Gjendet në Athinë një pikturë e vjedhur e Picassos

Një pikturë e artistit Pablo Picasso, e cila ishte vjedhur nëntë vite më parë gjatë një plaçkitjeje në një galeri të artit në Greqi, tashmë është gjetur.

Të hënën, policia në Athinë tha se piktura “Koka e Gruas” është gjetur bashkë me një pikturë tjetër të vitit 1905 të piktorit holandez, Piet Mondrian.

Këto dy piktura dhe një tjetër ishin vjedhur gjatë një plaçkitjeje në Galerinë Kombëtare të Athinës në vitin 2012, shkruan BBC, transmeton Gazeta Express.

Agjenia Reuters, duke cituar një burim anonim të policisë, raportoi se një burrë grek është arrestuar, pasi pikturat u gjetën në një kanal në periferi të qytetit.

Piktura e vjedhur e Picassos i ishte dhënë dhuratë Galerisë Kombëtare nga vetë artisti në vitin 1949. Pasi e kishte pikturuar një dekadë para se ta jepte dhuratë, ai kishte thënë se pikturën po ia jepte Greqisë si mirënjohje për rezistencën kundër Gjermanisë naziste.

Pritet që zyrtarët grekë të mbajnë një konferencë për gazetarë më vonë të martën rreth gjetjes së këtyre pikturave. / Gazeta Express / KultPlus.com

Një pikturë nga David Bowie e blerë për 5 dollarë në një deponi kanadeze tani shitet për mijëra dollarë

Një pikturë nga ikona e zhanrit rock David Bowie, pritet të shitet për mijëra dollarë në një ankand arti në internet pasi dikush e mori atë për disa para në një qendër dhurimesh në një deponi të Ontario, shkruan CNN, transmeton KultPlus.

Portreti, i titulluar “DHead XLVI”, është pjesë e një serie prej afërsisht 47 punimesh që Bowie krijoi midis viteve 1995 dhe 1997, sipas Rob Cowley, president i Cowley Abbott, i cili po administron ankandin.

Pjesa ka nënshkrimin dallues të Bowie në pjesën e pasme të kanavacës së bashku me një etiketë që ka emrin e tij, datën 1997 dhe një përshkrim të pikturës si “akrilik dhe kolazh kompjuteri në pëlhurë”. Ekzistonte gjithashtu një etiketë nga një kompani kornizë në Londër që Cowley tha se punonte për Bowie dhe muzikantë të tjerë të famshëm para se të dilte nga biznesi.

Cowley i ka thënë CNN se shitësi, i cili nuk është identifikuar, pagoi 5 dollarë kanadezë (rreth 4.10 dollarë dollarë) për pikturën verën e kaluar në një qendër dhurimesh në një deponi në South River, e cila është rreth tre orë në veri të Torontos.

Personi nuk është koleksionist i arteve dhe thjesht i pëlqente piktura, por vetë piktura i tërhoqi vëmendjen sepse menduan se ishte një pikturë interesante përpara se ta kthejnë dhe të shohin etiketat në anën e pasme”, ka thënë Cowley.

Cowley tha se shitësi i kontaktoi ata rreth pikturës në nëntor dhe ata filluan të punojnë për të vërtetuar punën.

Përveç hulumtimit në internet, ata kontaktuan ekspertin Andy Peters, i cili ka qenë duke mbledhur autografe të Bowie që nga viti 1978 dhe filloi të vërtetonte nënshkrimin e tij pas vdekjes së këngëtarit në 2016 pasi vuante nga kanceri në një përpjekje për të luftuar përmbytjen e falsifikimeve që ishin në dispozicion për shitje.

“Kur pashë për herë të parë pikturën, e dija se çfarë ishte menjëherë. Unë nuk kisha nevojë të shihja autograf në pjesën e pasme sepse e dija, por padyshim që nënshkrimi vulosi marrëveshjen”, i tha Peters CNN në një email.

“Konfuzioni qëndron në atë që ai e ndryshoi firmën e tij aq shumë gjatë karrierës së tij 55-vjeçare, por ka disa nuanca në çdo autograf të vetëm që falsifikuesit nuk mund ta kopjojnë.”

Cowley tha se Bowie pikturonte miqtë, familjen dhe muzikantë të tjerë për serinë DHead, dhe madje bëri disa autoportrete, por ai nuk i identifikoi subjektet e tij.

“Në këtë rast, edhe gjinia është e vështirë të dallohet sepse nuk ka ndonjë tipar të fytyrës përveç profilit anësor. Është një portret mjaft i mrekullueshëm, por është shumë e vështirë të thuash saktësisht kush mund të jetë”, tha Cowley.

Piktura pritej të arrinte në një vlerësim prej $ 9,000 në 12,000 $ CSD (7,381 $ deri 9,841 $ USD) por ajo kaloi atë çmim në ditën e parë të shitjes. Ankandi përfundon më 24 qershor. / KultPlus.com

‘’E ardhmja jonë’’, ekspozita nga vajzat rome zë vend në Komunën e Prishtinës

Projekti nga UN Women, IPKO Foundation dhe Ambasada e Mbretërisë së Bashkuar synon thyerjen e barrierave dhe luftën ndaj stereotipeve të shoqërisë në përgjithësi, nëpërmjet ekspozitës së titulluar ‘’E ardhmja jonë’’, e cila do të realizohet nga vajzat rome, shkruan KultPlus.

Vajzat rome do të shpalosin pikturat e tyre të bukura përbrenda ekspozitës “E ardhmja jonë”, me ç’rast do të tregojnë se si ato e shohin të ardhmen e tyre si pjesë e shoqërisë tonë. Fuqia e artit është konsideruar pikënisja më e mirë për të drejtat e barabarta dhe qasjen në programet socio-kulturore e edukativo-sportive.

“Mënyra më e mirë për të parashikuar të ardhmen tonë është që ta ndërtojmë atë”, thuhet në njoftim përderisa bëhet thirrje që të vizitohet kjo ekspozitë mjaftë domethënëse.

Ekspozita hapet më 6 maj në orën 14:00, në hollin e katit të dytë të ndërtesës së vjetër të Komunës së Prishtinës, që njëkohësisht është edhe nikoqire e kësaj ngjarje. / KultPlus.com

Spanja bllokon shitjen e një pikture të Caravaggios

Qeveria spanjolle ka bllokuar shitjen e një pikture disa orë pas ankandit, duke menduar se mund të ishte vepër e Caravaggios, mjeshtrit italian të dritëhijes.

“Piktura në vaj, e quajtur “Crown of Thorns”, deri më tani e konsideruar si puna e një piktori nga shkolla e José de Ribera, është deklaruar “e paeksportueshme” dhe nuk do të mund të largohet nga Spanja, si një masë paraprake”, thanë burimet qeveritare.

Një vendim i marrë në bazë të një raporti nga Muzeu Prado që thekson “prova të mjaftueshme dokumentare dhe stilistike” për ta konsideruar veprën si të Michelangelo Merisi da Caravaggio.

Sipas burimeve qeveritare, duke pasur parasysh “shpejtësinë e ngjarjeve, një studim i plotë teknik dhe shkencor do të jetë i nevojshëm tani për të përcaktuar, gjatë një debati akademik, nëse atribuimi si Caravaggio është vërtet i besueshëm”./ atsh / KultPlus.com

Ajnshtajn pikturohet në murin e shkollës nga nxënësja Djellza Isufi (FOTO)

Fotografi dhe thënie të ndryshme nga fizikanti Albert Ajnshtajn, shihen ngado, por si pikturë murale, sidomos në vendin tonë kjo gjë është e rrallë.

Një ide të tillë e shprehi dhe realizoj Djellza Isufi, nxënëse në Gjimnazin “Hamëz Jashari” në Skënderaj.

Ajo vendosi të pikturonte figurën e Albert Ajnshtajnit pasi që është në gjimnazin e shkencave, dhe sipas saj qëllimi ishte të lidh artin me shkencën, për t’iu përshtatur profilit të shkollës.

Kjo pikturë murale me dimensionet afërsisht 2.50 metra e gjatë dhe po aq e gjerë, i mori rreth një muaj kohë Djellzës që ta punonte, dhe se ende nuk e ka finalizuar.

“Puna ka filluar një muaj më parë, por nuk ka qenë intensive, sepse i kam vijuar mësimet, punën e kam zhvilluar para orarit mësimor, rreth tre orë në ditë”, tha Djellza, nxënëse në klasën e XI-të.

Djellza tregoi se pasionin për art e ka që prej moshës katër vjeçe, kur edhe zbuloj se kishte këtë talent.

Nga atëherë, ajo ka qenë e përkrahur nga familja dhe shoqëria e saj. Ajo tha se shkolla e ka mbështetur me lëvdata dhe mirënjohje.

Ndër të tjera Isufi tha se mund të bëjë shumë punime të tjera, të llojeve të ndryshme, murale, portret me laps, me ngjyra, me të cilat ka zënë edhe vendin e parë në garat komunale, ndërsa të dytin në nivel republike për kreativitet dhe mendim kritik.

“Punoj të gjitha zhanret e artit figurativ, mirëpo më të përsosura i kam portretet. Mundem edhe të nxjerrë portrete drejtpërdrejt”, tregon 17 vjeçarja.

Diellza shprehet se përveç aktiviteteve në shkollë, dëshiron të marrë pjesë edhe në evente të tjera jashtë shkollës dhe qytetit, që ta sfidojë veten më shumë, sepse është në proces të formimit.

Sa i përket të ardhmes së saj, mendon se nga piktura nuk do të ketë të ardhurat e mjaftueshme.

“Realisht, unë e dua shumë pikturën, por jam duke e shqyrtuar si mundësi t’i ndjek studimet në dizajn grafik, për të pas më shumë mundësi punësimi”, tregon Djellza.

Gjithashtu, profesoresha e Artit Figurativ, Remzije Shabani Beqa, tregon se me Djellzën punon që prej klasës së VI-të, dhe e ka vërejtur talentin e saj me paraqitjen e vijave të lirshme artistike dhe formave shumë të sakta në krahasim me moshën që kishte.

Mësimdhënësja thotë se është munduar ta përkrahë gjithmonë Djellzën, duke ia marrë punimet e saj si shembull dhe duke i diskutuar në klasë. Por, edhe duke e angazhuar në ekspozita që mbaheshin në shkollë dhe në gara të ndryshme.

“Është një ndjenjë jashtëzakonisht e mirë kur e shoh Djellzën duke punuar në talentin e saj, i përjetoj shumë sukseset e saj dhe te gjithë nxënësve të tjerë që kanë pasion për artin”, tha Shabani Beqa.

Drejtori Hajdar Beka thotë se i përkrahin këta nxënës me talent herë pas here me bursa të cilat i jep Drejtoria e Arsimit në Skenderaj, dhe i blejnë gjithë̈ ngjyrat dhe mjetet që u nevojiten, në rastet kur realizojnë ndonjë vepër për shkollën, siç është rasti i pikturës murale të Ajnshtajnit.

Beka kërkon nga Drejtoria e Arsimit që të vazhdon t’i mbështetë nxënësit me mjete financiare, në mënyrë që talentin e tyre të mund ta prezantojnë jo vetëm në Kosovë, por edhe jashtë vendit.

Gjithashtu, drejtori shprehet se kishte qenë ide e mirë të hapeshin edhe ekspozita në këtë komunë, ku pikturat mund të shiteshin, poashtu të organizoheshin më shumë gara në nivel republike dhe regjionale, duke i motivuar më shumë nxënësit.

Ndërkaq, Gjimnazi “Hamëz Jashari”, punën e filloi në vitet 1967/68 në kuadër të Gjimnazit të Mitrovicës, për ta vazhduar punën më i pavarur në Skenderaj që nga vitet 1969/70.

Aktualisht në këtë gjimnaz vijojnë mësimet 622 nxënës, në dy drejtime, shoqëror dhe atë natyror. / Zelfije Zeneli / KultPlus.com

“Shën Mëri Eleusa”, ikona e pikturuar nga Nikolla Onufri në 1578

Ikona “Shën Mëri Eleusa” është një prej ikonave të ekspozuara në MKAM, të Nikolla Onufrit, në pavionin që mban emrin e babit të tij.

Muzeu i Artit Mesjetar thekson se “ikona është pikturuar nga Nikolla Onufri për ikonostasin e kishës së Shën Mëri Vlahernës në Berat në vitin 1578”.

Nikolla djalë dhe nxënës i Onufrit ka ndjekur gjurmët artistike të babait dhe mësuesit të tij, jo vetëm në stil por edhe në mënyrën e pikturimit. Në fund të ikonës mbi një sfond të kuq, piktori ka lënë të shkruar mbishkrimin “lutje e shërbëtorit të Zotit, konteshë dhe grua e priftit, Amin”.

Virgjëresha paraqitet me Krishtin fëmijë në dorë të majtë, dhe me dorën tjetër tregon fëmijën e saj. Krishti paraqitet i qetë duke mbajtur një pergamen të mbledhur në dorë të majtë dhe jep bekimin e tij me dorën e djathtë./ atsh/ KultPlus.com

Angelina Jolie do ta shesë pikturën e vetme të Winston Churchillit të bërë gjatë Luftës II Botërore

Angelina Jolie do të shesë pikturën e vetme të bërë nga kryeministri i Britanisë së Madhe, Winston Churchill, gjatë Luftës së Dytë Botërorë dhe pritet të arrijë shumën prej 2.5 milionë funteve ( 3.4 milion dollarë), në ankand, shkruan CNN të mërkurën.

Churchill pikturoi “Kulla e Xhamisë Koutoubia” në Marrakech, Marok, pasi mori pjesë në Konferencën e Casablancas në janar 1943, gjatë së cilës ai dhe presidenti i SHBA-së Franklin D. Roosevelt hartuan fazën tjetër të strategjisë së tyre për të mposhtur Gjermaninë naziste.

Churchilli ia dha pikturën Rooseveltit, e cila përfundoi në koleksionin e arteve të Joliet. Aktorja ka vendosur të shesë pikturën me çmimin prej 1.5 milionë deri në 2.5 milionë funte (2 milionë deri në 3.4 milion dollarë).

“Piktura është e vetmja vepër që Churchilli pikturoi gjatë luftës, mbase i inkurajuar nga përparimi i fundit i bërë nga aleatët në atë vend, që ai e konsideronte si një nga vendet më të bukura që kishte hasur”, tha Nick Orchard, kreu i artit modern britanik shtëpinë e ankandit “Christie”.

Piktura u bë pasi të dy udhëheqësit ranë dakord të pranonin vetëm një “dorëzim të pakushtëzuar” nga armiku.

Edhe pse Churchilli ka pikturuar më shumë nga Maroku para se të niste lufta, kjo është vepra e tij e vetme mes viteve 1939-1945.

“’Kulla e Xhamisë Koutoubia’ është piktura më e mirë e Winston Churchillit duke specifikuar edhe rendësinë që kishte për të, dhe fakti që thekson miqësinë midis dy udhëheqësve”, ka thënë Orchard.

Piktura do të dalë në shitje më 1 mars. / KultPlus.com

Arta Loxha, artistja që përmes artit promovon kulturën shqiptare në Amerikë

Medina Pasoma

Përderisa disa persona bëhen tok shpirtërisht me profesionin, ajo ka arritur të bashkëdyzohet me emrin e saj. Arta Loxha, një shqiptare nga Amerika, që në bankat e shkollës fillore krijimtarinë artistike e pa si një shpëtim shpirtëror dhe e barti mallin e atdheut në të, shkruan KultPlus.

Si e lindur dhe e rritur në Mahnattan, Arta barti me vete identitetin dhe kulturën shqiptare në çdo hap të sajin, madje edhe në botën e saj artistike, e cila nisi qysh kur ajo ishte e vogël.

Periudha e shkollës së mesme për të do të shndërrohej në pjesën kur do të krijonte lidhje me artin në mënyrë profesionale. Dyert e shkollës së mesme “Laguardia High School of Music, Art and The Performing Arts”, u hapën për të, duke qenë pararendëse të studimeve akademike në prestigjiozen “Hunter College”.

Mirëpo, dashuria e saj për pikturën kishte nisur para leksioneve të profesorëve të huaj, ka treguar Arta për KultPlus.

“Në klasën e parë, kur kishim ndonjë detyrë të shkrimit, nxitoja ta mbaroja pjesën e shkrimit me sa më pak rreshta, që të kem sa më shumë hapësirë poshtë për ilustrim shoqërues”, fillon rrëfimin e saj me plotë entuziazëm Arta Loxha.

Që nga këto kohëra e deri më tash shumëçka ka ndryshuar, e më së shumti krijimtaria e Artës, e cila është profesionalizuar dhe dëshmuar.

Siç ndodh rëndom me shqiptarët e diasporës, lidhja e saj me vendin ku ka prejardhjen mbetet e veçantë, andaj ajo kujdeset që pothuajse në çdo vepër të saj t’i bëj ‘konak’ motiveve shqiptare.

Veshjet tradicionale, simbolikat e qyteteve e traditat antike shkrihen në brushat e ngjyrat e Artës, për të mbetur një formë promovimi të kulturës shqiptare te banorët e Amerikës dhe më gjerë. Madje, ajo që bie në sy në veprat e publikuara në faqen personale në Facebook, “Arta the artist”, është kreativiteti i shprehur në kartat e dorës. Në vend të figurave të zakonshme që jemi mësuar t’i shohim, Arta i bën vend personave me veshje shqiptare në to. Përveç dukjes të veçantë, kjo formë unike e kartave në gërshetim me kulturën shqiptare, ka edhe një histori të ndjeshme brenda vetes.

“Rreth 15 vite më parë, fillova të ndihmoj gjyshen time në Nju Jork për të përfunduar qepjen e kostumeve kombëtare. Gjyshja kishte shumë dëshirë dhe ndjente kënaqësi gjatë kësaj pune, qëllimi i saj ishte që secila prej mbesave të saj të kishte nga një veshje kombëtare të qëndisur nga duart e saj”, sqaron artistja nga Amerika.

Në anën tjetër, përgjatë kësaj kohe ajo u mahnit nga pasuria e veshjes shqiptare, teksa e futi veten në rrugët e studimeve të kësaj pjese.

“Gjatë kësaj kohe isha e angazhuar në studime, hulumtime të veshjeve mbarëshqiptare dhe u dashurova, u magjepsa me të gjitha veshjet e rajoneve mbarëshqiptare. Fillova të qëndis, të bëja punë dore, krijime të frymëzuara nga këto veshje tradicionale, antike”, shtoi Arta Loxha.

Por, përtej veshjeve tradicionale, përfshirja e tyre në karta dore të lojës ka edhe një simbolikë tjetër që ndërlidhet me gjyshen e saj.

“Gjatë kësaj kohe kam luajtur lojëra tradicionale të letrës me gjyshen time, si “Xing” dhe “Xhandar”. Vitin e kaluar, gjyshja ime ndërroi jetë dhe unë shpesh mendoja për kohën që kemi kaluar së bashku. Të njëjtat lojëra me letra që kam luajtur me gjyshen time, u kam mësuar fëmijëve të mi. Ky ishte fillimi i idesë time, letra me motive shqiptare”, thekson Loxha.

Andaj, artistja vendosi që këtë formë të krijimit artistik ta bëj me shumë dashuri dhe nostalgji për gjyshen e saj.

“Në këtë mënyrë unë mbaj kujtimin e gjyshes sime, si dhe kulturën tonë mbi fëmijët e mi”, konkludon Arta Loxha.

Në pyetjen se cilat janë elementet që më së shumti janë prezente në krijimtarinë artistike të saj, Arta thotë se tatuazhet dhe detajet e njohura popullore zënë më së shpeshti vend, si një kujtesë e të kaluarës dhe historisë, teksa për artin ka pikëpamje interesante.

“Arti më jep lirinë për t’u shprehur plotësisht. Është e ngjashme me të pasurit e një sensi të 6-të. Kur nuk mund të përshkruani një ndjenjë me fjalë, art të jep në gjendje ta ilustroni atë ndjenjë”, thotë Loxha.

Pavarësisht pse artistët nuk mund të bëjnë dallime për veprat e tyre, për KultPlus ajo i veçon disa që i ka për zemër.

“Veprat që më së shumti i dua nga krijimtaria ime janë seritë “Stinët”, të cilat janë plot me “Easter Eggs” apo detaje të fshehura,  aspekte që tregojnë pjesë të kulturës”, vlerëson artistja.

Arta përmend edhe ilustrimin “Pranvera”, në të cilën paraqitet një grua me veshje tradicionale nga Elbasani.

“Elbasani është vendi ku festivali “dita e verës” u festua historikisht. Ajo gjithashtu ka rrathë që bëhen tradicionalisht gjatë kësaj feste. Lulet që ilustrova janë “Anemone blanda”, një lule që është vendase në Ballkan”, sqaron Arta Loxha.

Veprat e saj janë pritur mirë nga publiku, ndërkaq ajo ndjehet më së miri kur diçka e re mësohet nga arti i saj, teksa përmend ndonjë fjalë të re, përrallat popullore dhe detajet tjera burimore shqiptare. Si banore e Amerikës, nuk mund të lë pa përmendur edhe reagimet e të huajve ndaj krijimtarisë së saj.

“Amerika, sidomos Nju Jorku është me plot njerëz të kulturave të ndryshme. Është interesante të shohësh motivet dhe ngjashmëritë e zakonshme në kultura të ndryshme. Ne kemi më shumë gjëra që na lidhin sesa që na ndajnë me ta”, vlerëson Arta Loxha.

Ajo synon që të gjitha këto vepra artistike të kenë pikëtakim një ekspozitë me disa artistë shqiptare në Nju Jork, teksa kjo do ta bind publikun edhe një herë se arti është ‘urë’ kulturash në çdo kohë. / KultPlus.com

Piktura e Agim Sulajt që shpreh mallin e emigrantit për atdheun

Sot në ditën ndërkombëtare të emigrantëve sjellim një pikturë të piktorit shqiptar, i cili jeton në Itali, Agim Sulaj.

“Emigranti i vogël. Vendi im, Shqipëria”, një tablo që tregon një djalë të vogël teksa kërkon në hartë atdheun e tij dhe Vlorën qytetin e prindërve të tij.

Kjo pikturë është blerë ng një grua belge, sepse sipas saj përcjell një mesazh universal, siç është emigrimi, tregon vetë piktori Sulaj,  i cili na tregon gjithashtu se kush ishte djali i vogël që e frymëzoi për këtë tablo.

“Është tablo e pak viteve më parë. Kam qenë gjithmonë i dedikuar në punën time ndaj emigrimit dhe historive të veçanta të kësaj plage të pa shërueshme të Shqipërisë.  Tabloja në fjalë prezanton një fëmijë të vogël në një klasë fillore të Italisë. Prindërit e tij janë shqiptarë.  Dhe tabloja prezanton momentin kur fëmija gjen me kureshtje e mall Shqipërinë , në hartën e madhe të Italisë dhe pikërisht kërkon Vlorën e prindërve të tij. Është një tablo autobiografike mund të quajmë, ekspozuar për herë të parë në ekspozitën personale në Kruishoutem të Belgjikës. Qendra europiane e Humorit e Ilustrimit satiric. E bukura është që e ka blerë një grua belge  “për mesazhin poetik e universal që përcjell” , mbaj mend më ka thënë, tregon piktori Agim Sulaj për “Diaspora Shqiptare”. /dp/ KultPlus.com

Piktura e artistes kosovare bëhet kartëpostale në Tajlandë

Tanimë është dëshmuar se arti depërton përtej kufinjve dhe së fundmi Mimoza Rraci na bindi edhe një herë për këtë, shkruan KultPlus.

Artistja e re kosovare ka realizuar kohë më parë një vepër artistike, në të cilën shfaqet një mjeke që në maskën e saj ka flamurin e Kosovës.

Përderisa tanimë personali shëndetësor në mbarë globin është kthyer në kategorinë që më së shumti kemi nevojë, Tajlanda ka vendosur ta vlerësoj punën artistike të Rracit.

Mimoza ka bërë të ditur se ambasada e Kosovës në Tajlandë ka vendosur t’i falenderoj kontributdhënësit shëndetësor duke përdorur veprën e saj si kartëpostale.

“Cfare ndjesie, Ambasada e Kosoves n’Tajland permes punes sime falenderon heronjet e 2020tes”, ka shkruar Rraci.

Rasti i Mimozës dhe shumë artistëve të tjerë na bëjnë të ditur se arti është përfaqësimi më i denjë i yni. / KultPlus.com

VoRAE hapë konkurs për pikturë dhe fotografi

Organizata “Zëri i Romëve, Ashkalive dhe Egjiptianeve”, në kuadër të Festivalit Multikulturorë, po organizon ngjarjen që promovon identitetin dhe kulturën e komuniteteve rom, ashkali dhe egjiptian, rolin e grave në shoqëri dhe ofrimin e mundësive të barabarta.

Ftoheni të merrni pjesë në garën për pikturën/fotografinë më të mirë, 30 prej të cilave do të ekspozohen në Galerinë e Arteve në Prishtinë.

Për të qenë pjesëmarrës ju duhet:

– Të postoni fotografinë tuaj në faqen tuaj personale në Facebook, duke përdorur hashtagun #Letëfestojmëngjajshmëritëtona dhe

– Të bëni TAG faqen e “Voice of Roma, Ashkali and Egyptians in Kosovo”

A. Tema dhe Qëllimi:

Ftesë për pjesëmarrje në konkurs të pikturës/fotografisë me temën:

“Le të festojmë ngjashmëritë tona!”

B. Afati i aplikimit

Data e fundit e aplikimit është 5 Nëntor 2020, deri në ora 17:00.

C. Ceremonia e shpërndarjes së çmimeve

a. Çmimet fituese, punimet e të cilëve do të vlerësohen si të denja do të ekspozohen në Galerinë e Arteve në Prishtinë.

b. Kandidatët me fotografitë më të mira do të kenë mundësi pjesëmarrjeje në trajnim për fotografi. / KultPlus.com

Piktura e cila u vlerësua si kopje, dyshohet të jetë vepra e Rembrandt

Një pikturë e vogël e një plaku të lodhur, melankolik, e konsideruar si kopje dhe e dërguar në bodrumin e një muzeu, është zbuluar të jetë një nga veprat e punëtorisë së Rembrandit dhe me mundësi të vetë atij, shkruan The Guardian, përcjellë KultPlus.

Muzeu Ashmolean në Oksford këtë javë do ta ekspozoj “Head of a Bearded Man” (c 1630), i cili u la si pjesë e tij në 1951 si një panel i Rembrandt. Në 1981, ajo u refuzua nga Projekti i Kërkimit Rembrandt, autoriteti kryesor në botë për artistin dhe që ka një fjalë përfundimtar për atributet.

“Ata e panë një freski në pikturë dhe vendosën se nuk ishte një pikturë e Rembrandt,” tha kuratori Ashmolean i artit të Evropës Veriore, An Van Camp. “Ata thanë se mund të jetë një pikturë imituese në stilin e Rembrandt dhe është bërë ndoshta para fundit të shekullit të 17-të, pra as gjatë jetës së Rembrandt.”

Kuratorët e hidhëruar e zhvendosën atë në dyqanet e muzeut në bodrum. Van Camp u bashkua me muzeun në 2015 dhe u bë i vetëdijshëm për pikturën me madhësi kartoline se “askush nuk donte të fliste sepse ishte ky Rembrandt i rremë”.

Van Camp u kërkua së shpejti për të ndihmuar në organizimin e një ekspozite të madhe të Rembrandt të Rinj, e cila u hap në muze në shkurt, para mbylljes në mars. / KultPlus.com

Për 4 muaj në karantinë, artisti krijon pikturën më të madhe në botë, sa 4 fusha basketbolli


Artisti britanik Sacha Jafri vendosi që në bashkëpunim me autoritetet e Dubait të merrte ‘peng’ sallën e ballos të hotelit ku po qëndronte i karantinuar për 4 muaj, Atlantis The Palm, duke e krijuar një vepër komplekse që në përfundim do të shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 2 mijë metrash katrorë, sa 4 fusha basketbolli.

I njohur për stilin e realizmit magjik të veprave, 43-vjeçari që ka studiuar në disa prej shkollave më prestigjioze britanike, si ajo e Eton Jafri, e ka quajtur veprën “Rrugëtimi i Njerëzimit” dhe është e kompozuar pjesërisht me qindra vepra që fëmijë nga e gjithë bota ia kanë dërguar online.

“I kërkova fëmijëve të dërgonin vepra që tregonin sesi ndiheshin në këto momente karantine dhe pandemie. Për të rriturit është mjaftueshëm e vështirë, mendoni për një fëmijë 4-vjeçar”, thotë Jafri, i cili mendon ta përfundojë veprën në rreth 6 muaj, ku 4 kanë kaluar tashmë.

Në përfundim, vepra do të ngrihet vërtikalisht dhe do të projektohet në qiellgërvishtësin më të lartë në botë, Burj Khalifa dhe më pas do të ndahet në 60 panele më të vogla për t’u shitur në ankand.

“Mendoj se do të ketë koleksionistë të mëdhenj që mund të paguajnë edhe 4 milionë dollarë për çdo panel”, thotë artisti, që mendon të mbledhë rreth 30 milionë dollarë nga e gjithë vepra.

Të gjithë paratë do të shkojnë në bamirësi, pikërisht për fëmijët në nevojë, një projekt ky i mbështetur nga UNESCO dhe yje të showbizit si Rita Ora dhe Eva Longoria. /KultPlus.com

Profesori që historinë e shndërron në art

Suada Qorraj

I lindur në qytetin e kullave mes historisë, të bëmave dhe heronjve që përshkruan vendin me vite. Dashurinë e madhe për artin, atdheun por edhe brengën që i erdhi pikërisht atëherë kur liria trokiti në fshatin e vogël ku ishte rritur, arriti ta shprehte përmes vizatimeve, që në atë kohë i ishin shndërruar në të vetmet fjalë, shkruan KultPlus.

Kushtrim Dacaj, profesor i Gjeografisë në Gjimnazin ʺVëllezërit Frashëriʺ në Deçan, ka rrëfyer për KultPlus për ditët e para të “takimit” të tij me lapsin e letrën, e deri në përvetësimin e këtij arti, që sot duhen shumë pak fjalë për ta dëshmuar.

Portretet që deri më sot ka realizuar, shfaqin vlerat kombëtare, heronjtë që pati fatin t’i takoj, por edhe ata të cilët historia ja mësoj.

Dacaj ka thënë se arti për të nuk është veç pasion, ai është një obligim për tokën, popullin por edhe atyre që jetën e dhanë për liri.

“Përveç punës që bëj dhe mësimit që zhvilloj me nxënësit, kohën e lirë e kaloj me punimin e portreteve. Këtë, përveç se e shoh si një pasion timin, gjithashtu e marr edhe si obligim ndaj kësaj toke, këtij populli dhe atyre që dhanë jetën për liri, pra dëshmorëve dhe të rënëve tanë”, ka pohuar ai.

Nuk mban mend se sa portrete ka realizuar deri më sot por sipas tij kjo është mënyra e tij për të përkujtuar figurat e ndritura të kombit, të qyteti ku ai është rritur, vendit që tokës i fali martirë e dëshmorë.

“Kam lindur në Deçan, një vend që ka dhënë shumë dëshmorë dhe martirë për këtë tokë, jam rritur duke dëgjuar për kontributin dhe vuajtjet e vajzave dhe djemve më të mirë të kombit, për çlirimin e trojeve tona. Prandaj, përmes portreteve që i punoj mundohem që tʼi përkujtoj figurat e ndritura të kombit, t’i transmetoj ato te gjeneratat e reja dhe së bashku t’i ruajmë dhe ti nderojmë veprat e tyre”, ka vazhduar Dacaj.

Tutje ai treguar edhe për procesin e krijimit të një portreti, duke theksuar se krahas punës, janë të domosdoshme edhe përkushtimi e vullneti.

“Punimin i një portreti kërkon një përkushtim dhe vullnet të madh. Zakonisht e përzgjedhi një fotografi dhe filloj të marr përmasat e saj të cilat i paraqes në fletë të bardhë (varësisht nga madhësia e fletës). Portretin filloj ta punoj në vija të lehta për të parë saktësinë e tij. Pasi të sigurohem se portreti është brenda parametrave dhe vijave, atëherë kaloj në pjesën e dytë, atë të vendosjes së vijave përfundimtare dhe nxjerrjen e nuancës së fytyrës bashkë me elementet e saj. Portreti me tu mbaruar do të lyhet me një spërkatës përkatës që lapsi të shkëlqej më mirë dhe të jetë më i qëndrueshëm”, ka rrëfyer profesori.

Dacaj ka shtuar se pikturat që ai ka realizuar deri më tani nuk janë për shitje disa prej tyre tashmë i janë dhuruar familjeve të dëshmorëve, shokëve apo edhe artistëve të ndryshëm. Ai ka thënë se nuk ka qëllim promovimin e vetes ngase qëllimi i tij i vetëm është përkujtimi dhe nderimi i figurave të mëdha të kombit. / KultPlus.com

Historia e pikturës më të shitur në botë, shndërrohet në shfaqje teatrore

Një tregim i ri i dramës dhe misterit që rrethon pikturën më të shtrenjtë në botë është vendosur të shfaqet në New Yourk në vitin 2022, si një nga shfaqjet muzikore të Broadway.

“Salvator Mundi!”, titullohet shfaqja që do të realizohet nga kompania “Caiola Productions”, fituese e çmimit “Tony Award”. Kjo shfaqje do bëjë kronikën e portretit të Jezusit të periudhës së Renesancës, që është realizuar nga Leonardo da Vinçi.

Vepra konsiderohej e humbur për qindra vite dhe u rizbulua gjatë këtij shekulli, shkruan CNN, transmeton KultPlus.

Skenaristja e “Salvator Mundi!”, Deborah Grace Winer, beson se vepra e Da Vinçit i ka të gjithë përbërësit e nevojshëm për të bërë një narrativë historike për skenën.

“Ka një cilësi epike në lidhje me këtë histori për të cilën unë mendoj se shkon shumë mirë me muzikalet. Është pothuajse Sheksperiane, me përzierje të elementeve të operës”, ka thënë ajo përmes telefonit nga Manhattan.

Piktura ishte realizuar me kërkesë të Louisit të XII të Francës rreth vitit 1500, por pasi u dëmtua dhe u mbulua me ngjyrë të errët, besohej që me shekuj që është një kopje nga një artist më pak i njohur. Në vitin 2005 piktura u shit në një ankand si kopje e origjinalit, për më pak se 10,000 dollarë një shoqërie që bënte tregti me artin. Teknologjia me rreze infra të kuqe, që më herët ka zbuluar ripërpunime të dorës së Jezusit, sinjalizoi që ka shumë të ngjarë që vepra është realizuar nga vetë Da Vinçi.

 Piktura pati një ekspozitë të madhe në Galerinë Kombëtare në Londër në 2011, dhe çmimi i saj u rrit shumë. Piktura “Salvador Mundi!” qarkulloj mes koleksionistëve privatë deri në vitin 2017, ku u shti në ankand për 450.3 milion dollarë. / KultPlus.com

Kur një Picasso blihet 100 euro

Një italiane fitoi një pikturë të Picassos, e vlerësuar 1 milion euro (1,1 milion dollarë) në një lotari bamirësie, njoftuan organizatorët e lotarisë.

Ajo fitoi çmimin në një bingo ndërkombëtare, e quajtur “1 Picasso për 100 euro” të drejtuar nga shtëpia e ankandeve ”Christie’s” dhe organizata CARE për të financuar projektet në Afrikë.

Pjesëmarrësit paguajnë 100 euro për një biletë në internet.

Bileta fituese u përzgjodh përmes shortit në shtëpinë e ankandeve ”Christie’s”, në Paris.

”Kjo lotaria mblodhi mbi 5 milionë euro dhe në të morën pjesë blerës nga mbi 100 vende”, theksuan organizatorët në transmetimin live të shortit elektronik të çmimeve.

Fillimisht lotaria ishte planifikuar për më 30 mars, por ishte shtyrë për shkak të pandemisë së koronavirusit.

“Nature Morte”, e vitin 1921, ishte një pikturë në vaj nga Picasso/DPA/ KultPlus.com

“Pamje nga rënia e Ikarusit”, filozofia që fshihet pas pikturës

Kjo pikturë është punuar nga nga Pieter Bruegel i Vjetri

Piktura që tregon se askujt s’i intereson se Ikarusi po mbytet. Një pikturë që na bënë të kuptojmë se sa pak i intereson botës për dhimbjet tona, shkruan KultPlus

E gjithë palumturia jonë vie nga shqetësimet e panevojshme që kemi për mendimin e tjetrit. Ne e dorëzojmë lirinë tonë në gjykimin e njerëzve që s’i njohim, apo s’i pëlqejmë.

Gjë që është skandaloze sipas portretizimit që na jep Bruegel.

Kjo pikturë është pikturuar në citin 1555, dhe është bërë me ngjyra vaji.

Imazhi është marrë nga miti i fluturimit nga kultura greke ngaku Ikarusi tenton të fluturojë e ta prek qiellin dhe përfundon i mbytur në ujë.

Ikarusi ndodhet vetëm në një kënd të pikturës duke treguar se sa rëndësi u kushton bota problemeve tona.

Në pikturë mund të shihen vetëm këmbët e tij dhe asgjë tjetër./KultPlus.com

Piktori i luftës

Disa vepra arti janë aq të famshme e aq tërheqëse, sa që është e vështirë që veprat tjera të kenë vëmendjen e duhur – edhe nëse janë bërë nga i njëjti artist. Meditimi enigmatik i Grant Woodit për vlerat rurale, “Gotika amerikane” (1930), është pikturë e tillë. Kimia e çuditshme e fshatarëve me buzë të mbyllura që dominon sipërfaqen e veprës, lë në hije pikturat tjera të së njëjtës dorë (sa shumë vepra të tjera të Woodit mund t’i kujtoni?). “Guernica” (1937) nga Pablo Picasso ka pasur efekt të ngjashëm eklipsues, shkruan kritikja e artit Kelly Grovier, transmeton Telegrafi.

“Gernika” (1937), pikturë e bërë nga Pablo Picasso

Teksa shumë prej nesh mund të kujtojnë gjymtyrët e prera, shprehjet e vuajtjes dhe kokën e kalit në reflektimin prekës të bërë nga Picasso, për bombardimet shkatërrimtare të prillit 1937 të qytezës baske të Gernikës (gjatë Luftës Civile në Spanjë), nuk është e lehtë të përmendësh një vepër tjetër të vetme të tij që ka të bëjë me luftën. Megjithatë, një ekspozitë e rëndësishme u hap në Muzeun e Armatës në Paris, që tregon se lufta ishte preokupim përcaktues i artistit, jeta e gjatë e të cilit u shtri që nga Lufta e Pavarësisë së Kubës (që shpërtheu në 1895, kur ishte ai14 vjeç) e deri te Lufta e Vietnamit që përfundoi dy vjet pas vdekjes së artistit më 1973.

“Masakra e Koresë” (1951), pikturë e bërë nga Pablo Picasso

Asnjë pikturë e Picassos nuk ka vuajtur më shumë nga fuqia e “Gernikës”, sesa reagimi ndaj akuzave për mizoritë e kryera në vitin 1951, me ndihmë nga trupat amerikane, në atë që u bë më vonë u quajt Masakra e Sinçonit. Vepra e Picassos ku shfaq një grup të grave dhe të fëmijëve që do të vriten nga afër nga një bandë e pafytyrë e rrugaçëve robotikë, pos nuancave gri është gjithçka tjetër që “Gernika” nuk është. Aty ku vepra më e hershme dhe më e famshme është thyerje e simboleve dhe shenjave, literalizimi i tregimit vizual transformon “Masakrën e Koresë” (1951) në një karikaturë të tmerrshme: në strip!

“Ata duken”, thotë kuratorja e ekspozitës, Isabelle Limousin, “sikur të ishin veshur me mburoja nga kohët e largëta ose nga e ardhmja – diçka si nga një roman i fantashkencës apo nga filmat”.

Në anën e majtë të pikturës, një grup i tri grave të pashpresa (dy prej të cilave duken shtatzënë) dhe pesë fëmijëve (në gjendje të ndryshme të ankthit dhe panikut) presin ekzekutimin e menjëhershëm nga një skuadër që vjen nga e djathta. Picasso është i prirë të barazojë atë tmerr me barbarizmat të cilat i kemi hasur në pikturën e famshme të bërë nga Francisco de Goya, “I treti i majit 1808” (1814), me koreografinë e njëjtë të ushtarëve të ligë që u afrohen civilëve të pambrojtur. Një gjenealogji artistike nga piktura e Goyas haset edhe tek portretizimi i famshëm i bërë nga Edouard Manet, për vrasjen e Perandorit të Meksikës në qershor 1867, “Ekzekutimit i perandorit Maksimilian” (1868-1869), që është organizuar në mënyrë të ngjashme si vepra e Picassos.

“I treti i majit 1808” (1814), pikturë e bërë nga Francisco de Goya

Dialogu i Picassos me të kaluarën, te “Masakra e Koresë” shtrihet përtej aluzioneve që ua bën veprave të Goyas dhe Manetit. Viktimat e Pikassos janë grumbulluar paraprakisht në një trekëndësh që ndërlidhet me sigurinë hyjnore të shumë portreteve të nënës me fëmijën, të bëra gjatë Mesjetës dhe Rilindjes, që nga “Madona në livadh” nga Raphael e deri te “Virgjëresha e shkëmbinjve” nga Leonardo da Vinci. Por, këtu, ky trekëndësh mbrojtës ka nis të thyhet nga një forcë mekanike që godet nga e djathta.

“Ekzekutimit i perandorit Maksimilian” (1868-1869), pikturë e bërë nga Edouard Manet

Ushtarët anonimë përparojnë në unison dhe çnjerëzimi i tyre theksohet nga shpata, lart në anën e djathtë – një simbol që Picasso e ka përdorur në aspekt tjetër te “Gernika”. Në pikturën e mëparshme të artistit, shpata dhe krahu janë shkëputur dhe janë në pjesën e poshtme të pikturës. Përdorimi i tillë për “Masakrën e Koresë” është shprehje e agresionit perandorak që sugjeron pesimizëm ndaj politikës globale dhe ngritjen e totalitarizmit të pandëshkuar. Krahu është gati për gjymtuar të pafajshmit: një arketip i përjetshëm i tiranisë së pamëshirshme!

“Vepra nuk u prit mirë”, thotë Limousin, duke komentuar edhe reagimet e kritikëve më 1951. “Piktura u cilësua si shumë e lehtë, shumë e lexueshme për bashkëkohësit e artist, sepse u perceptua si ndarje e organizuar thjesht mes ‘të mirëve dhe të këqijve’”.

“Madona në livadh” (1505-1506), pikturë e bërë nga Raphaeli

Ndoshta, në mendjen e Picassos, poezia e “Gernikës” e krijuar 14 vjet më parë, nuk kishte ndikim të mjaftueshëm për paqe te zemrat dhe mendjet e liderëve botërorë. Ndaj, ishte koha për një kokëfortësi brutale. Megjithatë, ndonëse u kritikua nga shumë njerëz dikur, Limousin beson se, në retrospektivë, meriton të rivlerësohet nga publiku si “vepër e fuqishme”.

Nga obsesioni me konfliktet e kohës, Picasso kurrë nuk u regjistrua në asnjë ushtri. Si banor i Parisit gjatë Luftës së Parë dhe të Dytë Botërore, nuk kishte asnjë detyrim ligjor, si shtetas spanjoll, për t’iu bashkuar luftës kundër Gjermanisë. Në vend që të mbushte armën në vijën e frontit, zgjodhi t’i mbushte pikturat me energji kundër luftës – një impuls evident te disa nga veprat e tij më të hershme, që nga viti 1912, që u referohen trazirave në Ballkan.

“Virgjëresha e shkëmbinjve” (1483-1486), pikturë e bërë nga Leonardo da Vinci

“Marrëdhënia mes Picassos dhe luftës”, shprehet Limousin, “është e rëndësishme në artin e tij, që në fillim”.

Sa si kjo marrëdhënie shfaqet, nuk është gjithmonë e qartë. Ndaj, për të kontekstualizuar pikturat dhe vizatimet që në shikim të parë nuk duken se janë frymëzuar nga lufta, organizatorët e ekspozitës kanë analizuar materialin biografik dhe historik që hedh dritë të re te veprat e tij.

Kolazhet e para kubistë të Picassos, përfshirë “Shishja dhe gazeta” (1912), që merret me tensionet dhe luftërat në Ballkan

“Një gjë që është shumë e rëndësishme për këtë ekspozitë”, shpjegon Limousin, “është fakti se po ekspozojmë 330 vepra, mbi një e treta e të cilave janë të Picassos, një e treta nga arkivat personale të artistit dhe një e treta objekte që lidhen me temën ushtarake të muzeut”.

Radioja që ka përdorur Picasso

Duke prezantuar vizionin artistik të Picassos, ekspozita na kujton se gjithë arti krijohet nga individët të cilët jetojnë jetët e tyre – në shumë aspekte si ti dhe unë – duke lexuar dhe diskutuar idetë, e duke dëgjuar radion me gëzim e zemërim. Radioja “Super Groom” e vitit 1939, tek e cila Picasso mund të ketë dëgjuar interpretimet e miqve të tij muzikantë, apo lajmet për krimet e luftës, do të jetë po ashtu në ekspozitë. Pajisja duket si makinë kërcënuese në karikaturën e quajtur “Lufta” (1951), që Picasso e krijoi të njëjtin vit kur bëri “Masakrën e Koresë”: një konstruksion që duket si një kryqëzim surreal mes një tosteri, një radioje dhe një mjeti të blinduar që nxjerr zjarr dhe krijon errësirë.

“Lufta” (1951), karikaturë e thjeshtë dhe infantile, e bërë nga Pablo Picasso

Me aq art të mirë në ekspozitë (rreth 140 vepra të Picassos) është e lehtë të harrohet se vendi që mirëpret këtë shfaqje, Muzeu i Ushtrisë, i përkushtohet një gjëje tjetër: armëve!

“Kjo është histori, aq sa një ekspozitë arti”, shprehet Limousin, duke theksuar se ekspozita nuk mëton të shënojë hapin e madh në jetën dhe karrierën e Picassos por, më shumë se kjo, 80-vjetorin e përfundimit të Luftës Civile në Spanjë. /Telegrafi/

Një pikturë e Hopper shitet në ankand për 92 milionë dollarë

Një pikturë ikonike e artistit të famshëm amerikan, Edward Hopper, është shitur në një ankand në New York për gati 92 milionë dollarë. Piktura “Chop Suey” e vitit 1929 u bë më e shtrenjta e Hopperit e shitur ndonjëherë në ankand.

Ajo ishte një nga 91 pikturat e artit modern të vendosura në ankand nga ndërmarrësi amerikan, Barney Ebsworth, që vdiq në prill.

“Woman as Landscape” e Willem de Kooningut u shit në të njëjtin ankand për 68.9 milionë dollarë. Kjo pikturë ishte e vitit 1955. Edhe ajo arriti të thyejë rekordin e artistit holandez.

Edward Hopper është i famshëm për paraqitjen e jetës moderne amerikane. Ai vdiq më 1967. “Chop Suey”, të cilën Ebsworth e bleu për vetëm 180 mijë dollarë më 1973, portretizon dy gra teksa bisedojnë në një restorant kinez, përgatiti Koha. /KultPlus.com