënë bendin, në të cilin kishte qenë anëtar për 11 vjet, dhe e përshkruan izolimin shkaku i pandemisë si një ndjenjë që “i ka humbur gjithçka”.

“Nuk mund të bëja gjë, çdo ditë e më shumë po ngujohesha në ditë me errësirë”, ka thënë këngëtari, duke folur për BBC-në. “Mbërrita në një pikë, duke menduar se edhe sa gjatë do të shkonte para se diçka e tmerrshme të më ndodhte?”, ka shtuar ai.

Në fund të vitit 2020, Corneill e krijoi një bend të ri të quajtur “Young Martyrs” dhe e publikoi emisionin e tij mbi shëndetin mendor, të quajtur “Everyday Problems”.

Kjo gjë ka thënë se “i ka ndihmuar tepër”, si atij ashtu dhe anëtarëve të bendit që gjithashtu kanë qenë të ndikuar nga ndalesat e sektorit të organizimeve.

“Rizbulimi i muzikës ma ka shpëtuar jetën dhe tani jam duke u marrë me muzikë gjatë gjithë kohës. Jeta ime ka ndryshuar tërësisht, tani e kam një motiv të ri në jetë”, ka thënë ai.

Pandemia e koronavirusit ka nxitur shqetësime mbi ndikimin te shëndeti mendor i njerëzve. Shumë nga njerëzit që kanë punuar në sektorin e organizimeve dhe që kanë humbur mjetet e jetesës, si rezultat janë përballur me probleme.

“I jam përkushtuar misionit për ta njoftuar botën se sa e rëndësishme është që të bësh diçka çdo ditë, gjë kjo që nënkupton se jeni duke u treguar të sinqertë me veten dhe për mua kjo ishte muzika”, ka thënë Corneill. “Shpresoj që duke folur për këtë gjë dhe duke i shtyrë njerëzit që ta dëgjojnë ngjarjen time, do t’i ndihmoj dikujt tjetër që po ashtu ka kaluar nëpër kohë të vështira”. / Koha/ KultPlus.com

‘Ditët do t’i numëroj ndryshe për ty e brishta, aritmetika e mallit numëron me gishta’ (VIDEO)

Kur vargjet e poezive shndërrohen në ritëm tingujsh, sublimohen dy fusha artistike në të njëjtën kohë, shkruan KultPlus.

Poezia “Më ka marrë malli” nga Petrit Ruka, ishte interpretuar në mënyrë të mrekullueshme nga Ermira Babaliu.

Madje interpretimi fantastik i kësaj kënge kishte marrë pjesë edhe në filmin “Eja”.

KultPlus ua sjell videon e interpretimit të kësaj kënge dhe tekstin e saj:

Më ka marrë malli, shumë më ka marrë,
Tani në dhomën time nuk mbaj më kalendar…
Dhe një që e pata e bëra copë e çikë,
Ç’i kanë bërë muajtë me nga tridhjetë ditë ?!
Ditët do t’i numëroj ndryshe, për ty, e brishta,
Aritmetika e mallit,…numëron me gishta…
Më ka marrë malli, shumë më ka marrë,
Tani në dhomën time nuk mbaj më kalendar… / KultPlus.com

Vjosa Osmani dhe Capital T diskutojnë ngecjet e industrisë muzikore në një lidhje ‘live’

Vjosa Osmani dhe Capital T kanë diskutuar për industrinë muzikore në Instagram Live.

Vjosa Osmani tash e disa javë me radhë është duke realizuar intervista në mënyrë virtuale me personazhe të njohur.

Dje ishte i ftuar rep-artisti i njohur, Capital T, në një lidhje ‘live’ në rrjetin social Instagram.

Reperi dhe Vjosa diskutuan për problemet që shkaktoi pandemia COVID-19, gjatë bisedës ata prekën edhe disa nga ngecjet që industria muzikore ka si përgjithësi.

Capital T bëri kërkesën qe për shkak të kapacitetit të vogël që kanë lokalet e natës, sallat sportive të kthehen në vende ku mund të performohet.

Reperi i njohur filloi duke thënë, “Normalisht janë disa pika që mund të bëhen më mirë, sikur sallat sportive të rinovohen dhe të menaxhohen mirë, që artistët të kenë vend që të performojnë”,u shpreh Capital T.

https://www.instagram.com/tv/CKrvI4wl_A8/embed/captioned/?cr=1&v=13&wp=540&rd=https%3A%2F%2Flajmi.net&rp=%2Fvjosa-osmani-dhe-capital-t-diskutojne-ngecjet-e-industrise-muzikore-ne-nje-lidhje-live%2F%3Ffbclid%3DIwAR05FYhB_zr8wx8ORaE1aXf0ocjBQ4mCp_DcudiFt7rEO–I1iirH-cgacM#%7B%22ci%22%3A0%2C%22os%22%3A2112.439999822527%2C%22ls%22%3A1127.7949998620898%2C%22le%22%3A1329.7299998812377%7D

Reperi gjithashtu nuk la pa përmendur Ligjin për Pirateri dhe këngët të cilat lëshohen në televizione pa marrë miratimin e artistit.

“Të tjera probleme janë sikur Ligji për Pirateri, televizionet që nuk paguajnë për këngë që lëshohen. Por, një shtëpi e madhe diskografike do të kishte qenë mirë të jetë në Kosovë”, përfundoi reperi./Lajmi.net/ KultPlus.com

“Diku thellë ne ty e shoh një qershi, sa herë të shikoj në sy” (VIDEO)

Tekste të shumta lirike gjetën jetësimin në tingujt e muzikës, shkruan KultPlus.

E tillë është edhe kënga “Një grusht qershi” kënduar nga grupi Gjurmët.

Gjurmët janë grup kosovar i muzikës rok, të cilët shënuan periudhën e lulëzimit të tyre përgjatë viteve 1980-1986.

KultPlus ua sjell tekstin dhe videoklipin e këngës “Një grusht qershi”:

Era ja përkdhelë hapin e…
E bëhet sikur nuk më sheh
Sa bukur i paska ra
Fustani i kuq o me dantela

E sonte ne
Do ta hedhim e
Një valle t’ëmbel o si qershi

Mos thuaj nuk e di
Diku thellë në ty
E shoh një shkëndi
Sa herë të shikoj në sy, o moj…

Diku thellë ne ty
E shoh një qershi
Sa herë të shikoj në sy o…

Ç’të paska hije kjo gërshetë
Sdi pse behësh sikur nuk më flet
Sikur të të kisha pranë
Nji grusht qershi do a kisha dhanë

E sonte ne
Do ta hedhim e
Një valle t’ëmbel o si qershi

Mos thuaj nuk e di
Diku thellë në ty
E shoh një shkëndi
Sa herë të shikoj në sy, o moj…

Diku thellë ne ty
E shoh një qershi
Sa herë të shikoj në sy o…

E sonte ne
Do ta hedhim e
Një valle t’ëmbel o si qershi

Mos thuaj nuk e di
Diku thellë në ty
E shoh një shkëndi
Sa herë të shikoj në sy, o moj…

Diku thellë ne ty
E shoh një qershi
Sa herë të shikoj në sy o / KultPlus.com

Presidenti Meta dekoron baritonin lirik dhe pedagogun e kantos, Agim Duro

Presidenti Ilir Meta dekoroi me titullin “Mjeshtër i Madh”, këngëtarin e muzikës së lehtë dhe klasike, baritonin lirik dhe pedagogun e spikatur të kantos, Agim Duro.

Ky titull iu dha në vlerësim të interpretimeve të spikatura e me nivel të lartë si dhe të kontributeve të tij të çmuara në fushën e artit skenik shqiptar, veçanërisht për zhvillimin e artit operistik dhe atij vokal në vendin tonë.

Në fjalën përshëndetëse drejtuar familjarëve dhe personaliteteve të artit të pranishëm në ceremoninë solemne, Kreu i Shtetit shqiptar u shpreh, se Agim Duro,  ka një karrierë të jashtëzakonshme dhe kontribut të madh, jo vetëm në fushën e artit, në gjininë operistike, por edhe në atë pedagogjike e shkencore.

“Jam i lumtur që jemi sot së bashku, për të nderuar një nga solistët më të njohur dhe më të shquar të Teatrit Kombëtar të Operas e Baletit dhe pedagogun e mirënjohur të kantos, zotin Agim Duro. Baritoni lirik Agim Duro ka një karrierë të jashtëzakonshme dhe kontribut të madh, jo vetëm në fushën e artit, në gjininë operistike, por edhe në atë pedagogjike e shkencore”, thekson Meta.

“Me një ngjyrim zëri cilësor, Agim Duro u evidentua në jetën artistike shqiptare, që në vitet e shkollimit pranë Institutit të Lartë të Arteve, sot Universiteti i Arteve. Ai ishte një nga solistët e grupit muzikor, aq të njohur në atë kohë, ‘Na bashkoi kënga popullore’, grup që solli një frymë të re në muzikën e përpunuar shqiptare dhe që dha mbi 1500 koncerte të muzikës popullore shqiptare brenda dhe jashtë Shqipërisë”,- u shpreh presidenti Meta.

“Pas diplomimit, Agim Duro u përfshi edhe në role të ndryshme në Teatrin e Operas dhe Baletit, ku vazhdoi rrugëtimin e tij artistik, me një eksperiencë të gjatë pune si solist i parë në të. Agim Duro ka qenë i përkushtuar,  në përgatitjen muzikore e skenike, duke u bërë një ndër artistët më të njohur e më të dashur të Teatrit të Operas e Baletit”,- vijon Meta.

“Gjatë karrierës së tij të shquar artistike, Agim Duro ka realizuar një galeri të pasur rolesh dhe është përfaqësuar denjësisht si solist, brenda dhe jashtë vendit, në bashkëpunim me orkestra prestigjioze vendase dhe ndërkombëtare. Prof. Agim Duro ka një kontribut të rëndësishëm edhe në fushën pedagogjike, së pari në Liceu Artistik ‘Jordan Misja’ e më pas, pranë katedrës së kantos në Universitetin e Arteve, deri në përfundimin e këtij misioni pedagogjik, në Tetor të vitit 2020, me daljen e tij në pension”,- shtoi Presidenti.

Sipas Metës, “gjatë gjithë karrierës edhe si pedagog, zoti Duro ka kontribuar në formimin e brezave të rinj të këngëtarëve lirikë, por edhe në hartimin e politikave kulturore, duke qenë dhe një ndër hartuesit  e Strategjisë Kombëtare të Zhvillimit Kulturor Muzikor në vendin tonë. Edhe pse tashmë në pension, zoti Duro vazhdon të mbetet i interesuar dhe i angazhuar për të gjitha zhvillimet në fushën e artit në Shqipëri dhe vazhdon të kontribuojë në mbështetjen dhe afrimin e artistëve të rinj të përgatitur, në skenat tona”.

“Për të gjithë kontributin e rëndësishëm në fushën operistike me interpretimet e tij të spikatura, por edhe në atë pedagogjike e shkencore, për zhvillimin e artit operistik shqiptar, kam kënaqësinë t’i akordoj zotit Agim Duro Titullin e lartë ‘Mjeshtër i Madh’”,- tha Presidenti Meta. /ata/ KultPlus.com

Albumi i Dua Lipës renditet i dyti në nivel global

Një album jo pak dëgjuar dhe vlerësuar përgjatë vitit 2020 ishte “Future Nostalgia” nga Dua Lipa, shkruan KultPlus.

Sukseset e këtij albumi po vazhdojnë edhe tash në 2021, teksa Lipa ndau me artdashësit e saj lajmin e mirë.

Albumi i saj i fundit, “Future Nostalgia” ka zënë vendin e dytë nga top albumet të dëgjuara në mbarë botën në platformën muzikore Spotify.

Këngët e “Future Nostalgia” arritën të marrin shumë çmime, teksa albumi doli gjatë karantinimit nga pandemia në mars. / KultPlus.com

Enris Qinami, muzikanti shqiptar që përmes traditës e mistikës transmeton tingujt e sharkisë në Francë

Xhemile Hysenaj

Ka 20 vite që jeton në Francë dhe punon si pedagog i muzikës në “Ecole des Arts, Île-Saint-Denis”, në një qytezë-ishull buzë Senës, pranë Parisit. Bëhet fjalë për Enris Qinamin, i cili qysh në moshë të re rrugëtimin jetësor e kishte gërshetuar me artin më të bukur, atë të muzikës. Muzika e Qinamit realizohet përmes instrumentit të sharkisë dhe vjen si rrjedhojë e lidhjes së tij të ngushtë me mistiken dhe universalen. Një muzikë që flet e jeton ndryshe. Qinami, si asnjëherë më parë, ka rrëfyer për KultPlus lidhjen dhe dashurinë e tij të madhe me muzikën, sufizmin dhe mbi të gjitha atdheun e tij.

KultPlus: Muzika juaj vjen si rrjedhojë e lidhjes suaj të ngushtë me sufizmin, na flisni për lidhshmërinë tuaj me mistiken dhe si e transmetoni atë përmes muzikës që ju e bëni?

Të flasësh për mistikën dhe sufizmin është thuajse e pamundur, sepse nuk bëhet fjalë thjesht për një narracion, por mbi të gjitha për diçka që i lind nga një përjetimi i brendshëm.
Përsa i përket muzikës, ajo është një gjuhë universale e cila nuk ka kufij në kohë e në hapësirë. Si e tillë ajo mundëson pikëtakime me shumë elementë dhe dimensione të jetës, elementë të cilët mund të jenë të jashtëm ose të brendëshëm. Në planin e brendshëm të saj, dimensioni i muzikës shkon përtej dimensionit thjesht estetik të artit në përgjithësi.

Po ashtu edhe sufizmi përkufizohet si tërësia e dimensionit të brendshëm e shpirtëror të fesë islame, pjesë e pandashme e urtësisë së Gjithë-Kahershme e Universale. Përtej botës së shpërfaqur, përtej formave, ekziston një realitet i brendshëm (Hakîkati), i cili i jep kuptim gjithshkaje. Ky realitet perceptohet fillimisht nga ana e tij e jashtme (Sheriati), për të kaluar në aspektet dhe praktikat e brendshme (Tarîkati).

Në këtë udhëtim të brendshëm shpirtëror, njeriu shikon se kjo botë nuk është gjë tjetër veç se një iluzion, një perde, ku sapo e largon njërën, atëherë shfaqet një tjetër, aq sa perde pas perde, fillon e kupton se perdja kryesore është iluzioni i të qënurit “unë”. Vetëm kur e çel këtë perde, njeriu fillon e përjeton Realitetin përtej perdeve ! Për këtë gjë, nevojitet “pastrimi i shpirtit”, në mënyrë që krijesa që ne jemi të bëhet transparente ndaj Krijuesit dhe të pajiset me virtyte fisnike. Mirë ama, pastrimi i shpirtit nuk duhet të jetë një mjet në vetvete por mbi të gjitha qëllimi i cili i mundëson njeriut njohjen e Zotit. E në një hadith thuhet: “ Ai që njeh vetëveten, e njeh edhe Zotin”. Në realitet vetëvetja gjendet në qendrën e qenies njerëzore, e simbolizuar nga zemra, ndërkohë që truri është instrumenti i mendjes, në veçanti i mendimit racional. Sipas të gjitha traditave shpirtërore, zemra është vendi i inteligjencës supra-racionale e siç thotë René Guenon, ajo siguron unifikimin e të gjitha gjendjeve të ekzistencës dhe unitetin e vetë Ekzistencës.

E njëjta gjë është e vlefshme edhe për muzikën. Për atë që fillon e njeh vetveten, muzika që ai dëgjon këtu poshtë është jehonë e Fjalës hyjnore dhe muzikës qiellore atje Lart. Në muzikën mistike ekziston një marrëdhënie intime me zanafillën, e cila i shpërfaqet njeriut nëpërmjet Zbritjes së Revelatës Hyjnore. Falë saj, ne fillojmë të përjetojmë ndjesi të panjohura më parë, zbulojmë se e padukshmja dhe e padëgjueshmja janë vetëm vizione dhe frekuenca që nuk i kemi parë dhe nuk i kemi dëgjuar deri më tani. Mund të them se fakti që kam marrë këtë rrugë, më ndihmon ta përjetoj atë së brendshmi. Kjo gjë më konfirmon ndjesinë se gjithçka që kemi kërkuar jashtë, në realitet gjendet brenda vetes. Dhe pikërisht brenda nesh lind vetvetiu edhe dëshira për ta transmetuar këtë traditë.

Në fakt, fjala transmetim dhe fjala traditë kanë të njëjtën rrënje, të njëjtën etimologji. Ajo që karakterizon transmetimin është fakti se përfshin gjithshka dhe gjithëkënd brenda një tradite të caktuar, aq sa nuk ka asnjë Traditë pa një përçim të vetëdijshëm falë transmetimit. Me fjalën Traditë (T e madhe), kuptojmë totalitetin e trashëgimive të cilat kanë parim dhe burim themelor Shpalljen, e cila është Zbritja nga niveli më i lartë i Realitetit në një qytetërim të caktuar, duke bërë të mundur transformimin e objektit të dijes, në subjekt të njohjes.

Me përpjekjet e mija si muzikantit dhe si etnomuzikolog, jam munduar ta artikuloj muzikën sakrale me atë tradicionale dhe anasjelltas, duke vënë në dukje aspekte të caktuara të shoqërisë tradicionale shqiptare, për të kuptuar sesi përshtatet një organizim specifik shoqëror, sipas një sensi të veçantë estetik të gdhendur në një histori të caktuar. Në të njëjtën kohë, jam përpjekur të kuptoj edhe mënyrat e ndryshme falë të cilave muzika shpreh Traditën për të përçuar tek gjithëkush dhe në çdo kohë, mesazhin e Njëshmërisë Hyjnore.

KultPlus: Ju jetoni dhe veproni në Francë, sa ka qenë e vështirë të krijoni grupin tuaj dhe të merrni hapat e parë si muzikant?

Jetoj prej gati 20 vitesh në Francë ku punoj si pedagog i muzikës në “Ecole des Arts, Île-Saint-Denis”, në një qytezë-ishull buzë Senës, pranë Parisit.
Fillimet në Francë ishin të lidhura ngushtë me studimet, të cilat i ndoqa mbas mbarimit të studimeve në Tiranë pranë Liceut Artistik dhe Universitetit të Arteve ku dhe u diplomova në vitin 2001 me rrezultatet më të larta në degën e kompompozicionit muzikor. Po atë vit u nisa drejt Parisit për të vazhduar studimet muzikore duke u diplomuar për kitarë dhe pedagogji muzikore.

Hapat e parë kanë qënë të vështira sigurisht, por në atë vështirësi fshehej vetë lehtësia, e cila ndihmon për të kalitur durim. Durimi është në vetvete mësimi që shoqëron njeriun gjatë gjithë jetës.

Në këtë rrugëtim, hapat e parë kanë qenë shpesh herë pyetje të cilat më shtynë të kërkoj cilat janë lidhjet që ekzistojnë midis një populli dhe muzikës së tij, cilat janë metodat e transmetimit, dhe mënyrat për ta përçuar atë duke qëndruar sa më afër “frymës tradicionale”. Në Shqipëri për shëmbull, muzika tradicionale e dikurshme ishte e lidhur ngushtë me familjen, me organizimin shoqëror duke qënë koherente ndaj të gjithë elementëve të saj. Në qendër të këtij organizimi shoqëror, muzika përjetohej si aspekti më i privilegjuar i Traditës, duke mos reshtur së artikuluari në mënyra nga më të ndryshmet mesazhet e saj, dhe duke qëndruar e gjallë dhe besnike falë shpirtit të saj origjinal.

Duke jetuar larg vendlindjes, e kisha të pamundur të bëja muzikën ashtu siç ajo lëvrohet në vendin e origjinës ndaj mu desh ta adaptoja në realitetin tim duke adoptuar elementë vendas dhe duke bashëpunuar me muzikantë me prejardhje dhe horizonte të ndryshme.

Kjo gjë kishte vështirësitë e veta, por në të njëjtën kohë afronte mundësi për diçka te re dhe të ndryshme. Ndaj edhe lindi nevoja për të krijuar një grup muzikor tek i cili do të isha njëkohësisht themelues dhe udhëheqës artistik, duke i dhënë atij frymën tradicionale e shpirtërore sufiste shqiptare, dhe atë ballkanike në përgjithësi.

KultPlus: Ju luani në instrumetin e sharkisë. Talentin tuaj e keni trashëguar nga familja apo ka qenë pasioni juaj i kahmotshëm?

Mund të them se nuk jam unë ai që kam zgjedhur sharkinë, por në një farë mënyre ajo më ka zgjedhur mua. Kjo sepse kitarën e kisha zgjedhur në periudhën e adoleshencës i shtyrë nga pasionet e moshës, ndërsa sharkinë në moshën e pjekurisë dhe me vetëdidje të plotë, edhe pse nuk e kisha të trashëguar nga familja. Më tepër se zgjedhje e një instrumenti, ajo ishte një drejtim i ri që mori jeta ime artistike, por mbi të gjitha shpirtërore.

Përherë e kam pasur ndjesinë se muzika është si një “ilaç”, jo i trupit por i shpirtit dhe se mjeshtri i muzikës duhet ta “zhysi” auditorin e tij në një oqean melodish e ritmesh të cilat duhet të vazhdojnë të kumbojnë edhe mbasi muzika ka mbaruar së ekzekutuari…

Muzika tradicionale, në këtë aspekt zë një vend të veçantë nga pikëpamja e shprehjes. Ajo ndërtohet brenda një performance komplekse që përfshin shpesh shumë protagonistë të disa zhanreve. Shprehia e saj është vullnetarisht momenti në të cilën ajo ekzekutohet dhe nuk ka qëllim tjetër veç se atë që performuesit i japin asaj në praninë e atyre që janë prezent në atë momente të caktuara.

Kjo gjë ndryshon shumë me zhanret e tjera muzikore të cilat ndërtohen duke u bazuar thjesht tek estetika dhe nevoja për t’ju përshtatur një shije dhe një tregu të caktuar, në kohë dhe në hapësirë. Në ndryshin nga ato, në muzikën tradicionale, estetika është gjithnjë në varësi të etikës. Rrjedhimisht, çdo qëndrim muzikor korrespondon me një etikë, një gjendje shpirtërore fillestare. Kjo gjëndje shpirtërore është edhe pikënisja drejt një udhëtimi i cili lind në brendësinë e njeriut dhe përbën thelbin e asaj ç’ka ne quajmë traditë, në realitet një proçes të gjatë transmetimi kulturor dhe shpirtëror.

Muzika tradicionale e lartëson shpirtin në frekuenca që kapërcejnë gjëndjen tonë të zakonshme. Sa më shumë muzika priret drejt anës shpirtërore, aq më shumë ajo e qetëson egon dhe e fton dëgjuesin e saj për më shumë përulësi. Në latinisht fjala përulësi, “humilitas” vjen nga fjala humus, tokë. Pak a shumë i njëjti rrugëtim është ndjekur edhe në shqip për fjalëformimin përvujtni, nga fjala vutë, truall i sheshtë.

KultPlus: Këngët që ju këndoni i flasin kryesisht dashurisë, asaj universale. Sa është e vështirë t’i këndohet një dashurie të tillë me aq pasion?

Për ti kënduar dashurisë universale është vështirë, por edhe më vështirë është për ta kuptuar se çfarë është ajo!

Një ndër karakteristikat e sufizmit është ekuilibri midis dashurisë dhe urtësisë, dhe kjo në të gjitha nivelet e qënijes, në mënyrë që të arrihet ajo ç’ka njihet si dashuria e vërtetë, e cila është njohja e drejtpërdrejtë dhe e menjëhershme e gjithshkaje që ekziston bazuar në parimin dhe perspektivën islame të Unicitetit Hyjnor. Falë këtij kriteri, njeriu vendoset në kërkim të përndritjes, duke pasur si qëllim final bashkimin me objektin e përndritjes, Prezencën Hyjnore.

Thelbi i dashurisë është i pamundur që të përcaktohet plotësisht sepse ai nuk i atribuohet njeriut si krijesë, por vetëm Zotit si Krijues. Qëllimi final i dashurisë është pra bashkimi i krijesës me Krijuesin, duke pasur parasysh se ajo ç’ka ka qenë e bashkuar në para-zanafillë (ezel), herët a vonë do të ribashkohet përsëri.

Sa më shumë duam, aq më shumë ndihemi të gjallë. Sa më shumë japim, aq më shumë marrim, dhe falë kësaj mar-dhënije krijohen “frutat” e dashurisë. Dashuria është një farë, fruti i së cilës është urtësia….

KultPlus: Muzika juaj zë vend kryesisht në Teqe e në vende të tjera ku predikohet feja islame. Si e shihni ju një përgjegjësi të tillë?

Në realitet kam pasur fatin të luaj muzikë në vende të ndryshme, qofshin ato fetare apo laike, nëpër kisha, teqe, tempuj budistë, salla koncertesh e festivale…

Mund të përmend për shëmbull kishën “Oratoire du Louvre”, pjesë e Muzeut të famshëm të Luvrit, kishën “Saint-Pierre de Montmartre, atë Saint-Merry, të gjitha këto ndër kishat më të famshme në Paris. Në çdo koncert kam kënduar këngë në shqip, dhe kam performuar me grupin tim ilahi të traditës islame ku në disa raste janë recituar pjesë të Kur’anit dhe është thirrur biles edhe ezani brënda në kishë. Publiku francez na ka pritur gjithnjë në mënyrë të shkëlqyer, duke e rrespektuar maksimalisht traditën tonë. Gjithashtu kam pasur fatin të jap koncerte në vende prestigjoze këtu në Francë si përshëmbull « Château de Chambord », « Chapelle Royale de Senlis », « Petite Halle de la Villette», etj… Gjithashtu kam qënë i ftuar në disa festivale si përshëmbull « Festival de l’Art Sacré de Senlis», « Sufi Soul Festival » në Gjermani por edhe në Shqipëri ku mund të përmend « Festivali Multikulturor në Berat», ku kam luajtur muzikë në Teqen Halveti, « Festivali Takimi mes dy botëve » në sallën e koncerteve të Katedrales Orthodokse në Tiranë etj… Të gjitha këto aktivitete kanë lënë kujtime të paharruara dhe ka qënë një përgjegjësi e veçantë të isha pjesmarrës duke përfaqësuar traditën muzikore shqipëtare dhe atë mistike sufiste.

KultPlus: Ju keni një lidhje shumë të fort me vendlindjen, si e paraqitni atë në këngët që i këndoni?

Gjithmonë më ka përmbushur vendlindja, qyteti i Tiranës.

Ndjej në të zërat e jehonat e të parëve, e këngëve që buçonin në shtëpitë tradicionale me avllitë në oborr mbushur me tinguj që hynin përmes shkallëve të gurta, dhe pastaj shëtisnin tërë shtëpinë për tu rikthyer sërish në oborr nëpërmjet penxhereve të shumta, të “parfumosur” nga aroma e luleve shëmëngjyrëshe e erëmirë.

Kjo muzikë ka qënë dhe është gëzim, hare, emocion, pasion, mall, e shprehur aq bukur në larminë e melodive, valleve e nëpërmjet fjalëve më të bukura të dashurisë së sinqertë për njerëzit, zogjtë, lulet, dhe gjithçka që ka krijuar Perëndija.

Ajo që më lidh më shumë me Tiranën janë këto kujtime, të cilat janë pasuria më e madhe që mora me vete nga qyteti i lindjes. Prej disa vitesh udhëtoj nëpër Ballkan, kryesisht në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal i Zi dhe Bosnje-Hercegovinë dhe përherë mahnitem me bukuritë, traditat dhe njerëzit në rajonin tonë. Kam shumë miq të mirë në këto treva bujare dhe i përshëndes me mall.

Por atdheu ynë është edhe çdo grimcë e universit sepse vetë ne jemi pjesë e tij dhe origjina si dhe destinacioni ynë final është universi, bota Qiellore.

KultPlus: Si e konsideroni rolin e muzikës në jetën e secilit, sidomos një muzikë që përmbajtjen kyçe e ka atë shpirtërore?

Muzika është një mjet për ta afruar shpirtin më pranë Krijuesit dhe për këtë arsye ajo luan një rol shumë të rëndësishëm në jetë. Muzika gjithashtu shpreh fuqishëm lidhjet që krijojnë njerëzit dhe shoqëritë njerëzore me atë ç’ka është universale. Muzika përmbush zemrat e njerëzve, pavarësisht nga përkatësia e tyre shoqërore, fetare ose kulturore. Ajo gjithashtu përmban kodet specifike të individëve dhe shoqërive që i gjenerojnë ato. Muzika shpreh si aspiratën e shpirtit njerëzor për bukuri dhe harmoni, por dhe në të njëjtën kohë veçoritë e popujve dhe individevë që e krijojnë atë.

Muzika nuk lind në zemër e dikujt për aq kohë sa nuk ekziston aty ashku, dashuria për të.

Një histori e bukur e ilustron këtë gjë. Në traditën orientale, besohet se shpiriti ekzistonte para se të krijohej trupi i njeriut të parë. Si i tillë shpirti ishte i lirë të shkonte aty ku dëshironte ai, pa patur asnjë pengesë. Por një ditë, Krijuesi i Gjithësisë e ftoi shpirtin të hynte në trupin e njeriut të parë, Ademit. Kjo gjë ndeshi me kundërdvtimin e shpirtit i cili nuk donte të ishte i mbyllur në një trup të caktuar, qoftë ky edhe i njeriut. Andaj shpirti u largua në skajin më të largët të universit. Krijuesi i Gjithësisë u trishtua nga kjo gjë, por gjithsesi ai nuk donte ta detyronte atë të hynte me forcë në trupin e njeriut. Ndaj dhe vendosi të krijonte ëngjëjt muzikorë të cilët filluan të luanin muzikën e sferave qiellore. Ajo muzikë e mrekullueshme kumboi tej e përtej universit, aq sa shpiriti arriti t’ja dëgjojë ekon e largët dhe mbeti i magjepsur. Pak nga pak, shpiriti u dashurua me këto tinguj e këto ritme të padëgjuara më parë, aq sa filloi të udhëtonte larg e më larg për të kërkuar burimin e tyre. Kur iu afrua, ai filloi të vallëzonte e të rrotullohej rreth tyre. Në çastin kur shpirti mbërriti në ekstazë, Krijuesi e mori atë dhe e futi brenda trupit të Ademit. Menjëherë, zemra e tij filloi të rrihte…. Kjo është arsyeja pse ne kemi të gjithë në thellësi të kraharorit këtë ritëm primordial dhe saherë dëgjojmë muzikë, shpiriti ynë preket e ngacmohet duke kujtuar kohën kur ishte i lirë nga trupi.

KultPlus: Na flisni më shumë se si e shihni ju lidhjen në mes artit dhe fesë?

Arti dhe feja në të vërtetë kanë pika takimi tek marrëdhënia që ato kanë me të patregueshmen, të padukshmen e të pashpejgueshmen. Tek të dyja mbizotëron një fuqi nxitëse, një nevojë për simbole dhe për kuptimin e tyre. Të dyja hapin mundësinë e një perceptimi global dhe shpesh të menjëhershëm të realiteteve shpirtërore, përtej mendjes njerëzore. Muzika fetare në veçanti, bashkon dy qasje në dukje të ndryshme, muzikën dhe fenë.

Nga ky bashkim, lind një realitet i ri i cili e fton njeriun që të hapet kundrejt aspekteve të ndryshme të përvojave së brendshme. Në këtë rast, muzika me gjuhën e saj, ndihmon në përhapjen e kuptimeve që dalin nga terminologjia fetare. Parë në këtë prizëm, ajo bëhet “bija” e Kuranit, për ata që dinë ta kuptojnë Librin. Ashtu si “dhikri”, përkujtimi i Zotit që kulmon në frymëmarrjen e kënduar, ritmi i muzikës lejon që shpirti njerëzor të rijetojë gjendjet e para-krijimit të tij.

Por për ta kuptuar më së miri këtë gjë, më lejoni t’ju shpejgoj cila është ndjesia ime për atë çka quajmë ne fe.

Nëse njerëzit janë të tërë të krijuar nga një burim i vetëm, atëherë qëllimi i vetëm i tyre duhet të jetë njohja dhe dëshmimi i këtij burimi, pra me pak fjalë njohja e Krijuesit e cila rjell nga njohja e gjithshkaje që është pjesë e krijimit të tij, dhe mbi të gjitha njohja e vetëvetes. Udhëtimi për tek vetvetja është i gjatë dhe i mbushur më “kodra të mëdha udhëtimi”. Ky udhëtim na liron nga skllavërimi i natyrës egotike e cila e largon njeriun nga aksi i tij hyjnor, dhe e çon drejt anës shtazore, duke e ditur se të dyja dimensionet gjenden tek ai.

Poeti i madh Naim Frashëri na kujton se besimi i vërtetë nuk është i shkruar në asnjë libër, përveç se në zemrën e njeriut. Pra feja është besimi i vërtetë dhe unik ku ne drejtohemi tek përmbushja e qënijes që mund të vijë vetëm nga njohja se kush jemi, duke e dëshmuar në çdo frymëmarje të vërtetën e esencës tonë hyjnore, e cila arrihet nëpërmjet rrugës mistike të çdo lloj feje apo besimi fetar. Kur një dijetar arab ishte pyetur, “Cili është fundi i mistikut” ai u përigjigj, “Kur ai është ashtu si ka qënë, ku ka qënë para se të ishte”.

Në muzikën tradicionale mistike të kahershme, si në Shqipëri a gjetkë, kjo gjëndje përçohet nëpërmjet përkujtimit të krijuesit sepse pa përkujtim kjo rrugë është si një udhë pa udhë. Falë përkujtimit, arrihet një nivel përqendrimi i cili e ndihmon qënijen të arrijë tek shikimi, dëgjimi dhe prekja e esencës së brendshme të tij, falë së cilës Krijuesi dhe krijesa shkrihen dhe bëhen një e vetme. Të gjithë ata që e hapin zemrën e tyre dhe lejojnë të hyjnë në të rrezet e dashurisë, e presin mirë këtë muzikë dhe duan të përjetojnë më shpesh momente të tilla. Vetë dijetari dhe mistiku i madh Mevlana Xhelaludin Rumi ka thënë ” : Në kadencat e muzikës, është i fshehur një sekret; nëse e reveloj atë, ai do të trondiste mbarë botën. “

KultPlus: Cili është mesazhi juaj për lexuesit tanë?

Përpiquni të zbardhni shpirtin. Studioni përmes librave, por mbi të gjitha brenda vetes tuaj. / KultPlus.com

Petrit Çeku fiton çmim nga Shoqata kroate e muzikës

Kitaristi i njohur shqiptar, Petrit Çeku ka arritur të fitoj çmim nga Shoqata kroate e muzikës, shkruan KultPlus.

Çeku ka njoftuar nëpërmjet rrjeteve sociale se e ka fituar çmimin “Milka Trnina” nga Shoqëria Kroate e Muzikantëve. Këtë çmim ai e ka fituar bashkë me sopranon Marija Kuhar Šoša dhe ansamblin Camerata Cantily.

“Është nder i nivelit të lartë të përmendesh krahas shumë muzikantëve të jashtëzakonshëm kroatë që kanë marrë këtë çmim në 62 vitet e fundit”, ka shkruar Çeku.

Petrit Çeku ka performuar nëpër shumë vende me magjinë e kitarës së tij. / KultPlus.com

Përpjekjet e arbëreshëve për mbledhjen e këngëve tradicionale të 3 shekujve

149 vjet më parë, më 20 dhjetor të vitit 1871 Giusepe Kamarda mblodhi disa këngë tradicionale në ngulimin arbëresh Palazzo Adriano.

Këngëve të mbledhura prej këtij autori iu shtuan edhe ato të disa folkloristëve të tjerë dhe u përmblodhën në librin “Canti tradicionali”, i botuar në vitin 1924 nga autori Trifon Guidera. Në libër janë përmbledhur thuajse të gjithë dorëshkrimet e tre shekujve, vjershat më të mira që disa shqiptarë të Sicilisë, kanë shkruar me qëllimin që atdheu i gjyshërve të tyre, të kishte një literaturë si të gjithë kombet e tjerë.

Gëzim Llojdia

Trifon Guidera në 26 janar 1924 përcjell këtë shkrim për një botim arbëresh kushtuar  këngëve tradicionale shqiptare në botën arbëreshe ku ruhej prej shekujsh gjaku arbëror.Libri: ”Canti tradicionale” si shkruajta te Nr 2661 të :”Diellit”,shkruan T.Guidera, vëllimi i tij më se më ishte të ketë mbledhur te kjo vepër ndër gjithë dorëshkrimet e tre shekujve, më të mirët vjersha që disa shqiptarë të Sicilisë, kishin shkruar me qëllimin se atdheu i gjyshërve të tyre, të kish një literaturë si të gjithë kombet e tjerë, pse dija dhe shkronjësa është shpirti i Atdheut, thotë T.Guidera. Duke vijuar ai thotë se; Prof Schiroi si bleta ka vajtur tue thithur te lulet e gjithë këtyre dorëshkrimeve, që fat i mirë i solli përpara syve me të ëmblin lenk e si mjaltë te kosherja ja shkon përpara këndonjësit. Sa ti ngjepsen edhe këndonjësit e :’Diellit” si kasha taksuar te numri i thënë i përshkruan dy ca si këta të shekullit të XVII të një vjeshtori të panjohur. Autori në fjalë përmend punën kërkimore që ka zgjatur mbi autorit që përfshinë një hark kohor prej tre shekujsh por më i veçanti është një autor i panjohur  i shekullit të XVII. Autori përmend vargje nga kjo poezi e autorit të panjohur:’Në jetë u desha mirë, po një vashë/e s’ish litire, përse ish arbëreshe/ Një mbërma për të luajrith i thashë/:Ti për s’munden t’ime je jatreshe/ Bëri buzën në gaz ,po kur i thashë/:Dëshurova edhe një herë të të kesh….tha/: Flasmë e mos gjëftojem aq trashë/përse dita ka sy e nata vesh…..

Autori

Autori sjell poezinë e arbëreshe shkruar ëmbëlsisht si një sinfoni e bukur me një ritëm të njëjtë. Mirëpo ç’thotë poshtë autori. Këto poezi, që përshkruam këtu janë të zotit Giusepe Bracia thotë, autori bërë motin e 1752 në Palazio Addriano, autori sjell më poshtë vargjet e fundit të kësaj poeme arbëreshe. Autori, thotë se këto dhe të tjerë vjersha janë  marrë nga anaereontika e Kryepriftit Nicola Brancato i shekullit të XVII, themelues i kolegjit të Shën Mërisë,që ka qenë dhe është shkolla e këngëve  të kishës shqipe ndër Piana dei Greci. Duke vijuar me një këngë tjetër autori sjell këto vargje:”Kjo trundafile plotë ves e mbledhur vetiu thotë/ Stolitë që kam të kuqen lloje/ të bukuren hije/ Mi dha ynë Zot…’ Duke folur për këtë vjershë autori thotë se edhe kjo është marrë nga këngët e Isuthit të At Branmcatit. Duke vijuar me këngën tjetër:”Të dashur më dëfton/ e prire më gënjen/ përse këto ndralle?/ Në gji unë kam dorën ndenjë/ e zembrën nge e njen/ se ti me more….

Këngët e 20 dhjetorit

Autori, thotë është shumë bukur është ky libër me vjersha, pra me këngë ndër vjerohe prej Giusepe Kamasda, të 20 dhjetorit 1871,  është aq i bukur, sa autori e përshkroi të tërë. Ti ke lig se kam menuar/ e sa ka nge të kam shkruar/ por mbi të gjitha ka me kesh be/ se aq shumë nuk i ftesë/ Me të flet unë kam një kollë/ që më bën të thatë e t’ hollë/ e gjirin me ka shqerë/ dhe trutë po mi ka nxjerrë/ po nani që jam më mirë/ jam e nxier ktë detyrë/ e të thonë përsa vlenj/ për sa munde dua të të shërbejë/ ti më jep po ndere e gëzim/ kur dërgon ndo urdhërim/ se të njoh se je njeri/ që do miq e gjeri. Ja ke atë që me të flet/ unë dua mirë te kjo jetë/ Ashtu paç ditë të glata/ edhe gazme me tupata/ Rrofshe shkofsh gjithë hajdhit!/ Kujt mos  t’ det i rafshin sytë!… Sipas këtij autori, ndër këngët e bukura, janë edhe krijime, që u përkasin autorëve si vjershat e ish deputetit Pietro Chiara i Palazo Adriano, ai e cilëson rrjedhshmërinë poetike si lumë duke përmendur edhe atë, që ka shkruar mbi vdekjen e zonjës Jakine Masi Bennici të vitit 1873. Autori sjell strofa nga kjo poezi :”Te ky varr ku ajo pushon/ gjithë lulëzuar me kurora/rinë përzier vdekja e gjela/lypi e gëzimi,zjarrmi  e bora. Sa kujtime te një gur/ Klajni gjithë me të glet vajtime/ Lulia e varrit vetëm rritet/me kujtime, lotë, shterime…

Jeronim De Rada

Në shkrimin për atdhetarin e të vjetër, z.Dot. Agostino Ribekut, nga Llambi Gjergu i Shën Mitër Korona thotë: Kush nuk e ka dëgjuar këtë atdhetar të flakët dhe kush nuk e njehë? Nuk presim përgjigje, pse dimë bashkatdhetarët i kanë kënduar veprat e tij shumë të shtrenjta, për të cilën ku mburret tepër dhe që andej i ka kushtuar gjer më sot shpirt e zemër. Së afërmi do të pushtojë shtyllat letrare të gazetës sonë kombëtare,për jetën e këtij të vjetrit patriot ,që ka marrë pjesë të madhe dhe aktive në çështjen e bukur të çështjes sonë,bashkë me të pavdekurin vjeshtor Jeronim De Rada ,në kohën kur diplomacia evropiane pa me të drejtë se jetonej, një popull me famë,që përpiqesh për lirinë e vet me gjak dhe pastaj mbi përpjekjet e tija politike, letrare. Është edhe ky  një nga faktorët e Rilindjes sonë Kombëtare dhe s’mund ta mohojnë njerëzit e mëdhenj  që kemi neve sot,me të cilët ky ka patur dhe mund të ketë  edhe sot padyshim, letërkëmbime. Autori sjell një poezi kushtuar këtij patrioti botuar në 15.4.1924,Shën Mitër .K. “Të lumtë arbëreshë ,që në ato dejet e tua/ Lëvrin ay gjak i fisit tonë bujar/ Për dhuratën e vyer që më ke bërë mua/ Të falënderoj tepër o atdhetar./ Shoh në atë zemra jote u përvëlua/Për një qëllim të bukur kombëtar/ Përgjithësisht arbëreshë unë fort ju dua,/ Për kujtimin që keni te dheu i parë./ Dhe ti vazhdo punën tënde filluar/ në kohën kur i madhi vjeshtor/ i palli botës çështjen e harruar/ atë çështje që sot të lirë shënon/ Popullin tonë popullin arbënor/ që mirënjohës ju është dhe ju nderon’. /dp/ KultPlus.com

“Visar Kuçi Trio” sjellin albumin e ri në zhanrin modern jazz

Treshja “Visar Kuçi Trio” së shpejti do t’i gëzojnë artdashësit e tyre nëpërmjet publikimit të albumit të tyre të dytë, shkruan KultPlus.

Ky album premiera e së cilës do të jipet më 22 dhjetor ka emrin “Departures” dhe do të promovohet nëpërmjet një koncerti në Kino Armata në Prishtinë.

I përbërë nga tetë krijime artistike të kompozuara nga Visar Kuçi, brenda albumit që i takon zhanrit modern jazz është edhe kënga “Departures”, nga i cili edhe e ka marrë emrin albumin.

Ky album është dedikim për Elmir Taranin, njërin prej përkrahësve më të mëdhenj të trios,ndërkaq emërtimin e kanë simbolik dhe aktual me gjendjen e krijuar në glob.

“Departures”, në gjuhën shqipe, në terminologjinë e fluturimeve, përkthehet si “Nisjet”, mirëpo ka edhe kuptime të tjera si: largim ose shmangie. “Departures” (Nisjet) gjatë këtij viti ishin pothuajse plotësisht të ndaluara për të gjithë, gjë që e bën krijimin muzikor të hapësirave të reja nga trio edhe më domethënës”, thuhet në njoftimin e trios.

Në anën tjetër, albumi është incizuar në Stamboll në “Hayyam Studio” në nëntor të vitit 2019, teksa gjendja e krijuar nga pandemia bëri që planifikimet e publikimit në qershor të shtyheshin për në dhjetor.

“Albumi i takon zhanrit “Modern Jazz” dhe është një përfaqësim i shumë stileve apo nën-zhanreve të muzikës jazz. Kryesisht ka karakter minimal me tema të shtrira që krijojnë hapësirë meditative për dëgjuesin”, thuhet tutje për albumin e ri të Trios.

Përderisa albumi do të publikohet në formë të CD-së, ai do të jetë prezent edhe në platformën muzikore Spotify.

Dizajni i mbështjellësit është punuar nga Nita Salihu – Hoxha dhe është përfaqësim i drejtpërdrejtë i konceptit muzikor që ka ky album, teksa audio miksimi dhe masterizimi është realizuar në Prishtinë, nga Tomor Kuçi.

“Visar Kuçi Trio” u formua ne vitin 2013 nga Visar Kuçi në kitarë,  Enver Muhamedi në kontrabas dhe Enes Bajramliqi në tupana.

Këtu mund të gjeni linkun e promo videos për koncertin e trios: https://youtu.be/xALRlHn_1vk / KultPlus.com

Beethoveni jehon në Parlamentin Europian

Nuk ka gjë më të bukur se sa shpërndarja e lumturisë për shumë njerëz, janë fjalët e Ludwig van Beethovenit, të shprehura edhe nga muzika e tij.

Për të muzika ishte toka në të cilën shpirti jeton, mendon dhe shpik.

”Muzika dhe pasioni i tij simbolizojnë idealet e Europës, të solidaritetit, paqes dhe lirisë dhe projekti ynë për një botë më të mirë”, kështu u shpreh presidenti i Parlamentit Europian, David Sassoli duke folur në seancë plenare.

“Me rastin e 250-vjetorit të lindjes së Beethoven, dëshiroj të ndaj me ju një moment frymëzimi”, shtoi ai.

Himni i gëzimit i Simfonisë IX nga Beethoven u miratua si himni zyrtar i Bashkimit Europian.

Ai dëgjohet në Parlament në hapjen e secilës prej seancave si edhe në raste solemne.

Ai do të interpretohet sot nga ansambli ”Oxalys” nga Brukseli, me aranzhim nga kompozitori Jago Moons.

Është himni i Europës për të gjithë: Të bashkuar në diversitet./ atsh/ KultPlus.com

Muzika, deklaratë e heshtur dhe jehonë dashurie

 Prej shekujsh muzika klasike mbart në vetvete një sërë misteresh dhe mesazhe të fshehura përmes notave, të kompozuara dhe të fshehura nga vetë kompozitorët, nga nënshkrimet e thjeshta muzikore, deri te shprehjet e dashurisë, përfshirë mesazhe të fshehura me natyrë politiko-fetare.

Përtej bukurisë zanore, jo rrallëherë muzika mund të përçojë në vetvete të gjitha llojet e imazheve, historive dhe referencave abstrakte, që shërbejnë për ta çuar atë më tej.

Gjithsesi, hera-herës ka mesazhe të fshehura, të futura me zgjuarsi nga kompozitori midis temave dhe zërave të ndryshëm muzikorë. Kjo surprizë e fshehur merr rëndom formën e nënshkrimit të thjeshtë muzikor të emrit të kompozitorit, një referencë personale e autorit, si në rastin e regjisorit Alfred Hitçkok, i cili shfaqet si figurant në filmat e tij.

Mjeshtri absolut i vetëreferencës është Johann Sebastian Bach. Muzika e tij është e stëpikur me motive kompozuar me shkronja të emrit: si bemol – la  – do – si naturel, ose B-A-C-H në shënimet muzikore gjermane, që shërbyen si frymëzim për Art de la Fugue (Artin e arratisjes). Mirëpo, Bach nuk është i vetmi, përkundrazi. Edhe Robert Schumann fsheh një referencë të vogël në koleksionin për piano “Carnaval”, përmes notave S-C-H-A (mi bemol-do-si naturel-la). Dmitry Shostakovich gjithashtu luan me motivin D-S-C-H, duke përdorur D-në e emrit dhe tri shkronjat e para të mbiemrit në transliterimin gjerman, Schostakowitsch. Puna e tij është nën kërcënimin e vazhdueshëm nga diktatura dhe censura staliniste, si rrjedhojë motivi shërben si gjurmë e përhershme në disa prej veprave, përfshi Simfonitë nr.8, nr. 10 dhe nr. 15, apo në disa kuartete dhe koncerte për violinë dhe violonçel. Por jo vetëm, gjejmë po ashtu nënshkrime muzikore të Schubert (F-S-C-H), Schoenberg (A-S-C-H-B-E-G) dhe Béla Bartók (B-E-B-A ose B-A-B-E).

Mirëpo, përtej vetëreferencës së disave, të tjerët zbaviteshin duke fshehur mesazhe tejet të rëndësishme, qoftë për arsye admirimi profesional, dashurie apo faji, politike, devocioni fetar apo edhe për arsye ende të panjohura gati një shekull më pas. J.S.Bach duket si aktual, madje motivi B-A-C-H shfaqet në punët e shumë kompozitorë që dëshirojnë t’i bëjnë homazhe mjeshtrit të madh të muzikës, përfshi Schumann, Liszt, Rimsky-Korsakov, Honegger, Schönberg, Poulenc, Webern, Koechlin dhe Pärt. Veçse duket sikur referenca e parë e motivit B-A-C-H nuk është për Jean-Sébastien, por më shumë për një nga paraardhësit e tij (gjithashtu muzikantë shumë të njohur) nga kompozitori hollandez Jan Pieterszoon Sweelinck.

Emocioni më i fuqishëm dhe burim i pashtershëm frymëzimi, dashuria, mbetet burimi i veprave të panumërta muzikore. Kështu, të panumërt janë kompozitorët që shpalosin në kompozimet e tyre deklarata të vërteta miqësie dhe dashurie, si Robert Schumann. Kompozitor romantik i jashtëzakonshëm dhe adhurues i zjarrtë i enigmave muzikore, pra s’është për t’u habitur që ky i fundit të ketë luajtur me idenë e fshehjes në muzikë mesazhe dhe deklarata dashurie për dashurinë e tij të përjetshme, Clara.

Kështu, më 1841, Robert Schumann kompozoi brenda dy javëve një Fantazi për piano dhe orkestër, që më vonë do të bëhej lëvizja e parë e Koncertit të tij për piano në 1845, e kompozuar për Clara-n, me motivin C-H-A, një referencë për pseudonimin Clara, “Chiara”, që dominon lëvizjen e parë dhe punohet dhe ripunohet në mënyrë të përsëritur në forma të ndryshme. Për disa, një deklaratë dashurie. Për të tjerët, një miratim i një lidhjeje jashtëmartesore ose një dashuri e paharruar. Edward Elgar ishte një njeri i apasionuar pas enigmave, kriptogrameve dhe lojërave të fjalëve (për shembull, ai shkroi në 1897 një mesazh të koduar me 87 karaktere për shoqen e tij Dora Penny, i cili vijon të jetë i padeshifruar). Madje, për disa muzika shërben edhe si një mjet i shprehjes fetare, pavarësisht konteksteve politiko-fetare ndonjëherë shumë të rrezikshme për ata që nuk i përmbahen asaj.

Në shekujt 16 dhe 17, Anglia luhatej midis katolicizmit të Mbretëreshës Mary I dhe Protestantizmit të Mbretëreshës Elizabeth I, një autoritet monarkik me fare pak tolerancë ndaj refraktarëve. Një nga kompozitorët më të njohur nën Mary I, William Byrd, një katolik i supozuar, gëzoi mbështetjen dhe mbrojtjen e Mbretëreshës së re Protestante Elizabeth I, në sajë të talentit të tij muzikor. Kompozitor i Kapelës Mbretërore, ai kompozoi një sërë veprash muzikore për liturgjinë e Kishës Anglikane. Megjithëkëtë, ai kompozoi po ashtu, në kundërshtim me monarkinë protestante, vepra të shumta të muzikës së shenjtë në mbështetje të komunitetit katolik refraktar dhe klandestin në Angli, kundër protestantëve./Konica.al/ KultPlus.com

Kosova renditet e pesta në Festivalin Ndërkombëtar të Fizarmonikës nëpërmjet Shkumbin Miftarit

Për të parën herë, Shkumbin Miftari ngriti Kosovën në Festivalin më të madh botëror në instrumentin e Fizarmonikës, Trophée Mondial De L’accordéon, shkruan KultPlus.

Madje, Miftari nuk mbeti vetëm me pjesëmarrje. Në mesin e 750 konkurrentëve nga të gjitha vendet e botës, ai nëpërmjet performancës së tij arriti të listohet në top 5shen për Kupën Botërore të Fizarmonikës.

Lajmin e ka bërë të ditur vet Shkumbini, i cili ka shpërndarë listën e publikuar nga Festivali i cili kishte një juri profesionale prej 110 antarësh.

Shkumbin Miftar është një shembull tjetër i përfaqësimit të denjë të vendit përmes artit. / KultPlus.com

“Amantia”, krijimi artistik i Agron Penit mes tingujve të kitarës dhe bukurive natryrore

Krijimtaria më e re artistike e Agron Penit mban emrin “Amantia”, shkruan KultPlus.

Në videon e publikuar në kanalin e tij në YouTube, na shfaqet Peni duke sjellur tinguj të magjishëm me kitarën e tij, të kombinuara me pamjet mbreslënëse të Kosovës. Ujëvara, gurë, kala, bjeshkë e male shfaqen në video për të na bindur përmes “Amantia” se e bukura është arti dhe e tillë është vet natyra.

Ky emërtim rrjedh nga qyteti antik ilir në Epirin e Veriut apo Ilirinë e Jugut. Sot ky vend identifikohet me fshatin Ploç, në qarkun e Vlorës në Shqipëri.

Krijimi i fundit artistik i Agron Penit është realizuar në studion e Shpetasound, teksa xhirimet janë kryer nga Bleri Malushi dhe Komuna e Prishtinës ka qenë mbështetëse. / KultPlus.com

Dua Lipa fitoi çmimin “Artistja ndërkombëtare femër” në Francë

Çmimeve të shumta të Dua Lipës tanimë iu shtua edhe ai në Paris, shkruan KultPlus.

Këngëtarja e famshme shqiptare arriti që të rrëmbej çmimin “Artistja ndërkombëtare femër” në NRJ Music Awards.

“Faleminderit shumë 🇫🇷 ✨❤️@NRJHITMUSICONLY Faleminderit për çmimin artistja ndërkombëtare femër!! Momnte surreale që kurrë nuk do t’i harroj! Faleminderit për gjithë dashurinë dhe mbështetjen!! Shpresoj që jeni kënaqur me performancat tona!!”, ka shkruar Lipa në instagram.

Përderisa Parisi hapi dyert dje, më 5 dhjetor 2020 për ndarjen e çmimeve të ndryshme muzikore, pjesëmarrës ishin edhe shumë artistë të tjerë me famë botërore. Disa nga ta ishin The Weeknd, Lady Gaga, Ariana Grande. / KultPlus.com

Dua Lipa beson se artistet femra kritikohen më shumë sesa meshkujt

Këngëtarja e famshme shqiptare, Dua Lipa beson se gratë e kanë më të vështirë ngritjen në karrierë për shkak se marrin më shumë kritika sesa kolegët meshkuj, shkruan KultPlus.

Në intervistën e saj dhënë CBS Sunday Morning ajo është shprehur se e ndjen nevojën që ta mbaj veten në standarde më të larta sesa kolegët e saj meshkuj, meqë industria e muzikës di t’i sheh gratë si “të fabrikuara”.

Lipa tutje u shpreh se si artiste femër, e veçmas përbrenda zhanrit pop, njerëzit mendojnë se je e fabrikuar.

 “Askush nuk beson se ti i shkruan këngët vetë”, u shpreh Lipa.

Yli botëror poashtu tha se gratë janë ‘pre’ e kritikave më shumë se artistët meshkuj.

“Atakohemi me shumë më shumë kritika në aspektin e asaj çfarë veshim, çfarë bëjmë, si duket performanca, si vallëzojmë, si këndojmë, nëse këndojmë”.

Ndërkaq ajo kishte pasur mendimet të njëjta edhe në një intervistë tjetër, teksa kishte thënë se duhet punë më e madhe që të tjerët të të marrin më seriozisht. / KultPlus.com

Eugent Bushpepa sonte vjen me performancë të drejtpërdrejtë

Këngëtari i njohur, Eugent Bushpepa sonte do të peformoj drejtëpërdrejtë, shkruan KultPlus.

Artdashësit e tij do ta kenë rastin ta dëgjojnë duke filluar nga ora 21:00 në kuadër të edicionit të 10-të të Green Festival.

Performanca e tij do të përcjellet drejtpërdrejtë në faqen zyrtrare të Festivalit, teksa ai do të sjell emocione te publiku me zërin e tij të fuqishëm.

“Me një paraqitje të jashtëzakonshme, Eugent Bushpepa, do t`i sjellë tek ne emocionet e të gjitha mbrëmjeve që këtë vit nuk arritëm t`i shijojmë”, ka njoftuar faqja e Green Festivalit.

Në pamundësi të performimit në qytetin e Mitrovicës, aty ku edhe ky organizim ka shtrirë aktivitetet e saj, performanca online do të jetë një moment i mirë për t’u lidhur me muzikën dhe për ta shijuar atë në pragë të Vitit të Ri.

Eugent Bushpepa ka përfaqësuar Shqipërinë në “Eurovision Song Contest”, në vitin 2018, në Lisbonë, me këngën “Mall”. / KultPlus.com

Shqiptarja nga Franca, Kaltrina Mehmeti do të lansoj këngën e saj të parë

Kaltrina Mehmeti është një emër tjetër që shumë shpejt do t’iu bashkohet muzikës, shkruan KultPlus.

Shqiptarja me banim në Paris ka bërë të ditur që më 4 dhjetor do të lansoj këngën e saj të parë.

“Borëbardha” mban emrin projekti i parë i Mehmetit, për të cilën ajo ka shpërndarë edhe një video në instagram.

Nga sekuencat e pakta që shihen në video, bëhet me dije se klipi është realizuar në kryeqytetin francez, në Paris. / KultPlus.com

https://www.instagram.com/p/CIJYpAfIEmo/?igshid=2k7bdteknpyq&fbclid=IwAR0Px1gUNkhALzv9guGGn7BN7tsbPc-oARM3TTQMNVXcADgaD7Axd8DF1Bg