Petrit Çeku me recital live nga dhoma: Ndjehem sikur ishim bashkë në ato momente

Pothuajse në gjithë botën janë ndalur të gjitha aktivitetet kulturore e artistike për shkak të gjendjes së jashtëzakonshme që është krijuar me rastin e shpërndarjes së Koronavirusit. Italianët, aty ku virusi u shpërnda në masë të madhe, duke qenë në karantinë, janë munduar të gjejnë mënyra të ndryshme se si të argëtohen dhe ta mposhtin panikun nga ky virus. Duke dalë në ballkone atë bënë muzikë e kënduan, duke i dhënë mesazh gjithë botës se jeta duhet shijuar në çdo mënyrë, shkruan KultPlus.

Por, një veprim të jashtëzakonshëm e ka bërë edhe kitaristi shqiptar Petrit Çeku.

Ai ka zgjedhur një tjetër formë, që përmes artit të tij të jetë më afër njerëzve në këto kohë të vështira.

Duke qenë i izoluar në banesën e tij në Zagreb, ai ka vendosur të mbajë një recital me veprat e Schubertit.

 Në një lidhje Live në Facebook ai ka arritur të mbledhë një numër të madh njerëzish në recitalin e tij më të veçantë ndonjëherë. Për gati gjysmë ore, ai solli gjashtë vepra të kompozitorit austriak Franz Peter Schubert. Nga gjithë sallat e mëdha që ka shkelur Çeku, dhoma e tij dukej sikur ishte një hapësirë ideale për atë recital e sikur atij po i jepte qetësinë e botës.

Ai përmes një statusi në Facebook, falënderoi të gjithë ata që e përcjellën recitalin e tij, duke potencuar faktin se ishin pothuajse 10 mijë njerëz nga e gjithë bota që e shikuan Live recitalin e tij të vogël.

“Ndjehem sikur ishim bashkë në ato momente. Të mos harrojmë se megjithëse jemi të bllokuar në shtëpitë tona, ne jemi bashkë në këtë”, ka shkruar Petriti në Facebook. / KultPlus.com

I will start playing Schubert at 9pm CET.

Gepostet von Petrit Çeku am Freitag, 13. März 2020

Petrit Çeku me koncert në Japoni, interpreton veprën e Rafet Rudit

Kitaristi Petrit Çeku, i cili tashmë ka qenë pjesë e shumë festivaleve e koncerteve ndërkombëtare, kësaj radhe pritet të performoj në Japoni, shkruan KultPlus.

Ndër të tjera, Petrit Çeku, pritet që në këtë koncert që mbahet në kuadër të festivalit ”Nagoya Guitar Festiva” të paraqitet edhe me muzikë shqipe, kryesisht me interpretimin e veprës së Rafet Rudit.

Lajmin e ka bërë të ditur edhe vetë kitaristi me një postim në llogarinë e tij personale në Facebook, ku thotë se është shumë i lumtur që do të jetë pjesë e këtij koncerti.

Çeku ka interpretuar shumë recitale në të gjithë Evropën dhe Amerikën dhe ka qenë një solist me orkestra të tilla si Baltimore Symphony, Filharmonic of Chamber of Czech, Orkestra shtetërore e Hermitasit të Shën Petersburg dhe Filarmonia e Zagrebit. Ai gjithashtu paraqitet rregullisht me Solistët e famshëm të Zagrebit dhe është anëtar themelues i Guitar Trio Elogio.

Ai rregullisht performon në festivale muzikore si Festivali i Gjeneratës Tjetër, Samobor Festival, Panama Guitar Panama, Guitar Virtuosi në Moskë dhe Festivali Remusica i Prishtinës. Ai gjithashtu jep mësime rregullisht në Akademinë Polake të Kitarës dhe Festivalin e Mjeshtërve të Rinj Samobor. Petrit Çeku luan në një kitarë të bërë nga Ross Gutmeier. / KultPlus.com

Petrit Çeku emërohet profesor në Universitetit prestigjioz të Graz- it

Kitaristi Petrit Çeku i cili me tingujt e tij që burojnë nga kitara e ndërtuesit Ross Gutmeier, ka mahnitur publikun në secilën performancë të tij, tashmë mjeshtërinë e tij do ta ketë mundësinë t’ua përcjellë edhe gjeneratave të reja, kësaj radhe në cilësinë e profesorit në Universitetin prestigjioz të Graz-it, shkruan KultPlus.

Për këtë lajm ka njoftuar vetë Çeku përmes një statusi në Facebook, ku është shprehur jashtëzakonisht i lumtur për titullin që i është dhënë dhe për mundësinë që të punoj dhe të ndajë përvojën e tij me muzikantët e rinj.

“Jam jashtëzakonisht i lumtur të ju njoftoj se më është dhënë titulli i profesorit në Universitetin prestigjioz të Graz-it dhe se do të filloj të jap ligjërata në muzikë këtë vit. Është një privilegj i madh që të bashkohem në këtë fakultet të mrekullueshëm dhe veçanërisht në departamentin e shquar të kitarës, i cili përfshin të mëdhenjtë Paolo Pegoraro dhe Lukasz Kuropaczeëski dhe me të vërtetë mezi pres të punoj dhe të ndaj përvojën time me muzikantë të rinj të jashtëzakonshëm”, ka shkruar Çeku.

https://relaunch.kug.ac.at/news/news-detail/news/von-kammermusik-fuer-gitarre-bis-zu-ppcm-vokal-neue-studien-an-der-kug/?tx_news_pi1%5Bcontroller%5D=News&tx_news_pi1%5Baction%5D=detail&cHash=76bb3b52defb894bf21127ab177e7463&fbclid=IwAR1P5yEWuGOKNhZ4O7Wer2pTVfNiTj2Q2ufD4ktzwe_jjL_xOVLtP07-S4o

Lindur në Prizren, Kosovë, Çeku u frymëzua të luante kitarë nga babai i tij që në moshën gjashtë vjeç. Ai ndoqi shkollën e muzikës Lorenc Antoni nga mosha 9 deri në 17 vjeç, ku mori mësime në kitarë klasike nga Luan Sapunxhiu. Në 2002, Çeku ishte i ftuar nga Xhevdet Sahatxhija për të studiuar në Zagreb, Kroaci, në shkollën e muzikës Pavao Markovac. Në vitin 2008, Çeku u diplomua në Akademinë e Muzikës në Zagreb në klasën e njohur të Darko Petrinjak. Nga viti 2009–13 ai vazhdoi të studiojë me Manuel Barrueco në Konservatorin Peabody në Baltimore, SHBA.

Çeku ka interpretuar shumë recitale në të gjithë Evropën dhe Amerikën dhe ka qenë një solist me orkestra të tilla si Baltimore Symphony, Filharmonic of Chamber of Czech, Orkestra shtetërore e Hermitasit të Shën Petersburg dhe Filarmonia e Zagrebit. Ai gjithashtu paraqitet rregullisht me Solistët e famshëm të Zagrebit dhe është anëtar themelues i Guitar Trio Elogio.

Ai rregullisht performon në festivale muzikore si Festivali i Gjeneratës Tjetër, Samobor Festival, Panama Guitar Panama, Guitar Virtuosi në Moskë dhe Festivali Remusica i Prishtinës. Ai gjithashtu jep mësime rregullisht në Akademinë Polake të Kitarës dhe Festivalin e Mjeshtërve të Rinj Samobor. Petrit Çeku luan në një kitarë të bërë nga Ross Gutmeier. / KultPlus.com

“Jemi një popull që kemi kulturë europiane, por neve nuk na lejohet të shkojmë fizikisht në perëndim”

Teksa i afrohemi Amfiteatrit të Tiranës, tingujt e kitarës rrëfejnë ardhjen e tij. Petrit Çeku i ulur në karrige mban në duar të vetmen kitare me të cilën luan prej 6 vitesh, klasiken e Ross Gutmeier.

Përpiqet të përqendrohet, të kuptojë akustikën për koncertin e së shtunës në mbrëmje si solist, derisa kureshtia e medies e shkëput nga bota e tij muzikore. Rrëfen se është i lumtur për këtë rikthim të tijin në Tiranë në kuadër të “Albanian guitar festival”, të organizuar nga Denis Bizhga, shef i Departamentit të Kitarës në liceun ”Jordan Misja”. “Është një festival që e glorifikon kitarën si instrument dhe jam i kënaqur që unë mund të jap kontributin tim”, shprehet artisti.

Interpreton në skena prestigjioze ndërkombëtare prej më shumë se një dekade, e gjatë kësaj kohe mes shumë përballjeve skenike me publikun është krijuar tek ai një lloj inflacioni ndjesish. “Por pavarësisht kësaj, unë i veçoj koncertet që mbaj në vendlindje, Prishtinë e në Shqipëri, pasi më zgjojnë ndjesi të larta emocionale.

Tirana është si një vendlindje e dytë për mua, është pjesë e mëmëdheut. Edhe pse kudo që shkoj, mundohem ta trajtoj çdo koncert njësoj, për shkak se jam në shërbim të muzikës, paraqitja para publikut shqiptar vetvetiu ndryshon emocionet tek unë”, tregon ai për “Panoramën”. Vlerëson mikpritjen e publikut në trevat shqiptare, që, sipas tij, përpiqet t’i mëshojë një kulture, që mbetet relativisht në margjina.

“Kjo edhe për shkak të mungesës së fondeve e një sërë arsyesh të tjera. Por, e theksoj, se është pikërisht publiku që frekuenton këto koncerte ai që e mban gjallë kulturën në Shqipëri e Kosovë”. Për Petritin janë po aq të rëndësishme edhe performancat skenike në Kroaci, ku jeton prej 15 vitesh, e ku publiku, siç edhe ai pohon, e njeh shumë mirë. KITARA SI TRASHËGIMI Lidhja e tij me kitarën, nis që fëmijërinë e tij të hershme, kur i ndikuar nga xhaxhai e i ati, kitaristë amatorë, ai do të niste t’i afrohej këtij instrumenti, fillimisht duke e trajtuar si një lodër.

“Në familjen time ekzistonte një mënyrë specifike e luajtjes në kitarë, të gjithë luajnë me gishta edhe janë shumë të aftë në atë që bëjnë”. Ndikimet e të atit nga kitara klasike, falë studimeve në Sarajevë do të linin shenjë edhe te Petriti. “Natyrisht që në vetëdijen e një fëmije të vogël kjo muzikë lë gjurmë”. E kujton ende kitarën e parë, dhuratë nga xhaxhai i tij, e me të cilën do të luante pjesë nga Francisco Tarrega, si “Lagrima”, “Alhambra”, të cilat ende i ka pjesë të repertorit të tij. “Është interesant fakti se im atë ma pati mësuar ‘Recuerdos del Alhambra’ me vesh, kur unë ende nuk dija të lexoja notat. Dhe ende sot, unë refuzoj t’i shikoj notat kur interpretoj këtë pjesë”.

Edhe pse në skenë interpreton prej 24 vitesh, karriera e tij ndërkombëtare nisi 12 vite më parë në Pittalugia (Alessandria) të Italisë. “Aty fitova një konkurs, dhe qe një event që shënjoi jo vetëm karrierën time ndërkombëtare, por edhe një garë me veten. Pasi është e lehtë të ngjitesh në skenë, por sfida është të qëndrosh aty”. Një sfidë të cilën ai e ka fituar duke qenë autokritik me veten. “Është një proces i vështirë, pasi unë ndërgjegjësoj veten se kjo nuk është e mjaftueshme që të mbes në këtë pozitë në skenën ndërkombëtare. Kjo e bën punën time edhe pak spirituale, psikologjikisht të vështirë, por gjithçka në mënyrë të shëndetshme”.

Shumëkush e lakmon për udhëtimet e tij në mbarë botën, por ai e tregon këtë si një tjetër sfidë që ka ndaj vetes, gjithmonë për të njëjtin qëllim. “Edhe kur mbërrij atje ku kam koncertin, unë luaj në kitarë”.

Ndërsa jeta e tij vërtitet rreth koncerteve nëpër botë, tek artisti pasioni dhe entuziazmi për të performuar në skenë kanë mbetur të njëjta. “Ajo që ka ndryshuar është publiku. Tanimë performoj në skena të mëdha, ku njerëz nga shumë vende të botës udhëtojnë prej së largu për të parë koncertet e mia. Vitin e kaluar kam marrë pjesë në një turne, ku kanë marrë pjesë 20 mijë spektatorë çdo natë. E në fund të tij, kam reflektuar se kisha interpretuar para një gjysmë milionë njerëzish. Pra, ka ndryshuar numri i publikut, skena, por emocionet kanë mbetur po ato”.

Rrëfen se koncertet e tij janë bërë kaq intensive, sa tanimë e ka të vështirë ta kujtojë se ku ka performuar pak kohë më parë. “Dikush më takoi pak kohë parë e më tha se më kishte dëgjuar gjatë koncertit në Mynih, disa muaj më herët. Unë i thashë: Kjo s’është e mundur se unë nuk kam qenë në Mynih. Masandej, ai më tregoi foton. Dhe po, unë kisha qenë atje, por nuk e mbaja mend”. Por ka një performancë që Petriti e ruan të gjallë në kujtesën e tij. “Më kujtohet shumë mirë dalja ime e parë publike. Ka qenë në shkollë të muzikës. Kam pasur jashtëzakonisht emocione dhe nuk e harroj kurrë”. Në udhëtime nëpër botë, ku ai i dhuron magjinë e tingujve të kitarës artdashësve, i ka ndodhur që mes shumë artistëve të njohur të takojë edhe kolegë shqiptarë.

“Para disa vitesh në Gjermani pata mundësi të takohem e të dëgjoj Jonian Kadeshën, është një violinist që ‘t’i merr mendtë’, i jashtëzakonshëm. Ne kemi shumë artistë të tillë, madje mund të them se disa prej këngëtarëve më të mirë operistikë që kam dëgjuar janë shqiptarë. Ekspresiviteti i Çekut ka depërtuar së fundmi te një masë më e gjerë publiku përmes një videoje virale që e bën atë edhe celistin e famshëm të “2Cellos”, protagonist të një Adagio-je emocionuese si rrallëherë.

“Stjepan Hauser është një celist me një ndjeshmëri shumë të lartë dhe kjo më ka afektuar edhe mua, bën që kur performojmë bashkë të stimulojmë njëritjetrin në evidentimin e disa ndjenjave”. Po aq i ndikuar nga sensibiliteti i artistit shqiptar ka qenë edhe celisti kroat, aq sa është shprehur se: “Bota ndaloi kur po performoja me të talentuarin Petrit Çeku”. KOSOVA Për të folur për Kosovën dhe atë çka është shqiptare, Petrit Çeku ka zgjedhur kinemanë, natyrisht pa përjashtuar muzikën. Çka ishte nisur si dokumentar për virtuozin e muzikës klasike që në 2014-ën ishte gati të incizojë Suitat e Bahut për violonçelin në Spanjë, në vijim u bë një film udhëtimi për kufij e ilegalitet. “Sarabande” kanë fokus dy shokë që udhëtojnë mes ideve të Lindjes dhe Perëndimit, së shkuarës dhe së tashmes. Kufijtë mbeten ende një problem për Kosovën, të rinjtë ëndërrimtarë, e artistit ky fakt i dhemb e njëherazi i duket absurd.

“Situata në të cilën gjendet Kosova, për sa i përket pozitës së njerëzve, është e papranueshme brenda Europës. Pasi pavarësisht se si paraqitet nëpër statistika, ne jemi një popull që kemi kulturë europiane, ose së paku proeuropiane. Kemi shumë gjëra që na lidhin me Perëndimin. E them unë, e shumë të tjerë”. Si një dëshmi të vogël, mes shumë të tjerash, artisti rrëfen faktin se ai vetë është rritur, duke ditur se kush është Sebastian Bach. “Kam pasur pllakat e tij në shtëpi, kemi lexuar libra që na rrëfejnë e kanë të bëjnë me Perëndimin. Pra, kemi një kulturë të përgjithshme, që është e lidhur me Perëndimin, por neve nuk na lejohet të shkojmë fizikisht në Perëndim.

Ky është një lloj krimi mbi njerëzimin që na ndodh ne, për arsye politike që nuk kanë të bëjnë me ne. Filmi ‘Sarabande’, në mënyrë shumë të sofistikuar e tregon këtë, vështirësitë e një kosovari. Dhe ky film shënjon herën e parë ku unë flas për identitetin tim, si kosovar dhe jam shumë i lumtur që Kaltrina Krasniqi e çoi këtë film në atë nivel”. Ndërkohë, herën e fundit që interpretoi në Shqipëri ishte i shoqëruar nga orkestra e RTSH-së e publiku i Tiranës e ktheu përmes duartrokitjeve në skenë.

“Kompozitori Hector Berlioz ka thënë se kitara është si një orkestër e vogël dhe ka një kapacitet të jashtëzakonshëm për t’i përçuar publikut atë çka mund të gjesh në një orkestër”. Publiku i kësaj së shtune pati mundësi të shijojë kapacitetin orkestral e simfonik të një kitare të vogël, me vetëm 6 tela nën mjeshtërinë e Çekut. Është e vërtetë që kitara ka një kapacitet jashtëzakonisht të madh për t’i imponuar publikut, që është çështje e një orkestre të ndodhë aty”. Publiku i Tiranës pati rastin për të ndjerë nga afër kapacitetin orkestral, simfonik të një kitareje të vogël me 6 tela, nën mjeshtërinë e Çekut/ Panorama /KultPlus.com

Engjëjt mbrojtës të ‘Peja International Guitar Festival’

Rafet Rudi

Petriti…

Petrit Çeku përsëri në “Peja International Festival”! Ndoshta për dikë mund të ketë qenë thjeshtë një befasi (gjithsesi, e këndshme), por për mua, paraqitja e Petrit Çekut, kësaj radhe, kishte një sinjifikim, shumë më të thellë. Koncerti i tij i sërishëm e bën Petritin pjesë të pandashme të festivalit (fatmirësisht), dhe ai ngadalë po bëhet një lloj “engjëlli mbrojtës” i festivalit. Më duket se ky festival (bashkë me Garat e vlefshme e kitaristëve brenda tij), ka nevojë për përkrahje të emrave si Petriti, pa mëdyshje. Festivali është në fazën e konsolidimit organizativ, të promocionit mediatik, dhe është manifestim që po tërhjek (me arsye) vëmendjen e opinionit muzikor të vendit, të rajonit dhe në një të ardhme të afërt, ka gjasa të bëhet pikë e pashmangshme reference për instrumentistët e rinj që i përkushtohen këtij instrumenti aq të popullarizuar.

Programi i koncertit të mbrëmshëm ishte i qartë : ishin tre autorë, krejtësisht diferent, Bach, Schubert dhe Tárrega. Pa asnjë mëdyshje, Bahu ishte poenta e programit. Në këtë dëgjim të ri të Bahut të Petritit, s’mund të mos e shquajmë përshtypjen se ngadalë, Bahu, po bëhet një idiomë e artit të tij. Asgjë e re në këtë tendencë, do të thoshim, sepse kështu ka ndodhur gati te të gjithë interpretët e mëdhenj. Shumë artistë kulminant në botë, rritën e tyre artistike e masin me evoluimin e Bahut në universin e tyre interpretues. Për artistët me pretendime të mëdha, e rëndësishme është mënyra e përvetësimit të kësaj bote oqeanike të quajtur BACH. Lundrimi i suksesshëm, në krijimtarinë e këtij gjiganti, është determinues për karrierën e tyre.

Shumë herë i kam dëgjuar Suitat e Bahut në interpretim të Petritit, por në koncertin e mbrëmshëm, ‘Bahu i Petritit’, më dukej se kishte fituar konotacione të reja, të tjera nga ato interpretimet e tij të mëparshme. Çka ishte kaq e veçantë në këtë interpretim të ri? Nuk ishte, kurrsesi, fakti se dëgjuam një Bah të saktë në çdo aspekte, të stabilizuar, të pastër stilistikisht, meqë kjo, objektivisht, ishte të thuash e pritur nga ai, sidomos pas këtij dy vjetëshi të fundit, që ai merret intenzivisht me muzikën e tij, në radhë të parë për shkak angazhimit që ai ka pasur në botimin integral të gjashtë Suitave për një Shtëpi prestigjioze spanjolle…apo për shkak se ai për herë të parë, në këtë rajon ballkanik (si duket, edhe më gjerë) interpreton në mënyrë spektakulare i të gjitha suitate Bahut në një koncert të vetëm!!! Pra, nuk ishte kjo veçanti në këtë koncert. Kësaj radhe, mua më impresionoi përshtypja e fituar se Petriti është në fazë të kërkimit intenziv të asaj që mëshihet ‘pas notave’. Bile do të thosha se Petriti, tashmë i liruar nga çdo ‘presion’ teknik-interpretativ dhe memorik, atij, tashti kanë filluar “t’i pengojnë” notat dhe partitura e Bahut (!). Është një stad i ri i komunikimit të tij me muzikën e këtij gjeniu barokien! Është një evoluim ekzemplar i “Bahut të Petritit”. Thjeshtë, ai është duke synuar të nxjerrë në pah një dimension të rij, një dimension të veçantë bahovien, një dimension krejtësisht paralel, bile edhe të ndarë nga aspekti grafik (partitura) i veprës. Ky dimension, sado që është mistik, i largët dhe hyjnor, ai është, në esencë, thellësisht njerëzor! Nëse ka një produkt njerëzor në këtë botë (qoftë ai material apo shpirtëror), që nuk i nënshtrohet fuqisë gravituese të këtij planeti, atëherë ajo është muzika e Bahut, këtij hyu të pakontestueshme të mendjes njerëzore. Mbrëmë të dukej sikur Petriti thellohej pikërisht në këtë dimension. Sikur gjurmonte shenjat sekrete që Bahu i ka lënë njerëzimit, me qëllim dekriptimi të kësaj bote (jo gjithmonë të drejt dhe të njerëzishme – për më tepër, shpeshherë të vrazhdë dhe të frikshme). Ai lëvizte në një « realitet ëndërëje ».

(Ishte indikative që gjatë koncertit, në momente kur ne sallë, ndonjë “harestari” të pakujdesshëm i cingëronte telefoni, në atë moment Petriti, pa asnjë gestikulim, por në mënyrë rezolute e ndërpretë muzikën, dhe e vazhdonte të luan, në momentin që ndalej telefoni – ai thjeshtë, e ndërprente muzikën që të mos ndërpritet ëndërra!)

– Çdo depërtim të ri që ti bën në universin e pakufishëm të Bahut, për ne është hapje e një dritareje të re. Faleminderit Petrit për këtë!

Schuberti (6 Schubertian Songs – arr. J. Mertz for guitar) u luajt me një ndjeshmëri të theksuar, kongjeniale muzikës së mrekullueshme të këtij mjeshtri të lidit gjerman. Përkundër kësaj, edhe më tutje mendoj se jo e gjithë muzika klasike/romantike funksionon në këtë instrument, instrument që mban në vete konotacione eksplicite të muzikës së vjetër (renesansës dhe barokut). Për më tepër, kam përshtypjen se, edhe muzika bashkëkohore, tingëllon më natyrshëm në të.

Në vazhdim të koncertit, në program ishin miniaturat shumë të popullarizuara të kompozitorit spanjoll Francisco Tárrega. Ishte kënaqësi t’i dëgjoje këto margaritarë të Tárrega-s (Prelude, Recurdos de la Alhambra Marieta dhe Danza Mora), që aq shumë e kanë popullarizuar muzikën për kitarë. Në një interpretim të tillë, të relaksuar por edhe me qasje të përgjegjshme dhe shumë serioze, çfarë bënte Petriti, ato tingëllonin shumë të freskëta, me një sharmë të jashtëzakonshëm. Më gjasonin në interpretimet e kolosëve të pianos (Richter e Barenboim), kur luajnë sonatat e thjeshta të Mozartit (psh., Sonata facile).

Ehati…

Garat ndërkombëtare për kitarë klasike, që mbahet në kuadër të festivalit ‘Peja International Festival’, mban emrin e kitaristit tonë të famshëm, Ehat Musa. Për shumë arsye, organizatorët duhet përgëzuar që Garat i kanë emërtuar me emrin e një legjende të pakontestueshme të muzikës kitaristike po aq shqiptare/kosovare, sa françeze dhe ndërkombëtare . Ne që e njohim më për afër veprimtarinë kolosale të tij, ne që e përcjellim çdo hap të rëndësishëm artistik të bërë, në këto katë deceniet e fundit, thuajse nuk njohim një kitarist të këtyre anëve (të ish Jugosllavisë), që ka pasë një renome aq të lartë si Ehat Musa. Kosovarët, me të drejt kanë qenë krenar për këtë. Deri sa në fushën pianistike, violinistike etj., qendrat si Zagrebi, Ljubjana dhe Beogradi kanë pasur primatin e kuptueshëm, ne e kemi pasur në fushën kitareske Ehat Musën. Që nga edicioni parë, ai me përkushtim dhe dashuri mban ligjërata dhe Masterklas kitaristëve të rinj. Kjo është e vlefshme, por edhe të mos ishte ky kontribut direkt i tij, vet prezenca fizike e tij, është nder dhe poentë e rëndësishme e Festivalit. Ai është, do të thosha, ëmblema e Festivalit.

Pa asnjë mëdyshje, mendoj se Ehati do të vërej që në dyzetvjetëshin e fundit, ndryshimet (të cilat ai sigurisht i përcjellë nga afër), në botën kitaristike, janë shumë të mëdha. Kjo është e kuptueshme dhe logjike, kur dihet se në vitet e para të karrierës së tij, në tërë vendet ballkanike, dhe një pjesë të madhe të Evropës, nuk është mësuar kitara si instrument në Akademi artistike (!). Specialiteti i kitarës, në Akademitë muzikore ekzistuese, është futur relativisht vonë. Ka filluar në mesin e viteve ’70-ta, së pari në Zagreb, në Beograd dhe pastaj në qendrat tjera të rajonit, që sot të konkludojmë një ‘boom’ aritistik. Por është pikërisht Ehat Musa, personaliteti i tij artistik, pastaj Darko Petrinjak (profesori i Petrit Çekut dhe Xhevdet Sahatçiut), dhe Dushan Bogdanoviç (që të tretë emra europian, qoftë si interpret apo si pedagog), që arrijnë ta promovojnë kitarën si specialitet i shkollimit të lartë në Ballkan. Falë këtyre emrave veteranë, fillon edhe literatura bashkëkohore për kitarë (joekzistuese deri në atë kohë!), të shfaqet. Në dyzet vitet e fundit, pedagogjia kitaristike ka përparuar aq shumë, sidomos në aspektin e përparimit teknik-interpretues, sa që sot ajo është plotësisht në nivel të instrumenteve të tjera, të cilat kanë një rrugë të gjatë qindravjeçare. Derisa në koncertet e Ehatit, decenije më parë rrinin në publik, qindra adhurues të tij, sot, krahas tyre, rinë në sallë, qindra talent të ri. Për këtë, legjenda e kitarës klasike, Ehat Musa, duhet të jetë i lumtur dhe me arsye shumë krenar.

Është e pritur që me ndihmën e këtyre dy “engjujve mbrojtës” të festivalit, ideatori i festivalit, Profesori i çmueshëm i një brezi të tërë të kitaristëve të rinj, Xhevdet Sahatçiu, edhe më tutje do të llogarisë, së paku deri në arritjen e pikës së dëshiruar, që Garat e kitaristëve në kuadër të këtij festivali të bëhen vend prestigji për karrierën e tyre. /KultPlus.com

“ReMusica 17” me fokus tek kompozitorët vendor e me shtrirje në segmente të reja

Gili Hoxhaj

Duke e ruajtur fizionominë e saj, të bazuar në gërshetimin e muzikës së re me atë të epokave të tjera, ato të barokut, klasicizmit dhe të romantizmit, ReMusica veçse po e vazhdon këtë traditë për të 17-in vit me radhë. Në këtë edicion ky festival synon shtrirje edhe më të madhe, duke u zgjeruar edhe në disa fusha të tjera të artit por edhe duke synuar diversifikimin e mëtejmë të publikut.

Producenti ekzekutiv i Festivalit, Viktor Berishaj tha se përveç netëve koncertale këtë vit kanë synuar të sjellin një program atraktiv dhe mjaft të gjerë, duke synuar përmes festivalit edukim, emancipim, ngritjen e kapaciteteve dhe të sjellin bashkëpunim me ReMusicen me departamentin e teknologjisë.

Ky festival që sonte do të filloi mbrëmjen e parë koncertale, publikut të Prishtinës do t’i sjellë tingujt e kitaristit të mirënjohur kosovar, Petrit Çekut i cili do të paraqitet në duo me violinistin virtual belg Marc Bouchkov.

Çeku sot në konferencën për media u shpreh i lumtur që sonte do të performoi në hapjen e ReMusices, veçmas me violinistin Bouchkovin dhe me programin që e kanë zgjedhur. Më tutje ai prezantoi edhe kapacitetin artistik që ka violinist belg, me të cilin do të hapin sot festivalin.

“Sot do të interpretoi me Marc Bouchkovin, një mik dhe bashkëpunëtor shumë i mirë, jashtëzakonisht inspirues, muzikant gjenial i cili i përket një familje që është si familje “mbretërore”, e botës së violinës dhe kjo vërehet edhe në traditën e tij por edhe ai ka një karizëm dhe muzikalitet të cilin rrallë e kam parë në botë”, u shpreh Çeku.

Ai tha se programi që e kanë përpiluar është shumë i përshtatshëm për të dy instrumentet, ku fillojmë me Paganin, një virtuoz mjaft i madh i violinës i cili ka qenë edhe kitarist njëkohësisht, ai zakonisht ka thënë që ai është “Zot” i violinës por që kitara është “Zot” i tij. Më pas ai u shpreh se do të sjellin vallen romune të Bela Bartok me elementet emocionues që i ka dhe tha se është i kënaqur që sonte do të luaj tri këngë të përpunuara nga Rafet Rudi.

Drejtoresha artistike e Festivalit “ReMusica”, para mediave shpalosi pasqyrën e programit që do të sjellë këtë vit edicioni i 17-të i Remusices. Ajo tha se si çdoherë tjetër edhe këtë vit “ReMusica” do të ketë në fokus kompozitorët kosovar, të cilët do të jenë të pranishëm në çdo koncert.

“Këtë vit me shumë kënaqësi e fillojmë koncertin me kitaristin Petrit Çeku, i cili do të mbaj koncertin me violinistin Marc Bouchkov. Më pas do të vazhdojmë me koncertin tjetër në të njëjtin vend në Amfiteatrin e Ri të Bibliotekës Universitare me një ansambël jashtëzakonisht interesant “proModern” të cilët vijnë nga Polonia dhe vijnë me një projekt të quajtur “Shakespired”, me të cilin kanë fituar mjaft çmime në Poloni. Do të jetë një koncert me sonetet e Shekspirit të gërshetuar me muzikën sot, kjo është një prej koncerteve që e pasqyron shumë bukur fizionominë e festivalit tonë duke sjellë vepra të vjetra të gërshetuara me vepra të reja”, u shpreh Rudi.

Ajo tutje tregoi se këtij festivali nuk do t’i mungojnë as artistët vendor, madje ajo tregoi se do t’i sjellin dy koncerte të tilla “Nata shqiptare”, e cila është ndërtuar në atë formë që të prezantohen veprat e autorëve shqiptar dhe është një bashkëpunim me Festivalin Ballkanik të Tiranës. Ky festival do të përmbyllet me koncertin në bashkëpunim me Korin.

“Po ashtu këtë vit kemi edhe 95-vjetorin e Rexho Mulliqit dhe 60-vjetorin e Mendi Mengjiqit dhe natyrisht që veprat e tyre do të jenë prezentë në gjithë rrjedhën e festivalit dhe jemi shumë të lumtur për kë të”, tha Rudi.

Këtë vit ReMusica krahas koncerteve të mbrëmjes me emrat më të spikatur të skenës ndërkombëtare do të sjellë për publikun segmente te reja:

ReMusica Edukative – Koncerte familjare – më afër me muzikën, artistin, repertoarin/kompozitorët, instrumentin. ReMusica N’shesh – në sheshin Zahir Pajaziti në Prishtinë, koncerte dhe muzikë për të gjithë. ReMusica VIRTUAL (project në bashkëpunim me Zombie Soup) 3D VIRTUAL REALITY CONCERT experience.

Po ashtu “ReMusica” këtë vit do të sjellë edhe Konferencën Ndërkombëtare “Perspektiva Ballkanike dhe Europiane”, ku të ftuar do të jenë udhëheqës të institucioneve kulturore, Festivaleve nga Rajoni dhe Europa.

Po ashtu edhe gjatë ditës së sotme kanë filluar aktivitetet në Sheshin “Zahir Pajaziti”, si pjesë e programit “ReMusica n’shesh”, duke i shërbyer publikut muzikë klasike.

Më poshtë e gjeni programin e plotë të edicionit të 17-të të Festivalit “ReMusica”.
_________
E diel / Sunday 27 MAJ
11:30 Sheshi “Zahir Pajaziti”
ReMusica N’shesh

Hapja / Opening of ReMusica Festival 2018
20:00 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare

PETRIT ÇEKU kitarë / guitar
MARC BOUCHKOV violinë / violin
_________

E hënë / Monday 28 MAJ
10:00 Hotel Prishtina
Konferenca Ndërkombëtare “Festivalet: Perspektiva Ballkanike dhe Europiane”

11:30 Sheshi “Zahir Pajaziti”
ReMusica N’shesh: Grup vocal iso-polifoni ”Bilbili”

20:00 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare
SHAKESPIRED
proMODERN sekstet vokal / contemporary vocal sextet
_________
E martë / Tuesday 29 MAJ
10:30 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare

ReMusica Edukative: Profili i kontratenorit
Safet Berisha, kontratenor

20:00 Salla e Kuqe / Red Hall
ORKESTRA E FILHARMONISË SË KOSOVËS / KOSOVO PHILHARMONIC ORCHESTRA (koncert në bashkëpunim me Filharmoninë e Kosovës)

Marc BOUCHKOV violinë / violin
Toshio YANAGISAWA dirigjent / conductor
_________
E mërkurë / Wednesday 30 MAJ
10:30 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare

ReMusica Edukative: Instrumentet frymore
Trio Sonore: Meriton Ferizi, fagot/bassoon| Lejla Beqiri, flaut/flute|Pellumb Vula, klarinet/clarinet | Albin Abazi obo/oboe

11:30 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare
ReMusica Junior: Udhëtim tingullor
Donika Rudi, spacializuese

20:00 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare
NATA AKUSMATIKE / ACOUSMATIC NIGHT
Koncert autorial Donika RUDI
Donika RUDI Spacializuese/spacializer
_________
E enjte / Thursday 31 MAJ
11:30 Sheshi “ZahirPajaziti”

ReMusicaN’shesh: Siparantum Choir

20:00 Amfiteatri i Ri i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare
NATA SHQIPTARE
Kompozitorë dhe Interpretë shqiptarë

I Vepra pianistike dhe kamertale
Klevis Gjergji, piano
Trio Sonore

II All about wind … instruments!
Kuintet pianistik: Meriton Ferizi, fagot/bassoon|Pëllumb Vula, klarinet/clarinet|
Lejla Beqiri, flaut/flute| Bledar Bujupi, kornë / corno
Albin Abazi, obo/oboe| Melos Buza, piano

III Vepra korale
SIPARANTUM CHOIR, dirigjent/conductor Memli Kelmendi
_________
E premte / Friday 1 QERSHOR
20:00 Kisha Katolike “Shën Ndou”

PRISHTINA BAROQUE NIGHT
Safet Berisha, kontratenor/countertenor | Kaltrina Miftari, soprano|
Donika Rushiti mezzosopran | Shaban Behramaj, bas
AdorelHaxhiaj, violoncelo/cello |Artemida Qarri, piano
_________
E shtunë / Saturday 2 QERSHOR
20:00 Kisha Katolike “ShënNdou”

KORI I FILHARMONISË SË KOSOVËS / Kosovo Philharmonic Choir
Rafet RUDI dirigjent/conductor