‘Multimedia’ bën përzgjedhjen e shkrimtarëve pjesëmarrës në ‘Prishtina nuk ka lum’

Qendra ‘Multimedia’ në bashkëpunim me ‘Reading Balkans’, ka bërë përzgjedhjen e shkrimtarëve që do të jenë pjesë e rezidencës së programit ”Prishtina nuk ka lum”, për vitin 2020, shkruan KultPlus.

Artistët e përzgjedhur janë:

Zlatko Pakovic nga Serbia, që do të jetë pjesë e këtij programi në muajin tetor të këtij viti.

Jasna Jasna Zmak nga Kroacia dhe Jean Lorin Sterian nga Romania të cilën do të jenë pjesë e këtij programi në muajin dhjetor.

Të tre të përzgjedhurit janë shkrimtarë të cilët kanë treguar mjaft suksese në fushën e letërsisë.

Bashkangjitur keni linkun e plotë për të dhëna më të detajuar rreth fituesëve të këtij programi. / KultPlus.com

Isa Qosja: Në kohën e Jugosllavisë entuziazmi i njerëzve për të bërë film ka qenë i jashtëzakonshëm

Qendrim Badalli

“Kultura është në margjina”, tha regjisori veteran, Isa Qosja, teksa po bënte një krahasim në rrafshin kohor, pasi kishte përfunduar shfaqja e filmit “Rojet e mjegullës” dhe kishte filluar një debat rreth tij nën organizimin e ForumZFD në Qendrën Multimedia mbrëmë në Prishtinë, shkruan KultPlus.com

Dritat u fikën dhe të pranishmit njëzëri vendosën për heshtje. Melodia, imazhi, simbolet dhe mungesa e tekstit po mbizotëronin në fillim të filmit. Një brum i mjaftueshëm dhe i nevojshëm për ta bërë edhe më interesant një debat mbi tematikën dhe teknikën e filmit, film që nuk po barte çdo gjë në mënyrë të drejtpërdrejt, debati për të cilin do të pasonte më vonë me teoricienin Sezgin Boynik dhe regjisorin Isa Qosja.

Një grua që dhunohej, një i torturuar që nuk e dinte se çfarë po nënshkruante, shkrimtar të internuar në burgje, atmosferë e zymtë, kushte të rënda, frymë e sakrificës, dhe le të ekzistojnë edhe një mori interpretimesh tjera për filmin që ka sjell pozitën çnjerëzore të shqiptarëve në ish-regjimin e Jugosllavisë.

Pak minuta para fillimit të shfaqjes së filmit, dëgjohej vetëm zhurma e karrigeve që po shtoheshin minutë pas minute, deri kur salla e mbushur që nga fillimi u stërmbushur dhe në skenë doli përfaqësuesi i ForumZFD, Korab Krasniqi.

Krasniqi, ka shpalosur të dhënat të përgjithshme rreth kësaj ngjarjeje.

“Këtu sonte jemi mbledhur si pjesë e një serie të aktiviteteve që po i bëjmë me Serzginin dhe akterët e ndryshëm ku si pikënisje po i marrim filmat që trajtojnë tema të vështira për të nxitur diskutim në publik. Sot do të shohim filmin “Rojet e Mjegullës” me regji të Isa Qosjës, me neve do të jetë edhe Akademik, Sezgin Boinik”.

Teoricieni, Sezgin Boynik, ka folur shkurt për modelin dominant të filmit si nga ana teknike ashtu edhe nga ajo përmbajtjesore.

“Filmat bardh e zi në Jugosllavi kanë lënë pas vetes një markë të fortë të gjuhës vizuale, madje edhe sot kur ne po flasim, ata ekzistojnë. Motivi dominant i këtyre filmave në Jugosllavi ka qenë kritika e burokracisë”.

Boynik, ka bërë një ndërlidhje të dyfishtë mes diskriminimit etnik në raport me sistemin politik si dhe me lidhjen e këtyre me tematikën e filmit.

“Disa vende të Jugosllavisë e kanë përjetuar më rëndë sistemin dhe unë mendoj se Kosova ka qenë një nga këto vende. Mendoj se është me rëndësi të përmendet veçmas për këta të rijnë këtu që edhe pse nën një sistem, jo të gjitha vendet e kanë gëzuar të njëjtin socializëm, të njëjtat privilegje dhe unë mendoj se ky film është shumë i lidhur me këtë çfarë thash”.

Regjisori i njohur kosovar, Isa Qosja, ka përmendur një ngjarje interesante që ka ndodhur gjatë xhirimit të këtij filmi.

“Ky film ka drithërim në secilën fotografi, ka edhe një pasiguri sepse kemi pasur një pjesë të ekipit nga Serbia, e cila në një moment kur e ka parë fotografinë e Rankoviqit, në qeli atje, është rebeluar, ka dalur dhe ka ndërprerë xhirimin dhe ne nuk e kemi ditur nëse do ta vazhdonim apo jo atë”.

Qosja tutje ka treguar se cila rrethanë e shtyri ish-sistemin që filmin ta klasifikojë si “Pamflet politik”.

“Vetëdija jonë për atë se çfarë na ka bërë regjimi Jugosllav, atyre ju ka shkaktua një tronditje dhe atëherë ka filluar një fushatë e tmerrshme prej asaj që filmi të kualifikohet si pamflet politik”.

Tutje, Qosja ka rrëfyer edhe për një emision që ishte mbajtur rreth këtij filmi ku një gazetar serbë kishte bërë ndërlidhje të çuditshme të simboleve të filmit, ndërlidhje kjo krejtësisht në frymë nacionaliste.

“Ekziston edhe sot një debat që ka qenë organizuar ku kanë marrë pjesë, Ibrahim Rugova, Azem Shkreli, një gazetar serb që ka përfaqësuar anën e errët të këtij filmi, i cili mes të tjerash pyeste se përse njerëzit në film janë të veshur me të bardha, ose a janë ato varkat e letrës që i keni lëshuar në ujë, varkat e lidhjes me Shqipërinë. Pra një imagjinatë e jashtëzakonshme, shumë e bujshme, që t’i trajtojnë simbolet në këtë film. Më dukej shumë naive se si gjithçka e lidhën si donin vet, edhe atë çfarë se kisha menduar mi shfaqën si ide në kuadër të një fushate që dukej qesharake dhe ironike”.

Qosja, ka vazhduar duke bërë një ndërlidhje mes karakterit të rrethanave të atëhershme dhe stimulimit të entuziazmit që ata shkaktonin.

“Po të shikohet entuziazmi, unë konsideroj se entuziazmi i njerëzve për të bërë film ka qenë i jashtëzakonshëm atëherë, pikërisht se kanë qenë rrethanat më të vështira. Dhe unë di se gjithmonë masa popullore është instaluar në fushatën e mbrojtjes së filmit”.

Pas shfaqjes së dokumentarit si dhe debatit pas tij, ky aktivitetet është mbyllur me një koktej rasti për të pranishmit. /KultPlus.com



Schimmelpfennig në Prishtinë: Drama nuk duhet të ketë kohë, duhet të ketë një pikë të fortë ku të gjithë e dimë se për çfarë po flasim

Qendrim Badalli

“Ne jemi shumë të lumtur që e kemi Rolandin këtu në Qendrën Multimedia”, tha dramaturgu i njohur kosovar, Jeton Neziraj, gjatë prezantimit të dramaturgut të famshëm gjerman, Roland Schimmelpfennig, i cili ishte dje mysafir në Qendrën Multimedia në një diskutim rreth një orësh për jetën e tij profesionale, shkruan KultPlus.com

Diskutimi nuk ishte i zakonshëm, në fakt, ishte një diskutim dramaturgësh pa protokoll, ndryshe nga diskutimet që jemi të mësuar të shohim. Kur Schimmelpfennig kishte të nxehtë në sallë ai hoqi bluzën në komoditet dhe krejtësisht i lirë. Për një gjerman e për një artist nuk duhej të mungonte në tavolinë ndonjë birrë, ashtu siç nuk mungonte.

Dramaturgu Jeton Neziraj, i dha energji edhe më shumë ambientit shumë mirë të organizuar, kur gjatë hapjes çliroi gjithçka kur tha se ky organizim ishte financuar “kesh” nga Instituti Goethe, përmendje e mënyrës së financimit sa për ta shprehur frymën jokonvencionale që përshkroi gjithë debatin.

Dramaturgu Roland Schimmelpfennig, në fillim ka folur rreth nisjes së karrierës së tij e cila nuk ka qenë krejtësisht e zakonshme, në fakt është përcjellë edhe me disa kushtëzime objektive.

“Në fillim kam dashur të merrem me teatër, që kur kam qenë shumë i ri si adoleshent kam pasur miq që janë marrë me teatër, teatër për amator. Ka qenë një ide e mirë në fillim por mua më është dukur e pamundur që të jetoj nga teatri, nuk kam besuar që mund të bëjë diçka të tillë, në kuptim të parave. Kur e kam kryer shkollën kam shkuar në Stamboll, sepse në mes të shkollës dhe shërbimit civil e cila ka qenë alternativa e shërbimit ushtarak, kemi mundur të zgjedhim njërën. Në Stamboll jam takuar me miq turk  që i pata njohur më parë në Gjermani. Dhe ata më thanë që kemi një punë për ty, ata më thanë që ti mund të jesh lektor i gjuhës gjermane në një gazetë atje.

Pastaj u ktheva në Gjermani dhe më treguan se po kërkoheshin studentë të regjisë dhe mendova se kjo është një gjë e mirë për mua. Kur jam kthyer si gazetar nga Turqia jam prezantuar në gazetat në Gjermani por ata nuk më ofruan punë, i kam pasur 20 vite kur më sugjeruan që më duhet të studioj diçka dhe kam filluar me regjinë sepse nga profesioni që kisha ishte e afërt me shkrimin e dramave”.

Ai tutje ka vazhduar duke treguar për dramën e tij të parë teksa është shprehur i rezervuar për ta vlerësuar njërën si më të mirë, qoftë për shkak se kjo do të nënvlerësonte cilësinë e të tjerave qoftë sepse suksesi i dramave është relativ në hapësira të ndryshme.

“Drama e parë që është botuar, sa për ta qartësuar, nuk do të thotë shumë nëse pranohesh nga një botues, ka qenë një dramë “Fish by fish”, pra kjo ka qenë drama e parë e imja që mund ta konsideroj si të suksesshme, dhe tani kur e lexoj prapë them se kjo është shkruar nga një student shumë i ri dhe shumë nervoz. Gjithsejtë i kam shkruar 55 drama, do të ishte shumë e padrejtë nga 54 dramave tjera nëse e zgjidhi një më të mirën. Si të suksesshme mund ti përmendi edhe “Dragoi Artë”, “Push and Push”, por kjo është relative, për shembull disa drama të suksesshme që i konsideroj, nuk kanë qenë të suksesshme edhe në Gjermani.”

Schimmelpfennig, është pyetur edhe për atë se ku dhe kur e sheh më të përshtatshme të shkruaj, teksa përgjigja e tij, si përgjigje e një dramaturgu me shumë eksperiencë, nuk befason.

“Tash shkruaj në shtrat sepse është më ngrohtë. Kryesisht tentoj të zgjohem në ora 9 apo në 10 në mëngjes dhe pastaj duhet të shkruaj deri në orën 2 ose 3 gjatë ditës. Punoj edhe natën por pi shumë dhe pastaj më duhet shumë të lekturojë”.

Dramaturgu i njohur gjerman ka folur shkurt edhe për kohëzgjatjen që atij i duhet për ta realizuar një projekt të tij.

“Nëse kam një ide të mirë, teknikisht më duhen tre muaj. Por derisa ta gjej idenë ose deri sa të gjej qasjen për idenë mundet me më marrë deri në një vit.”

Tutje, Schimmelpfennig ka folur edhe për çështjen e migrimit për të cilën ka thënë se nuk është temë ekskluzive në Gjermani por në gjithë Evropën Perëndimore.

“Çështja e migrimit është shumë prezente në shoqërinë gjermane. Sidomos në Evropën Perëndimore të gjithë duan të shkojnë, të lëvizin, me gjithë këta nacionalistë që po lindin është interesante të shkruash për ta, pra për migrimin. Kemi një histori të gjatë të migrimit duke filluar pas të 50-tave në Gjermani, kemi valën e parë të imigrantëve duke filluar në të 50-tat që ka filluar me punëtor spanjoll, këto familje janë në vendin tonë që 60-të vite këtu dhe ne nuk mund të flasim për ta si imigrant, ata kanë fëmijë që kanë lindur këtu.”

Duke diskutuar për relevancën kohore që duhet apo nuk duhet ta ketë një dramë, Schimmelpfennig, ka thënë se drama mund të mos ketë kohë por duhet ta ketë një pikë bazë, nga ku të gjithë janë të vetëdijshëm për atë se çfarë po jepet.

“Drama nuk duhet të ketë kohë, duhet të ketë një pikë të fortë ku të gjithë e dimë se për çfarë po flasim, nuk ka të bëjë me shoqërinë ku do të jepet shfaqja. Në anën tjetër natyrisht që nuk është e rëndësishme që shfaqja të jepet në disa vende jo vetëm në Gjermani por për shembull edhe në Francë, në Bolivi ose Taivan.”

Edhe fryma postmoderne që e reflekton një shfaqje teatrale ka qenë pjesë e diskutimit të djeshëm. Schimmelpfennig, pasi bëri një dallim teknik në organizimin e teatrove në Gjermani, shpjegoi edhe karakteristikat kryesore të valës postmoderne.

“Duhet ta bësh dallimin mes një teatri lokal në një qytet të vogël dhe mes atij të qytetit të madh. Në Gjermani e kemi një sistem ku secili qytet financon teatrot dhe kemi teatrin kombëtar që është i financuar nga shteti. Kështu që në qytetet mesatare mund të gjesh diçka për fëmijë, diçka klasike, diçka komedi. Por kjo është vala postmoderniste, postramumatike, me tekste të gjata, me monologje, nuk ka karaktere më, nuk ka role më, nuk ka tregime, ka shumë muzikë, ka shumë britma, dhe kjo është bërë shumë e famshme, sepse të bën të ndihesh sikur je duke marrë pjesë në një leksion filozofie”.

Pas mbylljes së diskutimit në Qendrën Multimedia është vazhduar tutje më një koktej rasti. Edhe sonte do të ketë vazhdim të aktiviteteve tjera në këtë qendër. /KultPlus.com











Dy shfaqje të Qendrës Multimedia jepen në Théâtre Vidy-Lausanne

Edicioni i sivjetmë i Lausanne Méditerranées në Llozanë të Zvicrës i dedikohet eksplorimit të botës shqiptare. Qyteti i Llozanës i cili është organizatori kryesor i këtij festivali, sivjet ka bashkuar forcat me institucione të ndryshme teatrore dhe kinematografike për të sjellë vepra të ndryshme artistike shqiptare për audiencën e Llozanës, përcjellë KultPlus.

Në kuadër të këtij bashkëpunimi, shfaqjet “një shfaqje teatri me katër aktorë me disa derra me disa lopë me disa kuaj me një kryeministër me një milka e me disa inspektorë vendës e ndërkombëtarë” dhe “Peer Gynti nga Kosova”, dy produksione teatrore të Qendrës Multimedia do të shfaqen më 3, 4 dhe 5 tetor në Théâtre Vidy-Lausanne. Të dy këto shfaqje, gjatë këtyre ditëve, do të jepen nga 3 herë, në termine të ndryshme (https://vidy.ch) .

Théâtre Vidy-Lausanne është prej teatrove më të rëndësishëm në botën frankofone.

“një shfaqje teatri me 4 aktorë me disa derra me disa lopë me disa kuaj me një kryeministër me një milka e me disa inspektorë vendës e ndërkombëtarë”, wshtw e shkruar nga një cinik vendas, kjo shfaqje teatri është një panoramë tragjikomike e realitetit të tanishëm kosovar dhe atij evropian. Aspirata e sinqertë e kosovarëve për në BE konfrontohet, në njërën anë, me rregullat e kërkesat e koklavitura dhe qesharake evropiane dhe, në anën tjetër, me hilen e burokratëve për t’i bërë gjërat ‘të duken ok vetëm në letër’.

Regjia: Blerta Neziraj; Aktorë: Shengyl Ismaili, Adrian Morina, Ernest Malazogu, Shpetim Selami; Muzikantë: Art Lokaj, Drin Tashi; Muzika: Gabriele Marangoni; Koreografia: Adrienne Hart; Skenografia: Petra Veber; Kostumet: Vesa Kraja; Dizajni i dritave: Radomir Stamenkovic.

Ass. regjisore: Enkeleda Arifi; Menaxhere skene: Lendita Idrizi; Ass. e produksionit: Sophia Sinani; Udhëheqës teknik: Denis Berisha; Dritat: Mursel Bekteshi, Denis Berisha; Teksti: Jeton Neziraj.

Ndwrsa shfaqja “Peer Gynti nga Kosova” është rrëfim për një ëndërr të dështuar. I udhëhequr nga një shpresë e thjeshtë për jetë më të mirë dhe për të gjetur lumturinë, Peeri i ri, para luftës në Kosovë, niset për të kërkuar të ardhmen në ‘parajsën’ e quajtur Evropë.

Ajo çka ndodhë me këtë të ri gjatë këtij udhëtimi reflekton eskperiencat e shumë desperadove të rinjë të cilët çdo vjet, të mbushur me shpresë, lëshojnë atdheun e tyre. Shpesh, në atdheun e tyre të ri, të keqtrajtuar nga autoritetet, të izoluar dhe larg nga shtëpia, me mungesë perspektive dhe të mospërfshirë në shoqëri, atyre ëndrra u bëhet një makth i madh.

Nga: Jeton Neziraj; Regjia: Agon Myftari; Aktorë: Tristan Halilaj, Donikë Ahmeti, Shpetim Selmani, Bujar Ahmeti; Skenografia: Nicola Minssen; Kompozitor: Gabriele Marangoni; Kostumografe: Yllka Brada; Dramaturg: Stefan Schletter. / KultPlus.com

https://www.youtube.com/watch?v=PsYbulqi6gQ&feature=youtu.be&fbclid=IwAR0ZzVdXh7DtJq2c5DvnKA5sZ8owG3dVyYb7NjVD8KAvyMrahMiyH9URTd8

Teatrot e Kosovës bashkojnë forcat për showcase-in teatror 2019

Teatri Kombëtar i Kosovës, Teatri “Adriana” Ferizaj, Teatri i Gjilanit dhe Qendra Multimedia nga Prishtina, kanë nënshkruar një ‘Memorandum Bashkëpunimi’, përmes të cilit zotohen të angazhohen bashkarisht, në organizimin e edicionit të sivjetshëm të ”Kosovo Theater Showcase 2019”, që këtë vit do të mbahet nga data 31 tetor deri me 4 nëntor 2019, përcjellë KultPlus.

Në këtë edicion pritet të prezentohen së paku gjashtë shfaqje të prodhuara nga teatrot nënshkruese të këtij memorandumi. Poashtu, edicioni i sivjetshëm i showcase-it 2019, pritet të sjellë në Kosovë rreth 50 kritikë teatri, gazetarë, selektorë festivalesh e admiruesë të teatrit, nga vende të ndryshme të botës.

Përveç Prishtinës, showcase do të zhvillohet edhe në qytetet e tjera të Kosovës. Në këtë mënyrë, mysafirët ndërkombëtarë do të kenë mundësi të rrallë për të parë jo vetëm tendencat më të fundit të skenës së teatrit të Kosovës, por edhe të shijojnë mikpritjen e madhe dhe peizazhin e bukur të Kosovës. Ky edicion gjithashtu do të sjellë disa programe plotësuese; diskutime, panele dhe mbrëmje muzikore.

Memorandumin e kanë nënshkruar drejtori i Teatrit Kombëtar të Kosovës, Agim Sopi, drejtori i teatrit “Adriana”, Fatmir Hyseni, drejtori i Teatrit të Gjilanit, Erson Zymberi dhe drejtori i Qendrës Multimedia, Jeton Neziraj.

Kosovo Theater Showcase 2019 është pjesë e platformës kulturore “Platforma Kulturore e Kosovës 2019 +”. /KultPlus.com

Kërkohet bashkëpunim kulturor mes vendeve të Ballkanit përkundër politikave ekzistuese

Alberina Haxhijaj

Në Qendrën Mulmedia në Prishtinë sot është diskutuar për temën “Gjeografia kulturore e Ballkanit Perëndimor: Bashkëveprimi midis estetikës dhe politikës”. Ky diskutim ka ardhur në kuadër të “Showcase”-it të parë të këtij formati në Kosovës, të cilin është duke e organizuar kjo qendër, shkruan KultPlus.

Paneli solli shembuj të praktikave nga akterët e pavarur kulturore të Ballkanit Perëndimor të cilët mund të ofrojnë pikëpamje për ndryshimin e mundshëm të paradigmës e cila do të nënkuptonte para së gjithash bashkëveprimin më efikas të veprimtarisë estetike dhe politike. Një mënyrë më efikase e integrimit kulturor brenda dimensionit të ri-vjetër rajonal – përmes teatrit, filmit, letërsisë apo artit vizual.

Në këtë panel diskutimi të moderuar nga Janko Ljumović, Drejtori i Fondacionit Lumbardhi, Ares Shporta tregoi për iniciativën për shpëtimin e kinemasë “Lumbardhi” në Prizren si dhe për hapa nëpër të cilat ata kanë kaluar. Sipas tij kinemaja ka pasur periudha të ndryshme . Ajo në një kohë ka qenë hapësira e preferuar e njerëzve ndërsa në një periudhë tjetër është parë si objekt komunistë, për shkak se ka qenë pjesë e trashëgimisë jugosllave që është barazuar me trashëgimin e Millosheviçit duke krijuar një distancim nga qytetarët. Për të pikërisht kjo ka qenë sfidë, pra bindja e qytetarëve se çfarë ka mbetur nga ajo kohë është Tutje ai tha se nuk mund të ketë shumë diskutime as në aspektin lokal as në atë në atë qendrore për politikat kulturore.

“Komunat janë me shumë të interesuara që me organizu vet aktivitet dhe me prodhu jetë kulturore për me kremtu ditë të rëndësishme që janë pjesë e agjendave të tyre. Nuk po krijohet përshtypja që ka ndonjë hapësirë për ndonjë transformim revolucionar të mënyrës sesi kjo funksion, për arsye politike por edhe për arsye ligjore dhe fiskale. Ndërsa në nivelin qendrore raporti me ministrinë është i kufizuar në aplikimin dhe pritjen për marrje të subvencionit”, u shpreh ai duke shtuar se realizimi i aktivitete kulturore bazohet në gjetje të përkrahësve apo në marrje të mbështetjes nga ndonjë ambasadë e cila ka një buxhet të caktuar edhe për aktivitete kulturore.

Tutje si pjesë e platfomës “Koperativa” e cila ka disa organizata të pavarura nga shtetet e ish-Jugosllavisë e cila synon me kriju struktura të bashkëpunimit në rajon, Ares Shporta u shpreh se pikërisht kjo po është në kundërshtim të plotë me politikat nacionale të këtyre shteteve dhe tentativat për bashkëpunime me ministritë e kulturës të këtyre shteteve nuk kanë pasur ndonjë rezultat pozitiv.

Në anën tjetër Sasa Ilic nga Serbia u shpreh se në aspektin kulturor më parë në ish-Jugosllavi ka ekzistuar një energji pozitive për bashkëpunim kulturorë diçka që nuk gjendet sot, sidomos në Serbi.

“Kemi humbur atë ndjenjën e kulturës dhe të artit. Gjatë gjithë kohës shohim mbrapa të kaluarën dhe nuk shohim përpara. Si praktikë kulturore, kur flasim për të ardhmen, besoj lidhja kulturore dhe bashkëpunimet kulturore mes vendeve duhet që të ndodhin dhe të ndryshojnë atë që politika mos të kontrollojë kulturën. Është e rëndësishme t’i përmirësojmë marrëdhëniet në mes të vendeve në mënyrë që të stabilizojmë gjendjen kulturore”, tha ai duke shtuar se nëse i pyesim politikanët atë thonë se kanë pikëpamje evropiane për kulturën mirëpo realiteti është i kundërt.

“Sot kryeministri apo ministri i kulturës sot janë kurator, politikanët janë bërë kurator të cilët përshembull thonë ky artistë ka marrë kaq para, ky artistë do të ekspozojë, pra kemi humbur ato vlerat e artit dhe të kulturës dhe është transformuar në këtë kulturë brutale e cila vetëm merr para për të qenë vetstabile”, u shpreh ai.

Drita Llolla tha se për të arrtitur ndryshimin kulturorë është shumë e rëndësishme që popujt e rajonit të pranojnë njëri-tjetrin dhe të mos stereotipizojnë kulturat e njëri-tjetrit. “Dëshira jonë ka qenë e thjeshtë që të kthejmë kinemanë në Ulqin e cila nuk ka funksionuar për më shumë se 20 vite”, tregoi ajo në fillim duke shtuar tutje se kanë hasur në vështirë gjatë rrugëtimit të tyre mirëpo i kanë tejkaluar sfidat.

“Mendoj që shoqëritë tona duhet që të maturohen deri në atë pikë që realisht të pranojnë njëri-tjetrin, të pranojnë ekzistencën e njëri-tjetrit, kulturat e njëri-tjetrit pasi që promovimi i vlerave kulturore të njëri-tjetrit mund të jetë pikënisje për një bashkëpunim real”, u shpreh ajo.

Në kuadër të ‘Qendra. Multimedia. Theater. Showcase. 2018” sot është mbajtur edhe panel diskutimi me temën “Shoqëritë evropiane reflektojnë për novelat kritike të krimit”. Më shumë për aktivitetet që do të mbahen nesër mund të klikoni këtu./Kultplus.com