Hysaj për Jeton Neziraj: “Të çmohesh në Kosovë, për një vepër arti, në rrethana të mjerimit kulturor mund të shpërthesh me arritje individuale si artist”

Dramaturgu Jeton Neziraj ditë më parë ka fituar Çmimin Evropian 2020 për Arritje Kulturore.

Për këtë ka reaguar edhe regjisori, Fadil Hysaj i cili në rrjetin social Facebook ka shkruar se ndihet krenar që për një kohë ka pasur fatin që Nezirajn ta ketë student dhe të përcillte zhvillimin e tij kulturor.

Tutje ai ka shtuar se të çmohesh në Kosovë, për një vepër arti, në rrethana të mjerimit kulturor mund të shpërthesh me arritje individuale si artist.

Më poshtë mund të lexoni statusin e tij të plotë:

Këto ditë Jeton Neziraj u shpërblye nga “EuropeCultureForum” me Çmimin Evropian 2020 për Arritje Kulturore. “EuropeCultureForum” i akordon ketë̈ çmim duke e çmuar si autorin politik më përfaqësues në Ballkanin e ri dhe si ambasador i kulturës ndërmjet Lindjes dhe Perendimit, i cili me punën e tij ndërvepruese, brenda dhe jashtë Evropës, ka tejkalu kufijtë nacional dhe barrierat kulturore – historike duke kriju kështu lidhje kuptimplota bashkëpunuese në Kosovë, Evropë e SHBA.

Jeton Neziraj brenda ditës u ba njëri nga personalitetet më të çmuara kulturore të kontinentit të Evropes… Kur e lexova këtë lajm u ndjeva krenar se një kohë e kisha pas student dhe isha pjesë e edukimit të tij si krijues i dramës dhe që kisha pasë rastin me e percjellë zhvillimin e tij që nga koha e studimeve në Fakultetin e Arteve deri sot kur ai iu imponua kontinentit si personalitet kulturor.

Të çmohesh në Kosovë për një arritje artistike, për një vepër arti, që edhe në rrethana të një mjerimi kulturor mund të ndodhë të shpërthesh edhe me arritje individuale qoftë si artist apo si shkencëtar…Kosova ka dhënë dhe vazhdon të jep emra artistësh që me veprat e tyre u maten me artistë të çmuar te artit nëpër botë! Por të çmohesh për arritje kulturore në nivel evropian, kjo do te duhej të ishte lajm shumë i rëndësishëm për Kosovën e katandisur në mjerim kulturor tash e 3 dekada.

Jeton Neziraj, qysh si student i dramturgjisë, si publicist dhe dramaturg i ri, e me vonë si ndërmarrës kulturor në Qendrën Multimedia, arriti të krijoi profilin e tij politik dhe kulturor. Ia doli madje të fitoj përkrahje të fondacioneve të shumta ndërkombëtare të cilat e mbështetën edhe atëherë kur në dramat dhe shfajet e tij ishte pikërisht administrata evropiane e instaluar në Kosovën e pasluftës ajo që goditej e satirizohej më së shumti.

Duke qenë këmbëngulës, skajshmërish i guximshëm, ai nuk hezitonte të nxirrte në shesh të vërteta të cilat të tjerët s’kishin guxim as t’i bisedonin mes vete. Kjo e bani Jeton Nezirajn që në fazat e para të zhvillimit të tij një personalitet me identitet dhe ai u pa si ze perfaqësues i brezit të ri të dramaturgëve shqiptar, që në skenën shqiptare solli një frymë të ashoër kritike shpesh deri në arrogancë, në trajtimin e temave politike, duke e i kthy kështu teatrin në vendin ku të vërtetat trajtohen me gjuhë sa të guximshme po aq edhe artistikisht provokative, që publikun e nxjerr nga konformiteti i shikuesit pasiv dhe e detyron të ketë opinionin e tij për atë që ka pa. Kështu teatri kthehet në institucion me vlera kulturore aktive… Dhe ishte pikërisht kjo vlerë e cila iu çmua aq lartë Jeton Nezirajt nga “EuropeCultureForum”. dhe mund të thuhet se ky vlerësim përmes Jeton Nezirajt i njihet edhe brezit të ri të krijuesve të Kosovës i cili i edukum në Universitetin paralel te viteve te 90-ta ndjeu në lëkurë̈ segregacionin etnik, luftën me qëlime shfarose të Sërbisë së kohës së MIllosheviqit e pas çlirimit të Kosovës dhe krijmit të shtetit, ndjeu në lëkurë më së randi zhgënjimet me lirinë e shtetin ku u ndien të mashtrum e të shkelun e të pavlerë nga kastat politike të pasluftes dhe nga adminstratat ndërkombëtare të instaluara në Kosovë. Zhgënjimi me lirinë e cila iu servua shqiptarëve si një llavë anarkie, korrupsioni e krimi, të ziera bashkë në kuzhinat ballkanike, edhe me përkrahje të administrates nderkombëtare e cila ende vazhdon të flirtojë me kasten e politikanëve të korruptuar e të zhytur në krime, ishte tema e shumicës së projekeve skeniko-politike te Nezirajt. Shfaqjet bazuar në dramat e tij ishin klithma proteste të një brezi i cili refuzonte lirinë e cungume dhe izolimin sepse ky brez s’mund të konsiderohet me asgjë përgjegjës për gjendjen e pashpresë në të cilën ka ra ky vend . Shfaqjet e krijuara nga dramat e Jetonit, përmes gjuhës skenike arritën të shprehin guximshëm opinionet politike të një brezi të papozicionuar politikisht pro apo kundër një pushteti. Duke u marrë me gamë të gjerë trajtimesh te tabu temash sidomos me ato politike, ai u përball reagime, debate kontraverze, e shpesh edhe me sharje fyerje e edhe me kercnime. Por ai asnjëherë nuk e lakoi kurrizin. Përkundrazi, u shfaqë në secilin projekt edhe më këmbëngulës dhe më i fuqishëm në opinionet e tij.

Të qëndrosh gjatë në këmbë duke qenë vetvetja, pa u bërë pjesë e asnjë klani apo kaste politike dhe të bësh punë te sukseshme është mision për admirim… Të guximshmit janë të vetmitar në fillim, dhe duke qenë kembëngulës në kauzën e tyre, kur nisin t’ia dalin mban, kjo i bën të shihen si lider rreth e të cilëve fillon të ndodhë shumëçka me vlerë… Dhe çmimet qe i akorduan Jeton Nezirajt këtë vit nga “EuropeCultureForum”, bashkë me çmimin per letersi të cilin BE ia ndau muaj më parë aktorit dhe shkrimtarit te ri Shpetim Selmani, (të krijuar si emër pikerisht në Qendrën Multimedia të Nezirajt) na bënë të besojmë se një brez i shëndoshë po vjen ne skenën kulturore të Kosovës. Ata tani duken të paktë në numër, por koha e tyre tashmë ka ardhë. Ata tashmë jan ba modele që inspirojnë brezin e tyne, dhe, shumë shpejt, rreth tyne do të përfshihet një rreth më i gjanë krijuesish me një profil shumë më konkurues në përmasa evropiane e me gjerë. Dhe do të jetë brezi i Jeton Nezirajt ai i cili me teatrin dhe ndërmarrje më të avansume kulturore do ta ndryshojë për të mirë imazhin e nëpërkëmbur kulturor të Kosovës ne Evropë e përtej saj…/ KultPlus.com

Hysaj për Brahimajn: Nuk arriti ta fitojë betejën me politikanët për një sallë për balerinët që punojnë në bodrum

Nga Fadil Hysaj

Lamtumirë Babai i Baletit të Kosovës

Ahmet Brahimajt duhet t’i njihet merita historike për ringjalljen e Ansamblit të Baletit pas luftës. Ai e rikrijoi atë nga etapat fillestare shkollore deri te një asnambël homogjen që tashmë funksionon si një familje e shëndoshë ku respektohet dhe vlerësohet secili. Synimi i Ahmet Brahimajt ishte të krijonte një ansambël të qendrueshem i cili do të mbijetonte edhe në kohën kur ai më nuk do të jetë në mesin e tyre.

Ahmet Brahimaj ka meritë të jashtëzakonshme edhe në kultivimin e një publiku që e do dhe e vlerëson baletin . Ai e kishte një listë të gjatë të miqve të baletit të cilët personalisht i ftonte me telefon para çdo premiere pas të cilës gjithçka frymonte në atmosferë festive kulturore.

Nuk arriti ta fitojë vetëm një betejë, atë me politikanët të cilët u mundua shumë t’i bënte aleat të projektit të tij me shpresë se do të kishte së paku një sallë të denjë për ushtrime e prova për balerinët e tij, të cilët ka dy dekada që vazhdojnë të punojnë në një bodrum me lagështi në Teatrin Kombëtar.

Mund të jetonte më gjatë që të realizonte edhe këtë pjesë të ëndrrës së tij që “fëmijët e tij fluturues” të kishin një qerdhe më të denjë për artin e tyre …
I paharruar ndër breza qoftë emri yt, mik i brezit që besonte ne fuqinë e artit. / KultPlus.com

Regjisori Fadil Hysaj: Unë nuk dua një vdekje arabe

Mbrëmë u dha lajmi që Sabri Beqiri nga Akrashtica e Vushtrrisë i cili jeton në varfëri të skajshme u përballë me një problem që ndoshta se kishte pritur.

Dy ditë më parë atij i vdiq nëna, e për ta varrosur atë, Bashkësia Islame e Kosovës, dega në Vushtrri, fillimisht e detyroi të paguajë për anëtarësi shumën prej 417 eurove.

Beqiri u detyrua të shesë një viç, në mënyrë që nëna e tij të varrosej sipas ritit islam, ani pse klerikët fetarë kanë thënë se këto raste janë të lira nga pagesa.

Ky rast e ka irrituar masën të cilët kanë reaguar në mënyra të ndryshme.

Ndërsa regjisori Fadil Hysaj, përmes një statusi në Facebook, është shprehur se Sabriu për të varrosur nënë në arabisht është dashur ta shes vicin, ndërsa vet regjisori thotë që nuk e do një vdekje të tillë.

“417 euro Bashkësia Islame e detyron një fukara me pagu për t’ia varros nanën dhe ai i shkreti detyrohet me e shit viçin për me e përcjellë nanën arabisht në botën tjetër! Nëse dëshironi një vdekje si kjo ja çfarë do ta keni! Unë jo!”, ka shkruar Hysaj. / KultPlus.com

Premiera e shfaqjes “Skënderbeu – Dashuri apo Liri” do të mbahet më 28 dhjetor

Premiera e shfaqjes “Skënderbeu – Dashuri apo Liri” e paraparë të mbahet më 24 dhjetor është shtyrë për datën 28 dhjetor, ka njoftuar Teatri Kombëtar i Kosovës.

“Teatri Kombëtar i Kosovës me keqardhje ju njofton se premiera e shfaqjes “Skënderbeu – Dashuri apo Liri” e planifikuar të mbahet me datë 24 Dhjetor (e Hënë) për disa shkaqe teknike do të zhvendoset me datë 28 Dhjetor (e Premte) ora 20:00 si dhe repriza e parë do të jetë më 29 Dhjetor (E shtunë). Duke ju kërkuar ndjesë për këtë ndryshim të detyrueshëm, ju falënderojmë për mirëkuptimin tuaj dhe njëherësh ju dëshirojmë mirëseardhje në premierën e fundit të TKK-së për këtë vit”, është njoftimi i TKK-së./ KultPlus.com

Fadil Hysaj do të sjellë një këndvështrim jo të rëndomtë të historisë së Skënderbeut në TKK

Gili Hoxhaj

“Skënderbeu ose Dashuria dhe Liria” është vepra e njohur e autorit anglez Thomas Whincop, që është shkruar në vitin 1747, e që në Teatrin Kombëtar të Kosovës vjen në fund të këtij viti, me regji të Fadil Hysajt, që njihet si një nga regjisorët më me nam në Kosovë.

Jo edhe shumë kohë nga provat e kësaj shfaqje, Hysaj së bashku me një trupë jo dhe të vogël të aktorëve kosovarë veçse kanë arritur të ndërtojnë bazën e konceptit të shfaqjes, e cila vjen e strukturuar si shfaqje në shfaqje, që e bën që procesi të sjellë një dramë të veçantë në kuadër të shfaqjes, ku brenda saj paraqitet një regjisor me një trupë teatrale. Sipas Hysajt në një rrëfim për KultPlus, krejt kjo arrin ta nxjerrë në pah atë se çfarë ruajnë sot shqiptarët nga trashëgimia Skënderbegiane.

Synimi i shfaqjes nuk është demitizimi i figurës së Skënderbeut, por përballja e aktualitetit shqiptarë me figurën e Skënderbeut. Shfaqja si e tillë përballë të kaluarën e rreth 550 vitesh, me të tashmen për të nxjerrë në pah se hapësira mes të tanishmes dhe të kaluarës është shumë më e madhe se këto vite.

Pikërisht rreth pyetjes se “A besojnë sot shqiptarët e kësaj kohe në dashuri dhe liri”, zhvillohet koncepti i trupës teatrale në relacion me regjisorin, e që shpërfaqet me konflikte e fërkime që e sfidojnë këtë tematikë. Sipas regjisorit Hysajt krejt kjo tregon se si shoqëri mbetemi larg kësaj lënde e tematike dhe ka mbetur shumë pak nga ajo që Gjergj Kastrioti- Skënderbeu qoftë si mit a personazh, ka arritur deri në këtë kohë ta mbajë gjallë substancën kombëtare.

“Nëse dikur ka ekzistuar kulti i dashurisë, a ekziston ai sot? A besojnë sot shqiptarët e kësaj kohe në dashuri dhe liri? Kam ardhur në përfundim që besojnë shumë pak dhe kjo paraqet një nivel të një kulti të jetës së lirë dhe dinitetshme se a ekziston sot si realitet apo ekziston si synim dhe dëshirë”, thotë Hysaj për KultPlus, duke shtuar se Gjergj Kastrioti-Skënderbeu nuk është hero tragjik, çfarë janë përpjekur t’ua m’veshin shqiptarëve, heronj të tipit që kanë “kultin e sakrificës”, Hysaj thotë se Skënderbeu mbetet një hero që nuk ka njohur humbje por që është vlerësuar më shumë nga qendrat e tjera evropiane e shumë më pak nga shqiptarët.

Tutje Hysaj shprehet se virtytetet që janë të sublimuar në një figurë si ajo e Gjergj Kastriotit Skënderbeut, nuk janë hasur në dimensionin e njëjtë në asnjë histori të ndonjë populli.
“Skënderbeu ose Dashuria dhe Liria” do të sjellë para publikut të Prishtinës të dhëna historike duke u lidhur me personazhet që e kanë karakterizuar jetën e heroit kombëtar Gjergj Kastriotit. Po ashtu në këtë shfaqje vjen edhe skena në afërsi të Krujës, kryeqytetit të Arbërisë në vitin 1451. Personazhet historike në këtë shfaqje vijnë me emra të tjerë, duke shprehur nivelin më të lirë të autorit, ndërsa e rëndësishmja e gjithës kësaj është se të gjitha personazhet dhe të dy taborët që luftojnë me njëri-tjetrin përshkohen nga dashuria.

Hysaj tregoi për KultPlus, se fillimisht për këtë vepër e ka intriguar titulli, që përfaqëson një titull jo shumë të rëndomtë e që është një binom i shenjtë i një vendi të lirë ku sundon dashuria por s’mund të jetë i lirë, ndërsa thekson se nuk mund të ketë dashuri pa liri, ashtu si s’mund të ketë liri pa dashuri.

“Në kuptimin shumë ma të gjerë të kësaj fjale është një këndvështrim jo i rëndomtë i historisë së Skënderbeut, si të relacionit të tij me një femër që quhet Arianisa (bija e Gjergj Arianitit) që në kuptimin historik është Donika, po ashtu dhe motra e tij është e paraqitur me emrin Amisa, duke qenë se autori e ka trajtuar në nivel pak më të lirë dhe s’ka dashur të jetë në konflikt më të dhëna historike, të tjerët janë personazhe historike që paraqesin periudhën e rrethimit të Krujës, kur Sulltan Murati II vjen që ta mposhtë Skënderbeun”, pohoi regjisori, duke vazhduar të thotë se të dy taborët luftojnë për Arianisën (bija e Arianitit, robinë e turqve) dhe rreth saj krijohet një dimension alegorik dhe metaforik.

Sipas regjisorit dhe analistëve që kanë analizuar këtë tekst, personazhi i Arianisës simbolizon Shqipërinë e robëruar, të marrë peng ku të dy palët duan ta kenë nën sundimin e tyre.

“Në fund teksti thuhet “Shqipëria u lirua, Arianisa është e imja”, kjo është fjalia të cilën përkthyesi nuk e ka futur në përkthimet që i ka bërë para pesëdhjetë vitesh, por në versionin anglisht ekziston kjo fjali”, shprehet ai.

Kjo shfaqje vjen në lojën e aktorëve Bujar Ahmeti, Dibran Tahiri, Bislim Muçaj, Armend Baloku, Ismet Azemi, Faris Berisha, Shpëtim Kastrati, Shpëtim Selmani, Donika Ahmeti, Sheqerie Buçaj, Teuta Krasniqi, Vjosa Tashollli , Edona Reshitaj, Afrim Muçaj, Adhurim Demi dhe Naim Berisha.

Bashkëpunimin me aktorët Hysaj e cilëson si jashtëzakonisht të frytshëm që nga fillimi, ndërsa thotë se ata janë shumë të motivuar në realizimin e kësaj shfaqje.
“Kasta e aktorëve është me një energji shumë pozitive dhe të gjithë e kanë kuptuar se është një projekt shumë i rëndësishëm jo vetëm për ata por edhe për këtë përvjetor që ka rëndësi shumë të madhe për shqiptarët se çfarë relacioni kemi krijuar me këtë figurë”, tha ndër të tjera Fadil Hysaj.

Regjisori e cilëson këtë vepër si një dramaturgji jo dhe shumë e lehtë për inskenim dhe e largët në kuptimin e aktualitetit.

“Ne kemi dashur që ta sjellim të tillë në skenë por duke e krijuar edhe një dimension të ri, atë të inskenimit, duke e krijuar një dramë paralele, dramën që e ka një regjisor në procesin e krijimit të kësaj tematike”, tregon profesori Fadil Hysaj, duke vazhduar të thotë se përmes kësaj shfaqje do të prekë mbi një dimension pothuajse banal të realitetit të sotëm ku sundon intriga, gënjeshtra, në disa raste edhe krimi e ku platforma morale, e vërteta, liria, dashuria janë diçka me të cilat abuzohet.

Fadil Hysaj i cili ndër dekada ka kontribuar në krijimin e zhvillimin e jetës teatrore në vend, në Teatrin Kombëtar të Kosovës si regjisor kthehet pas tri vitesh. Shfaqja që para tri vitesh e ka ngjitur në dërrasat e Teatrtit Kombëtar të Kosovës, Hysajn, ishte “Grafitet” me tekst të Mehemet Krajës.

Ai thotë se teatri mbetet i njëjti ndërsa ai do të donte që të ishte në një standard shumë më të lartë.

“Është një teatër që gradualisht po rrënohet në kuptimin infrastrukturor dhe më nuk i plotëson kushtet për të qenë i tillë, shteti i Kosovës duhet të mendojë me urgjencë ta bëj një teatër tjetër që së paku do të ofrojë kushte higjienike për aktorët që rrezikojnë shëndetin e tyre gjatë punës këtu”, tha Hysaj për KultPlus.

Mentor Berisha do të sjellë një skenografi që i përngjan teatrit dhe një hapësire ku ndodhin betejat dhe luftërat. Yllka Brada do të sjellë një kostumografi ku aktorët hyjnë brenda kostumeve dhe kthehen heronj e dalin prej kostumeve të cilat mbesin në skenë si lloj skulpturash që në mënyrë paralele mundësojnë të shihet aktori dhe personazhi. Muzika në këtë shfaqje vjen e kompozuar nga kompozitori Valton Beqiri.

E krejt në fund, gjithë këtë projekt që në shikim të parë rezulton madhështor, publiku i Kosovës, mund ta shoh që nga 24 dhjetori i këtij viti.

Shfaqja vjen premierë më 24 dhjetor në skenën e madhe të Teatrit Kombëtar të Kosovës, ndërsa reprizat e saj do të vazhdojnë edhe përgjatë vitit të ardhshëm./ KultPlus.com

Fadil Hysajt i dorëzohet Çmimi Kombëtar për Vepër Jetësore

Në kabinetin e ministrit të Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sportit, Kujtim Gashi, është mbajtur ceremonia solemne për dorëzimin e Çmimeve Vjetore për Teatër për vitin 2016, shkruan KultPlus.

Ministri i Kulturës, Kujtim Gashi u shpreh i kënaqur që si Ministri po e përfundojnë procesin e ndarjes se çmimeve, ndërsa theksoi se do të ketë mbështetje të vazhdueshme nga Ministria.
“Është një proces që ka filluar pak më herët por që nuk është realizuar gjatë këtij viti dhe e kemi pa të arsyeshme si Ministri që ta përfundojmë këtë ceremoni të ndarjeve të çmimeve për shkak se e kemi konsideruar shumë të rëndësishme kontributin që e keni dhënë të gjithë”, tha Gashi në ceremoninë e ndarjes së çmimeve.

Në këtë ceremoni regjisori, Fadil Hysaj u shpërblye me Çmimin Kombëtar për Vepër Jetësore. Kurse çmimi vjetor për shfaqjen më të mirë për vitin 2016 u nda për shfaqjen “Eshtrat që vijnë vonë”, me tekst të Teki Dervishit nën regjinë e Martin Koçovskit.
Regjisori, Fadil Hysaj pas marrjes së çmimit u shpreh se këtë çmim ia dedikon personazheve e shumë bashkëpunëtoreve por duke theksuar tri breza të aktorëve.

“Të kalosh 45 vite në teatër janë përjetime shumë të fuqishme dhe është një jetë mes personazheve që vijnë nga imagjinata dhe kërkojnë patjetër statusin e tyre jetësor. Së pari këtë çmim ua dedikoj atyre personazheve që janë me qindra, por që mjerisht nuk gjinden më në skenë, teatri nuk i ka pasur mundësitë për të u siguruar jetëgjatësi më shumë se një sezone. Njësoj ua dedikoj këtë çmim edhe shumë aktorëve, disa prej të cilëve nuk janë këtu, kanë shkuar një brez i tanë nga: Istref Begolli, Shani Pallaska, Avdush Hasani, Skender Tafaj, Hadi Shehu, Sefedin Nuredini me të cilët kam punuar në shumë shfaqje. Ua dedikoj aktorëve të tjerë të brezit të dytë: Luan Jahaj, Shkumbin Istrefi dhe brezit të tretë shumica e të cilëve janë studentë të mi, dhe publikut, e veçanërisht atyre që nuk janë parë në skenë sikurse edhe drejtorive të teatrove”, tha Fadil Hysaj.

Po ashtu në këtë ceremoni u nda edhe çmimi vjetor për regjinë më të mirë që iu dorëzua regjisores Sevdije Ajeti për shfaqjen “Sapotlem” të autorit Juan Jose Arreola. Çmimi për aktorin/aktoren më të mirë për 2016-tën iu nda balerinit Sinan Kajtazi për rolin kryesor Albert në shfaqjen e baletit “Zhizell”. Çmimi vjetor për prezantimin më të suksesshëm ndërkombëtar u nda për Qendrën Multimedia.
Regjisorja Sevdije Ajeti marrjen e këtij çmimi e përshkroi si një ndjenjë të veçantë, pasi që ky çmim po ndahet për një femër.
“Është shumë e rëndësishme që ky çmim po ndahet për një femër e cila jo rrallë herë anashkalohet sidomos edhe neper teatro. Ne kemi jo aq shumë teatro ku mundemi me u angazhu por ka femra regjisore ku femrat mund të punojnë dhe të japin kontributin e tyre. Ne kemi jo pak femra të cilat e kanë dëshmuar veten brenda dhe jashtë vendit”, tha regjisorja Ajeti.

Kurse drejtori i Teatrit Kombëtar të Kosovës, Agim Sopi theksoi se shfaqja “Eshtrat që vijnë vonë” është ne mesin e shfaqjeve më të mira të Teatrit Kombëtar, kurse shtoi se drama origjinale është ajo që ka bërë jehonën më të madhe edhe jashtë vendit.
“Mund të them me bindje që tani Teatri Kombëtar ka një identitet estetik dhe shfaqja “Eshtrat që vijnë vonë” është një ndër shfaqjet më të mira, sepse këto dy viteve të fundit Teatri Kombëtar viteve të fundit ka arritur të krijoi disa shfaqje shumë të mira. Mbi dramën origjinale janë krijuar shfaqjet më të mira dhe mbi dramën origjinale është kthyer publiku i cili e ka shumëfishuar numrin e para dy viteve”, u shpreh Sopi.

Komisioni vlerësues për ndarjen e këtyre çmimeve ka qenë në përbërje të regjisorit, Agim Selimit, Ramadan Musliut- kritik letra, Besim Rexhaj – dramaturg, Bislim Muçaj- aktor dhe Bardh Frangu- shkrimtar dhe publicist./KultPlus.com