New Yorku largon edhe kabinën e fundit telefonike me pagesë

Kabina e fundit telefonike me pagesë në New York, është larguar nga një rrugë në Times Square.

Zyrtarët nga qyteti i New Yorkut i dhanë lamtumirën e fundit kabinës ikonë telefonike e cila funksiononte me monedha, kur një kran e hoqi atë nga një trotuar në Seventh Avenue në paraditen e së hënës.

Largimi i kabinës shënon përfundimin e punës gati dhjetëvjeçare, në zëvendësimin e teknologjisë së vjetruar me kioskat LinksNYC të cilat ofrojnë rrjetin wireless falas, thirrje brenda rrjetit, mundësi të mbushjes së baterive të telefonave, thirrje për shërbimet e policisë dhe taksive.

Mark Levine nga Manhattan, i cili ishte i pranishëm në momentin e largimit të kabinës telefonike, tha se zëvendësimi i saj do të ofroj teknologji të qasshme për të gjithë banorët e New Yorkut, edhe pse theksoi se largimi i kabinës ishte një moment pak i hidhur.

“Nuk do të më mungojë sinjali i thirrjes së parealizuar, por që më duhet ta them se ndjeva nostalgji kur e pash momentin e largimit”, shkroi ai në Twitter. / KultPlus.com

Të dielën Skënderbeu përjetësohet në New York

15 maji do të jetë një ditë e jashtëzakonshme për komunitetin shqiptar në New York, pasi këtë ditë një nga rrugët e qytetit do të marre emrin e heroit kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeu.

Padyshim që përjetësimi i Skënderbeut në emërtimin e  një rruge dhe shqiptimi i tij nga miliona banorë dhe vizitorë të New York-ut bën krenar jo vetëm shqiptarët në SHBA por shqiptarët në mbarë botën.

Edhe kjo iniciativë ka nga pas një emër shumë të njohur për komunitetin në New York, z. Mark Gjonaj, i cili pak muaj më parë finalizoi një tjetër iniciativë emërtimin e rrugës “Fan Noli”.

“Duke pritur me padurim ceremoninë e Bashkëemërtimit të Rrugës të dielën, më 15 maj për nder të Gjergj Kastrioti Skenderbeut, një Hero Shqiptar ndërsa ne festojmë traditat, kulturën dhe Komunitetin Shqiptaro-Amerikan”, shkruan Gjonaj në ‘Facebook’.

Kjo e dielë në New York do te jetë plotësisht shqiptare. Sipas organizatoreve pas ceremonisë së emërtimit të rrugës që do të fillojë në orën 12:00 (ora lokale) për gjatë gjithë ditës  do të ketë një sërë aktivitete të tjera. Si panair kulinar dhe aktivitete që promovojnë kulturën dhe traditën shqiptare. / KultPlus.com

Mu në zemër të Nju Jorkut, artistja Teuta Ibriqaj me vepër artistike në qendrën botërore ‘Rockfeller’

“Rockefeller Center” është një pikë referimi historike kombëtare në zemër të Midtown Manhattan. Shtëpia e “Top of the Rock Observation Deck”, “NBC Studios”, “Radio City Music Hall” dhe shumë më tepër, së fundmi pati dalë me një thirrje për të dizajnuar një flamur që do të valvitej krahas punës së mrekullueshme nga artistë të shquar si: Jeff Koons, Carmen Herrera, Christian Siriano, Hank Willis Thomas, Jenny Holzer, KAWS, Laurie Anderson, Marina Abramovic, Faith Ringgold, Sarah Sze, Shantell Martin, Steve Powers, me c’rast në mesin e tyre është bërë pjesë edhe artistja Teuta Ibriqaj, shkruan KultPlus.

Artistja Teuta Ibriqaj është paraqitur me veprën e saj në formën e instalacionit, që përmban titullin “Earth and Sea”, në kuadër të #TheFlagProject.

E pyetur se si erdhi ideja për realizimin e këtij intalacioni, Ibriqaj për KultPlus thotë se ndonëse ajo gjithmonë paraqet diçka në formë abstrakte në një mënyrë moderne që është e dukshme për publikun dhe që i jep mundësi asaj që të flas në një mënyrë artistike, kësaj radhe ajo ka vendosur që të shfaq diçka ndryshe nga e zakonshmja.

“Doja të shfaqja diçka tjetër në një pikturë dhe të paraqes Tokën dhe bukurinë e saj, edhe pse unë jam në një proces të një skice të krijimit të Tokës me bukurinë e saj, ende vazhdoj të krijoj. Ideja më erdhi si: “Tokë dhe Deti”, ku shtrova pyetjet si: Si ta duam?, Si ta ruajmë?, Si ta çmojmë më tepër vendin?”, thotë Ibriqaj.

Sipas saj, në vepër është shpalosur një sipërfaqe që ndahet në dy ngjyra të bukura, atë krem në të kaft të hapur që paraqet Tokën në një mënyrë të pastër, ndërsa në anën e djathtë shihet ngjyra e gjelbër në të kaltër të hapur që paraqet bukurinë e ujit të kristaltë, për të shprehur kështu harmoninë e jashtëzakonshme të Tokës dhe Detit.

“Unë krijoj në vazhdimësi dhe ajo më jep kënaqësi të tejskajshme. Që të kam mundësinë të shpreh në mënyrë artistike atë qe kam si artiste dhe se si e shoh atë bukuri përmes syve te mi në këtë pjesëmarrje, po më bënë të lumtur shumë. Por ndihem e lumtur edhe që po prezantoj popullin shqiptar me një vepër arti mu në zemër të New York dhe aq më tepër nëpërmjet një projekti të madh ndër artistë të shkëlqyer”, thotë Ibriqaj për KultPlus.

Këto vepra artistike që shfaqen në formën e një flamuri në kuadër të #TheFlagProjcet, do të valviten nga data 1 prill deri më 1 maj.

Qëllimi i këtij instalacioni është mjedisi ku jetojmë dhe kjo është një përzgjedhje e punimeve në bashkëpunim me “Climate Museum” nga United Nations Environment Programme, gjithashtu me qëllim të ruajtjes së gjithë globit tokësor. / KultPlus.com

Poezia e Arbër Selmanit botohet në revistën amerikane “Changes Review” të Nju Jorkut

Poezia “I am the main prostitute of this city” e poetit Arbër Selamani është përkthyer në gjuhën amerikane në revistën “Changes Review”, revistë kjo që është pjesë e shtëpisë botuese më të re në Nju Jork me titull “Changes Press”, përcjell KultPlus.

Nëpërmjet një njoftimi në rrjetin social Facebook, poeti ka thënë se poezia është e shkruar në origjinal në gjuhën shqipe, e përkthyer prej Fadil Bajrajt në anglisht, dhe do të jetë pjesë e librit të radhës me poezi.

Më poshtë KultPlus ua sjell postimin e tij të plotë:

Breaking news! Changes Press – një shtëpi botuese e re me qendër në New York, e ka botu në numrin e fundit të revistës së saj Changes Review, poezinë teme ‘I am the main prostitute of this city’, një kryengritje e jemja ndaj rendit shoqëror i cili kryefjalë e ka shtypjen e komunikimit edhe mënyrave e shprehjeve të reja se si njerëzit e jetojnë jetën e tyre.

Poezia është e shkruar në origjinal në gjuhën shqipe, e përkthyer prej Fadil Bajrajt në anglisht, dhe do të jetë pjesë e librit të radhës me poezi.

Pos meje, në këtë numër të gazetës janë edhe shtatë autorë tjerë të kombësive të ndryshme. / KultPlus.com

Nesër protestë në Nju Jork për moslejimin e riemërtimit të një rruge me emrin e Fan Nolit

Kryeministër, themelues i Kishës Ortodokse Shqiptare autoqefale, diplomat, shkrimtar, mjeshtër përkthyes i Shekspirit, Servantesit, Ibsenit, Poe, Fan Noli ishte një figurë madhështore në historinë shqiptare, transmeton KultPlus.

Komuniteti shqiptaro-amerikan në Nju Jork po përpiqet të riemërtojë një rrugë me emrin e tij.

Megjithatë, këshilltarja Marjorie Velazquez po bllokon kërkesën pa dhënë asnjë arsyetim.

Nesër do të ketë një protestë në Nju Jork.

Kjo kauzë që konsiderohet si e denjë pritet të mbështetet nga qytetarët për të ndarë të paktën detaje të protestës me shqiptaro-amerikanët që jetojnë në Nju Jork. / KultPlus.com

Jusuf Buxhovi u mirëprit nga Konsullata e Përgjithshme e Republikës së Kosovës në Nju Jork


Sot, në ambientet e Konsullatës së Përgjithshme të Republikës së Kosovës në Nju-Jork, ata patën nderin të presin shkrimtarin, historianin, intelektualin dhe aktivistin e mirënjohur politik të Kosovës, profesorin Jusuf Buxhovi.

Fillimisht, Ambasadori Isufaj e informoi profesorin Buxhovi për aktivitetet dhe funksionimin e Konsullatës në Nju-Jork ku, përpos shërbimeve të rregullta konsullore që ofrohen për qytetarët tanë në këtë pjesë të botës, ata janë përkushtuar edhe në zhvillimin dhe ruajtjen e raporteve me OKB-në dhe përfaqësuesit e Misioneve të Përhershme pranë kësaj organizate.

Nga ana tjetër, profesori Jusuf Buxhovi, përveç që bëri një përshkrim të shkurtër mbi historiografinë e tyre, që nga kohërat e lashta e deri në historinë më të re, duke qenë dhe vetë dëshmitar i saj, ai inkurajoi që si përfaqësues të shtetit të Kosovës të shpërfaqin historinë e tyre, gjithnjë të bazuar në argumente të besueshme historike.

Dëshmi që e përthekon tërë këtë historiografi është dhe vëllimi i tre librave të profesor Buxhovit, që kur flitet për rrënjët shqiptare-nga Dardania në kohërat antike dhe të Mesjetës te periudha e Perandorisë Osmane e deri te historia e tyre më e re-nga okupimi e deri te Protektorati Ndërkombëtar.

Këta libra nuk i kontribuojnë vetëm një realiteti historik, shoqëror, kulturor e politik të shqiptarisë, porse do të mbesin edhe përjetësisht në sirtarët e një historie të pamohueshme-histori që do t’u shërbejë gjeneratave të reja.

Me këtë rast, profesor Buxhovi i dhuroi atyre disa pako të vëllimit të fundit në gjuhën angleze të librave të tij, “Kosova”. / KultPlus.com

Më 7 janar të vitit ’55, sopranoja Anderson bëhet personi i parë me ngjyrë që perfomon në Operën e Nju-Jorkut

Marian Anderson ka qenë këngëtare amerikane e muzikës klasike dhe spiritualiste.

Si këngëtare me ngjyrë, ajo kishte probleme në Amerikën e asaj kohe kur racizmi ishte mjaft i theksuar.

Anderson u bë një figurë e rëndësishme në luftën për zhdukjen e racizmit dhe paragjykimeve në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Për këtë artiste, 7 janari i vitit 1955 ka qenë data më rëndësishme në karrierën e saj.

Mezzo-soprano Mariana Anderson u bë personi i parë me ngjyrë që performoi në Operën Metropolitane të Nju-Jorkut, me shfaqjen “Un ballo in maschera” të Giuseppe Verdit.

Kritiku muzikor Alan Blyth tha: “Zëri i saj ishte një kontralt i pasur, i gjallë me një bukuri të brendshme”. Ajo interpretoi në koncerte dhe recital në vendet kryesore të muzikës dhe me orkestra të famshme në të gjithë Shtetet e Bashkuara dhe Evropë midis viteve 1925 – 1965. / KultPlus.com

Mbi 600 mijë dollarë për një kitarë të Eric Clapton

Një kitarë nga koleksioni i  Eric Clapton u ble për 625 000 dollarë në qytetin e Nju-Jorkut, çmimi më i lartë në një ankand kushtuar legjendave të rock-ut, që arriti një shumë totale shitjesh prej gati 5 milionë dollarësh, njoftoi shtëpia e ankandeve “Julien’s”.

E shpallur si pika kryesore e këtij ankandi, që u zhvillua në Hard Rock Caffe, Nju-Jork, por edhe në internet, kjo kitarë akustike, një Martin D-45, e përdorur nga Clapton në vitin 1970 gjatë një koncerti të parë të drejtpërdrejtë nga grupi i tij, Derek dhe Dominos, ishte vlerësuar midis 300 000 dollarë dhe 500 000 dollarë nga Julien’s.

Çmimi i saj i shitjes mbetet shumë më i ulët se rekordi për një kitarë, i arritur nga ajo gjysmakustike e këngëtarit i Nirvana-ve, Kurt Cobain, e përdorur gjatë koncertit të famshëm “MTV Unplugged” në vitin 1993 (6 milionë dollarë në 2020, në Julien’s Auction).

Kitarat e tjera të shitura përfshinin një Gibson Explorer e vitit 1976 “The Edge”, e përdorur nga U2, që u shit për 437 500 dollarë dhe një Fender Stratocaster, e përdorur ga muzikanti i Pink Floyd, David Gilmour, që u shit për 200 000 dollarë.

Gati 1 000 lote dhe objekte të ndryshme, të kaluara nëpër duart e Beatles, Guns N’Roses, Nirvana, Michael Jackson, Amy Winehouse, Whitney Houston, Lady Gaga, Madonna, Elvis Presley, Rolling Stones, u shitën gjatë këtyre ankandeve. / KultPlus.com

Për herë të parë në historinë e tij, ‘Governors Island’ në Nju Jork do të jetë i hapur gjatë gjithë vitit

Governors Island’ në Nju Jork do të mbetet i hapur për publikun gjatë gjithë vitit, për herë të parë në historinë e tij, si një hapësirë ​​publike, njoftuan zyrtarët lokalë.

“Pandemia COVID-19 ka krijuar një mundësi të paparë për të imagjinuar hapësirën publike në këtë qytet dhe tani jemi krenarë që e mbajmë xhevahirin e portit tonë të hapur për njujorkezët gjatë gjithë vitit”, tha kryebashkiaku, Bill De Blasio.

“Nga shërbimi i zgjeruar i trageteve, në më shumë shërbime se kurrë, tek vizitorët gjatë gjithë vitit nga i gjithë qyteti, nuk ka kohë më të mirë për të përjetuar dhe investuar në  këtë ishull”, theksoi ai.

“Jam shumë i lumtur që tani do të bëhet një destinacion për të gjitha sezonet”, tha tutje De Blasio.

Ishulli, dikur një bazë ushtarake, tani është shtëpia e parqeve, këndeve të lojërave dhe restoranteve.

Gati një milion vizitorë udhëtuan në ishull në vitin 2019. / KultPlus.com

Vjosa Osmani, Millo Gjukanoviq dhe Zheljko Komshiq shprehin shqetësimin për zhvillimet e fundit në rajon

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, presidenti i Malit të Zi, Millo Gjukanoviq dhe kryetari i Presidencës së Bosnjës dhe Hercegovinës, Zheljko Komshiq u takuan sot në Nju Jork gjatë javës së Nivelit të Lartë në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së për të diskutuar zhvillimet në tri shtetet që përfaqësojnë dhe në Ballkanin Perëndimor.

Presidentët shprehën shqetësimin për zhvillimet e fundit në rajon dhe gjithashtu qëllimin e përbashkët të tyre për ruajtjen e stabilitetit si parakusht për perspektivën evropiane të të gjitha shteteve të Ballkanit Perëndimor. Të tre presidentët ranë dakord ta vazhdojnë komunikimin dhe dialogun për këtë çështje. / KultPlus.com

Vera e parë pas sulmeve të 11 shtatorit (FOTO)

Nëntë muaj pasi kullat u rrëzuan, Lucas Foglia vizitoi lagjet e ndryshme të Nju Jorkut me kamerën e tij.

Fotografi Foglia thotë: ‘Kështu më kujtohet New York City në vitin 2002. Isha 19 vjeç dhe sapo isha shpërngulur në Manhattan nga ferma e familjes sime në Long Island. Ishte vera e parë pas sulmeve të 11 shtatorit.”, transmeton KultPlus.

Ai paraqiti përmes fotove ‘qytetin që po shërohej … por me plagë’.

Më poshtë mund të gjen fotografitë që ai i realizoi gjatë asaj kohe:

Lucas Foglia
Lucas Foglia
Lucas Foglia
Lucas Foglia
Lucas Foglia
Lucas Foglia

Zgjim Baraliu me dy role kryesore në ‘The American Academy of Dramatic Arts’ në New York

Aktori shqiptar Zgjim Baraliu përzgjedhet në mesin e shumë konkurentëve nga ‘American Academy of Dramatic Arts’ në New York, për të interpretuar gjithsej dy role kryesore nga dy filma tejet të njohura, përcjellë KultPlus.

Roli i parë kryesor është ai i “Stanley Kowalski” nga drama ‘A Streetcar Named Desire’ të regjisorit amerikan Elia Kazan si dhe rolin kryesor të personazhit “Sky Masterson” në filmin ‘Guys and Dolls’ të regjisorit amerikan Joseph L. Mankiewicz.

Këto dy role kryesore për herë të parë janë luajtur nga aktori i njohur amerikan Marlon Brando.

Po ashtu, Zgjimi do të këndoj edhe këngën “Luck Be a Lady” të kompozuar nga Frank Loesser si pjesë e filmit “Guys and Dolls” nën interpretimin e personazhit ‘Sky Masterson’.

Rolet do të luhen në ‘MM Theater’ në skenën kryesore. / KultPlus.com

The New York Times: Premiera amerikane e projektit teatror “Balkan Bordello” do të prezantohet në pranverë

Projekti i rëndësishëm teatror “Balkan Bordello”, bashkëprodhimi i vetëm teatror ndërkombëtar për vitin 2021 në fushën e teatrit, sipas ‘The New York Times’ do ta ketë premierën amerikane gjatë stinës së pranverës, përcjellë KultPlus.

“Balkan Bordello”, është bashkëprodhim i Qendrës Multimedia nga Prishtina dhe La MaMa-s nga Nju Jorku, që konsiderohet si njëri prej teatrove më të njohur në botë.

KultPlus ju sjell artikullin e plotë të ‘New York Times’:

Në një sezon që pritet të përfshijë rihapjen e teatrit të tij kryesor pas një rinovimi trevjeçar, 24 milionë dollarësh, ‘La MaMa Experimental Theater Club’ do të paraqesë një pamje indigjene të “A Midsummer Night’s Dream”, një ekzaminim teatral i ‘Tulsa Race Massacre’ dhe një koncert vaudeville që eksploron historinë e kanabisit.

“Ne jemi në një kohë revolucionare tani dhe ne duhet të mendojmë se cilët janë zërat që duhet të shikojmë për të na udhëhequr”, tha Mia Yoo, drejtoresha artistike e teatrit në një intervistë.

Shtëpia origjinale e ‘La MaMa’ ishte planifikuar të rihapet në janar me dy teatro fleksibile, të ndara nga ana akustike; dhoma jeshile; një kafene; dhe një tarracë të hapur me çati. Të gjitha shfaqjet këtë sezon do të zhvillohen në dy nga hapësirat e tjera të kompanisë, në teatrin ‘Ellen Stewart dhe Downstairs’, të dyja në ‘66 East Fourth Street’.

Sezoni do të nisë me ‘Serinë e Kukullave La MaMa’ (27 Shtator-24 Tetor), një festival dyvjeçar i teatrit të ri bashkëkohor të kukullave. Ajo do të pasohet nga shfaqje personale “A Few Breaths” (27-30 tetor), një bashkëpunim midis shtatë shkrimtarëve, përfshirë Adrienne Kennedy, Chuck Mee dhe Robert Patrick, që u shfaq premierë në internet në ‘La MaMa’ në qershor dhe është një bashkë-prezantim me ‘CultureHub’, divizioni i arteve dixhitale të ‘La MaMa’.

Premiera botërore e “History/Our Story: The Trail to Tulsa” nga James E. Reynolds do të zgjasë nga 9 dhjetor deri më 12 dhjetor. Vallëzimi, muzika dhe shfaqjet e fjalëve të folura do të shqyrtojnë njëqindvjetorin e ‘Tulsa Race Massacre’. Pas shfaqjes do të ketë një diskutim të auditorit pas performancës.

Në janar, ‘La MaMa’, ‘Qendra e Arteve HERE’ dhe festivali ‘Prototype’ do të prezantojnë premierën botërore të Talvin Wilks dhe “Cannabis: A Viper Vaudeville” të Baba Israel, duke eksploruar historinë e bimës përmes muzikës, vallëzimit dhe fjalës së folur.

Gjithashtu në janar, “Budallai i Zotit” i koreografes dhe regjisores Martha Clarke, një interpretim i historisë së Shën Françeskut të Asizit, do të ketë premierën e tij botërore.

Premiera botërore e “A Midsummer Night’s Dream”, një përshtatje amerikane do të hapet në mars. Prodhimi, i cili ka një kast prej 20 aktorësh indigjenë, do të interpretohet nga teatri ‘’Spiderwoman’’, një kompani amerikane e të gjitha grave dhe do të drejtohet nga Muriel Miguel, themeluesi dhe drejtori artistik i kompanisë.

Më vonë në pranverë, Qendra Multimedia, një organizatë kulturore me bazë në Kosovë që fokusohet në teatrin dhe letërsinë bashkëkohore, dhe kompania e repertorit ‘Great Jones’ të ‘La MaMa’ do të prezantojnë premierën amerikane të “Balkan Bordello” një shfaqje që synon të ekspozojë brishtësinë e demokracisë brenda kuadrit të tragjedisë së Eskilit ‘Oresteia’.

Dhe përfundimi i sezonit, në maj, do të jetë premiera në Nju Jork e kompozimit muzikor të rimodeluar të Elizabeth Swados “Zonja e Bukur”, e cila përshtat fjalët e poetëve rusë që jetuan dhe interpretuan në Shën Petersburg gjatë revolucionit rus të vitit 1917. Ajo do të drejtohet nga Anne Bogart, një nga themelueset e kompanisë ‘SITI’.

Anëtarët e auditorit duhet të tregojnë dëshmi të vaksinimit për të marrë pjesë në shfaqje dhe maska ​​kërkohen në çdo kohë. Fëmijët nën moshën 12 vjeç janë të mirëpritur, por duhet të jenë të maskuar.

https://www.nytimes.com/2021/08/20/theater/lamama-season.html?searchResultPosition=3 / KultPlus.com

“E qeshura është shprehja emocionale më e veçantë e njeriut”

Margaret Mead ishte një antropologe kulturore amerikane e cila u shfaq shpesh si autore dhe folëse në masmedia gjatë viteve 1960 dhe 1970.

Ajo fitoi diplomën e saj bachelor në kolegjin Barnard në New York dhe gradat MA dhe PhD nga Universiteti i Columbias. Mead shërbeu si Presidente e Shoqatës Amerikane për Avancimin e Shkencës në 1975.

Më poshtë gjeni thëniet më të bukura të saj:

Ajo që thonë njerëzit, ajo që bëjnë njerëzit dhe ajo që thonë se po bëjnë janë gjëra krejtësisht të ndryshme.

Asnjëherë mos dyshoni se një grup i vogël individësh që mendojnë, të përkushtuar, mund të ndryshojnë botën. Në të vërtetë, është e vetmja gjë që e ka bërë ndonjëherë.

Fëmijët duhet të mësohen si të mendojnë, jo çfarë të mendojnë.

Unë u tregova mjaft i mençur për të mos u rritur kurrë, ndërsa i mashtroja njerëzit të besonin se unë isha.

E qeshura është shprehja emocionale më e veçantë e njeriut.

Në vend që të paraqiten me stereotipe sipas moshës, gjinisë, ngjyrës, klasës ose fesë, fëmijët duhet të kenë mundësinë të mësojnë se brenda çdo diapazoni, disa njerëz janë të urryer dhe disa janë të lezetshëm.

Gjithmonë mbani mend se jeni absolutisht unik. Ashtu si të gjithë të tjerët.

Asnjëherë të mos vareni nga institucionet ose qeveria për të zgjidhur ndonjë problem. Të gjitha lëvizjet shoqërore janë të themeluara, të udhëhequra, të motivuara dhe të realizuara nga pasioni i individëve.

Ti e di që e do dikë kur nuk mund ta thuash me fjalë se si të bën të ndihesh.

Të rinjtë po largohen nga ndjenja e fajit se kanë fjetur me dikë për tek ndjesia e fajit nëse “nuk ” flenë me dikë.

Eshtë më e lehtë të ndryshosh fenë e një burri sesa t’i ndryshosh dietën e tij.

Ne nuk do të kemi një shoqëri nëse shkatërrojmë mjedisin.

Unë e mat suksesin në aspektin e kontributeve që një individ jep për njerëzit e tjerë.

Gjyshja donte që unë të kisha një edukim cilësor, kështu që ajo më mbajti jashtë shkollës.

Sa herë që çlirojmë një grua, ne çlirojmë një burrë.

Motrat janë ndoshta marrëdhënia më konkurruese brenda familjes, por pasi motrat rriten, bëhet marrëdhënia më e fortë.

Unë u rrita për të besuar se e vetmja gjë që ia vlen të bëj ishte të shtoja në shumën e informacionit të saktë në botë.

Mësova të vëzhgoj botën përreth meje dhe të vërej atë që pashë.

Edhe pse anija mund të mbytet, udhëtimi vazhdon.

Gratë kanë një kontribut të rëndësishëm për të dhënë.

Gratë duan burra mediokër, dhe burrat po punojnë shumë për t’u bërë sa më mediokër të jetë e mundur.

Një nga nevojat më të vjetra njerëzore është të kesh dikë që të thërret dhe të pyet se ku je kur nuk kthehesh në shtëpi gjatë natës.

Nocioni se ne jemi produkt i mjedisit tonë është mëkati ynë më i madh; ne jemi produkte të zgjedhjeve tona.

Mund të jetë e nevojshme përkohësisht të pranosh një të keqe më të vogël, por kurrë nuk duhet të etiketosh një të keqe të nevojshme si të mirë. / KultPlus.com

Muzika e Edon Mollës pjesë e filmit “The heart we share”

Artisti shqiptar Edon Molla, jeton dhe ushtron veprimtarinë e tij në Nju-Jork të ShBA-ve. Molla është një kantautor i suksesshëm, i cili ka krijuar kolona zanore edhe për filma të nominuar në çmimet Oscar.

Së fundmi ai është pjesë e filmit “The hurt we share” me muzikën e tij. Ka qenë vetë artisti që ka bërë të ditur lajmin.

“Shumë i lumtur që kam qenë pjesë e këtij filmi. “The hurt we share” dhe Vega. Gjithmonë kam ëndërruar të kem emrin tim në një billboard, faleminderit që më ndihmuat tia dal. Kjo është një fotografi e shkrepur nga @rinaa.ko! Faleminderit që kapët këtë moment për mua”, shkruan Edoni.

Edon Xhavit Molla (lindur më 8 Mars, 1994) është një këngëtar, kompozitor, producent regjistrimesh, kitarist dhe pianist shqiptaro-amerikan. Kënga e tij e parë “Lotët” (Tears) u publikua më 6 janar 2019, së bashku me videoklipin e tij të parë muzikor. Përpara muzikës, Edon ishte një basketbollist. Ai ishte i ftuar të luante për ekipin kombëtar të basketbollit të Kosovës. Ai luajti basketboll gjatë shkollës së mesme për trajnerin legjendar Bob Hurley në shkollën St. Anthony në Jersey City, New Jersey.

Familja e tij u largua nga Kosova për shkak të persekutimit të shqiptarëve të filluar me shpërbërjen e Jugosllavisë. Familja e tij u zhvendos në Brooklyn, Neë York në 1996 kur Edon ishte dy vjeç. Molla filloi të luante kitarë dhe piano kur ishte 14 vjeç si hobi, por u përqëndrua në basketboll derisa u takua me këngëtaren legjendare Roberta Flack në vitin 2016 dhe ajo i kërkoi atij të rishihte veten e tij mes basketbollit dhe muzikës. Falë trajnimit të këngëtares së njohur, Edoni u tërhoq nga basketbolli për tu fokusuar në muzikë. / KultPlus.com

“I heart NY”, letra më e madhe e dashurisë

“I heart NY” e Milton Glaser, 1977, është ndoshta letra më e madhe e dashurisë e të gjitha kohërave, sidomos pasi historia pas saj mban ende disa sekrete.

Së pari, simboli thotë “NY”, dhe jo “NYC”. Edhe pse slogani është identifikuar më ngushtë me qytetin, ai në fakt është bërë për një fushatë reklamuese për të festuar shtetin e New York.

Dhe ndërsa 100% e meritave të dizajnit shkojnë për Glaser, fraza shumë e thjeshtë u krijua nga Mary Wells Lawrence dhe Charlie Moss, drejtori kryesor dhe ai kreativ në firmën reklamuese “Wells, Rich, Greene”, në Madison Avenue.

Logoja u shfaq për herë të parë në një reklamë televizive më 1977, dhe tregonte një këngë me të njëjtin emër, të shkruar nga Steve Karmen, që u miratua si kënga zyrtare e shtetit të New Yorkut më 1980.

Vetëm atëherë William S. Doyle, zëvendëskomisioner i New Yorkut, punësoi Glaser për të hartuar një logo për të mbështetur fushatën reklamuese të shtetit.

Glaser skicoi logon në pjesën e pasme të një zarfi gjatë rrugës për në takimin me agjencinë, dhe madje dhuroi përpjekjet e tij “pro bono” duke menduar se puna do të zgjaste dy javë.

Mbase kjo tregon se ndonjëherë ideja e parë është më e mira. Gjatë 34 viteve të fundit, logoja është miratuar në çdo kontinent e çdo qytet të madh, nga “I heart Chihuahuas” deri në pothuajse çdo gjë tjetër që dikush mund të dojë, veçanërisht si një ode për qytetin që nuk fle kurrë.

Disa dekada më vonë, megjithatë, Glaser mori një letër pushimi dhe heqje dorë nga administrata e atëhershme e Guvernatorit Pataki, në një përpjekje të kotë për të rimarrë logon për shtetin.

Logoja origjinale nuk është në Arkivat e Projektimit AIGA, por ri-shpikja dhe riafirmimi i saj pas 11 shtatorit. Në këtë version të ri, zemra përfaqëson Manhattanin dhe shenjën e zezë, zonën e sulmit. Ajo u shfaq në kopertinën e Daily News më 19 shtator 2001.

Për qytetarët e New York, “I heart NY” është një nga lidhjet më të mëdha emocionale me vendin e tyre. / cbc.al / KultPlus.com

Illustrimi: Antonella Martino

Një shëtitje në kulturën e New Yorkut

Për më shumë se katër shekuj, emigrantët nga e gjithë bota janë bërë popull i New Yorkut. Qytetarët kanë sjellë traditat e tyre nga e gjithë bota. Kështu, ata gëzojnë veshjet e trashëguara stërgjyshore në vende kulturore, qendrat e performancës, muzeumet, paradat dhe festivalet e ndryshme gjatë gjithë vitit.

Shumë zona interesante kulturore të New Yorkut ofrojnë mundësinë për të mësuar më shumë rreth trashëgimisë dhe për t’u njohur me të tjerët.

Muzeu i Tenement dhe East Village/Lower East Side Historical District shfaqin një pamje të brendshme të jetës së njerëzve të hershëm të qytetit të New Yorkut. Për më tepër, në muzeume mund të eksplorohen edhe traditat e emigrantëve irlandezë, italianë, sllovakë dhe uellsianë në Slate Valley Museum.

Muzika është gjuha universale dhe dy nga festivalet e njohura verore, Hunter Mountain dhe Festivali Ndërkombëtar i Keltit, janë zhytje e menjëhershme kulturore në muzikë, ushqim dhe aktivitete tradicionale. Në Long Island, Festivali, lojërat skoceze, dhe parada vjetore e Ditës së Tartanit, janë vitrina të shkëlqyera për muzikën e gajdes.

Në qytetin e New Yorkut mund të dëgjoni legjenda antike nga tregimtarët amerikanë vendas në Muzeun Indian Iroquois, në Shpellën Howe, ose nëse vizitoni Muzeun Kombëtar të Seneca Iroquois për të parë Shtëpitë e Gjata dhe ekspozitat kulturore.

Festivali vjetor Juneteenth në Buffalo, festivali më i madh i këtij lloji, feston kontributet pozitive të afro-amerikanëve në stilin e jetesës amerikane.

Nëse dikujt i intereson të mësojë rreth Karaibeve dhe traditave të Amerikës Latine, El Museo del Barrio është vend për t’u vizituar. Ndërkaq, kultura tibetiane mund të shikohet në Muzeun Tibetan të Jacques Marchais.

Ka disa zona të përcaktuara hekurudhore nëntokësore në të gjithë New York. Nëse vizitoni shtëpinë e abolicionistit Harriet Tubman, ose fshatin Brooklyn në Weeksville, do të njoftoheni me një komunitet afro-amerikan të shekullit XIX.

Në të gjithë vendin, festimet variojnë nga ato të Vitit të Ri Hënor në Chinatown, deri në Festivalin vjetor francez të Cape Vincent, i cili përmban pasta, muzikë, paradë, arte dhe zanate franceze. Pastaj, Festivali i Tulipanit në Albany nderon trashëgiminë e hershme holandeze me mbi 100,000 lule shumëngjyrëshe.

Nëse është e vërtetë që njerëzit bëhen miq kur darkojnë së bashku, atëherë miqtë mund të bëhen gjatë ngrënies në tërë New Yorkun. Nga New York City, ku tarifat e restorantit variojnë nga afrikane në ukrainase me eksplorimin e shijes së komuniteteve etnike, te Buffalo, ku mund të provoni specialitete si pasta polake dhe “pierogie” shtëpiake në Tregun Broadway të stilit klasik./ cbc.al / KultPlus.com

Shtëpia kulturore Waldorf, rilind përsëri

Shtëpia e elitës së Hollivudit, mikpritës i udhëheqësve të panumërt të botës dhe vendi i ngjarjeve të famshme kulturore dhe galave, ‘’Waldorf’’, ka qenë një fener i magjepsjes së përjetshme të New York-ut, për gati një shekull.

Për të festuar vitin e saj të 90-të të ndërtimeve, pika referuese e ‘’art deco’’, përfunduar fillimisht nga firma e arkitekturës ‘’Schultze’’ më 1931, tani u ofron blerësve potencialë mundësinë e parë për të pasur një vendbanim brenda kullave të ‘’Waldorf Astoria’’.

Kur “Waldorf” u hap në rrugën e parkut më 1931, ishte hoteli më i madh dhe më i gjatë në botë. Të famshëm nga Sinatra e deri tek Ella Fitzgerald, u dyndën në “pallatin jozyrtar”, të New York-ut në vendin ku organizuan ngjarje të tilla si Princi Rainier III i Monakos dhe fejesa e Grace Kelly, e deri te Barack Obama.

©designboom

Duke zënë një bllok të plotë të qytetit, ndërtesa prej guri gëlqeror dhe tulla karakterizohet nga masivizimi, emblematike e arkitekturës ‘’art deco’’ dhe kurorëzohet me një palë kullash dalluese.

Më 1993, komisioni i ruajtjes së monumenteve të qytetit të New York-ut, përcaktoi pjesën e jashtme si një pikë referimi të qytetit. Dy dekada më vonë, një seri e hapësirave të saj të brendshme publike, nga holli kryesor dhe korridoret përreth në shumë nga hapësirat sipër, u shënuan gjithashtu si të tilla.

Aktualisht, prona është në mes të një restaurimi të paparë me 1 miliard dollarë, të ndërmarrë nga firma e arkitekturës ‘’SOM’’.

Projekti përfshin shndërrimin e 1,400 dhomave të mysafirëve në 375 shtëpi rezidenciale (duke filluar me 1,8 milion dollarë) dhe 375 apartamente hoteli luksoz me 100,000 metra katrorë, komoditetet e hotelit dhe 50,000 metra.

 Kompania ‘’SOM’’, kishte për detyrë të orkestronte restaurimin kompleks, duke punuar së bashku me projektuesit dhe ruajtësit për të respektuar qëllimin origjinal të dizajnit, ndërsa modernizonte sistemet e ndërtimit.

©designboom

Duke iu afruar këtij transformimi historik, ekipi ishte i vetëdijshëm për rolin e tyre si ruajtës të trashëgimisë së saj, si i tillë, fotografitë historike dhe planet e dyshemesë drejtuan restaurimin, duke zbuluar detaje nga modeli origjinal që kishin humbur me kalimin e kohës.

Gjatë gjithë kohës, një kujdes i jashtëzakonshëm iu dha për të rivendosur artefaktet unike të hotelit, duke përfshirë shpirtin e statujës së arritjeve që zbukuron hyrjen e rrugës së parkut.

©designboom

Puna e ‘’SOM’’ më në fund sjell në jetë vizionin origjinal të arkitektëve, një tipar i cili më vonë u shtua për të siguruar ndriçim shtesë, në zbulimin e medaljonit qendror të tavanit nga 1931.

Të gjitha këto hapësira do të unifikohen nga ndriçimi i lehtë, i ambientit, dikur një nga shenjat dalluese të brendshme.

Kur të përfundojë, rinovimi dhe restaurimi, ndërtesa do të rimarrë madhështinë mitike të Waldorf. Kjo ndërtesë, është besnike ndaj trashëgimisë dhe shpirtit të njërit prej shembujve më të mirë të arkitekturës ‘’art deco’’, të New York-ut, e cila është planifikuar të përfundojë më 2023. / Konica.al / KultPlus.com

Monedha më e shtrenjtë në botë u shit në Nju Jork

Një nga monedhat e fundit të arit në Shtetet e Bashkuara u shit të martën në Nju Jork për një shifër rekorde prej 18.9 milionë dollarësh.

Monedha jashtëzakonisht e rrallë e vitit 1933, “Shqiponja e Dyfishtë”, tani është më e shtrenjta që ka mundur të vendoset në ankand. Shuma e shitjes ishte gati dyfish më e lartë se rekordi i kaluar, shkruan CNN.

Në njërën anë, kjo monedhë ka të gdhendur trupin e një gruaje, fjalën Liberty (Liri) dhe vitin e prodhimin, ndërsa në anën tjetër ka një shqiponjë gjatë fluturimit. Edicioni i vitit 1933 i monedhës “Shqiponja e Dyfishtë” kurrë nuk kishte dalë në qarkullim dhe gati të gjitha monedhat i ishin kthyer qeverisë dhe ishin shkrirë.

Vetëm një numër i vogël i monedhave i shpëtuan këtij fati dhe një numër më i vogël u futën në treg. Megjithatë, më 1944, pas një hetimi të Shërbimit Sekret u deklarua se secila monedhë e këtij lloji që u gjendet koleksionistëve do të cilësohet si e vjedhur.

Monedha që u shit të martën thuhet se është e vetmja që mund të mbahet ligjërisht në pronësi nga një individ privat, pas betejës ligjore mes Thesarit të Shteteve të Bashkuara dhe ish-pronarit të monedhës. / Gazeta Express / KultPlus.com

Londra kapërcen Nju Jorkun, më shumë milionerë sesa në metropolin amerikan

Pavarësisht nga pasojat e Brexit ose ato të COVID-19, Londra tani për tani duket se po qëndron e fortë për sa i përket përqendrimit të të pasurve dhe super të pasurve mes banorëve të saj.

Jo vetëm në nivelet shumë të larta të miliarderëve, por edhe midis niveleve mesatare, numri i tyre, sipas një sondazhi të fundit të raportuar nga “The Guardian”, tani është më i lartë se ai i Nju Jorkut.

Parakalimi i Big Apple është certifikuar nga një hulumtim i bërë nga shoqëria për konsulencën e pasurive të patundshme “Frank Knight”, që vlerëson se ka 875 000 milionerë (me pasuri, prona, me vlerë më shumë se një milion dollarë) që banojnë në kryeqytetin britanik, kundrejt 820 000 në metropolin amerikan.

“Për ironi të fatit, kostoja e lartë e strehimit në Londër, mesatarisht 514 000 stërlina, është nxitësi kryesor për klasifikimin e kaq shumë familjeve si të pasura”, tha Liam Bailey, menaxher i kërkimit global në “Frank Knight”.

Raporti për Pasuritë i “Frank Knight” tregon se pavarësisht shkatërrimit ekonomik të shkaktuar nga pandemia në miliona njerëz me të ardhura modeste, ata që ishin tashmë shumë të pasur qenë në gjendje të rrisnin pasurinë e tyre.

Studimi zbuloi se Londra kishte më shumë të ashtuquajtura shtëpi “premium” se çdo qytet në botë, me më shumë se 68 000 njësi me vlerë mbi dy milionë stërlina secila.

Londra është emëruar, gjithashtu, qyteti i zgjedhur për të pasurit për stilin e jetës, po sipas një sondazhi të “Frank Knight” për atë që të pasurit kërkojnë nga qytete të tilla, si restorantet me yje “Michelin”, shtëpi operash dhe teatro, universitete, pajisje sportive dhe argëtimi.

Kryeqyteti britanik thuhet edhe se ka përfituar nga një fluks i qytetarëve të pasur të Hong Kongut, shumë prej të cilëve kanë lënë ish-koloninë britanike mes shqetësimeve për shtypjen autoritare të Kinës./ata/ KultPlus.com

Ilire Vinca do të prezantohet me një ligjëratë në New York, pas nominimit në Ligën e Gruas Profesioniste të Teatrit në Amerikë

Aktorja dhe profesoresha universitare, Ilire Vinca, është nominuar për herë të dytë në Ligën e Gruas Profesioniste të Teatrit në Nju Jork, shkruan KultPlus.

Ajo së bashku me Zana Hoxhën dhe Burbuqe Berishën kanë arritur të hyjnë në listën prej 18 vende të botës.

Në programin e këtij viti, Vinca do të paraqitet nesër në një ligjëratë virtuale në Nju Jork të Amerikës, teksa do të prezantojë temën “Edukimi Teatror: Arritja përtej skenës”.

Për KultPlus, ajo ka rrëfyer emocionin e këtij çmimi të rëndësishëm, të cilën nuk e merr për të parën herë.

“Në kohën kur diplomacia ndërkombëtare është sfidë e vështirë për t’u kapërcyer, jemi krenarë për rolin që artistët luajnë si diplomatë kulturorë duke vendosur dialog krijues, arsimor, jo politik”, thotë për KultPlus Ilire Vinca.

Në anën tjetër, përvoja e saj e parë me këtë çmim ka qenë në vitin 2017.

“Ky është çmim që jepet çdo tre vjet, e për mua hera e parë ka qenë në vitin 2017 dhe tash për herë të dytë e rrita edhe pjesëmarrjen e Kosovës me Burbuqe Berishën dhe Zana Hoxhën”, thotë artistja e famshme.

“Prej 26 vendeve të botës, 18 të nominuara, pjesëmarrja e Kosovës pas Anglisë radhitet e dyta”, tregon Vinca.

Ilire Vinca është profesoreshë në Fakultetin e Arteve në Universitetin e Prishtinës. / KultPlus.com

“Ne luftojmë për të ndërtuar një botë të lirë”, ekspozita që lufton pabarazitë në botë

“Ne luftojmë për të ndërtuar një botë të lirë” është ekspozita gjithëpërfshirëse dhe e fuqishme e kuruar nga artisti Jonathan Horowitz në Muzeun Hebre të Nju Jorkut, shkruan ‘The Guardian’, përcjell KultPlus.

Ekspozita vjen si një shfaqje e pabarazive në botë, duke filluar nga rasti i George Floyd e duke kaluar nëpër shtypjet, racizmin, kolonializmin dhe ksenofobinë nëpër botë.

“Ekspozita erdhi përmes një ftese nga Muzeu Hebre për të bërë një projekt që adreson ringjalljen e antisemitizmit në vend”, thotë Horowitz, duke iu referuar paragjykimit, urrejtjes ose diskriminimit ndaj hebrenjve.

Ekspozita nuk është vetëm një përgjigje ndaj rritjes së etno-nacionalizmit dhe autoritarizmit, por një mundësi për përfshirjen e vërtetë të botës së artit, duke nxjerrë në pah disa artistë me ngjyrë si Chicano, Latino dhe Indigjen, të cilët kanë punuar prej kohësh në udhëkryqet e artit.

“Ne luftojmë për të ndërtuar një botë të lirë” e ka marrë emrin nga një pikturë e vitit 1942 nga Ben Shahn, pjesë e një serie posterash të krijuar nga katër artistë, të cilat i takojnë propagandës së Luftës së Dytë Botërore që Shahn krijoi për Zyrën Amerikane të Informacionit të Luftës.

Frymëzuar nga përpjekja e Shahn për të përfshirë zëra të shumtë ndër vite dhe identitete kulturore në një vepër të vetme, Horowitz ka krijuar një instalacion-homazh të mrekullueshëm të quajtur “mur me tulla”, në të cilën nga dyshemeja deri në tavan shfaqen “risjellje” të veprave të zërave bashkëkohor, duke i përshtatur me qëllimin e kuratorit.

“Kur lexoj lajmet për gjendjen e botës, duhet të shpreh diçka dhe ta nxjerr atë në mënyrë që të jem në gjendje të fle natën”, tha artisti MarcelDzama, i cili ishte njëri nga të cilët vepra e tij u shfaq në këtë ekspozitë.

Për pjesën e saj, artistja Christine Sun Kim e cila ka dëgjim të dobët, kontribuoi me një poster të shkruar me dorë duke thënë “Përdorimi i gjuhës së shenjave do t’ju bëjë një person më të mirë”, duke rivendosur kopertinën e broshurës së provimit të fëmijës së saj si sfond, i cili ka problemet e njëjta.

“Sa më shumë punë të bëj, aq më shumë e detyroj vendin tonë në histori. Është mënyra ime për të protestuar dhe dokumentuar”, është shprehur artistja Kim.

Për artisten dhe aktivisten Marilyn Minter, arti është një gjuhë, një interpretim i realitetit tonë.

“Unë kurrë nuk kam parë demokraci kaq të brishtë. Është sikur çdo brez duket se nuk ka mësuar asgjë nga historia”, ankohet ajo. Në një mënyrë apo në një tjetër, ai shqetësim i thellë është ajo që e animon shfaqjen e Horowitz – a mund të mësojmë? A mund të rritemi? Dhe, më e rëndësishmja, çfarë do të na fuqizojë të ndërtojmë një botë më të mirë?/KultPlus.com

Qielli i errët “ngjyroset” rozë në Nju-Jork (VIDEO)

Një pamje e çuditshme u shfaq në New York teksa qielli u “ngjyrosë” me rozë të ndritshme.

Videoja e filmuar nga një banore e Niagara, Brandi Maureen, tregon qiellin e ndezur me ngjyra të harmonizuara, në atë vjollcë dhe rozë.

“Drita duket si një vjollcë e errët, por është rozë”, ka thënë Maureen.

“Ne sapo erdhëm në Rochester, New York, dhe qielli në një zonë të veçantë është rozë”, u shpreh ajo.

“Nuk kam parë ndonjëherë një gjë të tillë, nuk e dimë se çfarë po ndodh”, shtoi banorja.

Siç shihet edhe në pamjet, qielli i errët në këto ditë pranvere, shndërrohet në pamje të mrekullueshme. /KultPlus.com

Nju-Jorku, qyteti që nuk fle kurrë gjatë pandemisë

Në Nju-Jork banorëve u është kërkuar të rrinë në shtëpi të izoluar dhe rrugët e qytetit janë të zbrazëta. Në materialin në vazhdim njihemi me rrëfimin e nëndrejtores dhe kuratores së parë të Muzeut të Qytetit të Nju Jorkut.

Në muzeun e Qytetit të Nju Jorkut, ne shpesh reflektojmë se çfarë e bën Nju Jorkun, Nju Jork. Dhe mund ta përmbledhim në katër tipare: Para, dendësi, larmi dhe krijimtari, të cilat janë pjesë e pëlhurës dhe ndjehen në gjallërinë e rrugëve të tij. Është pikërisht mungesa e gjallërisë së rrugëve të Nju Jorkut që më mungon më mprehtësisht në këtë kohë të çuditshme dhe të heshtur izolimi, distancimi fizik dhe karantine”, thotë Sarah Henry, e muzeut të Nju Jorkut.

Një njoftim për pasagjerët e trenave shkruan: “Përdorni sapun dhe ujë dhe lani duart për të paktën 20 sekonda, ose përdorni dezinfektant. Mbuloni hundën dhe gojën, me bërryl kur kolliteni ose tështini. Të punojmë së bashku që të ruajmë shëndetin.”

Rrugët janë të dendura. Janë të larmishme, plot me njerëz krijues, njerëz nga e gjithë bota. Turmat, njerëz të panjohur që përplasen me njëri-tjetrin. Mund të dëgjosh çdo gjuhë të globit, kjo është përvoja që provon në rrugët e Nju Jorkut”, thotë Sarah.

Qyteti është organizuar dhe sistemet e tij janë ndërtuar, në një mënyrë të tillë që të luftojnë mjedisin e pashëndetshëm që mendohej se ishte burim sëmundjesh. Prandaj u ndërmorën projekte të mëdha infrastrukture, si sistemi i ujit, ekzistenca e vetë sistemit të kanalizimeve, kodi që përcakton se si ndërtohen banesat”, thotë Sarah.

Por kur hymë në shekullin e 20-ë, ndryshimet që bien në sy si rezultat i sëmundjeve infektive, janë më metaforike. Lidhen me sjelljen njerëzore që përcakton se si njerëzit komunikojnë me njëri-tjetrin dhe si i shikojmë disa hapësira”.

Times Square
Times Square

Do të jetë interesante të shohim se çfarë do të ndodhë pas kësaj periudhe vërtet historike dhe nëse do të ndryshojë drejtimin që do të marrë zhvillimi i Nju Jorkut”.

Nju Jorku ka shumë emërtime. Një prej tyre që është i famshëm është ‘qyteti që nuk fle kurrë’. E megjithatë tani njerëzit ndjehen sikur qyteti që nuk fle kurrë, të paktën po merr një sy gjumë. Por po të shohësh nga afër se çfarë nevojitet që qyteti të vazhdojë të lëvizë dhe gjithë njerëzit që po rrezikojnë jetën, qoftë në spitale, apo që metroja dhe autobusët të funksionojnë, që ushqimet të shpërndahen, të jenë raftet e dyqaneve të mbushura, e kupton që ka shumë njerëz që nuk flenë në Nju Jork”, thotë Sarah. /VOA /KultPlus.com