Përzgjidhen 5 aktorët/aktoret e Kosovës për Spotlight

Në bashkëpunimin e sivjetëm me Spotlight, PriFest ka mundësuar anëtarësimin për pesë aktorët Kosovarë, për 1 vit falas, në njërën nga kompanitë më të njohura për shërbime kastingu në Evropë, përcjellë KultPlus.

Aktorët e përzgjedhur janë: May Linda Kosumovic, Rozafa Çelaj, Shkumbin Istrefi, Kushtrim Hoxha dhe Shpëtim Selmani.

Spotlight është shërbim kastingu që lidh aktorët me role në teatër, televizion dhe projekte filmike. Profesionistēt e kastingut përmes Spotlight bëjnë përzgjedhjen e aktorëve për projektet e veta pasi Spotlight njihet si kompania më e mirë në këtë industry. Me studiot e veta në West End të Londrës si dhe ekipet e stafit në çdo kënd të Evropës, Spotlight ndodhet mu në qendër të industrisë së arteve skenike.

Përkrah partnerëve në Evropë, Amerikë e Australi, moto e Spotlight në të cilën besojnë fuqishëm është se casting është një punë me të vërtetë globale dhe një aktor që mund të përshtatet për një rol apo punë mund të vijë nga kudo në botë.

Aktorët e përzgjedhur do t’i nënshtrohen një workshopi (punëtorie) parapregatitor me datën 5 nëntor, për të mësuar se si mund të perdoret platforma Spotlight në mënyrë më efektive për aplikim në projekte filmike apo të teatrit jashtë Kosovës.

Të pesë aktorët kanë fituar anëtarësimin falas në këtë platformë falë bashkëpunimit të PriFest me Spotlight, bashkëpunim ky që do të zhvillohet edhe më shumë në vitet në vazhdim.

Poashtu, javën e kaluar, PriFest kishte organizuar një masterclass me Spotlight për të gjithë aktorët dhe filmbërësit e Kosovës brenda javës së edicionit të 12-të të festivalit.

Edicioni i ardhshëm i PriFest, i 13-ti me rradhë, do të mbahet nga 13-18 korrik 2021. / KultPlus.com

Filmi “Nëntori i ftohtë” – Ballë për ballë luftës

Rreth filmit “Nëntori i ftohtë” në regji të Ismet Sijarinës, me aktorët kryesor Kushtrim Hoxha dhe Adriana Matoshi.

Ballsor Hoxha

Filmi kosovar, me filmin “Nëntori i ftohtë”, është film që ka gjetur mënyrën e trajtimit, kinematografizimit dhe të rrëfimit të dhembjes së shoqërisë sonë. Në të vërtetë ka një dilemë dhe një tragjedi në shoqërinë tonë, nëse e kemi gjetur mënyrën apo edhe rrëfimin tonë për veten tonë dhe dhembjen tonë përbrenda shoqërisë sonë dhe drejt të tjerëve. Nëse kemi bërë aq sa duhet për të rrëfyer, për të hapur plagët dhe për t’i bashkëbiseduar ato, dhe nëse kemi mundur të kalojmë megalomaninë e patriotizmit tonë të paktë për të gjetur realen e rrëfimit tonë, qoftë në perspektivë të dhembjes dhe qoftë në perspektivë të përpjekjes sonë.

Dilema është nëse rrëfimi ynë, i kinematografizuar deri më tani, ka gjetur shprehjen dhe narrativin e besueshëm, jo vetëm nga sistemi i vlerësimit të filmit ndërkombëtarisht, jo vetëm të trendit të filmit, por edhe për vetë shoqërinë tonë. Nëse vetë kinematografizimi i rrëfimit tonë i flet shoqërisë sonë? Nëse jemi ende në kërkim të një narrativi, të një rrëfimi, të një përmbajtjeje që na hapë plagët që kemi përjetuar vetëm dhe vetëm për t’i komunikuar ato. Derisa komunikimi i plagës/traumës është i vetmi mjekim i tyre.

Si duket, duhet kohë, edhe për të trajtuar e edhe për të rrëfyer realen, dhe jetën në përgjithësi në raport me tërë atë që kemi përjetuar, gjigantësinë e tragjedisë dhe vuajtjes si shoqëri. Filmi “Nëntori i ftohtë” i regjisorit Ismet Sijarina, ka gjetur një perspektivë krejtësisht origjinale, kosovare dhe krejtësisht reale të të rrëfyerit të kësaj.

Filmi “Nëntori i ftohtë” ka dy pikënisje tejet interesante: fazën e para-luftës në Kosovë, fillimet e rezistencës shqiptare në ish Jugosllavi; dhe në anën tjetër, zbritjen e perspektivës kinemtografike nga niveli gjithëkombëtar, tragjedisë kolektive, dhe megalomanisë së patriotizimit, në nivelin e një familjeje kosovare në jetët e tyre të zakonshme, në zakonshmërinë e një tragjedie të pazakonshme.

Në zanafillën e parë, faza e para-luftës, apo thënë më saktë të fillimit të luftës shqiptare jugosllave dhe serbe, në filmin e Ismet Sijarinës “Nëntori i ftohtë” është kinematografizuar në tërësinë e saj një periudhë në historinë tonë, pra të të gjithë të përfshirëve – qoftë edhe trupave serbe të ardhura në Kosovë të vrara për shkak të luftës në Kroaci dhe Bosnjë – në tërësinë e kësaj periudhe shpërfaqen prej qirinjëve dhe kusive të rebelimit dhe rezistencës paqësore tanimë të harruar në historinë tonë megalomane, e deri tek përjashtimi nga puna i shqiptarëve dhe fillimi i solidaritetit të pashembullt ndër shqiptarët e Kosovës etj.

Në anën tjetër, në zanafillën e dytë të regjisë së Ismet SIjarinës së filmit “Nëntori i ftohtë” vëzhgohet kalimi i një familjeje nga viti 1991 e deri në krisjen e kratereve të luftës nëpër tërë shoqërinë dhe strukturat e saj. Kjo familje në zakonshmërinë e saj përballet me një fat krejtësisht të pazakonshëm , dhe më të madh se vetë jeta e tyre. Derisa çdo gjë krisë dhe shndërrohet në armiqësi në shoqërinë tonë, regjisori Sijarina e vazhdon jetën e familjes së protagonistëve burrë e grua, Fadilit (Kushtrim Hoxha) dhe Hanës (Adriana Matoshi) me të gjitha përballjet ekszitenciale të tyre; me masturbimin e adoleshentit të

familjes për një serbe; me festimin e ditëlindjes së vajzës së tyre; me përpilimin e këngëve me kitarë të kryefamiljarit; me vazhdimin e marrëdhënieve serbo-shqiptare (ndërmjet të papërfshirëve në krimet serbe) e më tutje. Është jetë, që nuk ndalet dhe që ndodh pavarësisht tragjedisë dhe katastrofës kudo përreth.

Këto dy zanafilla të filmit “Nëntori i ftohtë” qysh në titull e tutje paralajmërojnë një tragjedi, në fakt, në histori, dhe në imtësitë e jetës së zakonshme. Ndërtojnë një botë, apo thënë më saktë një ndërmjet-botë, që ishte mu pak para krisjes së kraterit të luftës/luftërave jugosllave, dhe pak para krisjes së luftës së vërtetë të viteve nëntëdhjetë në Kosovë. Në të vërtetë regjisori Ismet Sijarina kujdeset që të zbulojë këtë botë, këtë kalim, këtë çarje të shoqërisë kosovare, dhe me këtë të ritheksojë të dy anët e luftës, kalimin e njeriut në pandjeshmëri absurde dhe në anën tjetër, pamundësinë e pastërtisë apo thënë ndryshe gjithëpërfshirjen e njeriut dhe shoqërisë në ëuftë, pa një mundësi veçimi, distancimi apo edhe refuzimi përfshirjeje.

Në këtë, kjo botë shpërfaq, konfliktin e njeriut përbrenda luftës, konfliktin e tij ballë përballë pandjeshmërisë së luftës, konfliktin e tij me të përbindshmen e saj, dhe me brishtësinë individuale. Protagonisti i filmit Fadili, në këtë botë e cila është duke u mbyllur brenda pandjeshmërisë së luftës, kalon nga një qytetar i zakonshëm, që shndërrohet në tradhtar dhe më tutje një prej informatorëve të krimeve serbo-jugosllave në tërë Jugosllavinë. Ky kalim i tij, dhe konflikti i tërë familjes, që vuan ndërmjet ekzistencës dhe patriotizmit; që vuan të ndodhurit në luftë dhe të domosdoshmërisë së vazhdimit të jetës; të shndërrimit të vlerës dhe izolimit të kolektiveve të armiqësuara, janë një realitet i cili krijon një botë të pandjehme, të rrezikshme, e shndërron atë në diçka që është afër vdekjes dhe ku vdekja është në ardhje e sipër. Kjo në të vërtetë është një botë e panjohur, e harruar, dhe e vuajtur nga vetë ne, por që nuk pati një refleksion rrëfimi dhe trajtimi kinematografik dhe më tutje, në tërë kulturën tonë, megjithëse është shumë me rëndësi dhe periudhë rrënjësisht e rëndësishme në qeniesimin tonë qoftë si kolektiv kosovar dhe qoftë si kolektiv shqiptarë.

Ngjarja e filmit është ngjarje e cila është trajtuar me regji të kombinuar, masive, intime, detaijste dhe të realizmit. Është ngjarje e cila përcjellë detaje si milionat e inflacionit jugosllav, “dokumentet blu” të përjashtimit të shqiptarëve nga puna, dhe kusitë dhe cingërimat me to të fillimit të rezistencës shqiptare në ish Jugosllavi. Është ngjarje e cila përvijon këtë botë përmes të ndodhurit e një familje në tërë zakonshmërinë e jetës së saj, nëpër tragjedi të përmasave të paimagjinueshme. Kjo familje “vuan” domosdonë e të jetuarit qoftë në luftë. Është kohë lufte dhe qoftë edhe patatet e lëna pranë derës së kësaj familje si shenjë e damkosjes si familje tradhtare, duhet zier për t’i ngrënë, për të mbetur mbijetuar.

Familja e protagonistit Fadili i cili duhet të vendos ndërmjet mbijetesës së fëmijëve dhe familjes, për shkak të vendit të tij të punës, me gruan Hana e cila dyshohet për kancer megjithëse lufta ndodh, me dy fëmijët e tyre me gjithë ditëlindjet e tyre dhe dashuritë dhe masturbimet qoftë edhe ndaj një serbeje, dhe babain e tij Muhamed si person me aftësi të kufizuara, personifikon dhe jep të zhveshur jetën e luftës dhe para luftës, pa megalomaninë e patriotizmit dhe pa narcisizmin e viktimës së luftës. Është të qenit ballë përballë me ekzistencën dhe rrezikun e vdekjes nga të gjitha anët, dhe jetës së rrezikuar nga të gjitha burimet e jetës.

Jeta në filmin “Nëntori i ftohtë” të regjisorit Ismet Sijarina është dhënë si brishtësi e njeriut, si konflikt i njeriut me të keqen e tij apo kolektivit, i cili shndërrohet në masë të pakokë, dhe revoltë e njeriut ndaj luftës, dhunës dhe të keqes ndaj njëri tjetrit. Në të vërtetë, duke veçuar tri skena; 1. Derisa protagonisti

pastron babain e tij me aftësi të kufizuara, dhe qanë e rrëfehet për “qyqarllëkun” e tij; 2. Derisa protagonisti Fadili i këndon gruas Hana (ADriana Matoshi) e cila fsheh nga ai dyshimin për të pasurit kancer apo tumor në gji; dhe skena derisa protagonisti Fadili jep intervistë në televizionin e Serbisë për shfrytëzimin e shërbimeve serbe si shqiptarë që është, i detyruar dhe i manipuluar dhe i abuzuar për këtë; janë skena që e krijojnë shtresën më të thellë të kësaj jete në luftë. Pamundësisë së ikjes nga lufta dhe dhuna, pamundësisë së njeriut përballë dhunës dhe luftës, dhe pamundësisë së vetë njeriut përballë të ligës së njeriut ndaj njeriut.

Janë skena të filmit “Nëntori i ftohtë” të cilat krijojnë një narrativ krejtësisht origjinal dhe origjinal kosovar, mbi brishtësinë e njeriut dhe mbi pamundësinë e jetës në luftë. Krijojnë një film mjeshtëror i cili del përballë tërë cirkut të megalomanisë së nacionalizmit dhe patriotizmit dhe krijon një përvijim i cili e zhvesh dhunën dhe e humanizon njeriun në luftë, në konflikt me ekzistencën e rrezikuar në njërën anë dhe në anën tjetër me domosdonë për të mbijetuar.

Mjeshtëria regjisoriale e Ismet Sijarinës dhe filmi në tërësi, me lojën e shkëlqyeshme të Kushtrim Hoxhës dhe të Adriana Matoshit, është zhveshja e filtrit dhe motivit të patriotizmit, dhe shprehja e etheve të luftës pa sensacionin e vrasjes vdekjes dhe tragjedisë.

Është psikologji e cila krijon një herë veçimin e kontekstit dhe kolektivit në tërësi ndaj individit, dhe më tutje e vëzhgon krisjen e po të njëjtit individ nën trysninë e kontekstit dhe kolektivit të armiqësuar, të nisur për luftë. Individi, qoftë si kryefamiljar dhe qoftë si person në vete, thyhet gjatë tërë kohës sa zgjatë filmi, është vëzhgim i thyerjes së njeriut në luftë në të vërtetë. Në dramë dhe vëzhgim tejet intim dhe real, deri në krisje të tërës. Është psikologji e ndërtuar me kujdes dhe dorë mjeshtërore origjinale kosovare që duke bartur rrëfimin në perspektivat e jetës kolektive përmes detajeve, hapë tërë humnerën e luftës dhe e shpërfaq njeriun brenda saj. Të pamundshëm, të thyeshëm, dhe të paaftë në njerëzinë e tij përballë luftës. Kjo psikologji e këtij filmi e hapë këtë botë, tanimë të harruar nën dramën permanente të kolektivit kosovar, të para-luftës së Kosovës, dhe vëzhgon njeriun në fatkeqësinë e tij, si p.sh. në skenën e përpilimit të një kënge të re të protagonistit derisa gruaja është nën dyshimin për sëmundjen e kancerit, skenë e cila hapë tutje tërë njerëzinë që ndodh brenda luftës, qoftë në të vazhduarit të njeriut të sëmuret, dhe qoftë në përpilimin e këngëve; qoftë në degradimin e tij shëndetësor, qoftë në shpresën dhe entuziazmin e tij, të pandalshëm dhe të paikshëm, qoftë edhe në luftë.

Duke iu kthyer fillimit, filmi kosovar me filmin “Nëntori i ftohtë” është film i cili flet ballë për ballë me luftën. Jo më si heroizëm dhe ngadhënjim, jo më si narcisizëm viktime, por si reale e cila përpinë një botë të tërë, një shoqëri të tërë, dhe hapë një dilemë të njeriut në universale: cilët ishim ne? Luftëtarët, apo viktimat e njëri tjetrit! / KultPlus.com

Kushtrim Hoxha: Të mos ekzistoj diskriminimi gjinor se teatri nuk është odë e burrave

Në muajin korrik, Teatrit të Gjakovës “Hadi Shehu” i janë shtuar edhe gjashtë aktorë të rinjë, duke plotësuar kështu trupën e aktorëve të këtij teatri.

Ndërsa ditën e djeshme, ishte Teatri “Adriana” i qytetit të Ferizajt që ka bërë plotësimin e trupës rezidente me tetë aktorë të rijnë.

Kushtet e vëna për këtë konkurs, sidomos pas shpalljes së rezultateve dje nga teatri “Adriana” në Ferizaj, nuk janë përkrahur nga artistët të cilët nuk janë vonuar me reagimet e tyre, shkruan KultPlus.

Mos përzgjedhja e aktorit Shpëtim Selmani në trupën rezidente të Teatrit të Ferizajt, ka bërë që aktori Shkumbin Istrefi të reagojë menjëherë. Sipas tij, Selmani është në mesin e aktorëve më të talentuar që kemi.

“Degjova qe aktori Shpetim Selmani nuk qenka pranuar ne ansambel ne Teatrin e Ferizajit. Sipas meje, Shpetimi eshte ne mesin e aktoreve me te talentuar dhe te ngritur qe kemi.
Kjo mund te jete fat per Teatrin Kombetar. Shpetimi e ka vendin ne Teatrin Kombetar”, ka shkruar Istrefi.

Për mënyrën e vlerësimit ka reaguar sot edhe aktori Kushtrim Hoxha. Ai është shprehur se kjo mënyrë vlerësimi që po praktikohet për zgjedhjen e aktorëve është diskriminuese dhe fyerje për aktorin. Ai gjithashtu ka reaguar edhe për diskriminimin gjinor që po bëhet në teatër.

“Eshte shume mire qe teatrot ne Kosove po punsojnë aktoret, mirpo menyra e vlersimit dhe qasja me duken shume gabim. Sidomos ky verzioni me komisione vlersuese me pike shume diskriminues dhe fymje per aktorin.
Gjithashtu te mos egzistoj daskriminimi gjinor se teatri nuk eshte ode e burrave.
Dhe gjithashtu idea qe nje aktor duhet te jete gjithsesi prej nje qyteti ose rajoni te caktuar qe te pranohet ne pune eshte mendesi shume lokaliste dhe per mendimin tim do ta demtoje rande teatrin e Kosoves ne te ardhmen”, ka shkruar Hoxha. / KultPlus.com

Kushtrim Hoxha, aktori më i mirë në Cine Balkan Panorama

”Nëntor i ftohtë”, me regji të Ismet Sijarinës, mbrëmë ishte pjesë e Cine Balkan Panorama.

Në festivalin e mbrëmshëm të Cine Balkan Panorama, Kushtrim Hoxha, mori çmimin e aktorit më të mirë, shkruan KultPlus.

Lajmin e bëri të ditur aktori, përmes një statusi në llogarinë e tij personale në Facebook, ku shfaqej i nderuar dhe falenderus ndaj jurisë.

Filmi është prezantuar në shumë festivale ndërkombëtare të filmit të cilat kanë rezultuar me dy çmime dhe tre nominime.

Filmi përcjellë Fadilin, i cili punon si arkivist në një ndërmarrje shtetërore, në Kosovën e fillim viteve ’90, dhe duhet të zgjedhë mes dy opsione të gabuara! Në këtë mënyrë ai, jashtë vullnetit dhe dëshirës së tij, “gëlltit” turpin, ballafaqohet me imazhin e keq dhe duron presionin nga të gjitha palët.

Projekti filmik “Nëntor i Ftohtë” është produksion i shtëpive filmike Thumbs Up dhe Buka në bashkëprodhim me Albasky Film, AUDIOHAUS dhe Ikone dhe është mbështetur nga Qendra Kinematografike e Kosovës dhe Qendra Kombëtare Kinematografike e Shqipërisë./KultPlus.com

Kushtrim Hoxha nderohet nga ‘PriFest’ me çmimin e përvitshëm për arritje në kinematografi

Festivali më i rëndësishëm i filmit në Kosovë ‘PriFest’, mbrëmë nisi rrugëtimin e tij një javorë ku pritet të shpalosën plot 70 filma, shkruan KultPlus.

Për të njëmbëdhjetin vit me radhë, ky festival ka sjell premiera të filmave si dhe emra të njohur të kinematografisë botërore në Kosovë.

Në hapjen e këtij festivali në sallën e Teatrit Kombëtar të Kosovës e cila ishte mbushur plot dashamirë të filmit u tha që kjo jave do të jetë javë e shoqërisë, shoqërimit dhe e bashkëpunimit.

Mysafir special i kësaj hapje ishte aktori kosovar Kushtrim Hoxha, i cili kishte qenë një ndër vullnetmirët e festivalit që në fillimet e tij dhe më pas kishte shkuar në Amerikë ku ka ndërtuar  një karrierë të suksesshme duke qenë kështu pjesë e serialeve të njohura.

Në PriFest çdo vit, natën e fundit të festivalit ndahen edhe çmimet, por kësaj radhe agjenda ishte ndryshuar paksa. Aktorit Kushtrim Hoxha mbrëmë iu bë një surprizë shumë e këndshme meqë ai sot udhëton për në Amerikë. Gjatë mbrëmjes hapëse atij ju nda Çmimi i përvitshëm për arritje për një artist nga Kosova.

I lumtur për këtë fakt, Hoxha u ngjit në skenë për të marrë çmimin ku edhe u shpreh i nderuar për këtë vlerësim.

‘Jam i lumtur që kam nisë në këtë festival si vullnetar para shumë vitesh ndërsa tani po kthehem në këtë festival që është bërë i suksesshëm dhe tradicional. Ndihem i nderuar me çmimin’, u shpreh Hoxha gjatë pranimit të çmimit.

Mbrëmë, në natën e parë të Festivalit u dha premiera kombëtare e filmit ‘Fusha e Mëllenjave’ e Arzana Kraja.

Ketë edicion do të shfaqen 70 filma në katër lokacione në Prishtinë me 5 kategori garuese si dhe me 8 juri ndërkombëtare dhe kombëtare. Po ashtu do të jenë disa ekspertë të cilët do të vlerësojnë filmat kosovarë dhe kështu do ta kenë mundësinë që të tejkalojnë qarqet e kufijve. /KultPlus.com

Kushtrim Hoxha: Duhet të keni një ëndërr, unë kam sakrifikuar shumë për të realizuar ëndrrën time


Të kesh ëndrra të mëdha dhe të punosh për realizimin e tyre, do të thotë që t’i beson në fuqinë tënde në radhë të parë dhe në atë që ai që punon edhe shpërblehet. Një mision të tillë ka ndjekur edhe aktori kosovar Kushtrim Hoxha. Si shumë të tjerë, edhe Kushtrimi u largua nga Kosova drejt SHBA gjatë kohës së luftës në Kosovë, por jo si shumë të tjerë, ai punoi fort dhe e shfrytëzoi këtë rast për të arritur edhe ëndrrat e tij, vazhdimin e studimeve për aktrim. Hoxha, aktori i cili karrierën e tij e filloi me disa shfaqje në Teatrin Kombëtar të Kosovës, Teatrin Dodona, Teatrin e Gjakovës, dhe shumë teatro regjionale dhe festivale të ndryshme ndërkombëtare, ai vazhdoi suksesshëm rrugën e tij si aktor, duke u bërë kështu pjesë e shfaqjeve, filmave e serialeve të famshme, kryesisht në Neë York. Rolet ndërkombëtare të aktorit kosovar, duke përfshirë këtu serialin e famshëm amerikan “Elementary”, “BlueBloods”, “Person ofinterest”, si dhe “The Americans”, bën që zëri i Kushtrimit të dëgjohet dhe emri i tij të lartësohet, për të fituar kështu edhe role të reja. Deri më tani vetëm në SHBA, Hoxha numëron më shumë se gjashtë role në seriale televizive, dy filma dhe rreth 12 role në teatër. Për të shpalosur më shumë rreth sfidave, sukseseve, mundësive dhe jetës si aktor në SHBA, Kushtrim Hoxha me një modesti të jashtëzakonshme që e karakterizon, në një intervistë për KultPlus rrëfen këtë periudhë interesante, sa të vështirë aq edhe të suksesshme për të.


Jeta Zymberi

KultPlus: Qysh në fëmijëri keni filluar të merreni me aktrim, por shkollimi juaj në degën e aktrimit në SHBA ju ka bërë një aktor profesionist, fillimisht karrierën e nisët në Kosovë por e vazhduat në SHBA, si e përshkruani këtë kapërcim?

Kushtrim Hoxha: Ka qenë rrugëtim interesant . Studimet e mia të aktrimit kanë filluar në Akademinë e Arteve në vitin 1996 për tri vite deri në vitin 1999, unë kam qenë në vitin e tretë të aktrimit kur ka filluar lufta në Kosovë dhe unë kam përfunduar si refugjat në SHBA. Në Amerikë për fat të keq nuk mi pranuan vitet e mëparshme të fakultetit që kisha bërë në Kosovë , kështu që mu desh të filloj edhe njëherë nga fillimi në Universitetin e North Carlines në Greensboro ku pas 4 viteve, në vitin 2003 diplomova, pastaj jam kthyer në Kosovë deri në vitin 2012, kur jam pranuar për Master në Universitetin e San Diegos dhe Teatrin Old Globe, dhe nga ajo kohë jetoj në USA.

KultPlus: Ju tashmë numëroni disa role të rëndësishme ndërkombëtare, por cili rol është më domethënës për ju?

Kushtrim Hoxha: Çdo rol është i rëndësishëm për mua edhe ne çdo rol që e luaj gjej diçka të re që më intrigon. Në Amerikë rolet që kam pasur në seriale televizive nuk është se janë role të mëdha dhe që kanë një thellësi të jashtëzakonshme, mirëpo unë mundohem që edhe në ato role të bëj më të mirën që mundem. Mund të them se për çdo rol të ri që marr mundohem të jap maksimumin dhe të mishërohem me personazhin që luaj.

KultPlus: Rrugëtimin tuaj ndërkombëtar në aktrim po e vazhdoni suksesshëm, cilat janë projektet me të cilat është angazhuar Kushtrimi së fundmi?

Kushtrim Hoxha: Para pak ditësh kam përfunduar një film të metrazhit të shkurtër, filmi quhet ‘Jane’ nga një regjisor i ri shumë i talentuar Joey Schëeitzer. Momentalisht nuk kam ndonjë angazhim tjetër, mirëpo vazhdoj të marr pjesë në audicione dhe shpresoj në projekte të reja dhe sfiduese.

KultPlus: Të jesh aktor në Kosovë dhe SHBA, padyshim që është një ndryshim i madh, por ku e sheh të metën më të madhe të aktrimit në Kosovë?

Kushtrim Hoxha: Nuk shoh ndonjë të metë të aktrimit në Kosovë, përkundrazi unë mendoj që aktorët e Kosovës janë aktorë shumë të mirë duke marr parasysh në kushtet në të cilat punojnë. Kohët e fundit ka pasur një ngritje të madhe të cilësisë në filma, apo teatër, projekte që kanë vënë në pah shumë aktor/e të talentuar. Në anën tjetër unë mendoj që është shumë më vështirë të jesh aktor në Neë York se sa në Kosovë. Puna e aktorit për fat të keq është e njëjtë gjithkund në botë, është punë shumë e vështirë, jo të gjithë aktorët që studiojnë për aktrim përfundojnë si aktorë. Në NY ku unë jetoj, janë vetëm të regjistruar diku 150 mijë aktorë, mirëpo shumë prej tyre edhe nuk arrijnë të punojnë për shkak të konkurrencës së madhe dhe përfundojnë duke bërë punë të tjera që sigurojnë ekzistencën.

KultPlus: Karriera juaj është më shumë e fokusuar në SHBA, por nuk mungoni as në projektet shqiptare, ju kishit rolin kryesorë te filmi “Nëntor i Ftoftë”, si është të punosh me regjisorët shqiptarë?

Kushtrim Hoxha: Po kam pasur fatin të jem pjesë e filmit “Nëntor i ftoftë” , ka qenë privilegj për mua të marr ftesë për këtë rol dhe kënaqësi e veçantë të punoj me regjisorin Ismet Sijarina, i cili ka bërë një punë të mrekullueshme me filmin, producentin/ aktorin Fatmir Spahiu, partneren time në film Adriana Matoshin, dhe gjithë ekipën e këtij filmi. Marrë parasysh buxhetin e ulët që ka pasur filmi dhe kushtet në të cilat punohet filmi në Kosovë, atëherë unë besoj që regjisori dhe producenti ja kanë arritur të bëjnë një film të mrekullueshëm me të cilin morëm pjesë në disa festivale shumë të mëdha dhe u prit shumë mirë.

KultPlus: Po me këtë rol, ju u bëtë edhe fitues i çmimit ‘Aktori më i mirë’ në Festivalin e Filmit të Bosforit në Stamboll, a e keni pritur këtë çmim

Kushtrim Hoxha: Jo nuk e kam pritur se do të fitoj sepse në konkurrencë kam pasur aktorë me shumë më tepër eksperiencë se sa unë, aktor fantastik, kështu që ka qenë një befasi e këndshme. Për mua ka qenë me rëndësi që filmi ka pasur rrugëtim të mirë, dhe kemi pasur një tregim të viteve të 90-ta, tregim që është dashur të tregohet, një testament për gjeneratat e ardhshme që nuk kanë qenë të lindur në atë kohë. Mirëpo, edhe ky çmim nuk është meritë e imja por e gjithë ekipit të filmit pa dallim, që më kanë ndihmuar ta punoj rolin.

KultPlus: Keni xhiruar përkrahë yjeve të njohura të filmit, si është të punosh me ta dhe çfarë mendimi kanë ata për shqiptarët?

Kushtrim Hoxha: Ka pasur raste kur disa nga aktorët dhe regjisorët kanë dashur të dinë më shumë kush jam dhe nga vij, në raste të shumta nuk është se dinë shumë për Kosovën, unë gjithmonë flas me krenari dhe jam i hapur për biseda interesante rreth vendit prej nga vij.

KultPlus: Ju gjithashtu keni qenë aktiv edhe në muzikë, a keni në plan ndonjë projekt të ri muzikor?

Kushtrim Hoxha: Për fat të keq nuk është se jam marr me muzikë kohën e fundit, kam shumë tekste e këngë që mund t’i punoj, mirëpo ende nuk e kam gjetur kohën e duhur. Shpresoj në një të ardhme të afërt të punoj një këngë te re.

KultPlus: Cili është mesazhi i Kushtrimit për të gjithë të rinjtë shqiptarë që synojnë tregun ndërkombëtarë?

Kushtrim Hoxha: Nuk e di saktësisht përgjigjen për këtë pyetje, mund të cek vetëm disa gjëra nëpër të cilat unë kam kaluar, kam sakrifikuar shumë, kam punuar shume, kërkohet një disiplinë e jashtëzakonshme , duhet të jesh i gatshëm të ballafaqohesh me refuzime, mirëpo gjëja më e rëndësishme është të bësh punën që e do me dashuni e respekt, t’i duash dhe respektosh njerëzit që të japin përkrahje e të mësojnë, dhe të kesh një ëndërr. Të tjerat vijnë vet.

KultPlus: Si do ta përshkruani vitin që po lëmë pas me disa fjalë?

Kushtrim Hoxha: Ka qenë një vit interesant me ngritje e zbritje, mirëpo në përgjithësi një vit pozitiv. Shpresoj që në vitin 2019 të ketë më shumë dinamikë, punë, projekte interesante dhe paqe dhe dashuri për të gjithë. /KultPlus.com