Protestë me tharëse flokësh në Bibliotekën Kombëtare në Tiranë

Sot është data 30 qershor dhe që prej një jave, kur 12 mijë libra në Bibliotekën Kombëtare në Tiranë, u dëmtuan nga përmbytja, punonjëset e bibliotekës po i thajnë këto libra me tharëse flokësh.

Po a mund të shpëtohen librat duke i tharë në këtë formë dhe a mund të bëhen të lexueshëm pas këtij procesi? Kundër këtij fenomeni u ngritën të protestojnë këtë të shtunë aktivistë të shoqërisë civile, përpara hyrjes së Bibliotekës Kombëtare, pasi të hynin brenda ata nuk u lejuan.

Për situatën e krijuar, aktivistët fajësojnë Drejtoren e Bibliotekës Kombëtare, të cilës në formë ironie i kishin vënë fotografinë e mbi të një tharëse flokësh.

“Kjo është një vepër e pastër penale dhe çka është më e tmerrshmja, heshtja e këtij shteti përballë vrasjes më të egër që mund t’i bëhet kombit shqiptar tek dija”, u shpreh aktivistja Brizida Gjikondi.

“Meqënëse institucioni i dorëheqjes morale nuk ekziston, meqënëse drejtuesit nuk e kuptojnë peshën e rënde dhe barrën që mbart bërja e detyrës në të gjitha dimensionet, ne kërkojmë që Prokuroria të aktivizohet”, deklaroi pedagodu Erion Kristo.

Aktivistët kërkojnë që të gjendet fajtori dhe Prokuroria e Përgjithshme të vihet në lëvizje e të hetojë shkaqet e përmbytjes së Bibliotekës.

“I bëj thirrje Prokurores së Përgjithshme, të bëjë detyrën e saj, mos ketë interesat e saj të vogla vetëm për të kaluar vettingun dhe të lërë një krim kaq të madh për kombin shqiptar, të pahetuar e të pandëshkuar”, tha aktivistja Gjikondi./ gazeta shqip

Demolohet xhamia e fshatit Llugaxhi, ende s’ka të dyshuar

Xhamia një shekullore e fshatit Llugaxhi të Lipjanit, ka qenë cak i një sulmi në mbrëmjen mes të premtes dhe të shtunës.

Nga sulmi janë demoluar muret brendshme dhe pjesa e “hytbes”, raporton KTV.

Xhaminë, banorët thonë se e gjetën në këtë gjendje kur dolën për të falur sabahun.

Ata shtojnë se nuk e dinë se kush mund të jetë autor i sulmit.

Në polici, pa dhënë shume detaje, kanë thënë se janë duke hetuar rastin dhe sulmin ndaj xhamisë e kanë cilësuar si “Asgjësim apo dëmtim i pasurisë”

Megjithatë, banorët thonë se së fundmi, ka pasur mospajtime lidhur me një kërkesë për ndërtimin e një xhamie të re.

Sipas tyre, shumica duan xhami të re në lokacion tjetër – dhe ruajtjen e xhamisë së vjetër – të ndërtuar në vitin 1917 – e cila kishte shërbyer edhe si shkollë.

Ndërsa të tjerë duan rrëzimin e më pas ndërtimin e xhamisë në lokacionin aktual.

Për xhaminë e re, thonë se Komuna e Lipjanin kishte miratuar kërkesën për ndarjen e kësaj parcele afër shkollës – por i njëjti vendim është pezulluar përkohësisht.

Derisa shprehet i habitur me atë që ka ndodhur, imami i kësaj xhamie, Vehbi Gajtani, e dënon sulmin, që thotë se është incidenti i parë në 13 vjet sa ai fal namaz në Llugaxhi.

Ndërsa, pohon se shumica janë pajtuar për xhami në lokacion tjetër.

Teksa thotë fjalë të mira për fshatarët, ai thekson nevojën për një xhami të re.

Zëdhënësja e Komunës së Lipjanit, Bukurie Jashari, përmes telefonit ka thënë se vendimi për lokacionin e ri për ndërtimin e xhamisë është pezulluar deri në arritjen e pajtimit në mes banorëve.

Sipas banorëve, Instituti i Kosovës për Mbrojtjen e Monumenteve ka bërë vlerësimin e këtij objekti.

Televizioni ka provuar të marrë informacione për statusin e këtij objekti, por zyrtarë IKMM-së kanë qenë të paqasshëm të shtunën. / KultPlus.com

Këta janë filmat nga Ballkani që vijnë sivjet në PriFest

Është shpalosur sot programi i filmave nga Ballkani në PRIFEST 2018.

Tradicionalisht, programi i filmave të Ballkanit është një nga programet më interesante të festivalit dhe njëkohësisht edhe programi më i vizituar nga publiku. Një program ku autorët ballkanikë trajtojnë tema të ndryshme nga ky regjion i jashtëzakonshëm në Juglindje të Evropës.

Programi i filmave të Ballkanit, i titulluar ‘Honey and Blood Program’, do të sjell këtë vit gjithsej 10 filma, prej të cilëve nga Kosova janë “Prishtina Story” me regjisore Burbuqe Berisha, “Rooftop Story” me regjisor Gazmend Nela dhe “The Return” (bashkëprodhim i Kosovës dhe Maqedonisë) me regjisor Kastriot Abdyli.

Me një titull simbolik, ashtu sic është edhe vet kuptimi i emrit Ballkan, ‘Gjak dhe mjaltë’ (Honey and Blood) ky program sjell një miks të autorëve tashmë të dëshmuar të rajonit dhe atyre debutues. Nga komedia deri te drama sociale, nga tema lufte deri tek filmat për të rinjë, dhe ajo që është shumë e veçantë, disa filma nga Kosova apo në koproduksion me Kosovën. Këta janë filmat ‘A Prishtina story’ dhe ‘Rooftop story’ nga autorët debutantë Burbuqe Berisha dhe Gazmend Nela, si dhe koproduksionet e Kosovës me Maqedoninë, ‘The Return’ nga Kastriot Abdyli dhe ‘Year of the Monkey’ nga Vladimir Blazevski.

Lista e filmave të Programit Garues Ballkanik – ‘Honey and Blood’:
1. Directions (Bullgari), nga Stefan Komandarev,
2. The Witch Hunter (Serbi), nga Rasko Miljkovic,
3. Men don’t cry (Bosnje dhe Hercegovinë), nga Alen Drljevic,
4. Year of the Monkey (Maqedoni), nga Vladimir Blazevski,
5. Comic Sans (Kroaci), nga Nevio Marasovic,
6. A Prishtina story (Kosovë), nga Burbuqe Berisha,
7. Rooftop story (Kosovë), nga Gazmend Nela,
8. The smell of money (Turqi), nga Ahmet Boyacioglu,
9. Zer (Turqi), nga Kazim Oz,
10. The Return (Maqedoni, Kosovë) nga Kastriot Abdyli.

Audienca e PriFest këtë vit mes datave 17-22 korrik do të mund të përcjellë filma në hapësirat e Teatrit Kombëtar (dy salla), Kinemanë nën qiellin e hapur te Sheshi “Zahir Pajaziti” si dhe në hapësirën tonë më të re, “Kino Armata”.

Gjithashtu, sikur në edicionet e kaluara, edhe sivjet PriFest ofron mundësinë e blerjes së kartelave “All in One”, të cilat kushtojnë 10 euro dhe mundësojnë përcjelljen e të gjitha filmave të festivalit. Për të marrë këtë kartelë mund të na shkruani në info@prifilmfest.org apo të thirrni në zyrën e festivalit ( +38343714944), ndërsa biletat e filmave, të cilat kushtojnë 3 euro, mund t’i gjeni në biletoren e Teatrit Kombëtar gjatë ditëve të festivalit.

Faruk Basha, njeriu që i dha shumë kinematografisë shqiptare

Po e kujtojmë sot një emër të rëndësishëm në kinematografinë shqipe.

Faruk Basha. Ka lindur në Tiranë në vitin 1940 ndërsa rrjedhë nga një familje e vjetër pejane që u vendos në Tiranë në vitet 30-të.

Në vitet 60-të ai kreu disa kurse speciale për kinematografi në Tiranë, ndërsa ka bashkëpunuar me Viktor Gjikën, Dhimitër Anagnostin e disa regjisorë të tjerë. Në vitet 60-të ai nisi më intenzivisht punën në filma, ndërsa pas suksesit si operator ai u bë pedagog i jashtëm në Institutin e Arteve.

Vitet e 70-ta, Faruk Basha i kaloi duke marrë pjesë asokohe në bashkpëunimin kulturor mes Kosovës e Shqipërisë ndërsa pas vitit 2000 filloi punën si pedagog në Akademinë e Filmit Marubi ku punon ende.

Filmat në të cilët Basha ka punuar janë: “Familja ime”, “Fillim i vështirë”, “Asgjë nuk harrohet”, “Përtej mureve të gurta”, “Tomka dhe shokët e tij”, “Në fillim të verës”, “Malet me blerim mbuluar” dhe filma të tjerë.

Efektet speciale të fotografisë ai i realizoi në “Balada e Kurbinit” në vitin 1990 dhe “Flutura në kabinën time në vitin 1988. / KultPlus.com

Borxhet e mia

Xhevahir Spahiu

Do të vdes,
do të vdes i mbytur në borxhe,
s’është asgjë mbytja në lumë
a në dhomat e gazit,
i kam borxhe nënës
që s’ia ngrita varrin,
i kam borxhe lisit
qe s’ja hodha pjergullën,
i kam borxhe dashurisë
që i vodha të dielën,
i kam borxhe krimit
që si vura emër.

Do të vdes,
do të vdes i mbytur në borxhe,
i kam borxhe fjalës
që s’e pashë në ëndërr,
i kam borxhe korbit
që s’ia zbardha pendët,
i kam borxhe vitit ’13
që s’ia mbylla plagët,
i kam borxhe ardhmërisë
që e lashë te pragu
terrin e një kohe të largët.

Do të vdes,
do të vdes i mbytur në borxhe.
U kam borxhe të gjallëve,
u kam borxh të vdekurve,
gurin e varrit do ta shes,
të laj borxhet.

Dhe vë pikën këtu.

Tani mund të flisni për borxhet që më keni ju.

Më mirë një shtëpi për aktorët sesa një shtëpi për dashnoret!

Ilirjan Blloshmi

Kisha pushimet, hoqa të gjitha portalet politike, nuk lexova asnjë lajm politik, kam ndjekur botrorin pothujase cdo ndeshje. Rilexova poezite e Salaman Ruzhdies, pata dhe nja dy libra të tjerë me vete por nje mut i lexova se nuk te linte birra dhe oqeani. Kisha dëgjuar nëpërmjet statuseve të miqëve për teatrin, për aktorët e shitur, për ata që po i lepinë bythën pushtetit, për ata që janë padinjitet etj etj. Për sa kohë kam qënë në Shqipëri unë kam qënë një vizitor i regullt i Teatrit. Nuk linja pothujase asnjë shfaqie pa parë, teatri më dhimbset, aktorët i dua, pavarisht se kush janë ata, me cfarë merrem ata, nuk më interson nëse janë të Lulit, të Edit, të Erionit apo të dreqit a shejtanit.

Sot jetojmë në një epokë jashtëzakonisht të materializuar, ku nëvoja shpirtërore është në limitet e saj. Përreth nesh ka shumë zhurma, aq shumë sa nuk na lejon, të dëgjojmë as të vërtetën dhe nevojat tona më të thella. Në gjithë këtë xhahamallahi lexon cdo gjë të mundshme, nga një grup që nuk ja kanë habarin fare teatrit, që nuk kanë lexuar asnjë libër në jetën e tyre. Janë këta që kur ishin në shkollë, të vetim instrumet që kishin të preferuar ishte zilja e shkollës. Sot për teatrin proteson Besjan Pesha, ish drejor dhe hajdut i LSI-së. Protestojnë rrogëtarët e Ervin Salijanit, i cili ka dy breza që pasurohet në kurrizin tonë, vjedh pasuritë tona. Sot kanë dalë disa “filozofë” që Mul Noka paguan të sulmojnë aktorët që janë me Veliajn.

Lexova një” filozof” që thoshte se Arben Derhemit, Velija i ka premtuar një hyrje, një dyqan tek kulla, që do ndërtohet tek Teatri. Nëse kjo është e vërtetë hallall ta ketë Arbeni. Unë e kam parë Arben Derhemin të ushqet tek mencat e qytet studenti. Nuk e kam parë as me ML, as me BMW, por e kam parë të udhetojë më urban madje dhe me abone. Sepse në këtë vend kurvë sundojnë kopilat, që janë produkt i kurvezimit të politikës. Hidhni një sy deklaratave që bëjnë politkanët për pasurnë e tyre. Një hyrje për dashnoren që kan kur janë në pushtet, një hyrje për dashnoren kur janë ne opozite dhe një hyrje ku kanë gratë dhe fëmijët. Nëse vërtë Veliaj ju ka premtuar hyrje aktorëve aty, hallall e ti gëzoni. Vërjani kazmën asaj godine. Fundja më mirë një shtëpi për Arben Derhemin që na jep kënaqesi kur ngjitet në skenë. Sesa një shtëpi për Greta Kocin. Më mirë një shtëpi për Altin Bashën që është një nga regjizorët më të mirë që këmi aktualisht. Sesa një shtëpi për Gugunë. Më mirë një shtepi për Alfred Trebickën sesa një shtëpi për cdo dashnore ministri apo kryetari bashkie.